Μπέμπης

by Θωμάς Κοροβίνης, Thomas Korovinis

O Δημήτρης Στεργίου, γνωστός ως Μπέμπης (Πειραιάς 16 Απρ 1927 - 24 Δεκ 1972), υπήρξε μια ιδιότυπη πρωταγωνιστική φυσιογνωμία της ελληνικής λαϊκής μουσικής που, λόγω της ιδιοφυΐας, της μόρφωσης, της απαράμιλλης δεξιοτεχνίας του στο μπουζούκι και στην κιθάρα, της καθηλωτικής γοητείας του και της αυτοκαταστροφικής αγωνίας του, απέκτησε, τόσο εν ζωή όσο και μετά θάνατον, διαστάσεις θρύλου.

Ο Θωμάς Κοροβίνης, έχοντας μελετήσει τα υπάρχοντα στοιχεία της εργοβιογραφίας και της καλλιτεχνικής διαδρομής του και «συνομιλώντας» για χρόνια με την προσωπικότητά του, παρουσιάζει ένα εκτενές λογοτεχνικό πορτραίτο του, μια αυτοαναφορική εξομολόγησή του, με αποδέκτη έναν φανταστικό επιστήθιο φίλο του μα και όλους μας. Μέσα από την αφήγηση αναδεικνύονται σημαίνοντα πρόσωπα της λαϊκής μας μουσικής, εμβληματικά τραγούδια, ανάλυση χαρακτήρων συνθετών, στιχουργών, ερμηνευτών και θαυμαστών του τραγουδιού, η ανθρωπογεωγραφική σύνθεση του Πειραιά της εποχής του καλλιτέχνη, η ζωή των μουσικών μας στην Κατοχή και στη μεταπολεμική Ελλάδα, και στα αμερικανικά κέντρα διασκέδασης, με ιδιαίτερη έμφαση στο «αγγελικό και μαύρο φως» που σφραγίζει την ψυχική ιδιοσυστασία αυτού του μοναδικού και ανεπανάληπτου «αριστοκράτη μάγκα».

192 pages, Paperback

First published November 1, 2022

About the author

Thomas Korovinis

Ο Θωμάς Κοροβίνης γεννήθηκε το 1953 στη Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης. Φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση. Από το 1988 έως το 1996 έζησε στην Κωνσταντινούπολη, υπηρετώντας στο Ζάππειο και το Κεντρικό Παρθεναγωγείο της. Εδώ και χρόνια ερευνά πτυχές του ελληνικού και του τουρκικού λαϊκού πολιτισμού καθώς και τις σχέσεις μεταξύ τους. Συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά. Από το 1995 μέχρι και το 1999 εργάστηκε ως παραγωγός και επιμελητής ραδιοφωνικών εκπομπών στον 9,58 FM της Θεσσαλονίκης.

Έγραψε τα βιβλία: "Τουρκικές παροιμίες", "Κανάλ ντ' Αμούρ", "Τα πρόσωπα της Σωτηρίας Μπέλλου", "Φαχισέ Τσίκα", "Σκανδαλιστικές και βωμολοχικές ελληνικές παροιμίες", "Κωνσταντινούπολη, λογοτεχνική ανθολογία: Τούρκοι ποιητές υμνούν την Κωνσταντινούπολη", "Ο Μάρκος στο χαρέμι", "Το χτικιό της Άνω Τούμπας", "Οι ασίκηδες", "Οι ζεϊμπέκοι της Μικράς Ασίας", "Όμορφη νύχτα", "Σμύρνη: μια πόλη στη λογοτεχνία", "Ο γύρος του θανάτου", "Το αγγελόκρουσμα", κ.ά. Το 1995 βραβεύτηκε με το βραβείο Αμπντί Ιπεκτσί. Το 2011 με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο του "Ο γύρος του θανάτου", με θέμα την υπόθεση του "Δράκου του Σέιχ-Σου", Αριστείδη Παγκρατίδη.

Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Είναι επίσης συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής λαϊκών τραγουδιών. Έχει συνεργαστεί με τα συγκροτήματα "Βόσπορος", "Εν χορδαίς" και "Λωξάντρα". Το 2002 δημιούργησε, μαζί με την Τουρκάλα ερμηνεύτρια Ντιλέκ Κοτς, το συγκρότημα παραδοσιακής ελληνικής και τουρκικής μουσικής "Ανατολίτικος Σεβντάς". Δισκογραφία (σύνθεση-ερμηνεία): "Από έβενο κι αχάτη", "Φουζουλή: Λεϊλά και Μετζνούν", "Τακίμια", "Το κελί", και συμμετοχή ως στιχουργός σε δίσκους των Νίκου Παπάζογλου, Λιζέτας Καλημέρη, Χρήστου Τσιαμούλη, Βούλας Σαββίδη, Ελένης Βιτάλη, Δημήτρη Κοντογιάννη, κ.ά. Συχνά παρουσιάζει συναυλίες με το δικό του ρεπερτόριο ή με θέματα του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού.

Από το 2009, στις αρχές του καλοκαιριού, οργανώνει στο κτήμα του στα Λεχώνια Πηλίου μια βραδιά πανελλήνιας συνάντησης συγγραφέων και αναγνωστών της νεοελληνικής λογοτεχνίας, με τη συμμετοχή μουσικών συγκροτημάτων.

Reviews

[Leonidas Moumouris]

Η ιστορία του Δημήτρη Στεργίου, γνωστού ως Μπέμπη, μέσα απ'τα λόγια του ίδιου του Στέργιου. Αν βρεις ενδιαφέρον το ότι όλο το βιβλίο είναι γραμμένο στην ρεμπέτικη αργκό, αφού μιλάει ο ίδιος και αφηγείται, θα διαβάσεις πολλές γνωστές και άγνωστες ιστορίες και πτυχές τραγουδιών, συνθέσεων και συνθετών της εποχής μέχρι και το θάνατο του καλλιτέχνη.
Για μένα το στοίχημα ήταν η γλώσσα και το έχασα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το περιεχόμενο υπολείπεται ενδιαφέροντος.

