Anderhalve eeuw geleden had je geen sport. Niet de sportscholen maar de kerken zaten vol. Sport was iets van lang geleden, van de Oude Grieken. Dat sport na vijftien eeuwen weer tot leven werd gewekt, had te maken met de opkomst van de dienstplicht – kanonnenvlees moet mals zijn - , maar ook met hooggestemde idealen: door middel van Körperkultur hoopten naaktlopers en esperantisten via het lichaam de geest te verbeteren., Die onschuld is al lang verloren. Homo Ludens is verworden tot Homo Adidas.
Nou mensen… Het idee van dit boek volgens de achterflap is dat het gek is dat we ons als maatschappij hebben ingezet om elke vorm van fysieke arbeid uit onze werkdagen te slopen, en nu sloven we ons in plaats daarvan zinloos uit in de sportschool. Dat intrigeerde me wel, dus aan het lezen.
Ondanks de boeiende premisse komt Dekkers helaas niet verder dan redeneringen in de categorie “Weet je wie er ook aan sport deden? De NAZI’S!”. Het boek is repetitief, de argumenten anekdotisch of uit context getrokken, en iedereen is ‘guilty by association’. Leni Riefenstahl wordt in dit boek vaker genoemd dan tijdens mijn bezoek aan de reichsparteitagsgelände een paar jaar geleden.
Nog even los daarvan heb ik me groen en geel zitten ergeren aan de manier waarop Dekkers minderheidsgroepen, vrouwen en ras beschrijft, en de nonchalance waarmee hij zich frequent van het n-woord bedient. Ik weet dat je dingen in hun tijdsgeest moet lezen: we zijn blijkbaar ver gekomen sinds 2006.
I love Midas Dekkers. I love his style of writing, and often I love his ideas. In this book, he propagates the idea that sport is unnecessary and even potentially hazardous. And yes, that’s one of the ideas that I love, since I don’t care much for the whole work-out and gym thing. He argues that sport doesn’t really do all that much to improve your health, and that the benefits of rigorous sporting are outweighed by the negative consequences. Dekkers states that if we just lived as we are meant to live (i.e. moving about, lifting things, just generally moving a lot during the course of the day), we can do much more to improve our health than by sporting.
Of course this isn’t all this book has to offer. It also covers a history of sport from the ancient Greeks until our present day, and looks at cultural and social changes that affected this development or were in turn affected by it. All in all a very nice book to read. Because it’s so well-written, it’s very accessible and just plain fun to read, and it’s almost an added bonus that you learn some stuff along the way.
Sport is onzin. Weinig boeken hebben zoveel invloed op mijn leven gehad als deze. Ik ben door het lezen definitief van mijn sportgeloof gevallen. Midas Dekkers heeft zijn wetenschappelijke huiswerk gedaan. Hij houdt in een ruim 500 pagina’s tellend pleidooi werkelijk niets heel van deze vreemde hobby, die pas 150 jaar actief wordt bedreven. Helaas is het voor dove-mans oren, want het wordt alleen maar gekker. Mensen worden steeds fundamentalistischer in hun gesport, dus het wordt hoog tijd om de boel te deradicaliseren. Dit boek zou verplichte kost moeten zijn op de middelbare school. Het lezen kan ideaal in de uurtjes die vrijkomen na het afschaffen van gym. Het boek heeft een cynische toon en staat vol met leuke illustraties. Het is een feest on te lezen.
Midas Dekkers is a writer who I normally enjoy reading, but this wasn't, in my opinion, him at his best. Too much of his own opinions, backed frequently by newspaper articles rather than science and frequently not enough nuance. His clever comments were sometimes just irritating. The sections about race were, in places, downright dubious. In the last chapter he is a bit more balanced, but on the whole I didn't think this was his best work.
Der Autor lässt seinen ganzen Hass auf Sport in dieses Buch fließen. Es sind gute Ansätze und Denkanstöße vorhanden, diese werden aber mit einer Konsequenz verfolgt welche dem Sport alles aberkennen möchte. Auch wenn der letzte Satz ein versöhnlicher ist, war es mir insgesamt zu Anti gegenüber dem Sport.
Aber hier ist auch der Fehler bei mir zu suchen, denn wer ließt ein Buch mit diesem Titel und ist dann überrascht.
Voor een niet-sporter een heerlijk boek om te lezen omdat ik het met verschrikkelijk veel eens kon zijn. Ik blijf wandelen en bewegen, maar voel me gesterkt in niet naar een sportschool gaan of hardlopen, tennissen etc. Het is lekker geschreven en ik heb er af en toe goed bij gelachen.
Hilarisch boek. Dekkers schrijft met droge humor en hij heeft gewoon gelijk wat betreft sport. Totaal onnodig. De gekheid van het (sport) heeft hij goed gevangen:waar zijn we af en toe mee bezig? Dekkers houdt ons een spiegel voor die kraakhelder is. Het kan allemaal veel makkelijker, een beetje bewegen is voldoende. Gebruik je hoofd liever, benadrukt hij herhaaldelijk. Als sportofiel zou ik bijna alles laten, maar ik geniet en vermaak mezelf met sport. Precies waar het voor bedoeld is:veel plezier.