What do you think?
Rate this book
Familie Sternberg #1
Das Haus in der Rothschildallee
Keine dunkle Wolke scheint das Leben des jüdischen Kaufmanns Johann Isidor Sternberg und seiner Familie an „Kaisers Geburtstag“, am 27. Januar 1900, zu trüben. Doch die harmonische Idylle erfährt bald ihre ersten Brüche.
276 pages, Paperback
First published January 1, 2007
7 people are currently reading
122 people want to read
About the author
Stefanie Zweig
38 books21 followersZweig is best known for her autobiographical novel, Nirgendwo in Afrika (Nowhere in Africa, 1998), based on her early life in Kenya, which was filmed and won an Oscar in 2002 for "Best Foreign Film".[1] Her family, being Jewish, fled Nazi Germany, for Africa. They went from an urban life in Breslau (now Wrocław) to a farm in Kenya in 1938 when she was five. She attended an English boarding school while there.[2] In 1941, the family received a postcard from her grandmother saying "We are very excited, we are going to Poland tomorrow", which implied Auschwitz. Zweig has returned to Kenya twice since leaving in 1947 at the age of 15. She found the farm had been destroyed.
Her teenage years in Germany were recounted in the autobiographical novel Irgendwo in Deutschland (Somewhere in Germany). Her father was given work as a judge in post-World War II West Germany, partly because there was no need to "denazify" him.
Her first African novel was Ein Mund voll Erde (A Mouth Full of Earth) in 1980. It won several awards, and describes an infatuation with a Kĩkũyũ boy.
She had a long career as an arts editor on a Frankfurt tabloid. In later life, she began writing children's literature and then began her novels. Although she is a best-selling author in German, she is not well known in the English-speaking world, except for Nowhere in Africa.
Her teenage years in Germany were recounted in the autobiographical novel Irgendwo in Deutschland (Somewhere in Germany). Her father was given work as a judge in post-World War II West Germany, partly because there was no need to "denazify" him.
Her first African novel was Ein Mund voll Erde (A Mouth Full of Earth) in 1980. It won several awards, and describes an infatuation with a Kĩkũyũ boy.
She had a long career as an arts editor on a Frankfurt tabloid. In later life, she began writing children's literature and then began her novels. Although she is a best-selling author in German, she is not well known in the English-speaking world, except for Nowhere in Africa.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
August 2, 2010
Das erste Drittel des Buches war von der Sprache her überhaupt nicht mein Fall. Man gewöhnt sich zwar danach etwas daran, aber auch der Rest des Buches konnte mich nicht überzeugen. Schade eigentlich.
Die Geschichte hätte besser erzählt werden können, grade was Ottos Tod angeht...
Insgesamt ist mein 1-Wort-Kommentar: "Gewollt!", fast schon 'oy gvald', gewollt und nicht gekonnt...
viele Details wirken als wolle die Autorin sagen "Guckt mal, ich hab soooo viel recherchiert!"
Die Geschichte hätte besser erzählt werden können, grade was Ottos Tod angeht...
Insgesamt ist mein 1-Wort-Kommentar: "Gewollt!", fast schon 'oy gvald', gewollt und nicht gekonnt...
viele Details wirken als wolle die Autorin sagen "Guckt mal, ich hab soooo viel recherchiert!"
June 26, 2015
Een tragische geschiedenis over het leven van een joodse familie in Duitsland in de eerste helft van de 20ste eeuw. Het boek komt langzaam op gang, maar naarmate het de jaren 30 beschrijft grijpt het onvoorstelbare van het antisemitisme je aan. De wijze waarop 1 september 1933 wordt beschreven vanuit het gezichtspunt van de vaderlandlievende handelaar laat je niet onberoerd.
July 29, 2018
Interesting book, but I feel the storytelling could have been so much better... The first fifty pages almost feel like reading a summary. After this, the writing style improves, but the story feels likes all other ones in this genre. So, an okay read, but nothing new.
January 26, 2016
Het boek geeft een erg Duits gevoel en deed me denken aan Buddenbrooks en De Wertheims. Weer een ander perspectief op WWI.
March 11, 2023
Asi jsem od té knihy čekala něco jiného. Nelíbil se mi styl, jakým byla kniha napsaná, neoslovily mě postavy, hlavně jsem byla alergická na "ctnostného" Johana Isidora (SPOILER - udělat si nemanželské dítě je nečestné, ať už se pak člověk zachová jakkoli). Kniha mě začala bavit až v posledních asi 50 stranách, kdy se dostalo k popisu válečného stavu. Za mě ne-e.