[Makis Dionis · Rating 4 out of 5]

Η τέχνη δεν μπορεί να μην έχει ψυχή κ πατώματα.

Τον "Μπέμπη" τον παίξανε στα ζάρια Θεός κ διάβολος, μια περσόνα που μαγεύει τις ψυχές κ πνίγεται στο πάθος

Μανούλα ο δάσκαλος Κοροβινης στη καταβύθιση στα σκοτάδια κ τούμπαλιν στον αφρό

[Alexandros Zographakis · Rating 3 out of 5]

Ο Θωμάς Κοροβίνης (Νέα Μηχανιώνα, 1953) γράφει για τον Δημήτρη Στεργίου (1927-1972), «ιδιότυπη πρωταγωνιστική φυσιογνωμία της ελληνικής λαϊκής μουσικής», τον γνωστό και ως Μπέμπη. Το πόνημα έχει τη μορφή μονολόγου όπου ο Μπέμπης εξομολογείται τη ζωή του σε έναν αδελφικό φίλο. Θα εξηγήσω γιατί το βιβλίο, ενώ σηκώνει και μια βαθύτερη ανάγνωση (θα συζητηθεί εκτενώς παρακάτω), δεν καταφέρνει να εκμεταλλευτεί αρκούντως συγκεκριμένες παραμέτρους της ζωής του Μπέμπη. Στο τέλος, θα θίξω, μεταξύ άλλων, και μια θεματική στην οποία ενδίδει ο Κοροβίνης καθώς παρασύρεται από το πάθος του για την αποδελτίωση αλλά και τη λαογραφική/ηθογραφική εξιστόρηση –κάτι που είχα συναντήσει και σε προηγούμενο μυθιστόρημά του– που τελικά λειτουργεί εις βάρος τού μυθιστορηματικού ιστού. Όταν λέω ότι ο συγγραφέας «δεν καταφέρνει να εκμεταλλευτεί συγκεκριμένες παραμέτρους της ζωής του Μπέμπη» δεν υπαινίσσομαι ότι γνωρίζω με κάποιο τρόπο τη ζωή του Μπέμπη. Η αντίρρησή μου εδώ εντοπίζεται στο ότι ο Κοροβίνης, στις προγραμματικές δηλώσεις του για το βιβλίο, ακουμπάει κάποιες ιδιαιτέρως σκανδαλιστικές παραμετρους για τον ήρωά του τις οποίες όμως δεν εκμεταλλεύεται αρκούντως. Διαβάζουμε στον πρόλογο: «Τύπος υπερήφανος, αγωνιώδης, με δυναμικότητα και αρρενωπή επιβλητική καλλονή, αλλά συνάμα εσωστρεφής και αυτοκαταστροφικός, άφησε ελάχιστο αποτύπωμα στη δισκογραφία της εποχής του, ξοδεύοντας τα νιάτα του σε εντυπωσιακές εμφανίσεις στην Ελλάδα και σε φημισμένα αμερικάνικα κέντρα διασκεδάσεως» (σ. 11). Κρατάω από αυτό το απόσπασμα το «αυτοκαταστροφικός» και το ότι «άφησε ελάχιστο αποτύπωμα στη δισκογραφία της εποχής του». Διαβάζοντας το βιβλίο προσπάθησα να διακρίνω πώς διαχειρίστηκε ο συγγραφέας αυτές τις δύο παραμέτρους. Πριν όμως σας εκθέσω τη θέση μου, ας πω ότι είναι προφανές ότι ο Κοροβίνης καταλαβαίνει τη δυσκολία του εγχειρήματος. Ο συγγραφέας, καλείται «έχοντας μελετήσει τα υπάρχοντα στοιχεία της εργοβιογραφίας και της καλλιτεχνικής διαδρομής του» να επινοήσει τον Μπέμπη. “[Σ]υνομιλώντας” για χρόνια με την προσωπικότητά του [...]» διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο. Ο Κοροβίνης επινοεί τον αδελφικό φίλο, που υποτίθεται ότι έχει υπάρξει σκιά του Μπέμπη σε ολόκληρη τη ζωή του, και κατασκευάζει έναν μυθιστορηματικό ήρωα που κατά κάποιο τρόπο καθρεφτίζεται στα μάτια του φίλου. Ο φίλος, εδώ, δεν μπορεί, με τη σειρά του, παρά να είναι ένα απείκασμα του ίδιου του Κοροβίνη καθώς “συνομιλεί” με τον Μπέμπη.

— Διαβάστε το πλήρες κείμενο εδώ: https://www.istos.gr/literature/revie...

[Giannis Ieremia · Rating 2 out of 5]

Προβληματική βιογραφία που απλώς έχει τον Μπέμπη να αραδιάζει τίτλους και στίχους για αυθεντικότητα, χωρίς να καταφέρνει να μπει στην ζωή και στην προσωπικότητά του πέρα από τα γενικά γνωστά. Καμία σχέση με τα σπουδαία βιβλία του Κοροβίνη, όπως τον "Γύρο του θανάτου".

[Γιάγκος Πλατής · Rating 4 out of 5]

Εκπληκτικό! Έμαθα πολλά που δεν ήξερα. Μια άλλη Αθήνα και μια βουτιά σε ένα είδος μουσικής που δυστυχώς ο μέσος Έλληνας το έχει συνδυάσει νομίζω επιφανειακά με λάθος πράγματα.