Het leven van de veertienjarige Eva wordt abrupt verstoord wanneer haar vader besluit in de zomervakantie met het gezin naar Lapland te trekken. Met alleen een kompas als gids wil hij een tocht maken door een gebied dat nog niet in kaart is gebracht. Tijdens de intensieve voorbereidingen wordt het Eva en haar broer Steven duidelijk dat er meer op het spel staat dan de confrontatie met de natuur. In Lapland wordt de band tussen Eva en haar vader op de proef gesteld. De eentonigheid van het Scandinavische landschap staat in schril contrast met de intensiteit van de gebeurtenissen.
Lange dagen, het uiterst succesvolle romandebuut van Pia de Jong, werd in 2009 bekroond met De Gouden Uil Prijs van de Lezer. Het is een aangrijpend verhaal over liefde, vertrouwen en loyaliteit.
Met Lange dagen heeft Pia de Jong een meeslepend debuut geschreven. De Nederlandse literatuur heeft er eindelijk weer een schrijver bij. Max Pam, HP/De Tijd
Lange dagen van Pia de Jong doet denken aan Hermans en Theroux, maar is volkomen authentiek. (...) Haar stijl is hoogst adequaat en trefzeker _ en daarmee heel erg eigentijds. (...) De Jong creëert niet alleen ondraaglijke spanning, maar biedt ook een wereld die ijzingwekkend echt, menselijk, al te menselijk aandoet, vol personages van vlees en bloed. Wat een debuut! Jeroen Vullings, Vrij Nederland
Pia de Jong is a best-selling novelist and a regular contributor to the Washington Post. She lives in Princeton, New Jersey, with her husband Robbert Dijkgraaf, director of the Institute for Advanced Study, and their three children, including Charlotte.
Badly written, unbelievably boring. For books like these Goodreads needs to add an extra rating: "it was worse than listening to a ten hour long version of Charlie the Unicorn"
Libro scorrevole, una lettura carina per svagarsi sotto l'ombrellone. Narra di un'avventura verso nord,verso terre incontaminate, un tema che adoro, ma credevo fosse affrontato diversamente da come in realtà è stato fatto.
Wat staat er toch soms een flauwekul op de achterflap van een boek. "Lange dagen" wordt vergeleken met schrijvers als Hermans en Theroux en Pia de Jong zou een "ondraaglijke spanning" hebben gecreëerd....Of misschien ligt het wel aan mij dat ik daar toch weinig van gemerkt heb.
In de eerste 100 bladzijden gaat het alleen over de voorbereidingen van de reis en de grote tegenzin van Eva en Steven om er aan deel te nemen. Dat vaders wil wet is wordt al heel snel duidelijk.
Daarna is het gezin tot aan blz. 252 bezig om de reis te maken. We komen dan een bijna-verkrachting, een bijna-verdwaling en een bijna-zelfmoord tegen en een eventuele moord, maar op een dusdanige manier dat het niet de minste indruk achter laat.
Uit het niets komt Axel dan ook nog met een ontboezeming en vraagt Eva zich af of ze haar bijna-verkrachter misschien de kans had moeten geven om het tussen hen iets te laten worden.
In de laatste anderhalve bladzijde worden de spullen door Eva's moeder schoongemaakt en opgeborgen. Hoe het verder met Axel afgelopen is vraagt Eva zich wel af, maar niemand spreekt over hem, wat op zich natuurlijk heel vreemd is als je met een redelijk onbekende zeventienjarige jongen aan zo'n reis begint en hij op een gegeven moment zijn eigen plan trekt.
Al met al was het misschien een aardig Y.A boek (of C-boek) geweest, maar voor een volwassene vond ik het allemaal nét iets te eenvoudig.
Viene pubblicizzata come una simpatica avventura di famiglia, e complice la copertina mi ero immaginata una sorta di "Vita da camper" (il film con Robin Williams che trascina moglie e figlioli in un delirante ma simpatico viaggio estivo). In realtà il padre di Eva e Steven è tutt'altro che un goffo tenero papà: è più un monomaniaco che si fa ossessionare dall'inquinamento, dai cibi contaminati, dalle teorie sulla vita selvaggia. Sua moglie non ha alcuna voce in capitolo, alcuna personalità, annientata dal marito è quanto di più antifemminista ci sia; Steven è un insicuro patologico. L'allegra famigliola, dunque, viene trascinata in un folle viaggio a piedi attraverso la tundra lappone dove rischierà più volte la vita per colpa del padre, egoista e testardo, che per nulla al mondo (nemmeno per salvare i suoi figli) si farebbe convincere a mettere da parte l'orgoglio e fare ritorno a casa. Che non ci ho trovato proprio nulla di divertente, nulla di commovente, nulla di piacevole si è capito?