June 11, 2020
Die Familiengeschichte einer jüdischen Familie während des 1. Weltkrieges. Teil 1 einer Trilogie. Kriegs-Geschichte und Familien-Geschichte gehen ineinander und die Kinder der Familie spielen die Hauptrolle.
September 11, 2023
Interesująca perspektywa przedwojennych Niemiec. Szczegółowe opisy codziennego życia i przepisów. Narracja trochę naiwna.
August 24, 2024
Habe die Lektüre nach 120 Seiten beendet. Sicher interessant, aber zu arm an Handlung.
Read
April 26, 2014DE ONDERGANG KOMT ALS SLUIPMOORDENAAR
Even lijkt het alsof Stefanie Zweig met Het huis in de Rothschildstraat een robuuste familiekroniek à la De Buddenbrooks van Thomas Mann heeft geschreven. Maar al snel is die vergelijking achterhaald: dit is bepaald een ander boek.
De Joodse familie Sternberg uit de Frankfurtse Rothschildstraat is door en door Duits te noemen. Optimistische patriotten met een intense liefde voor keizer en vaderland en een hoge verwachting voor wat de toekomst brengen zal. Stefanie Zweig introduceert haar personages in het jaar 1900, als de laatste succesvolle oorlog in het verleden ligt en het zelfvertrouwen door het land vibreert in de vorm van grote economische voorspoed.
Speldenprikken
Nu in veel landen en op verschillende manieren de honderd jaar geleden uitgebroken Eerste Wereldoorlog herdacht wordt, is het goed om met Stefanie Zweig de aanloop naar die wereldramp eens vanuit Joodse ogen te bekijken. De geïndustrialiseerde vorm van Jodenhaat, met de Holocaust als gevolg, vond een oorsprong in Hitlers nationaal-socialisme vanaf de vroege jaren dertig, maar het sluimerende en vrijwel ingeburgerde antisemitisme bestond al veel langer. Als men pater familias Johan Isidor Sternberg in 1910 vraagt waarom hij – tegen zijn wens in – geen jurist is geworden, antwoord hij eenvoudig dat 'ze' een Jood nooit zouden accepteren. Dus dan er maar van afgezien.
Die berusting is tekenend voor de atmosfeer in Duitsland waar het nationale zelfbewustzijn in de persoon van keizer Wilhelm II alle perken te buiten gaat. In die opperbeste stemming is voor Joden alle ruimte, als Duitsers onder de Duitsers dragen ze bij aan de vooruitgang en is er niemand die hen een strobreed in de weg legt. De kleine speldenprikken die Zweig haast gedachteloos vermeldt – een confrontatie op het schoolplein waar de jonge Otto Sternberg voor het eerst het woord 'rotjood' hoort – worden eenvoudig weggewuifd en gezien als onschuldig akkefietje.
Duimschroeven
Als de familie de zomer in een kuuroord wil doorbrengen, kiezen ze bewust voor het veel zuidelijker gelegen Baden-Baden omdat het daar 'internationaler is' wat zoveel betekent dat er minder kans is op vervelende confrontaties. Geraffineerd weet Stefanie Zweig de steeds benauwder wordende buitenwereld met de dagelijkse familieperikelen te vervlechten. Terwijl wij weten wat er in het verschiet ligt, blijft het verbazingwekkend hoe subtiel en tegelijkertijd onbeschaamd een complete bevolkingsgroep de duimschroeven werd aangedraaid. Van de nazi's was toen nog geen spoor te bekennen.
Dan breekt in 1914 de oorlog uit en stijgt de vaderlandsliefde tot een kookpunt. Johan Isidor Sternberg hoort met tranen in de ogen in de toespraak van de keizer dat 'het zwaard ons in de hand wordt gedrukt' en dat er geen partijen en religies meer bestaan maar 'dat we allemaal Duitse broeders zijn'. Zoon Otto vertrekt op zestienjarige leeftijd als een dolle hond naar het front maar sneuvelt al in de eerste oorlogsmaand.
