دربارهی زیبایی شناسی زنان یک متن کلاسیک رنسانسی است که به طور کلی به مفهوم زیبایی میپردازد و بهطور خاص به زیبایی زنان. در نظر نویسندهی رساله، که ادیب و فیلسوفی نوافلاطونیست، زیبایی زنان یکی از برجستهترین مصادیق زیبایی به شمار میآید.
یک متن زیباییشناسی قرن پونزدهمیه؛ در قالب گفتگوی یک مرد یا چهار زن که داره بهشون ملاکهای زیبایی زن رو از نگاه خودش توضیح میده. اینکه این ملاکها امروزه کاملا سلیقهایان و چقدر خیلیاش تاالان تغییر کردن به کنار، چیزی که متن رو خاص و جالب میکنه اینه که میشه گفت اولین متن مکتوب فمنیستی تاریخ توسط یک نویسندهی مَرده. همونطور که تو پنجاه شصت صفحهی مقدمه مفصل درموردش توضیح میده، خود نویسنده در اون زمان خیلی سرزنش میشده سر همین دفاع کردن و تعریف کردن از زنها. حالا من نمیدونم کجای اینکه به زنها احترام میذاشته و ارج میداده و از زیبایی آسمونیشون متن مینوشته، سرزنش داره. ولی خب حتی همین الانشم اگر کسی همچین متنی بنویسه کلی نقد میگیره چه برسه به قرن پونزدهم. لذت بخش بود و بیشتر یه جور سرگرمی بود، البته مفاهیم فلسفی و افلاطونی خوبی هم داشت، در کل خوشحالم که کنجکاویم درموردش برطرف شد☀️
It’s wild how times change! men used to run their mouths nonstop about women’s beauty، and they even wrote books about it! and now nobody gives a shit about their opinions. Half of them don’t even dare to comment anymore!