Cargo is het Confituur Boekhandelsgeschenk van 2022. Het verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van de machtsovername door de Taliban, en toont de impact van politieke keuzes op gewone mensen en andersom.
Doe het maar eens na: in 40.000 tekens of 32 pagina's een hele wereld scheppen, actie en spanning oproepen, verschillende aspecten van hetzelfde verhaal naar voren schuiven en de witruimte tussen de regels volproppen met morele ambiguïteit en relevante vragen.
Toch is het precies waar Gaea Schoeters in slaagt met 'Cargo', de novelle die ze schreef als geschenkboek voor de Confituur-boekhandels.
Cargo speelt zich af Afghanistan, dat weer in handen van de Taliban valt, en in Groot-Brittannië waar al dan niet passief wordt toegekeken. Het verhaal laat zien hoe keuzes van gewone mensen impact op alle niveaus kunnen hebben, maar evenzeer hoe bovenaf over het leven van de modale burger beslist wordt. Gaea Schoeters werpt in deze korte novelle relevante vragen op en laat de lezer achter met moreel ongemak. Noodzakelijk, lijkt ons dat en één van de zinvolle taken van literatuur. Vlot leesbaar, kort en krachtig, maar niet vrijblijvend: straf!
Ook u kan dit boekje gratis bekomen, u moet enkel binnenkort in een Confituur-boekhandel €25 uitgeven. De moeite waard hoor. Wat een lekker verhaal! En nog pluizig bovendien. Ik hoop dat Schoeters binnenkort een verhalenbundel publiceert.
Ik kreeg afgelopen week dit boekje kado bij een boekhandel en toen ik daarstraks boek 23 van dit jaar tegen mijn verwachtingen in toch had uitgelezen gekregen, besloot ik dit "dunnetje" ook snel te consumeren en zo mijn leesdoel van 2022 toch nog te halen.
En ja hoor: doel bereikt!
Dit verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen die plaatsvonden bij de terugtrekking van de westerse troepen uit Afghanistan. En het wijst verhalendergewijs messcherp op de (niet altijd even zichtbare) vuiligheid van oorlog. Het verhaal wekte mijn verontwaardiging op. Goed gedaan van deze auteur dus...
25 bladzijden. Aan de zinnen is duidelijk: zij is een schrijfster (genoten van Prooi!), maar een kortverhaal is toch wat anders: een versnipperd (interessant) verhaaltje, ieder deeltje is een flits, maar ondanks de plot is er geen spanningsboog. Je kan wellicht zeggen dat de chaos van het verhaal de situatie dan net goed schetst, maar dat lijkt me eerder camouflage... (ik ga er nu dan toch even Raymond Carver bij halen)
Een novelle waarin op eenmaal pagina’s (32 slechts) een hele wereld geschapen wordt. Een wereld die je vanaf de eerste pagina naar het strot grijpt en je op de laatste verweesd achterlaat. Dit is voor mij een eerste ontmoeting met Gaea Schoeters, maar het zal zeker niet de laatste zijn.
Afghanistan van 2006 tot 2021 in een notendop, met daarbij de inzet van mensen die het goed menen tegenover de politici die alleen hun eigen vel willen redden. Je leest het in een klein uurtje. Aanradertje!