Opgelegde afzondering
Het verdriet om de verloren zoon loopt gelijk op met het verlies van vertrouwen in alles wat de samenleving verbindt. Als de oorlog verzandt in een langdurige strijd en de crisis aan het thuisfront toeslaat, keert de publieke opinie zich al snel tegen de dichtstbijzijnde zondebok. Er wordt een officieel onderzoek ingesteld naar het aantal Joden dat daadwerkelijk aan het front vecht, de zogenaamde Jodentelling, met als gevolg dat de thuisblijvers worden beschuldigd van 'het drukken van de snor' en schaamteloze verrijking. Deze gebeurtenis markeert het begin van de neergang, Johan Isidor is op slag een gebroken man, de Sternbergs trekken zich terug in eigen gelederen en zien jaar na jaar hun bewegingsvrijheid meer ingeperkt worden als opmaat naar de donkere tijden die hen nog te wachten staan.
Stefanie Zweig heeft geen nieuwe 'Buddenbrooks' geschreven. Daar waar Mann zijn protegees breed laat uitwaaieren in hun ontwikkeling – zowel literair als in het dagelijkse leven – ziet Zweig zich genoodzaakt haar familie Sternberg steeds meer terug te laten zakken in hun opgelegde afzondering. De beperking die dan ontstaat geldt ook voor haar schrijfstijl waardoor de hele geschiedenis, hoewel uitvoerig gedetailleerd, aan de oppervlakte blijft voortkabbelen. En dan is 461 pagina's nog een flinke kluif.
http://www.8weekly.nl/artikel/11493/s...
@8WEEKLY/André van Dijk
Even lijkt het alsof Stefanie Zweig met Het huis in de Rothschildstraat een robuuste familiekroniek à la De Buddenbrooks van Thomas Mann heeft geschreven. Maar al snel is die vergelijking achterhaald: dit is bepaald een ander boek.
De Joodse familie Sternberg uit de Frankfurtse Rothschildstraat is door en door Duits te noemen. Optimistische patriotten met een intense liefde voor keizer en vaderland en een hoge verwachting voor wat de toekomst brengen zal. Stefanie Zweig introduceert haar personages in het jaar 1900, als de laatste succesvolle oorlog in het verleden ligt en het zelfvertrouwen door het land vibreert in de vorm van grote economische voorspoed.
Speldenprikken
Nu in veel landen en op verschillende manieren de honderd jaar geleden uitgebroken Eerste Wereldoorlog herdacht wordt, is het goed om met Stefanie Zweig de aanloop naar die wereldramp eens vanuit Joodse ogen te bekijken. De geïndustrialiseerde vorm van Jodenhaat, met de Holocaust als gevolg, vond een oorsprong in Hitlers nationaal-socialisme vanaf de vroege jaren dertig, maar het sluimerende en vrijwel ingeburgerde antisemitisme bestond al veel langer. Als men pater familias Johan Isidor Sternberg in 1910 vraagt waarom hij – tegen zijn wens in – geen jurist is geworden, antwoord hij eenvoudig dat 'ze' een Jood nooit zouden accepteren. Dus dan er maar van afgezien.
Die berusting is tekenend voor de atmosfeer in Duitsland waar het nationale zelfbewustzijn in de persoon van keizer Wilhelm II alle perken te buiten gaat. In die opperbeste stemming is voor Joden alle ruimte, als Duitsers onder de Duitsers dragen ze bij aan de vooruitgang en is er niemand die hen een strobreed in de weg legt. De kleine speldenprikken die Zweig haast gedachteloos vermeldt – een confrontatie op het schoolplein waar de jonge Otto Sternberg voor het eerst het woord 'rotjood' hoort – worden eenvoudig weggewuifd en gezien als onschuldig akkefietje.
Duimschroeven
Als de familie de zomer in een kuuroord wil doorbrengen, kiezen ze bewust voor het veel zuidelijker gelegen Baden-Baden omdat het daar 'internationaler is' wat zoveel betekent dat er minder kans is op vervelende confrontaties. Geraffineerd weet Stefanie Zweig de steeds benauwder wordende buitenwereld met de dagelijkse familieperikelen te vervlechten. Terwijl wij weten wat er in het verschiet ligt, blijft het verbazingwekkend hoe subtiel en tegelijkertijd onbeschaamd een complete bevolkingsgroep de duimschroeven werd aangedraaid. Van de nazi's was toen nog geen spoor te bekennen.
Dan breekt in 1914 de oorlog uit en stijgt de vaderlandsliefde tot een kookpunt. Johan Isidor Sternberg hoort met tranen in de ogen in de toespraak van de keizer dat 'het zwaard ons in de hand wordt gedrukt' en dat er geen partijen en religies meer bestaan maar 'dat we allemaal Duitse broeders zijn'. Zoon Otto vertrekt op zestienjarige leeftijd als een dolle hond naar het front maar sneuvelt al in de eerste oorlogsmaand.
