What do you think?
Rate this book
Spowiedź carycy Katarzyny II
Katarzyna II Wielka jest uznawana za jedną z największych postaci, które zasiadły na carskim tronie Rosji! To również kobieta, która kochała seks i nigdy się z tym nie kryła. Gdyby żyła w dzisiejszych czasach, zapewne zrecenzowałaby skandalizującą książkę 50 Twarzy Greya, jednym słowem: – Nuda!
Co takiego czyniła wieczorami? Jak wyglądała legendarna Bursztynowa Komnata, w której spędzała czas? I co robiła w swym „Pokoju Rozkoszy”? Ile jest prawdy w tym, że jeden z jej kochanków przeprowadzał testy mężczyznom, którzy w przyszłości mieli znaleźć się w jej sypialni? I jak do tego wszystkiego odnosił się jej mąż Piotr, człowiek, który w również miał zasiąść na rosyjskim tronie? Na te wszystkie pytania władczyni odpowiada w rozmowie ze swoim kochankiem, przyszłym królem Polski Stanisławem Poniatowskim.
Poznajcie zatem historię bodaj największej królowej romansów wszechczasów!
Co takiego czyniła wieczorami? Jak wyglądała legendarna Bursztynowa Komnata, w której spędzała czas? I co robiła w swym „Pokoju Rozkoszy”? Ile jest prawdy w tym, że jeden z jej kochanków przeprowadzał testy mężczyznom, którzy w przyszłości mieli znaleźć się w jej sypialni? I jak do tego wszystkiego odnosił się jej mąż Piotr, człowiek, który w również miał zasiąść na rosyjskim tronie? Na te wszystkie pytania władczyni odpowiada w rozmowie ze swoim kochankiem, przyszłym królem Polski Stanisławem Poniatowskim.
Poznajcie zatem historię bodaj największej królowej romansów wszechczasów!
300 pages, Paperback
First published January 25, 2023
3 people are currently reading
40 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
April 23, 2023
Bardzo ciekawe, w krótkiej i przystępnej formie przybliżające losy wybitnej jednostki znanej z historii. Otwierająca spojrzenie na całokształt postaci, którą była Katarzyna, a nie jedynie na pojedyńcze elementy. Nie podpasował mi trochę styl pisania, który nie pasował do opisywanych realiów, jednak rozumiem skąd takie dobranie słów. Ciężko byłoby czytać coś przepełnionego archaizmami,jednak liczyłam na chociaż próbę odwzorowania klimatu ówczesnych czasów. Z lekka infantylna w aspekcie stylu pisania, aczkolwiek o tematyce tego samego nie można powiedzieć.
July 13, 2023
Christopher Macht będąc miłośnikiem historii próbuje przybliżyć czytelnikom znane i kontrowersyjne postaci w zaskakującej formie spowiedzi głównych bohaterów. Po Hitlerze, Himmlerze, Goebelsie, Stalinie czy Leonardzie da Vinci oddaje głos Carycy Katarzynie II, która otwiera przed nami drzwi do rosyjskiego dworu, ale i do własnej alkowy.
Na swojego kronikarza, czy też powiernika wybiera Stanisława Poniatowskiego, jednego ze swoich kochanków, którego w pewnym momencie sadza na tronie Polski. Forma pytań i odpowiedzi nadaje książce lekkości, której brakuje wielu biografiom, tylko czy rzeczywiście rozmowę tych dwojga można nazwać szczerą? Jeśli tak, to ewidentnie caryca moderuje ją w zakresie, który jej odpowiada, pomijając odpowiedzi na niewygodne, czy zbyt dociekliwe pytania. A przecież właśnie na te pikantne kąski najbardziej liczyłam!
Choć zdecydowanie nie wyczerpuje tematu, to książka ukazuje drogę Katarzyny ze Szczecina do Rosji, zdradza smaczki z życia na dworze carskim, w których nie pomija intryg i spraw łóżkowych wspominając niektórych z jej licznych kochanków. Opowiada też sporo o jej niedojrzałym mężu, Piotrze, o jego dziwactwach i okrucieństwie.
Sama Katarzyna jawi się nam jako kobieta inteligentna, przewidująca i twarda, która wie czego chce nie tylko w polityce, ale i w alkowie i nie boi się po to sięgać.
Przyznam, że ta forma tak inna od dość sztywnych i naszpikowanych wieloma szczegółami biografii z jednej strony okazała się bardzo przyjemna w odbiorze, tym bardziej że wzbogacona o grafiki przybliżające postaci historyczne, o których mowa i pisana dużą, wyraźną czcionką. Z drugiej jednak musiałam oswoić się z nowoczesnym językiem, hasztagami nawiązującymi do każdego rozdziału, bo nijak nie przystawały mi do tamtych czasów. Jej lektura był ciekawym doświadczeniem, jednak pozostanę miłośniczką tradycyjnych biografii.
Na swojego kronikarza, czy też powiernika wybiera Stanisława Poniatowskiego, jednego ze swoich kochanków, którego w pewnym momencie sadza na tronie Polski. Forma pytań i odpowiedzi nadaje książce lekkości, której brakuje wielu biografiom, tylko czy rzeczywiście rozmowę tych dwojga można nazwać szczerą? Jeśli tak, to ewidentnie caryca moderuje ją w zakresie, który jej odpowiada, pomijając odpowiedzi na niewygodne, czy zbyt dociekliwe pytania. A przecież właśnie na te pikantne kąski najbardziej liczyłam!
Choć zdecydowanie nie wyczerpuje tematu, to książka ukazuje drogę Katarzyny ze Szczecina do Rosji, zdradza smaczki z życia na dworze carskim, w których nie pomija intryg i spraw łóżkowych wspominając niektórych z jej licznych kochanków. Opowiada też sporo o jej niedojrzałym mężu, Piotrze, o jego dziwactwach i okrucieństwie.
Sama Katarzyna jawi się nam jako kobieta inteligentna, przewidująca i twarda, która wie czego chce nie tylko w polityce, ale i w alkowie i nie boi się po to sięgać.
