Het verhaal begint op de roze schutbladen, de lezer ziet een ridder met een touw. Onze eigen fantasie weet de rest van het verhaal zelf in te vullen. Een hete strijd, de ridder wil de draak vangen en het rijk verlossen van de boze vuurspuwer. Maar zo gemakkelijk is dat nog niet, de draak geeft zich niet zomaar gewonnen en gaat achter de ridder aan. Het gaat heen en weer… En dan…
“De ridder zonder billen.
In het heetst van de strijd
raakte hij zijn billen kwijt.”
Ik moest drie maanden wachten tot mijn reservering voor dit heerlijke prentenboek binnenkwam. En geef alle andere lezers eens ongelijk, alleen de titel en omslag doen de (jonge, en zeker ook volwassen!) lezer al grinniken van plezier. Dit boek wil je niet terugbrengen naar de bieb.
Geschreven op rijm, doet De ridder zonder billen natuurlijk meteen denken aan de berijmde ridderromans uit de Middeleeuwen. En ook het doel van deze ridder doet denken aan deze oude verhalen.
“Hij droomde van een prinses met haar zonder klitten,
die sierlijk achter op zijn witte paard wilde zitten.
Maar welke prinses zou hem nu nog willen?
Wie wil er nu een ridder zonder billen?”
Wat volgt is een reis naar de billenwinkel in het billenbos. Want ja natuurlijk, zo simpel is het allemaal. Hup op de fiets, haal een nieuw paar (het liefst harige en dus stoere) billen en dan achter de prinses aan!
De ridder zonder billen is een heerlijk, geestig en origineel prentenboek. Een echt feestje, het plezier van beide schrijver en illustrator springen van de bladzijdes af. De illustraties kleurrijk en het rijm zo passend. Ook juist om hardop voor te lezen, zelfs de kleinste lezers zullen meegenieten.