Opgelegde afzondering
Het verdriet om de verloren zoon loopt gelijk op met het verlies van vertrouwen in alles wat de samenleving verbindt. Als de oorlog verzandt in een langdurige strijd en de crisis aan het thuisfront toeslaat, keert de publieke opinie zich al snel tegen de dichtstbijzijnde zondebok. Er wordt een officieel onderzoek ingesteld naar het aantal Joden dat daadwerkelijk aan het front vecht, de zogenaamde Jodentelling, met als gevolg dat de thuisblijvers worden beschuldigd van 'het drukken van de snor' en schaamteloze verrijking. Deze gebeurtenis markeert het begin van de neergang, Johan Isidor is op slag een gebroken man, de Sternbergs trekken zich terug in eigen gelederen en zien jaar na jaar hun bewegingsvrijheid meer ingeperkt worden als opmaat naar de donkere tijden die hen nog te wachten staan.
Stefanie Zweig heeft geen nieuwe 'Buddenbrooks' geschreven. Daar waar Mann zijn protegees breed laat uitwaaieren in hun ontwikkeling – zowel literair als in het dagelijkse leven – ziet Zweig zich genoodzaakt haar familie Sternberg steeds meer terug te laten zakken in hun opgelegde afzondering. De beperking die dan ontstaat geldt ook voor haar schrijfstijl waardoor de hele geschiedenis, hoewel uitvoerig gedetailleerd, aan de oppervlakte blijft voortkabbelen. En dan is 461 pagina's nog een flinke kluif.
http://www.8weekly.nl/artikel/11493/s...
@8WEEKLY/André van Dijk
February 1, 2016
Johann Isidor Sternberg en zijn vrouw Betsy wonen in de Rothschildstraat. Hij is een succesvol handelaar, zij zorgt voor het huishouden, stuurt de kokkin aan en de huishoudhulp. Ze hebben verschillende kinderen. Otto, de oudste, een tweeling Erwin en Clara en Victoria.
Bij het begin van de eerste wereldoorlog is Johann nog een overtuigd patriot en fier op zijn zoon Otto die vrijwillig in het leger gaat. Al snel volgt het bericht van het overlijden van Otto. Op dat moment is ook Betsy terug zwanger van een nakomertje, Alice. Alhoewel Johann een integer man lijkt, heeft hij ook een minares en een dochter bij haar, Anna.
Terwijl de oorlog langer duurt, slaat de honger toe. Als je geld hebt, kan je er niets mee kopen. Ruilhandel voor eten is de enige manier om nog aan eten te komen. Arme mensen komen om van de honger. Dan komen de eerste verwijten, de joden investeren minder in de oorlog, ze slagen erin zich te onttrekken aan de dienstplicht. Er volgen antisemitische opmerkingen en Johann verliest zijn geloof in het Duitse volk helemaal. Ze zijn toch allemaal Duits, ongeacht geloof?
Wanneer zijn minares overlijdt en zijn dochter Anne naar een weeshuis moet, toont hij zijn goed hart, slikt zijn trots en neemt het meisje mee naar huis. Betsy begrijpt onmiddellijk wie het kind is, maar neemt haar op in het gezin als ware het haar eigen kind.
Bij het begin van de eerste wereldoorlog is Johann nog een overtuigd patriot en fier op zijn zoon Otto die vrijwillig in het leger gaat. Al snel volgt het bericht van het overlijden van Otto. Op dat moment is ook Betsy terug zwanger van een nakomertje, Alice. Alhoewel Johann een integer man lijkt, heeft hij ook een minares en een dochter bij haar, Anna.
Terwijl de oorlog langer duurt, slaat de honger toe. Als je geld hebt, kan je er niets mee kopen. Ruilhandel voor eten is de enige manier om nog aan eten te komen. Arme mensen komen om van de honger. Dan komen de eerste verwijten, de joden investeren minder in de oorlog, ze slagen erin zich te onttrekken aan de dienstplicht. Er volgen antisemitische opmerkingen en Johann verliest zijn geloof in het Duitse volk helemaal. Ze zijn toch allemaal Duits, ongeacht geloof?
Wanneer zijn minares overlijdt en zijn dochter Anne naar een weeshuis moet, toont hij zijn goed hart, slikt zijn trots en neemt het meisje mee naar huis. Betsy begrijpt onmiddellijk wie het kind is, maar neemt haar op in het gezin als ware het haar eigen kind.