Przyznam, że ta forma tak inna od dość sztywnych i naszpikowanych wieloma szczegółami biografii z jednej strony okazała się bardzo przyjemna w odbiorze, tym bardziej że wzbogacona o grafiki przybliżające postaci historyczne, o których mowa i pisana dużą, wyraźną czcionką. Z drugiej jednak musiałam oswoić się z nowoczesnym językiem, hasztagami nawiązującymi do każdego rozdziału, bo nijak nie przystawały mi do tamtych czasów. Jej lektura był ciekawym doświadczeniem, jednak pozostanę miłośniczką tradycyjnych biografii.
July 14, 2023
Lekka i przyjemna książka
May 2, 2023
Naprawdę cudowna pozycja pod względem faktów historycznych i ciekawego przedstawienia życia Katarzyny II w formie wywiadu z Poniatowskim😋 Niektóre momenty były jednak naprawdę żenujące, a brak chronologii w opisywanych wydarzeniach trochę mnie irytował..
April 17, 2023
Caryca Katarzyna II była jedną z bardziej fascynujących władczyń w historii. Niesamowita charyzma, postępowe podejście i bezkompromisowość to tylko niektóre z jej cech. Christopher Macht bierze na tapet jej życiorys i dzięki nietuzinkowej formie przybliża charakter królowej romansów wszech czasów w wybornym stylu.
Gatunek jakim jest biografia, z racji spadającego nim zainteresowania potrzebuje odświeżenia, pewnego przeformułowania, uatrakcyjnienia. Bo jak wiadomo napisać poczytną biografię nie jest łatwo, szczególnie jeśli nie traktuje o kimś o kim się aktualnie mówi cyz nie demaskuje skandali. Choć to moje pierwsze spotkanie z publikacją Christophera Machta to autor dał się już poznać szerszemu gronu czytelników jako zręczny opowiadacz biografii zbrodniarzy wojennych w formie spowiedzi. Tym razem również zdecydował się na takową formę. „Spowiedź carycy Katarzyny II” to coś w rodzaju wywiadu – rzeki, fikcyjnej ( nad czym sobie nieco ubolewam). Stanisław Poniatowski rozmawia z carycą ( a swoją kochanką) i zapisuje jej intymne wspomnienia dla potomnych.
Spowiedź królowej romansów to biografia na miarę naszych czasów. Przepełniona dworskimi skandalami, tajemnicami zza kulis carskiej rodziny i pikantnymi szczegółami z jej własnego życia czyta się wybornie. Przyznam, że forma spowiedzi jest bardziej przystępna, z łatwością można zatopić się w świecie Katarzyny II, bez zbędnych dat i nudnych opisów. Całość jest zaskakująco konkretna i po jej przeczytaniu czytelnik otrzymuje pewien obraz tej charyzmatycznej władczyni, którego próżno szukać na stronach Wikipedii.
„Spowiedź carycy Katarzyny II” to nieugrzeczniona biografia kobiety, która bezprecedensowo objęła rosyjski tron, która umiłowała sobie naukę i ufała zdrowemu rozsądkowi, która, potocznie mówiąc, nie dała sobie w kaszę dmuchać. Była doskonałą manipulatorką, jak nikt znała ludzką naturę ( i potrafiła to wykorzystać), bez większych sentymentów potrafiła rządzić ogromnych krajem i nie miała sobie równych. Książka Machta wiele miejsca poświęca licznym jej romansom, życiu o którym jedynie się plotkowało na dworskich korytarzach. Prócz carycy, poznajemy oczywiście nieco Stanisława Poniatowskiego, jej rozmówcę, powiernika i spowiednika. Z początku jawi się jako fircyk w zalotach, z czasem jednak jego postać nabiera intrygującej głębi.
PODSUMOWANIE
Lektura biografii, wspomnień czy nawet fabularyzowanych dziejów historycznych to dla mnie gratka niemal w każdym przypadku. Przyznaję jednak, że w przypadku historii bardziej odległych lektura często potrafi przygnieść czytelnika ciężarem dat i niepowiązanych wątków. Stawiając na wywiad Christopher Macht nadał historii carycy Katarzyny pewnej lekkości w odbiorze. Sprawił, że tę opowieść chłonie się w ekspresowym tempie, a im dalej w las tym ciekawiej. Intymna spowiedź ukazuje Katarzynę II od środka, zza kulis, pełną pasji i namiętności. Nie sposób nudzić się podczas lektury, bo forma skraca czas zbyt długich dywagacji. Szybkie pytanie – szybka odpowiedź i kolejny temat czeka na poruszenie, a jest ich wiele. Dzięki temu też, mimo, że książka nie jest potężnych rozmiarów, jak to często ma miejsce w przypadku biografii historycznych, to nadal ogrom wiedzy jaką Christopher Macht dzieli się z czytelnikami jest zacny i poszerzający horyzont wiedzy historycznej.
Ogromnie tę książkę polecam, szczególnie lubującym się w historii carskiej Rosji.
Gatunek jakim jest biografia, z racji spadającego nim zainteresowania potrzebuje odświeżenia, pewnego przeformułowania, uatrakcyjnienia. Bo jak wiadomo napisać poczytną biografię nie jest łatwo, szczególnie jeśli nie traktuje o kimś o kim się aktualnie mówi cyz nie demaskuje skandali. Choć to moje pierwsze spotkanie z publikacją Christophera Machta to autor dał się już poznać szerszemu gronu czytelników jako zręczny opowiadacz biografii zbrodniarzy wojennych w formie spowiedzi. Tym razem również zdecydował się na takową formę. „Spowiedź carycy Katarzyny II” to coś w rodzaju wywiadu – rzeki, fikcyjnej ( nad czym sobie nieco ubolewam). Stanisław Poniatowski rozmawia z carycą ( a swoją kochanką) i zapisuje jej intymne wspomnienia dla potomnych.
Spowiedź królowej romansów to biografia na miarę naszych czasów. Przepełniona dworskimi skandalami, tajemnicami zza kulis carskiej rodziny i pikantnymi szczegółami z jej własnego życia czyta się wybornie. Przyznam, że forma spowiedzi jest bardziej przystępna, z łatwością można zatopić się w świecie Katarzyny II, bez zbędnych dat i nudnych opisów. Całość jest zaskakująco konkretna i po jej przeczytaniu czytelnik otrzymuje pewien obraz tej charyzmatycznej władczyni, którego próżno szukać na stronach Wikipedii.