Heel vlot en ook graag gelezen, dus een twee zou zeker niet eerlijk zijn. Wel vond ik dat er een heel snel einde aan het verhaal gebreid werd, het leek eigenlijk alsof de schrijver het zelf had gehad en daarom snelsnel een einde heeft verzonnen om er van af te zijn. Dit terwijl andere dingen dan wel heel lang uitgesponnen werden. Ook andere gebeurtenissen in het verhaal worden verteld alsof het niet zo belangrijk is, terwijl het wel over ernstige feiten gaat die doorgaans een gigantische impact zouden moeten hebben op een normaal mens, dus dat was wat bevreemdend. Ik heb me verder blauw geërgerd aan de vader in het verhaal, het was leuk geweest als die tot inzicht was gekomen op een bepaald moment, maar helaas komt ie er toch maar mee weg... echt jammer dit... Maar dus, desalniettemin, las ik het graag, omdat het zo vlot las en omdat ik daardoor even in een andere wereld kon vertoeven. Leest als adolescentenliteratuur.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Eva is veertien en wil niets liever dan met haar beste vriendin naar het zuiden van Frankrijk gaan. Maar haar vader had al plannen voor deze zomer. Het gezien zou samen met een goede vriend Alex vertrekken op avontuur naar Lapland. Maar deze overlevingstocht is toch moeilijker dan verwacht. Af en toe waren er hoofdstukken die traag lazen. Maar zodra er iets onverwachts gebeurde werd het weer spannend . Het leukste aan het verhaal was de manier waarop alle gevoelens en gedachten beschreven worden . Hierdoor kan je je meeleven in het verhaal en mee op avontuur gaan .
1.5 ster. Teleurstellend boek. Er gebeurt niet heel veel en als er dan iets gebeurt, wordt daar heel snel over gegaan. Het einde voelde geforceerd. Alsof de schrijfster een maximum aantal pagina’s had gekregen en besefte dat ze nog maar 10 pagina’s had om het verhaal af te ronden. Als je dit boek echt wil lezen, leen je het best van een bibliotheek want je zal anders spijt hebben dat je je geld er aan hebt gegeven.
Dit was totaal niet wat ik ervan had verwacht. Voor een boek dat twee prijzen heeft gewonnen, had ik gewoon iets anders in gedachten, hoewel ik niet juist kan zeggen waarom. Het boek sprak me gewoon niet echt aan, ik kon om geen enkel personage veel geven, het plot lijkt nergens naartoe te gaan, maar het was wel erg atmosferisch, dus in dat opzicht pas het plot ook wel perfect in het boek. Ik heb dit boek samen gelezen met een leerling, dus ik ben benieuwd wat hij ervan vond!
Geen geweldig boek. De personages komen niet echt tot leven en sommige gebeurtenissen zijn wel erg toevallig of plotseling. Wel raakte het me dat de vader met z'n midlifecrisis z'n hele gezin meeneemt op zo'n horrortocht; wat haatte ik die man! En dan die muggen en dat vieze eten.... brrrr. Wel beeldend geschreven dus!
Wat is het toch moeilijk om een kloppend en bevredigend einde te schrijven aan een verhaal. Na de minutieuze beschrijvingen van de tocht word je ineens in 15 bladzijden afgeserveerd. Ik bond het een spannend boek: mooie opbouw van de gekte van de vader die zijn hele gezin meesleept in een onverantwoord avontuur. Onnodige verwikkelingen tussen Axel en de ik-figuur doen afbreuk aan het plot, wat uiteindelijk geen plot blijkt te zijn. Toch drie sterren omdat deze vertwijfelde tocht meeslepend beschreven is. Maar zoals gezegd: teleurstellend einde.
Boek kwam zeer traag op gang. Te veel beschrijvingen en te weinig verhaal. Gebeurtenissen in enkele zinnen samen te vatten. Ondanks weinig gebeurtenissen heb je toch de drang om verder te lezen. Ook dat is een kunst als schrijver of schrijfster.
Voor het gemak zet ik hier de recensie van Mieke van der Weij neer, omdat ik het gewoon niet beter kan verwoorden.
