In deze bundel stuurt Youp van het Hek een fax naar diverse Nederlanders. Hand opsteken als je nog weet wat een fax was. Een soort e-mail die je via de telefoon verstuurde en ter plekke werd uitgeprint. Hand opsteken als je nog weet wat een e-mail was. In twintig jaar is deze verzameling aardig achterhaald geraakt. Dat ik het nog lees met enig plezier komt omdat ik mij deze tijd nog levendig herinner en vaak denk goh... is dat alweer meer dan 20 jaar geleden? Zo zie ik dat Koot en Bie in die tijd stoppen met hun uitzendingen op zondag en ik denk... Is dat alweer meer dan twintig jaar geleden. Toeval dat ik in dezelfde week ook het boekenweekgeschenk van Kees van Kooten lees en constateer (met enige spijt) dat deze ook alweer 7 jaar oud is. Damn.. wat gaat de tijd snel.
Is het verder een goede bundel? Hmm. Het haalt nooit het niveau dat ik tegenwoordig van Youp gewend ben in het NRC. Die heeft dus samen met zijn publiek een ontwikkeling doorgemaakt. Was het destijds goed? Misschien, maar daarvoor is het toch allemaal net te lollig en oubollig. Ik heb het toch helemaal uitgelezen vanwege de sentimentele waarde. Dat heb ik niet snel bij van het Hek.
Inmiddels wat gedateerd. Van sommige 'bekendheden' had ik geen idee wie ze waren. Ook vind ik de politieke stukken minder interessant. Maar verder grappige vondsten, in Youps typische stijl. Amusant.