„Spowiedź carycy Katarzyny II” to nieugrzeczniona biografia kobiety, która bezprecedensowo objęła rosyjski tron, która umiłowała sobie naukę i ufała zdrowemu rozsądkowi, która, potocznie mówiąc, nie dała sobie w kaszę dmuchać. Była doskonałą manipulatorką, jak nikt znała ludzką naturę ( i potrafiła to wykorzystać), bez większych sentymentów potrafiła rządzić ogromnych krajem i nie miała sobie równych. Książka Machta wiele miejsca poświęca licznym jej romansom, życiu o którym jedynie się plotkowało na dworskich korytarzach. Prócz carycy, poznajemy oczywiście nieco Stanisława Poniatowskiego, jej rozmówcę, powiernika i spowiednika. Z początku jawi się jako fircyk w zalotach, z czasem jednak jego postać nabiera intrygującej głębi.
PODSUMOWANIE
Lektura biografii, wspomnień czy nawet fabularyzowanych dziejów historycznych to dla mnie gratka niemal w każdym przypadku. Przyznaję jednak, że w przypadku historii bardziej odległych lektura często potrafi przygnieść czytelnika ciężarem dat i niepowiązanych wątków. Stawiając na wywiad Christopher Macht nadał historii carycy Katarzyny pewnej lekkości w odbiorze. Sprawił, że tę opowieść chłonie się w ekspresowym tempie, a im dalej w las tym ciekawiej. Intymna spowiedź ukazuje Katarzynę II od środka, zza kulis, pełną pasji i namiętności. Nie sposób nudzić się podczas lektury, bo forma skraca czas zbyt długich dywagacji. Szybkie pytanie – szybka odpowiedź i kolejny temat czeka na poruszenie, a jest ich wiele. Dzięki temu też, mimo, że książka nie jest potężnych rozmiarów, jak to często ma miejsce w przypadku biografii historycznych, to nadal ogrom wiedzy jaką Christopher Macht dzieli się z czytelnikami jest zacny i poszerzający horyzont wiedzy historycznej.
Ogromnie tę książkę polecam, szczególnie lubującym się w historii carskiej Rosji.
June 26, 2023
Caryca, na której imię drżał cały ówczesny kontynent. Książka Spowiedź carycy Katarzyny II, zaprasza nas do poznania rozmów, jakie władczyni prowadziła ze Stanisławem Augustem Poniatowskim. Zainteresowani?
Autor opiera się na korespondencji, jaką caryca Rosji wymieniała z ostatnim królem Polski. Narracja poprowadzona jest w formie dialogów. Choć może powinnam napisać… czatów? Język tej książki jest mocno uwspółcześniony. Moim zdaniem jest to przesadzone aż do granicy kiczu. Być może miało to uatrakcyjnić te postacie dla młodszego odbiorcy, jednak wydaje mi się, że w tym przypadku pomysłodawca minął się z celem. Raczej nie sięgam po biografie postaci historycznych po to, by znaleźć w nich określenia, które swobodnie mogłyby wystartować w kolejnym plebiscycie na Młodzieżowe Słowo Roku.
Stylistyka i źle rozłożone akcenty w treści sprawiły, że lektura od pierwszych rozdziałów była niestety sporym zawodem. Epoka carycy Katarzyny II i czasy stanisławowskie były mi bliskie pod koniec studiów, ze względu na temat jednej z prac magisterskich. Ta książka niestety nie wzbudziła u mnie ani zaciekawienia, ani nie dostarczyła mi rozrywki. Szkoda, że tak nietuzinkowa postać nie spotkała się tu z głębszym spojrzeniem na jej osobę.
Więcej na: CzasoStrefa
Autor opiera się na korespondencji, jaką caryca Rosji wymieniała z ostatnim królem Polski. Narracja poprowadzona jest w formie dialogów. Choć może powinnam napisać… czatów? Język tej książki jest mocno uwspółcześniony. Moim zdaniem jest to przesadzone aż do granicy kiczu. Być może miało to uatrakcyjnić te postacie dla młodszego odbiorcy, jednak wydaje mi się, że w tym przypadku pomysłodawca minął się z celem. Raczej nie sięgam po biografie postaci historycznych po to, by znaleźć w nich określenia, które swobodnie mogłyby wystartować w kolejnym plebiscycie na Młodzieżowe Słowo Roku.
Stylistyka i źle rozłożone akcenty w treści sprawiły, że lektura od pierwszych rozdziałów była niestety sporym zawodem. Epoka carycy Katarzyny II i czasy stanisławowskie były mi bliskie pod koniec studiów, ze względu na temat jednej z prac magisterskich. Ta książka niestety nie wzbudziła u mnie ani zaciekawienia, ani nie dostarczyła mi rozrywki. Szkoda, że tak nietuzinkowa postać nie spotkała się tu z głębszym spojrzeniem na jej osobę.
Więcej na: CzasoStrefa
June 7, 2023
„Prawdopodobnie”, „plotkowano że” to powtarzające się słowa. Nie wiadomo co w tej książce jest prawdą, a co fikcją.
Nie polecam
Nie polecam
April 30, 2023
Caryca Katarzyna II przez Rosjan kochana, znienawidzona przez Polaków. Wielka władczyni, która przyłożyła rękę do rozbiorów Polski, uwięziła męża i przejęła władzę , kochanka, myślicielka i polityczka. Jaka tak naprawdę była Katarzyna II Aleksiejewna której historia nadała przydomek Wielka?
Spowiedź carycy Katarzyny II jeśli wierzyć opisowi z tyłu okładki ma dostarczyć czytelnikowi pikantnych faktów z życia carycy i sprawić, by policzki zapłonęły mu czerwienią, czy tak w rzeczywistości jest?
Christopher Macht oferuje nam niezbyt gruby tomik, który w formie przypomina raczej wywiad we współczesnym czasopiśmie, niż pamiętnik czy dziennik. Autor ma na to jednak wytłumaczenie, otóż w pierwszych słowach caryca sama prosi Stanisława Poniatowskiego, by gdy zapiski te ujrzą światło dzienne, spisane były językiem nienastręczającym trudności współczesnym czytelnikom. Budzi to pewne zaskoczenie, tak samo jak opis sposobu, w który autor pozyskał niezbędne do stworzenia książki materiały – co z resztą traktuję jako żart, inaczej ciężko byłoby mi przejść nad tym do porządku dziennego.