"De Eva uit het boek van Pia de Jong hunkert naar een bikini en een vakantie aan de Cote d’azur met haar vriendin Madeleine, maar omdat je als 14-jarige nog niet zelf mag beslissen, gaat ze mee met haar ouders en broer naar het verre noorden. Een idee van haar vader, type maatschappelijke kneus/huistiran, die vindt dat zijn kinderen gehard moeten worden voor het leven.
Sommige van zijn overtuigingen zijn voor mij nog wel herkenbaar (‘Twee keer per jaar nam hij me mee naar een schoenenwinkel voor een paar degelijke stappers.(..) Hij vond schoenen van groot belang voor de ontwikkeling van kindervoeten’) maar deze vader sleept zijn gezin mee in een volkomen krankzinnig, onverantwoord avontuur. Naar een gebied ‘dat nog niet ontsloten is’ en waarvan hij denkt dat het nog ongerept is.
En daar gaan ze: vader, moeder, de dromerige zoon die het liefst tekent, dochter, de valse hond en de stoere Axel, met hun gevriesdroogde maaltijden en hun met een gevaarlijk chemisch goedje waterdicht gemaakte schoenen. De arme Eva torst een rugzak van 8 kilo (haar vader had in een reisgids gelezen dat dit het maximale gewicht was voor een kind van haar leeftijd), wordt bijna verkracht en opgegeten door de muggen.
De hele tocht, die ze lopend volbrengen, leven we met haar mee, ze ziet iedereen met een scherp oog en ze analyseert de gezinsverhoudingen feilloos. Ja, zo scherp kun je je ouders doorgronden op die leeftijd, terwijl die daar zelf hoogstwaarschijnlijk geen idee van hebben!
Het mooie van dit boek vind ik dat de schrijfster er desondanks in geslaagd is die ouders, zowel die tirannieke vader als die slaafse en hulpeloze moeder (‘Hij doet het voor jullie’) liefdevol te beschrijven, ondanks alles loyaal. Want dat ben je ook als 14-jarige. Het is een ontroerend personage van wie je steeds meer gaat houden, zonder medelijden met haar te krijgen, al ligt dat reuze voor de hand. Je denkt steeds: het komt wel goed met haar.
Het is een hilarisch, tragisch, geestig boek dat leest als een trein."
Aangeraden door een collega en op één dag uitgelezen. Lange dagen is het relaas van Eva, een meisje van 14 dat opgroeit in een gezin dat gedomineerd wordt door een vader die - ten gevolge van een midlifecrisis - zichzelf marginaliseert en van de weeromstuit boos is geworden op de mensheid. Hij dwingt zijn gezin hem te volgen op een minutieus voorbereide reis naar een stukje wereld waar de mens zijn alles verpestende stempel nog niet heeft op kunnen drukken, een stukje Lapland dat niet eens in kaart is gebracht. De reis brengt hen niet naar het aards paradijs - en dat ligt niet alleen aan het falende kompas...
Leuk om te lezen als je zelf naar Lapland bent geweest. Karakters zijn wat onstabiel, Eva is 14 maar haar gedrag past soms meer bij een 10-jarige en dan weer een 18-jarige. De vader is ronduit karikaturaal. Het boek zet mooi neer dat ondanks de meest gedegen voorbereiding de wildernis de Hollandse trekkers uitsluit; pas als ze bij een goudzoeker terechtkomen houdt het continue "zoeken" op en vinden ze eindelijk iets waar ze naar zochten.
This entire review has been hidden because of spoilers.
mening: ik vond het een goed boek. wat ik er goed aan vond was dat je de hoofdpersoon Eva echt volwassen ziet worden. ook komen bepaalde dingen steeds weer terug in het verhaal. De vader is de baas in de familie. alles draait om hem. als hij naar Lapland wil gaan ze ook en als er iets anders in hem opkomt moet en zal dat gebeuren ook! ik vond het dus een leuk en spannend boek!
this isn't the type of book i would normally read but i had to for school. This book is really easy to read and it didnt take long to finish. While the story evolved i really came to like Eva. At the end she understands why her dad wanted to go into the wild with his family. After all its not a bad book.
Fascinerend verhaal, maar bij vlagen wat onwaarschijnlijk. Vader gaat wel erg ver..... Maar vooral ook boeiend vanwege de familie-verhoudingen, de loyaliteit van moeder en kinderen aan de vader en hoe ver dat gaat.