Ο Γιώργος Χατζηπαυλής ή "Δάσκαλος" είναι ένα ρεμάλι, ένα χαμένο κορμί, που όμως σπούδασε στο εξωτερικό, έχει τρόπους και μπορεί να περάσει για κύριος -γιατί κάποτε ήταν κύριος. Δέχεται μια εξωφρενική πρόταση: να θυμηθεί κάτι από τον παλιό του εαυτό. Σαν αντάλλαγμα θα πάρει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Ο άνθρωπος που του ζητά να παίξει τον ρόλο του παλιού εαυτού του τον στέλνει στον Βόλο χωρίς να του πει τίποτε άλλο. Μέχρι το τέλος της ιστορίας, ο ήρωάς μας αγνοεί τον σκοπό αυτού του περίεργου παιχνιδιού. Ύστερα όλα ξεκαθαρίζουν.
Μια ιστορία του Μαρή χωρίς τον Μπέκα και χωρίς ακριβώς έγκλημα. Μια περίεργη ιστορία όπου κανείς δεν παθαίνει κακό. Αντιθέτως μάλιστα μάλλον ευνοούνται όλοι στο τέλος. Το γράψιμο του Μαρή είναι εντυπωσιακό πάντως.
Πολύ ωραίο μυθιστόρημα που μου επιβεβαίωνε πως τα έργα του Μαρή χωρίς τον Μπέκα αξίζουν να διαβαστούν. Ένα ελαφρύ διάβασμα που κρατάει τον αναγνώστη μέχρι το τέλος, με έξυπνη πλοκή.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Μια ιστορία μυστηρίου, χωρίς τον αστυνόμο Μπάκα, με αρκετό σασπένς. Πολύ ωραία δοσμένος ο πρωταγωνιστής, που γίνεται έρμαιο της δικής του Πτώσης, του δικού του Ξεπεσμού. Η μοίρα τού προσφέρει ένα "ιντερμέτζο", που τον ξελασπώνει προσωρινά, αλλά τον έχει αλλάξει ως άνθρωπο;