Ale do brzegu!
Spowiedź to opowieść o życiu carycy Katarzyny z jej własnego punktu widzenia. Stanisław, który otrzymał rolę jej spowiednika/kronikarza jedynie od czasu do czasu popycha historię we właściwym kierunku, jednak ton i nurt nadaje jej jego kochanka. Mamy więc okazję dowiedzieć się trochę o życiu Zofii Fryderyki Augusty von Anhalt-Zerbst nim przeznaczono jej poślubić następcę rosyjskiego tronu, czy rzucić okiem na samego Piotra, który okazał się ogromnym rozczarowaniem tak jako mąż jak i car.
Gdzie jednak obiecane sprośności?! W całej Spowiedzi… obiecanych ekscesów i pikantnych szczegółów jest znacznie mniej niż się spodziewamy. Być może, gdyby ta książka wydana została XVIII wieku budziłaby rumieńce na twarzach młodych szlachcianek i oburzenie szanownych matron, wszak caryca dyktując swoje dzieje nie raz i nie dwa przerywa opowieść by zaspokoić swoje żądze, jednak dla XXI wiecznych czytelników, których wspomniany w opisie Grey ani ziębi ani grzeje - ponieważ literatura światowa dawno już zauważywszy niszę, do cna wykorzystała okazję zalewając rynek erotyką w każdym możliwym wydaniu i języku – nie stanowi powodu do zgorszenia.
Plusem tej książki jest niewątpliwie gawędziarski, przyjemny tom, nie wiem czy gdyby to ode mnie zależało na spowiednika wybrałabym Poniatowskiego ale rozumiem, że był to celowy zabieg, mający sprawić, że Polakom ta książka będzie bliższa. Chyba nie całkiem wyszło, wszak Poniatowski uważany jest zaprzedańca i zdrajcę ojczyzny. Sama Katarzyna w tej książce jawi nam się jako niezwykle pokorna i wycofana, po władze sięgając dopiero gdy poczuła się dostatecznie upokorzona. Niestety nie można powiedzieć na podstawie tej powieści, że był to efekt planowanych od dawna przedsięwzięć*, Katarzyna niby wspomina, że przez myśl przeszło jej nie raz, że kiedyś będzie musiała sięgnąć po władzę, ale na szczegóły najwyraźniej brakło miejsca, ponieważ zawłaszczyły je opowieści o problemach z mężem, który jej nie chciał. Może to skrzywdzona kobieca duma tak mocno się przebija, a może autor nie do końca przemyślał temat. Zapowiadane i reklamowane skandaliczne wątki, które miały zawstydzić Greya to tak naprawdę pół stronna wzmianka o tym, że kochankowie carycy byli dogłębnie sprawdzani nim odwiedzili jej alkowę oraz plotki dotyczące jej śmierci.
Rzeczą która zasługuje na docenienie są ilustracje oraz przedruki fragmentów Pamiętników cesarzowej Katarzyny II (oprac. W.A. Serczyk, Wydawnictwo MG, 1990.), które pozwalają czytelnikowi podejrzeć jak prezentowała się młoda Katarzyna, jej teściowa caryca Elżbieta ale i mężczyźni mający wpływ na jej życie i alkowę.
Podsumowując, ciekawie robi się dopiero na końcu. Spodziewałam się nieco więcej po tej książce i czuję się trochę rozczarowana. Obiecano mi pikantne szczegóły i moralnie wątpliwe wybory, dostałam zaś opowieść o nieszczęśliwym małżeństwie i zdziecinniałym mężu powtarzaną raz po raz.
Nie uważam jednak, że to zła pozycja, wręcz przeciwnie to całkiem niezła rozrywka na wieczór, trzeba jedynie pamiętać, że choć mamy przed sobą fabularyzowaną opowieść o potężnej kobiecie, która kiedyś żyła i dzierżyła władzę nad ogromnym krajem to całość ma wciąż formę paradokumentu i stanowi fikcję literacką.
Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Bellona
#współracarecenzencka
#współpracabarterowa
#współpracareklamowa
Spowiedź carycy Katarzyny II jeśli wierzyć opisowi z tyłu okładki ma dostarczyć czytelnikowi pikantnych faktów z życia carycy i sprawić, by policzki zapłonęły mu czerwienią, czy tak w rzeczywistości jest?
Christopher Macht oferuje nam niezbyt gruby tomik, który w formie przypomina raczej wywiad we współczesnym czasopiśmie, niż pamiętnik czy dziennik. Autor ma na to jednak wytłumaczenie, otóż w pierwszych słowach caryca sama prosi Stanisława Poniatowskiego, by gdy zapiski te ujrzą światło dzienne, spisane były językiem nienastręczającym trudności współczesnym czytelnikom. Budzi to pewne zaskoczenie, tak samo jak opis sposobu, w który autor pozyskał niezbędne do stworzenia książki materiały – co z resztą traktuję jako żart, inaczej ciężko byłoby mi przejść nad tym do porządku dziennego.
Ale do brzegu!
Spowiedź to opowieść o życiu carycy Katarzyny z jej własnego punktu widzenia. Stanisław, który otrzymał rolę jej spowiednika/kronikarza jedynie od czasu do czasu popycha historię we właściwym kierunku, jednak ton i nurt nadaje jej jego kochanka. Mamy więc okazję dowiedzieć się trochę o życiu Zofii Fryderyki Augusty von Anhalt-Zerbst nim przeznaczono jej poślubić następcę rosyjskiego tronu, czy rzucić okiem na samego Piotra, który okazał się ogromnym rozczarowaniem tak jako mąż jak i car.
