What do you think?
Rate this book
Γράμμα από την Οδησσό
Τέλη 1914. Ο πόλεμος χωρίζει τον κόσμο στα δύο. Ο Χριστόφορος αναγκάζεται να αφήσει την οικογένειά του στη Γαλλία και να επιστρέψει στην Οδησσό, όπου εργάζεται ως καθηγητής γαλλικών. Ο χωρισμός οδυνηρός. Η επικοινωνία αδύνατη. Η καθημερινότητα σκληρή μακριά από πρόσωπα αγαπημένα. Αρχίζει να γράφει, γράμματα ερωτικά, γράμματα που γίνονται σανίδα σωτηρίας για κείνον που μένει μόνος, γράμματα που δε θα σταλούν ποτέ και ίσως να μη διαβαστούν ποτέ. Σκοπός του γίνεται η εκμάθηση ρωσικών για να μπορέσει να δώσει εξετάσεις στο δημόσιο. Όνειρό του να σμίξει και πάλι με τους δικούς του. Ο πόλεμος, όμως, καλά κρατεί.
Μια άλλη γυναίκα θα έρθει να αλλάξει τον κόσμο του. Κόλαση, παράδεισος, βότκα, Τσέχοφ, ρωσικά, γαλλικά. Μαθητής και δάσκαλος, μαθήτρια και δασκάλα θα γίνουν ένα. Έρωτας; Πάθος; Μοιραία σχέση;
"Η ζωή, όμως, πιο δυνατή κι από το θάνατο, σε σπρώχνει μπροστά".
Μια άλλη γυναίκα θα έρθει να αλλάξει τον κόσμο του. Κόλαση, παράδεισος, βότκα, Τσέχοφ, ρωσικά, γαλλικά. Μαθητής και δάσκαλος, μαθήτρια και δασκάλα θα γίνουν ένα. Έρωτας; Πάθος; Μοιραία σχέση;
"Η ζωή, όμως, πιο δυνατή κι από το θάνατο, σε σπρώχνει μπροστά".
- GenresFiction
239 pages, Paperback
First published January 1, 2005
76 people want to read
About the author
George Sari
3 books90 followersGreek: Ζωρζ Σαρή
Georges Sari (born Georgia Sarivaxevani), a Greek author and actress, was born in Athens. Her mother was French and her father was Greek from Ayvalik, Turkey. She grew up in Greece, where she attended elementary and secondary school. World War II broke out in 1940 before she could finish her schooling.
During the war, Sarivaxevani (later Georges Sari) joined the Resistance and fought with the United Panhellenic Organization of Youth (EPON). Looking back on that era, she herself noted that “the years during the Nazi occupation were a time of happiness and freedom. We went from being miserable to happy because we chose the road of life, even if death had a place there as well. We grieved and rejoiced all together, but we were not afraid. There was one goal: liberation”. She graduated while Greece was still under Nazi occupation and began taking acting lessons at Dimitris Rontiris' drama school.
Georges Sari was injured during the Greek Civil War, which followed right after World War II, suffering wounds to her hand and foot from a bomb explosion. She received treatment at Aghia Olga Hospital. In 1947, she was forced to leave for Paris in exile. She worked various jobs while living there, while also enrolling as a student at the Charles Dullin School of Dramatic Art. Sari returned to Greece together with her family in 1962 and continued acting in the theater until the rise of the Military junta, at which point she decided along with other actor acquaintances to engage in passive resistance and no longer act in the theater. That summer, deprived as she was of any means of expression, she wrote her first novel – The Treasure of Vaghia – which started off like a game together with the children who surrounded her.
Sari decided to dedicate her life to writing: “In writing, I discovered all that I could not find in the theater, perhaps because I was not a leading lady or perhaps because I was not in a position to choose the roles that the producer or director would select for me. I now bear the full responsibility for my books. I do what I want; what I can.”
She wrote numerous books. In 1994 she won the Best Children Literature book award for her book Ninet (which was a semi-autobiography of her sister). In 1995 and 1999 she was awarded with the Greek Cycle of Books. In 1988 she was nominated for the Hans Christian Andersen Award. Furthermore, as an actress, she was nominated for Best Supporting Actress in the Thessaloniki Film Festival.
Death
Sari died in Athens on 9 June 2012, aged 87.
Georges Sari (born Georgia Sarivaxevani), a Greek author and actress, was born in Athens. Her mother was French and her father was Greek from Ayvalik, Turkey. She grew up in Greece, where she attended elementary and secondary school. World War II broke out in 1940 before she could finish her schooling.
