Een baanbrekend sprookjesboek voor een nieuwe generatie kinderen én hun ouders.
Er was eens een boek vol prachtige verhalen over prinsessen die hun leven eindelijk zelf mogen bepalen. Geen van hen wanhopig, stil of naar een prins op zoek, prinsessen doen lekker wat ze willen in dit sprookjesboek.
Ariël wil geen ballet, maar liever waterpolo doen. Doornroosje is veel te moe voor een ongevraagde zoen. Wist je dat Rapunzel haar lange haren soms best haat? En het Beest van Belle is misschien wel om een goede reden kwaad.
Dit boek toont aan meisjes, jongens, iedereen die het leest dat prinsessen altijd zelf de helden van het sprookje zijn geweest. Ze spelen de hoofdrol in hun verhaal, dat soms groot is en soms klein. Niet zoals ze waren maar zoals ze kunnen zijn.
Als 28-jarige naar het werk rijden en dit boek kiezen om te luisteren omdat het evenlang duurt als mijn waze aangaf, oeps. Maar wauw, zo mooi, ik ga morgenvroeg gewoon het tweede boek luisteren. Sprookjes in de echte wereld, met mooie moraal. Denk dat een hele diversiteit aan kinderen zich kunnen herkennen in 1 van de verhalen. Voor Kerst meteen een cadeautje voor mijn metekindje. Elisabeth ken ik van haar pr-reels, wat een kwaliteiten heeft deze vrouw! En dan nog voor kwetsbaarheid durven uitkomen. Zo meer mensen in bekendheid aub, prachtig rolmodel voor velen.
Soms lees ik een boek en denk 'waarom is dit boek niet al veel eerder geschreven?'. 'En ze leefden nog' is er zo eentje. Sprookjes en prinsessen die al decennia bestaan, steekt Elisabeth Lucie Baeten in een nieuw en inclusief diversiteitskleedje. En hoe! Hoewel de auteur en illustrator tijdens het schrijven en tekenen zeker een diversiteitsbril op hadden, is dit niet HET thema van het boek. Ze slagen er in om dit thema te verweven in alle verhalen zodat diversiteit niet als iets speciaals laat staan een probleem moet worden beschouwd, maar als een afspiegeling van onze maatschappij. Het is een boek waarin vele prinsen en prinsessen zich in zullen herkennen. Het boek doet me een beetje denken aan de ya-romans van Jacqueline Woodson of Jason Reynolds. Maar dit prentenboek is al geschikt oudere kleuters en kinderen van de eerste graad en veel veel ouder, om thuis (voor) te lezen of om in de klas mee aan de slag te gaan.
'Het gevaar van een enkel verhaal' van Chimamanda Ngozi Adichie in de praktijk: https://www.ted.com/talks/chimamanda_... Of als je jezelf soms stiekem betrapt op hokjesdenken, bekijk dan dit filmpje en je weet precies wat Elisabeth Lucie Baeten en Flore Deman met hun boek voor ogen hebben: https://www.youtube.com/watch?v=CyKze...
Neem een paar sprookjes en doe even alsof ze nu geschreven zouden worden. Zo wil Ariël niet naar ballet, maar op zwemles. Dat lukt pas wanneer haar papa eindelijk ballet gaat doen. En Doornroosje neemt veel te veel hooi op haar vork waardoor ze in een diepe slaap valt. Die verre vriend die haar wil wakker kussen? Weirdo-alert! En Belle houdt schreeuw-sessies in het bos. Want dat lucht lekker op.
Zijn de sprookjes van Grimm klaar voor de vuilnisbak? Hell to the no. Maar deze bewerkingen van @elisabethlucie zijn een heel frisse aanvulling. Hoera ook voor haar rapunzel: ´... die is erg knap in fysica, chemie, eigenlijk alle wetenschap. Mooi is ze ook, maar dat doet er minder toe, ze houdt zich niet bezig met dat soort gedoe.´ 👏🏻
Raponsje en Belle, en ook Ariel In een moderne versie, dat lust ik dus wel. Met rijmpjes die de clichés hartstochtelijk fnuiken, ik ken nog wel sprookjes die dat kunnen gebruiken. Kleine prinsessen met een eigen idee Daar kan je in deze tijd tenminste wat mee. Dit boek met 4 sprookjes uit de oude doos, met het stof afgeblazen, is een schot in de roos.
Originele versies van sprookjes met een mooie moraal, onverwachte rijmwoorden en vrolijke tekeningen. Aanrader voor een jong publiek of als inspiratie voor leerlingen om met sprookjes aan de slag te gaan.