Gdzie jednak obiecane sprośności?! W całej Spowiedzi… obiecanych ekscesów i pikantnych szczegółów jest znacznie mniej niż się spodziewamy. Być może, gdyby ta książka wydana została XVIII wieku budziłaby rumieńce na twarzach młodych szlachcianek i oburzenie szanownych matron, wszak caryca dyktując swoje dzieje nie raz i nie dwa przerywa opowieść by zaspokoić swoje żądze, jednak dla XXI wiecznych czytelników, których wspomniany w opisie Grey ani ziębi ani grzeje - ponieważ literatura światowa dawno już zauważywszy niszę, do cna wykorzystała okazję zalewając rynek erotyką w każdym możliwym wydaniu i języku – nie stanowi powodu do zgorszenia.
Plusem tej książki jest niewątpliwie gawędziarski, przyjemny tom, nie wiem czy gdyby to ode mnie zależało na spowiednika wybrałabym Poniatowskiego ale rozumiem, że był to celowy zabieg, mający sprawić, że Polakom ta książka będzie bliższa. Chyba nie całkiem wyszło, wszak Poniatowski uważany jest zaprzedańca i zdrajcę ojczyzny. Sama Katarzyna w tej książce jawi nam się jako niezwykle pokorna i wycofana, po władze sięgając dopiero gdy poczuła się dostatecznie upokorzona. Niestety nie można powiedzieć na podstawie tej powieści, że był to efekt planowanych od dawna przedsięwzięć*, Katarzyna niby wspomina, że przez myśl przeszło jej nie raz, że kiedyś będzie musiała sięgnąć po władzę, ale na szczegóły najwyraźniej brakło miejsca, ponieważ zawłaszczyły je opowieści o problemach z mężem, który jej nie chciał. Może to skrzywdzona kobieca duma tak mocno się przebija, a może autor nie do końca przemyślał temat. Zapowiadane i reklamowane skandaliczne wątki, które miały zawstydzić Greya to tak naprawdę pół stronna wzmianka o tym, że kochankowie carycy byli dogłębnie sprawdzani nim odwiedzili jej alkowę oraz plotki dotyczące jej śmierci.
Rzeczą która zasługuje na docenienie są ilustracje oraz przedruki fragmentów Pamiętników cesarzowej Katarzyny II (oprac. W.A. Serczyk, Wydawnictwo MG, 1990.), które pozwalają czytelnikowi podejrzeć jak prezentowała się młoda Katarzyna, jej teściowa caryca Elżbieta ale i mężczyźni mający wpływ na jej życie i alkowę.
Podsumowując, ciekawie robi się dopiero na końcu. Spodziewałam się nieco więcej po tej książce i czuję się trochę rozczarowana. Obiecano mi pikantne szczegóły i moralnie wątpliwe wybory, dostałam zaś opowieść o nieszczęśliwym małżeństwie i zdziecinniałym mężu powtarzaną raz po raz.
Nie uważam jednak, że to zła pozycja, wręcz przeciwnie to całkiem niezła rozrywka na wieczór, trzeba jedynie pamiętać, że choć mamy przed sobą fabularyzowaną opowieść o potężnej kobiecie, która kiedyś żyła i dzierżyła władzę nad ogromnym krajem to całość ma wciąż formę paradokumentu i stanowi fikcję literacką.
Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Bellona
#współracarecenzencka
#współpracabarterowa
#współpracareklamowa
May 10, 2023
Christopher Macht to niemiecki pisarz o polskich korzeniach. Pasjonuje się historią, szczególnie usytuowaną w czasach II wojny światowej. "Spowiedź carycy Katarzyny II" to jego pierwsza książka nie związana z tą tematyką.
Muszę przyznać, że niewiele wiedziałam o życiu Katarzyny, a właściwie Zofii Augusty, więc z rozmowy tej poznałam wiele ciekawych faktów związanych z carycą. Nie wiedziałam na przykład, że urodziła się w Szczecinie. Była córką pruskiego generała, a o tym, że zostanie żoną Piotra III zadecydowała caryca Elżbieta Piotrowna, czyli jej teściowa. Imię Katarzyna zyskała dopiero po prawosławnym chrzcie, który musiała przyjąć, kiedy przeprowadziła się do Rosji.
Stworzenie wywiadu na podstawie zapisków Stanisława Augusta Poniatowskiego, który był kochankiem carycy, było ciekawym konceptem. Dzięki temu suche fakty historyczne zyskały emocjonalną otoczkę. O swoich losach opowiada sama Katarzyna, odpowiadając na pytania Stanisława Augusta. Najbardziej chyba zaskoczył mnie obraz Piotra III, jaki odmalowała w swych opowieściach Katarzyna, zdradzając tajemnice ich prywatnych pokoi. Zainteresowany głównie zabawkami i nadużywający alkoholu car? Brzmi co najmniej dziwnie...
Katarzyna bez większego problemu mówiła szczerze między innymi o swoich wyczynach w alkowie. Nie jest tych przygód zbyt wiele i nie są jakoś bardzo pikantne, ale może jest to związane z tym, że w dzisiejszych bezpruderyjnych czasach po prostu mniej szokują.
Ze spraw technicznych wspomnę, że czcionka w książce jest powiększona. Dzięki temu rozmowę czyta się wygodnie. Formuła wywiadu-rzeki sprawia, że książkę czyta się szybko i płynnie. Kolejne rozdziały rozpoczynają się hasztagami nakierowującymi na poruszane w nich tematy.
Jeśli lubicie poznawać smaczki z życia znanych osób, ta książka przypadnie Wam do gustu.
Muszę przyznać, że niewiele wiedziałam o życiu Katarzyny, a właściwie Zofii Augusty, więc z rozmowy tej poznałam wiele ciekawych faktów związanych z carycą. Nie wiedziałam na przykład, że urodziła się w Szczecinie. Była córką pruskiego generała, a o tym, że zostanie żoną Piotra III zadecydowała caryca Elżbieta Piotrowna, czyli jej teściowa. Imię Katarzyna zyskała dopiero po prawosławnym chrzcie, który musiała przyjąć, kiedy przeprowadziła się do Rosji.
Stworzenie wywiadu na podstawie zapisków Stanisława Augusta Poniatowskiego, który był kochankiem carycy, było ciekawym konceptem. Dzięki temu suche fakty historyczne zyskały emocjonalną otoczkę. O swoich losach opowiada sama Katarzyna, odpowiadając na pytania Stanisława Augusta. Najbardziej chyba zaskoczył mnie obraz Piotra III, jaki odmalowała w swych opowieściach Katarzyna, zdradzając tajemnice ich prywatnych pokoi. Zainteresowany głównie zabawkami i nadużywający alkoholu car? Brzmi co najmniej dziwnie...
Katarzyna bez większego problemu mówiła szczerze między innymi o swoich wyczynach w alkowie. Nie jest tych przygód zbyt wiele i nie są jakoś bardzo pikantne, ale może jest to związane z tym, że w dzisiejszych bezpruderyjnych czasach po prostu mniej szokują.
Ze spraw technicznych wspomnę, że czcionka w książce jest powiększona. Dzięki temu rozmowę czyta się wygodnie. Formuła wywiadu-rzeki sprawia, że książkę czyta się szybko i płynnie. Kolejne rozdziały rozpoczynają się hasztagami nakierowującymi na poruszane w nich tematy.
Jeśli lubicie poznawać smaczki z życia znanych osób, ta książka przypadnie Wam do gustu.
July 16, 2023
Lubicie czytać monografie historyczne?
Pierwszy raz byłem "zmuszony" czytać takie tytuły, przygotowując się do olimpiady historycznej i były pozycje, które naprawdę przypadły mi do gustu, przez co nawet później sięgałem po tego rodzaju lektury dla przyjemności. Tym razem zabrałem się za biografię nietypową, ponieważ w formie wywiadu z carycą Katarzyną Wielką, który przeprowadza z nią Stanisław August Poniatowski. Pierwszy raz spotykam się z taką formą biografii, dlatego było to dla mnie coś oryginalnego. Do tej pory nie dane mi było także czytać książek Christophera Machta, więc nie wiedziałem czego spodziewać się po stylu tego autora.
Po przeczytaniu "Spowiedzi carycy Katarzyny II" nam ambiwalentne odczucia względem takiej formy biografii. Z jednej strony, jest ona łatwiejsza w czytaniu i odbiorze, z drugiej nie do końca się do niej przekonałem. Warto także zaznaczyć, że jest to książka poruszająca bardziej kwestie prywatne, co w sumie jest ciekawe, gdyż niektóre biografie historyków podchodzą do tych spraw bardzo pobieżnie.
"Spowiedź carycy Katarzyny II" to książka dobra, ale jak dla mnie bez szału. Nie żałuję, że po nią sięgnąłem, ale nie zawojowała mojego serca ani umysłu.
Więcej recenzji znajdziecie na moim Instagramie @chomiczkowe.recenzje, gdzie serdecznie zapraszam.
Pierwszy raz byłem "zmuszony" czytać takie tytuły, przygotowując się do olimpiady historycznej i były pozycje, które naprawdę przypadły mi do gustu, przez co nawet później sięgałem po tego rodzaju lektury dla przyjemności. Tym razem zabrałem się za biografię nietypową, ponieważ w formie wywiadu z carycą Katarzyną Wielką, który przeprowadza z nią Stanisław August Poniatowski. Pierwszy raz spotykam się z taką formą biografii, dlatego było to dla mnie coś oryginalnego. Do tej pory nie dane mi było także czytać książek Christophera Machta, więc nie wiedziałem czego spodziewać się po stylu tego autora.
Po przeczytaniu "Spowiedzi carycy Katarzyny II" nam ambiwalentne odczucia względem takiej formy biografii. Z jednej strony, jest ona łatwiejsza w czytaniu i odbiorze, z drugiej nie do końca się do niej przekonałem. Warto także zaznaczyć, że jest to książka poruszająca bardziej kwestie prywatne, co w sumie jest ciekawe, gdyż niektóre biografie historyków podchodzą do tych spraw bardzo pobieżnie.
"Spowiedź carycy Katarzyny II" to książka dobra, ale jak dla mnie bez szału. Nie żałuję, że po nią sięgnąłem, ale nie zawojowała mojego serca ani umysłu.
Więcej recenzji znajdziecie na moim Instagramie @chomiczkowe.recenzje, gdzie serdecznie zapraszam.
April 18, 2023
Christopher Macht zasłynął ze swojej serii „spowiedzi” wielkich ludzi. Tym razem „na tapetę” wziął carycę Katarzynę II, która prowadziła dość ciekawe i rozpustne życie z czym wcale się nie kryła. Autor stara się nam odpowiedź na nurtujące pytania dotyczące jej życia w dość ciekawy sposób. Mianowicie „Spowiedź carycy Katarzyny II” to dialog pomiędzy tytułową rosyjską władczynią, a jej kochankiem, królem Polski, Stanisławem Augustem Poniatowskim. Muszę przyznać, że jest to dla mnie dość innowacyjna forma, z którą wcześniej się nie spotkałam i naprawdę bardzo mi się spodobała.
Caryca przybliża nam życie w ówczesnych czasach, nie ukrywa wielu niuansów ze swojego życia prywatnego i szczerze mówi o ekscesach, romansach, czy nieudanym małżeństwie.
Dawno nie czytałam tak lekko napisanej biografii, w której nie brakuje humoru i wielu ciekawostek historycznych przez które się płynie z przyjemnością. Książka niesamowicie wciąga i pokazuje jak silną postacią była caryca Katarzyna II. Jestem pewna, że z lektury będzie usatysfakcjonowany dosłownie każdy bez względu na zainteresowania.
Zdecydowanie polecam!
Caryca przybliża nam życie w ówczesnych czasach, nie ukrywa wielu niuansów ze swojego życia prywatnego i szczerze mówi o ekscesach, romansach, czy nieudanym małżeństwie.
Dawno nie czytałam tak lekko napisanej biografii, w której nie brakuje humoru i wielu ciekawostek historycznych przez które się płynie z przyjemnością. Książka niesamowicie wciąga i pokazuje jak silną postacią była caryca Katarzyna II. Jestem pewna, że z lektury będzie usatysfakcjonowany dosłownie każdy bez względu na zainteresowania.
Zdecydowanie polecam!