August 4, 2010
Die Geschichte ist eigentlich recht interessant, und beschreibt anhand einiger Jahres-Kapitel das Leben der jüdischen Kaufmannsfamilie Sternberg, die um die Jahrhundertwende in die noble Frankfurter Rothschildallee zieht. Die Geschichte wird zumeist aus der Sicht des Ehepaares Sternberg, Johann und Betsy, erzählt und gibt einen Einblick in die Welt der assimilierten und doch gesellschaftlich isolierten Juden.
Leider ist der Sprachstil nicht mein Fall, was das Lesen streckenweise sehr zäh machte. Der Funke sprang nicht über, zu viel Nebenschauplätze, die nicht "auserzählt" werden, und immer hat man das Gefühl, die Autorin will nur demonstrieren, wie viel sie über das Leben um die Jahrhundertwende recherchiert hat...
Leider ist der Sprachstil nicht mein Fall, was das Lesen streckenweise sehr zäh machte. Der Funke sprang nicht über, zu viel Nebenschauplätze, die nicht "auserzählt" werden, und immer hat man das Gefühl, die Autorin will nur demonstrieren, wie viel sie über das Leben um die Jahrhundertwende recherchiert hat...
November 23, 2013
Die Geschichte der Frankfurter Familie Sternberg von 1900-1917. Ich hab es vor Jahren schonmal als Hörbuch gehört. Es hat mir gut gefallen und nun wollte ich den 2. Teil lesen. Eigentlich war der Plan vorher nur "nochmal eben schnell in ein paar Kapitel reinhören". Dann fand es dann aber wieder sehr angenehm und konnte nicht aufhören :) Hat mir noch besser gefallen als beim ersten Mal. Sehr atmosphärisch. Ein ruhiges, irgendwie unaufdringliches und doch eindringliches Buch!
November 28, 2016
Sága rodu Sternbergů - německé rodiny židovského původu - příběh začíná před první světovou válkou a popisuje život bohaté rodiny - otec Johan Isidor je úspěšný obchodník a německý patriot - ve stejném duchu vychovává i své děti. Když začne první světová válka, je pro něj ctí, když jeho syn nadšeně rukuje - vždyť nyní jsou všichni bratři - nezáleží na vyznání - jsou Němci! Jak hluboce se mýlil a jak draze za svůj omyl zaplatil. Ale kdo to v té době mohl tušit?
December 12, 2018
Wat een boek! Heel fraai. Veel details, maar zo ook levensecht. De eerste hoofdstukken moet je even volhouden. Dan, heel subtiel, wordt de draad van de Eerste Wereldoorlog erin geweven. Verderop komt, ook weer heel voorzichtig en dan steeds meer explicitiet het thema 'Jood zijn in Duitsland' aan de orde. Kan niet wachten om de volgende delen te lezen.
July 27, 2013
It was ok - but nothing more. A bit too longwinded - and even though WW1 is one of the topics that interests me most I didn't enjoy this read that much. All in all just one cliche after another - Besides: the end is way too corny for my taste..
September 12, 2014
Aardig boek, beetje slepende romand over een welgesteld joods koopmansgezin gedurende de eerste wereldoorlog en in de aanloop naar de tweede wereldoorlog. Terwijl het gezin nog lange tijd in welvaart leeft, voel je op de achtergond de dreiging langzaam toenemen.
May 24, 2019
Interesting from historical perspective and to read about the impact of the timeframe 1910-1937 on a Jewish family in Frankfurt. Writing terrible though.... way too much details. Won’t read the sewuels despite the intersting story line
April 15, 2012
Obwohl ich schon viele Romane von Stefanie Zweig gelesen habe und es im Grundthema immer einen gewissen Zusammenhang gibt, wird es nie langweilig und es ist doch immer anders immer neu.
May 3, 2013
Pomalý rozjezd, ale o to víc citlivý závěr. Strasti početné židovské rodiny v době 2. světové války, změna doby, vztahů i životních postojů. Nakonec velmi pěkná kniha, vyzkouším i další díla autorky.
February 21, 2016
Dertien in een dozijn, weinig vernieuwend - doet erg denken aan 'De Wertheims' en 'Het lot van de familie Meijer' en voegt weinig toe wanneer je die boeken ook hebt gelezen.
June 22, 2016
Mooi familie epos. Goed uitgewerkte personages met oog voor detail. Vooral de periode met de opkomst van het nazi- regiem is goed beschreven en erg onheilspellend.
Displaying 1 - 21 of 21 reviews