During the war, Sarivaxevani (later Georges Sari) joined the Resistance and fought with the United Panhellenic Organization of Youth (EPON). Looking back on that era, she herself noted that “the years during the Nazi occupation were a time of happiness and freedom. We went from being miserable to happy because we chose the road of life, even if death had a place there as well. We grieved and rejoiced all together, but we were not afraid. There was one goal: liberation”. She graduated while Greece was still under Nazi occupation and began taking acting lessons at Dimitris Rontiris' drama school.
Georges Sari was injured during the Greek Civil War, which followed right after World War II, suffering wounds to her hand and foot from a bomb explosion. She received treatment at Aghia Olga Hospital. In 1947, she was forced to leave for Paris in exile. She worked various jobs while living there, while also enrolling as a student at the Charles Dullin School of Dramatic Art. Sari returned to Greece together with her family in 1962 and continued acting in the theater until the rise of the Military junta, at which point she decided along with other actor acquaintances to engage in passive resistance and no longer act in the theater. That summer, deprived as she was of any means of expression, she wrote her first novel – The Treasure of Vaghia – which started off like a game together with the children who surrounded her.
Sari decided to dedicate her life to writing: “In writing, I discovered all that I could not find in the theater, perhaps because I was not a leading lady or perhaps because I was not in a position to choose the roles that the producer or director would select for me. I now bear the full responsibility for my books. I do what I want; what I can.”
She wrote numerous books. In 1994 she won the Best Children Literature book award for her book Ninet (which was a semi-autobiography of her sister). In 1995 and 1999 she was awarded with the Greek Cycle of Books. In 1988 she was nominated for the Hans Christian Andersen Award. Furthermore, as an actress, she was nominated for Best Supporting Actress in the Thessaloniki Film Festival.
Death
Sari died in Athens on 9 June 2012, aged 87.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
December 26, 2019
Αχ δε μπορεί να το έγραψε αυτό η αγαπημένη συγγραφέας των παιδικών μου χρόνων.
Ωραίος τύπος ο βασικός ήρωας. Γράφει γράμματα ρομαντικά και τρυφερά για τη σύζυγο που άφησε πίσω του αλλά επειδή κάποια στιγμή του τελείωσε και το μελάνι στον κοντυλοφόρο και τι άλλο να της γράψει βρίσκει γιατί καλό γουρούνι είναι και αυτός τη γκομενίτσα να πηδ…. Ε συγνώμη να πνίξει τον πόνο του. Αυτό δεν ήταν τα γράμματα από την Οδησσό αλλά να μην πω τι. Καταλαβαίνετε. 70ο βιβλίο για φέτος. Mission accomplished.
Ωραίος τύπος ο βασικός ήρωας. Γράφει γράμματα ρομαντικά και τρυφερά για τη σύζυγο που άφησε πίσω του αλλά επειδή κάποια στιγμή του τελείωσε και το μελάνι στον κοντυλοφόρο και τι άλλο να της γράψει βρίσκει γιατί καλό γουρούνι είναι και αυτός τη γκομενίτσα να πηδ…. Ε συγνώμη να πνίξει τον πόνο του. Αυτό δεν ήταν τα γράμματα από την Οδησσό αλλά να μην πω τι. Καταλαβαίνετε. 70ο βιβλίο για φέτος. Mission accomplished.
March 31, 2016
Αχ οριακα τα βαζω τα 3 αστερια γιατι αγαπω τη Ζωρζ Σαρη.
Δεν μου άρεσαν ΚΑΘΟΛΟΥ καποια μηνυματα που περνουσε το βιβλίο, αλλά μιας και ολα ηταν σε διάλογο, θα υποθεσω ότι η Ζωρζ Σαρη δεν τα πιστευει και απλά μεταφέρει τη νοοτροπια της εποχής.
Αντιπαθεστατος και ο βασικος χαρακτήρας, εστελνε κυριολεκτικά αηδιαστικα ρομαντικά γράμματα στη γυναίκα του, πως δεν μπορεί να ζησει χωρίς αυτή, και από τη μια μερα στην άλλη βρισκει ερωμένη.
Δεν μου άρεσαν ΚΑΘΟΛΟΥ καποια μηνυματα που περνουσε το βιβλίο, αλλά μιας και ολα ηταν σε διάλογο, θα υποθεσω ότι η Ζωρζ Σαρη δεν τα πιστευει και απλά μεταφέρει τη νοοτροπια της εποχής.