Mezelf een cadeau gedaan door toch dit boek te kopen ook al heb ik geen kleine dochters maar grote puberzonen. Sprookjes voor mezelf en binnenkort hopelijk voor het nichtje als we mogen babysitten want wat een zalig boek!
de koningin onder de kinderboeken. Heb nog nooit een boek gelezen dat zo’n pakkende boodschap had. Laten we aan al onze kindjes leren dat iedereen zichzelf mag zijn <3
'En Ze Leefden Nog' van Elisabeth Lucie Baeten en Flore Deman overtreft moeiteloos de verwachtingen die de alomtegenwoordige lovende recensies scheppen. Deze unieke hertelling van vier klassieke sprookjes (De Kleine Zeemeermin, Doornroosje, Belle & het Beest en Raponsje) weet niet alleen te verrassen, maar ook te raken.
Elk verhaal staat op zichzelf, en dat is meteen de sterkte en zwakte van het boek. Niet elk sprookje komt even dichtbij. Waar Raponsje me mijn schouders deed ophalen, schuifelde ik zenuwachtig heen en weer van herkenning bij Doornroosje. Vraag het aan een andere lezer en je krijgt volkomen terecht een ander plaatje voorgeschoteld, en zo hoort het al decennialang bij sprookjes. Iedereen haalt er iets uit – en iedereen iets anders.
Het vlotte rijm maakt dit boek gezellig, voor jong en oud tegelijkertijd. De verhalen klinken nostalgisch én eigentijds. De boodschap leest laagdrempelig én verdiepend. De boodschap voelt fris én verwarmend.
De innemende illustraties stralen maturiteit en moderniteit uit. Ze tonen wat ook blijkt uit de teksten: dit is meer dan een sprookjesboek. Innovatief, emancipatorisch, inclusief, bevrijdend, humoristisch.
Dat hierop nog talloze opvolgers van kunnen, mogen en moeten gemaakt worden, staat buiten kijf. Om de sprookjes van weleer voor groot en klein een gloednieuw leven te gunnen in de 21ste eeuw.
Zonder het televisiequizprogramma 'De Slimste Mens ter Wereld' zou ik nooit geweten hebben wie Elisabeth Lucie Baeten is. Dit heeft haar BV-schap een enorme boost gegeven, hoewel haar humoristische filmpjes als "Katrien van Politiek PR" de springplank waren. Ook zou ze meegeschreven hebben aan het tweede seizoen van 'Nonkels', een fantastische reeks! Een andere TV-reeks, 'Loslopend wild', zou ook van haar hand zijn. (Dank u, Google, Wikipedia, ...)
Daarnaast schrijft ze boeken, zoals dit hier: 'En ze leefden nog'. Hierin werden 4 bekende sprookjes - die altijd eindigen met "En ze leefden nog lang en gelukkig." - herwerkt in een hedendaagse context, met de nadruk op de vrouwelijke personages die in deze versies zelf hun weg kiezen, doen wat ze willen doen, en bijgevolg van zich laten horen: De Kleine Zeemeermin, Doornroosje, Belle en het Beest, en Rapunzel. Dankzij de recente wedstrijd (juli 2024) van Pelckmans Uitgevers (of eerder Uitgeverij Vrijdag, dat in de groep is opgenomen) heb ik mij weer even kind kunnen voelen, even iets eenvoudigers kunnen lezen.
Grote tekeningen, veel kleur, zodat de personages goed uit de verf komen. De tekst is op rijm gezet, korte versjes, een handvol per pagina. Elk verhaaltje in zo'n 12 pagina's lang/kort, waardoor dit boek snel uit is. De rijmpjes zijn eenvoudig, soms wat stuntelig, maar wel knap gevonden. Het boek is immers gemaakt voor kinderen, hoewel niets volwassenen ervan weerhoudt om het ook even ter hand te nemen. Een verhaal moet niet altijd complex geschreven zijn, daar dienen sprookjes niet voor.
Groot minpunt dan weer wel, m.i.: witte tekst op lichte achtergrond = moeilijk leesbaar. Voorbeeld: witte letters op gele of roze achtergrond. Zou zwarte/donkerblauwe/... tekst te contrastrijk, te "fel" zijn geweest?
Ik was al een tijd benieuwd naar het kinderboek van Elizabeth Lucie Baeten en hoe ze de sprookjes in een hedendaagse context zou hebben geplaatst. Toen het beschikbaar was in de bibliotheek, nam ik mijn kans om het eindelijk eens te lezen. Het is een prentenboek bedoeld voor kleuters, maar volgens mij kan eender wie het lezen. We volgen hier vier prinsessen, al zijn ze dat niet echt in deze verhalen: Ariël, Doornroosje, Belle en Rapunzel. Ze willen geen prins, maar wel iets anders. Zo wil Ariël liever zwemmen dan ballet doen. En Rapunzel toont hoe iedere haarstijl zijn voor- en nadelen heeft. Elk van de verhalen heeft een link met het originele sprookje en je vindt er steeds verwijzingen naar, maar het toont de verhalen ook op een nieuwe manier, in onze hedendaagse context en met de uitdagingen van onze samenleving. Het boekje is heel mooi geïllustreerd door Flore Deman, die de verhalen tot leven laat komen in tekeningen die mooi bij de tekst aansluiten. Ik luisterde naar het verhaal op Storytel, voorgelezen door Elizabeth zelf, wat zeker bijdroeg aan de leeservaring.
Ik moest in het begin best wennen want het was helemaal anders dan ik verwacht had. De sprookjes zijn allemaal op rijm geschreven waar ik niet echt fan van ben, maar het is natuurlijk een kinderboek en ik snap dat dit voor hun juist heel leuk kan zijn. De verhalen komen minder overeen met de sprookjes dan ik had verwacht, maar dat is zeker niet slecht! Ik vind het juist leuk om een volledig nieuw verhaal te lezen met wel nog een duidelijke hint naar het origineel. Ik weet nog dat mij in het eerste middelbaar verteld werd dat elk sprookje een les met zich mee droeg. Wel, in dit geval kan ik zeggen dat deze lessen duidelijk EN belangrijk zijn. Het is ook heerlijk inclusief zonder hier de nadruk op te leggen, exact hoe het zou moeten zijn. Ik ben nu al benieuwd naar deel twee, en IK WIL HIER EEN VERSIE VOOR VOLWASSENEN VAN!!! (Oh, en ik hoop dat daar ook kleine intermezzo’s tussen haakjes instaan want dat vind ik zo een grote meerwaarde hihi)
Boek over 4 sprookjes en hun hoofdrollen. Alleen gaat het niet zoals in het sprookje, maar dan wat de prinsessen echt willen. Zo wil Ariël van de Kleine Zeemeermin niet op ballet, maar op waterpolo. Haar vader wil zelf graag op ballet.
Een inclusief boek op rijm geschreven. De rijm loopt niet lekker en is soms wat geforceerd. Vlaams taalgebruik werkt ook niet heel erg mee voor gebruik in een Nederlandse klas. Bijvoorbeeld poep en ik zie je graag. Het hele sprookje wordt niet genoemd, dus dat kan wat verwarrend zijn voor kinderen.
De boodschap is goed in alle verhalen: iedereen is uniek en je mag altijd jezelf zijn. Doe je wat je zelf wil
'En ze leefden nog' van Elisabeth Lucie Baeten 4 moderne sprookjes. Een nieuwe interpretatie van enkele klassiekers, en dan nog op rijm ook. Heel begrijpelijk dat dit het lievelingsboek is van veel kinderen! En als volwassene heb je er ook wat aan. Geen oude wijn in nieuwe zakken hier: 4 zelfbewuste meiden doen in deze verhalen vooral wat ze zélf willen, zonder te wachten op en te smachten naar de verlossende kus van hun prins op het witte paard. Laat dat een mooi voorbeeld zijn voor onze jeugd. Voor mij wringt het rijm hier en daar, maar ik zou het zelf niet beter kunnen.
Vandaag lees ik sprookjes. Sprookjes die beginnen met Er was eens en waarschijnlijk ook zullen eindigen met En ze leefden nog lang en gelukkig. Ik herken deze sprookjes: het rode haar van Ariël, de slaperige ogen van Doornroosje en toch, in deze collectie van de hand van Elisabeth Lucie Baeten ligt voor deze bekende personages alles een beetje anders.
Genoten! Van de sterke personages, van de spitsvondige rijmwoorden. Aanrader! Ik ben ook gek op de klassiekers, maar wat heerlijk om bij dit boek eens niet de hele tijd de nood te voelen om disclaimers te geven aan mijn kinderen: Hoezo, je moet niet bang zijn? Bleeeurg, waarom moet de mama altijd afwassen? Zèèèg, waarom zou een meisje geen held kunnen zijn? Allemaal niet nodig bij dit boek. Energiebesparend dus 🤣
Wat had ik dit boek graag gelezen toen ik zelf te horen kreeg dat ik raar was in plaats van uniek of een dromer in plaats van een doorzetter. Dit boek haalt belangrijke thema's en bevat tekeningen die ontzettend tot de verbeelding spreken. Ik laat het met veel plezier vooraan in de boekenkast staan.
Kreeg mijn 8 maanden oude baby de boodschap van dit boek al mee? Waarschijnlijk niet :) Maar zij genoot van het samenzijn en ik van het voorlezen van de verhalen over deze moderne meisjes. Aanrader.