„Nionio” to powieść o próbach rozwikłania pewnej zagadki. Kilkoro ludzi – czterech mężczyzn i jedna kobieta – ginie bez śladu. W jakiś czas potem w księgarniach pojawiają się książki opisujące dalsze losy zaginionych, codzienną krzątaninę, „jak gdyby nigdy nic”. Po książkach przychodzą seriale. I komiksy.Poszukiwania prowadzi Andrzej – były policjant, który odszedł ze służby, aby zająć się kilkuletnim synkiem (tytułowym „Nioniem”) i… zostać rycerzem. „Templum”, elitarna firma Andrzeja, to zespół „ochroniarzy z etosem”, którzy zamiast stopni służbowych używają osobliwie unowocześnionych tytułów rycerskich i składają przysięgę obrony cudzego ŻZM (życia, zdrowia i mienia).W sukurs ojcu przychodzi Nionio. Malec traktuje śledztwo jak niezwykłą, tajemniczą zabawę. I właśnie dzięki temu widzi ślady niedostrzegane przez dorosłych tropicieli...Piątek wrzuca czytelnika w sam środek wydarzeń, kiedy nietypowa „męska przygoda” ojca z synem trwa już od pewnego czasu.
Ukończył lingwistykę na Universita' degli Studi di Milano. W latach 1995–1999 pracował jako dziennikarz w "Polityce", RMF FM, "La Stampa", Inforadiu, Radiostacji, oraz jako ekspert–psycholingwista. Publikował felietony w miesięczniku "Film" i w "Życiu Warszawy".
Piątek starting slowly. We have divorced detective with his little son (I'm wondering if it's accidental that I come across books with father and son topic?) . It's a little odd couple for the criminal but nothing amazing. Amazing is the relations between them. Despite of father's controversial educational methods I think it's good father who's trying to be a good man. The other important topic in this book it's play with literature genre and creating literature at all. Again, maybe we have story about creating himself in literature, creating relations, but in other side than a Myśliwski in "Nagi sad"?