April 12, 2023
Zofia Fryderyka Augusta urodziła się 2 maja 1729 roku w Szczecinie jako córka Christiana Augusta von Anhalt-Zerbst z dynastii askańskiej i Joanny Elżbiety z dynastii holsztyńskiej. Nikt nie przewidział, że ta urokliwa młoda dama stanie się kiedyś carycą, której imię będzie znane całe wieki po jej śmierci. Jak wyglądało jej życie? Czy odnalazła się na carskim dworze? Czy plotki o jej rozwiązłości były prawdziwe? Christopher Macht w swojej książce próbuje odpowiedzieć na pytania, które nurtują wielu ciekawskich, w bardzo oryginalnej formie – „Spowiedź carycy Katarzyny II” to dialog pomiędzy tytułową rosyjską władczynią, a jej kochankiem, królem Polski, Stanisławem Augustem Poniatowskim.
Książka Christophera Macht zupełnie nieskrępowana, brutalnie szczera spowiedź kobiety, która nie bała się sięgnąć po władzę, a bardziej od niej kochała chyba tylko rozpustę. Katarzyna nie była pruderyjna, otwarcie emanowała seksapilem i żądzą. Kobieta na tle swoich ekscesów rysuje nam obraz ówczesnej rzeczywistości, niuansów z carskiego dworu oraz wybitnie nieudanego małżeństwa, które doprowadziło ją do objęcia tronu.
Christopher Macht w swojej książce obnaża nam najintymniejsze sekrety carycy, jej drogę do tronu, tajemnice alkowy, a wszystko w niezwykle oryginalnej, rzadko spotykanej formie – książka napisana jest jako dialog, co stanowi z niej wyróżniającą się na tle innych, biografię.
Bardzo przystępna w odbiorze wciągająca i wprost idealna dla miłośników historycznych smaczków – autor spisał się na medal. Nawet nie wiem, kiedy ją przeczytałam, przez tę biografię po prostu się płynie. Humorystyczne fragmenty są bardzo wytrawnie i spójnie wzbogacone o gorycz, jaką odczuwała caryca w związku z nieudanym pożyciem małżeńskim, które wynagradzała sobie z nawiązką. Brutalnie szczera, momentami zabawna, ale też niesamowicie wciągająca książka! Niezwykle pasjonujące szczegóły z życia carycy pochłonęły mnie bez reszty. Bardzo polecam sięgnąć po ten tytuł!
Książka Christophera Macht zupełnie nieskrępowana, brutalnie szczera spowiedź kobiety, która nie bała się sięgnąć po władzę, a bardziej od niej kochała chyba tylko rozpustę. Katarzyna nie była pruderyjna, otwarcie emanowała seksapilem i żądzą. Kobieta na tle swoich ekscesów rysuje nam obraz ówczesnej rzeczywistości, niuansów z carskiego dworu oraz wybitnie nieudanego małżeństwa, które doprowadziło ją do objęcia tronu.
Christopher Macht w swojej książce obnaża nam najintymniejsze sekrety carycy, jej drogę do tronu, tajemnice alkowy, a wszystko w niezwykle oryginalnej, rzadko spotykanej formie – książka napisana jest jako dialog, co stanowi z niej wyróżniającą się na tle innych, biografię.
Bardzo przystępna w odbiorze wciągająca i wprost idealna dla miłośników historycznych smaczków – autor spisał się na medal. Nawet nie wiem, kiedy ją przeczytałam, przez tę biografię po prostu się płynie. Humorystyczne fragmenty są bardzo wytrawnie i spójnie wzbogacone o gorycz, jaką odczuwała caryca w związku z nieudanym pożyciem małżeńskim, które wynagradzała sobie z nawiązką. Brutalnie szczera, momentami zabawna, ale też niesamowicie wciągająca książka! Niezwykle pasjonujące szczegóły z życia carycy pochłonęły mnie bez reszty. Bardzo polecam sięgnąć po ten tytuł!
April 20, 2023
👸🏼SPOWIEDŹ CARYCY KATARZYNY II👸🏼
Kolejna książka z serii „spowiedzi” Christophera Machta. Tym razem główną bohaterką jest jedna z najbardziej fascynujących władczyń w historii - Caryca Katarzyna II.
Biografie nigdy nie należały do moich ulubionych, ale forma którą zaprezentował autor, okazała się strzałem w dziesiątkę!
Z łatwością można wczuć się w postać carycy i poczytać o dworskich skandalach, tajemnicach zza kulis carskiej rodziny i pikantnych szczegółach z jej życia (w tym tego erotycznego).
Nie chce też za wiele zdradzać, ponieważ każdy powinien sięgnąć po tę pozycje, ponieważ jest idealna nie tylko dla fanów historii. Autor spisał się na medal. Książka jest bardzo przystępna w odbiorze. Wciągająca, brutalnie szczera i momentami zabawna, wciągnęła mnie bez reszty, zostawiając mnie z niedosytem!
Serdecznie polecam! 👸🏼
Kolejna książka z serii „spowiedzi” Christophera Machta. Tym razem główną bohaterką jest jedna z najbardziej fascynujących władczyń w historii - Caryca Katarzyna II.
Biografie nigdy nie należały do moich ulubionych, ale forma którą zaprezentował autor, okazała się strzałem w dziesiątkę!
Z łatwością można wczuć się w postać carycy i poczytać o dworskich skandalach, tajemnicach zza kulis carskiej rodziny i pikantnych szczegółach z jej życia (w tym tego erotycznego).
Nie chce też za wiele zdradzać, ponieważ każdy powinien sięgnąć po tę pozycje, ponieważ jest idealna nie tylko dla fanów historii. Autor spisał się na medal. Książka jest bardzo przystępna w odbiorze. Wciągająca, brutalnie szczera i momentami zabawna, wciągnęła mnie bez reszty, zostawiając mnie z niedosytem!
Serdecznie polecam! 👸🏼
August 18, 2025
!KSIĄŻKA SAMA SIEBIE NAZYWA FIKCJĄ LITERACKĄ!
Trochę nie wiem co powiedzieć. Katarzyna Wielka to naprawdę ciekawa postać, ale ta książka przez większosć czasu sprowadza ją do obiektu seksualnego, zresztą nie tylką ją.
Koncept mega ciekawy, ale wykonanie tragiczne. Żarty o stulejca Piotra(?!), wstawki że idą Katarzyna idzie ze Stanisławem do pokoju rozoszy(!?)
