Πέντε άνθρωποι, φαινομενικά άσχετοι μεταξύ τους, παίρνουν από μια επιστολή με την ένδειξη "αυστηρώς προσωπικό". Η επιστολή ορίζει ένα ραντεβού και βάζει για δέλεαρ ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Εκεί στον τόπο του ραντεβού τους περιμένει μια δυσάρεστη έκπληξη, ένα πτώμα. Κι έτσι το "αστείο" αρχίζει να γίνεται σοβαρό. Την υπόθεση τότε αναλαμβάνει ο αστυνόμος Μπέκας...
Ο υπέροχος Γιάννης Μαρής, μου θύμισε και πάλι γιατί μου άρεσε τόσο πολύ, όταν διάβαζα τα βιβλία του, 5-10 χρόνια πίσω. Μπορεί κανείς να κατηγορήσει την πλοκή ότι είναι ιδιαίτερη, αλλά με ενδιαφέρον και εξυπνάδα συνθέτει ένα ωραίο παζλ που οδηγούν στη λύση του "μυστηρίου". Το βιβλίο αυτό, όπως άλλωστε και όλα του Μαρή, αφορούν ψυχογράφημα: η περιγραφή ανθρώπων είναι η πραγματική τέχνη του Μαρή. Δεν το έκανε εκτενώς αυτή τη φορά και πιστεύω ότι και η πλοκή, αλλά και η ψυχογραφία περάσαν λίγο αδιάφορα. Το γράψιμο, και η Αθήνα του 1970 πάντα μου άρεσαν όμως, και μόνο αδιάφορο δε με άφησαν. Σίγουρα έχει γράψει και καλύτερα.
Short murder mystery, which took me about a day of on-and-off reading to finish. Based on a clever and intriguing concept, I feel like this could have been so much more. Unfortunately, it is let down by the straightforward- ness of its plot and, eventually, by its own over- simplistic solution. That said, remembering that the story was published way back in 1965 (and is thus, partly, justified in seeming a bit naive today) may help dampen the sting of disappointment you'll most likely feel, once you've reached the last page...