Αντιπαθεστατος και ο βασικος χαρακτήρας, εστελνε κυριολεκτικά αηδιαστικα ρομαντικά γράμματα στη γυναίκα του, πως δεν μπορεί να ζησει χωρίς αυτή, και από τη μια μερα στην άλλη βρισκει ερωμένη.
April 27, 2018
Ένας παντρεμένος άντρας αναγκάζεται να ζήσει μακριά από τη γυναίκα του και την κόρη του για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, αφού η Γαλλίδα σύζυγός του έχει αποκλειστεί στο Παρίσι λόγω του Α Παγκοσμίου Πολέμου. Εργαζόμενος στην Οδησσό θα γνωριστεί με μια συνάδελφο, η οποία θα αναλάβει να του μάθει τη ρωσική γλώσσα και αυτός σε αντάλλαγμα θα της κάνει μαθήματα γαλλικών. Αυτό όμως που ξεκινάει ως μια απασχόληση και μια εκμάθηση ξένης γλώσσας, μεταβάλλεται σε παθιασμένη σχέση, που θα αποβεί μοιραία για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.
Καλογραμμένη ερωτική ιστορία από την Ζωρζ Σαρρή. Εστιάζει στην ερωτική ιστορία και στα συναισθήματα των ηρώων και δεν ασχολείται καθόλου με το ιστορικό και πολιτιστικό πλαίσιο.
Καλογραμμένη ερωτική ιστορία από την Ζωρζ Σαρρή. Εστιάζει στην ερωτική ιστορία και στα συναισθήματα των ηρώων και δεν ασχολείται καθόλου με το ιστορικό και πολιτιστικό πλαίσιο.
Read
June 29, 2021Ειχα ακουσει καλα λογια για το βιβλιο αλλα τελικα ηταν μια μικρη απογοητευση η εξελιξη του. Αν και η Ζωρζ Σαρη μου αρεσε πολυ στο "Ο Θησαυρος της Βαγιας" και "Τα Χεγια". Σκεφτομαι πως σε αυτο το βιβλιο, πιθανοτατα η συγγραφεας να ηθελε να πειραματιστει με μια αισθηματικη και αστυνομικη ιστορια και μου αρεσε η αφηγηση που γινεται μεσω των γραμματων, τυπου καταγραφης ημερολογιου. Αλλα το τελος με την γυναικοκτονια και συγκαληψη του δραστη, καθως και το κλεισιμο της ιστοριας με ενα αινιγματικο, ανοιχτο τελος, πιστευω πως δεν ταιριαζει με την αρχικα ενδιαφερουσα αφηγηση. Επιπλεον μου δημιουργει θυμο η αντιμετωπιση στο θεμα αυτο, οταν γινεται απο μια συγγραφεα των παιδικων μου αναμνησεων. Θεωρω πως ισως να βιαστηκε να εκδοθει, ενω δεν ηταν ετοιμο. Ισως. Νομιζω πως ηταν και η τελεταια εκδοση χρονολογικα απο τα μυθιστορηματα της. Παντως η Ζωρζ Σαρη ειναι σιγουρα μεσα στην καρδια μου και παραμενει ζωντανη στις παιδικες αναμνησεις μου με τα υπεροχα βιβλια της. Την αγαπαμε πολυ!!
April 23, 2016
"Όσο βαστώ ένα βιβλίο στο χέρι μου,ούτε ο θάνατος δεν με φοβίζει."
Ένας Έλληνας καθηγητής αποχωρίζεται τη Γαλλίδα γυναίκα του και την κόρη τους και βρίσκεται απομονωμένος στην Οδησσό.Παρά τη μεγάλη αγάπη που έχει για τη γυναίκα του,και το μαράζι του για την απουσία της,συνάπτει σχέση με μια συνάδελφο.
Η υπόθεση απλή,όχι όμως χωρίς τις ανατροπές της!Πολύ καλογραμμένο και με κατανόηση κι ευαισθησία στο θέμα των ανθρώπινων σχέσεων και χαρακτήρων.Μου άρεσε πολύ.
Ένας Έλληνας καθηγητής αποχωρίζεται τη Γαλλίδα γυναίκα του και την κόρη τους και βρίσκεται απομονωμένος στην Οδησσό.Παρά τη μεγάλη αγάπη που έχει για τη γυναίκα του,και το μαράζι του για την απουσία της,συνάπτει σχέση με μια συνάδελφο.
Η υπόθεση απλή,όχι όμως χωρίς τις ανατροπές της!Πολύ καλογραμμένο και με κατανόηση κι ευαισθησία στο θέμα των ανθρώπινων σχέσεων και χαρακτήρων.Μου άρεσε πολύ.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews