Het is 2125. Max Bloemendaal ontwaakt na honderd jaar uit de Coma Superviviente, een kunstmatige winterslaap die hem, niet veel ouder, na honderd jaar laat terugkeren in een volkomen veranderde wereld. Max ontdekt dat de mensheid na een rampzalige eeuw van oorlog, klimaatrampen en pandemie‘n een toekomst heeft die niemand zich had kunnen voorstellen. Hij gaat verder met de zoektocht die hij honderd jaar eerder moest Wie zat er achter de verdwijning van zijn vrouw, de natuurkundige en activiste Felice Ricci? Fons Burger onderzoek al zijn hele leven oplossingen voor de twee grootste problemen in de de toenemende ongelijkheid en de systematische vernietiging van onze aarde. In deze toekomstroman komen al de oplossingen samen.
I've been writing stories for most of my life, always somewhere between journalism, fiction, music, and activism. I began as an investigative reporter in the early seventies, digging into political scandals, military abuses, and the hidden influence of powerful families. Later I travelled through Central and South America, reporting from guerrilla movements and conflict zones that shaped the world far from where I grew up. After years in journalism and documentary filmmaking, I shifted my focus and helped build parts of Rotterdam’s cultural scene. I founded Rotown and Nighttown, two venues that grew into places where new music, art, and ideas found an audience. Throughout my career I’ve moved between writing, publishing, music, and long-term projects around sustainability and fair trade. For me, storytelling and social engagement have always belonged together. I’ve published novels, thrillers, columns, and books on social change, while building companies and foundations devoted to development cooperation, ethical entrepreneurship, and cultural innovation. Many of my earlier books are now being reissued in English. I’ve had my share of successes and failures — often in equal measure — but my mission never really changed: to explore how we live, how we might do better, and how culture and imagination can help us get there, without turning into a preacher or someone who insists on having all the answers, and always as a storyteller at heart. Recently I decided it was time to imagine the world as it should be — and to capture it in a novel. The book 2125 – The Hibernator grew out of a simple question that wouldn’t let go of me: what would the world look like if we finally decided to do things right? The novel follows a man waking from a century-long artificial coma into a world that has learned, slowly and painfully, to live in balance. I’m now working on a nonfiction companion that explores how we might build such a future in reality — a world that can endure for generations, in harmony with people and planet. Join me on https://www.2125.world/ and shape the future
Uit mijn persoonlijke nieuwsbrief van zondag 20 november:
Fons Burger schreef een science-fiction roman die gaat over een wereld die vernietigd is door de Derde Wereldoorlog en de klimaatcrisis. Dat klinkt somber maar de wereld blijkt er in het boek een stuk op vooruit gegaan.
Zaterdag interviewde ik Burger bij Donner. Hij maakte vroeger het baanbrekende magazine Dif waarin allemaal onderwerpen die nu hyperactueel zijn aan de orde kwamen (ik werkte er zelf ook aan mee).
Hij vertelde dat hij veel ideeën die hij toen op heeft gedaan over het maken van een betere wereld in dit verhaal heeft verwerkt. “Er gewoon artikelen over schrijven werkte niet, dus nu probeer ik mensen op deze manier te inspireren.”
Al lezende ging ik het boek en zijn intentie steeds meer waarderen. Als zijn visie uitkomt dan zullen ze 2125 niet weten dat Burger het al voorspeld heeft want wat blijkt? Tegen die tijd is geschiedenis afgeschaft. Het is alleen maar ballast waar we toch niks van willen leren.
Leest lekker weg dat is positief! Maar het schiet te kort als ideeënroman. Daarom twee ipv drie sterren.
Het verhaal wordt wat staccato gebracht met gebrekkige overgangen. De personages en sommige thema’s lijken onvoldoende uitgewerkt en blijven daardoor hangen. De licht erotische suggesties die bij tijd en wijle vervlochten worden in de scènes zijn wat beetje groezelig. Dat is allemaal te vergeven als de diepte komt uit de ideeën uit wat moet doorgaan voor een ideeënroman. Helaas blijven die ook oppervlakkig.
Toen ik de achterkant van dit boek las was ik erg benieuwd naar het verhaal. Ik kon er heel moeilijk inkomen, ik vond het lastig om door te blijven lezen maar heb dit wel gedaan. Er zaten interessante dingen in, over hoe de toekomst er uit kan gaan zin. Maar toch vond ik het boek niet geweldig.