Tak jak wyżej zaznaczyłam książka sama mówi że zblieżność imion i nazwisk przypadkowa.
Gdyby to było napisane z większym polotem, większą lub jakąkolwiek ilością przypisów to byłabym pewnie zakochana a tak...
Mega duże rozczarowanie, jest mi autentycznie przykro, bo dostalam to jako prezent i byłam bardzo podekscytowana.
Trochę nie wiem co powiedzieć. Katarzyna Wielka to naprawdę ciekawa postać, ale ta książka przez większosć czasu sprowadza ją do obiektu seksualnego, zresztą nie tylką ją.
Koncept mega ciekawy, ale wykonanie tragiczne. Żarty o stulejca Piotra(?!), wstawki że idą Katarzyna idzie ze Stanisławem do pokoju rozoszy(!?)
Tak jak wyżej zaznaczyłam książka sama mówi że zblieżność imion i nazwisk przypadkowa.
Gdyby to było napisane z większym polotem, większą lub jakąkolwiek ilością przypisów to byłabym pewnie zakochana a tak...
Mega duże rozczarowanie, jest mi autentycznie przykro, bo dostalam to jako prezent i byłam bardzo podekscytowana.
April 26, 2023
Obecnie temat Rosji, jej władców bądź kultury rosyjskiej wydaje się być mocno kontrowersyjny. Ja jednak od zawsze fascynowałam się wielkimi personami, a nazwisko Carycy Katarzyny II ciekawiło mnie wielokrotnie. Gdy tylko zobaczyłam ten tytuł, wiedziałam, że to coś dla mnie! Zacznę od tego, że autor wybrał specyficzną, choć dla mnie lżejszą i ciekawszą formę niż obstawiałam. Pytania i odpowiedzi będące w zasadzie dialogiem, który oplatają zdjęcia i oryginalne zapiski pochodzące z tamtych czasów to niezwykły rarytas dla nas, potomnych. Zachwyciła mnie także swego rodzaju przedmowa, w której autor opisuje gdzie i jak zdobył informacje, którymi raczy nas na kartach tej pozycji. Sami bohaterowie, czyli nasz ostatni król Polski oraz caryca są ciekawie wykreowani i zdecydowanie wiele mają do zaoferowania swym odbiorcom. Co więcej całość owiana jest tajemnicą i humorem, który ma bawić tak aby nie był to suchy wykład polityczny! Z samej książki dowiadujemy się bardzo wiele na temat życia carycy, jej początków na dworze rosyjskim czy brutalnej codzienności, która ją otaczała. Ale co najważniejsze dowiadujemy się w końcu jak to tak naprawdę było pomiędzy tymi dwoma kochankami i zgłębiamy życie monarchów w osiemnastym wieku. Ciekawa to była lektura, ale oczywiście polecam tym, którzy z historią są za pan brat lub uwielbiają ciekawostki! Dla mnie jak najbardziej zasługuje na 8⭐️.
December 4, 2023
Kaśka is crazy
December 1, 2024
3.5/5
Przesłuchałam już jakiś czas temu, ale chyba przypadła mi do gustu najbardziej ze wszystkich dostępnych Spowiedzi tego autora.
Przesłuchałam już jakiś czas temu, ale chyba przypadła mi do gustu najbardziej ze wszystkich dostępnych Spowiedzi tego autora.
June 21, 2023
Caryca, na której imię drżał cały ówczesny kontynent. Książka Spowiedź carycy Katarzyny II, zaprasza nas do poznania rozmów, jakie władczyni prowadziła ze Stanisławem Augustem Poniatowskim. Zainteresowani?
Autor opiera się na korespondencji, jaką caryca Rosji wymieniała z ostatnim królem Polski. Narracja poprowadzona jest w formie dialogów. Choć może powinnam napisać… czatów? Język tej książki jest mocno uwspółcześniony. Moim zdaniem jest to przesadzone aż do granicy kiczu. Być może miało to uatrakcyjnić te postacie dla młodszego odbiorcy, jednak wydaje mi się, że w tym przypadku pomysłodawca minął się z celem. Raczej nie sięgam po biografie postaci historycznych po to, by znaleźć w nich określenia, które swobodnie mogłyby wystartować w kolejnym plebiscycie na Młodzieżowe Słowo Roku.
Język to jedno, wiele do życzenia pozostawia także treść. Dominuje sfera romansowa, w której do głosu dochodzą raczej fantazje autora, niż to, co faktycznie mogło się znaleźć w źródłach do tej książki. Wprawdzie seksualność nawet największych postaci przestała być tematem tabu i cieszy się zainteresowaniem współczesnych ludzi. Jednak warto znać granice. A gdzie ta charyzma i charakter, który u carycy był cechą podziwianą od wieków po dziś dzień? Postać, która wyłania się z tej książki to płaska i płytka starsza pani.
Stylistyka i źle rozłożone akcenty w treści sprawiły, że lektura od pierwszych rozdziałów była niestety sporym zawodem. Epoka carycy Katarzyny II i czasy stanisławowskie były mi bliskie pod koniec studiów, ze względu na temat jednej z prac magisterskich. Ta książka niestety nie wzbudziła u mnie ani zaciekawienia, ani nie dostarczyła mi rozrywki. Szkoda, że tak nietuzinkowa postać nie spotkała się tu z głębszym spojrzeniem na jej osobę.
Autor opiera się na korespondencji, jaką caryca Rosji wymieniała z ostatnim królem Polski. Narracja poprowadzona jest w formie dialogów. Choć może powinnam napisać… czatów? Język tej książki jest mocno uwspółcześniony. Moim zdaniem jest to przesadzone aż do granicy kiczu. Być może miało to uatrakcyjnić te postacie dla młodszego odbiorcy, jednak wydaje mi się, że w tym przypadku pomysłodawca minął się z celem. Raczej nie sięgam po biografie postaci historycznych po to, by znaleźć w nich określenia, które swobodnie mogłyby wystartować w kolejnym plebiscycie na Młodzieżowe Słowo Roku.
Język to jedno, wiele do życzenia pozostawia także treść. Dominuje sfera romansowa, w której do głosu dochodzą raczej fantazje autora, niż to, co faktycznie mogło się znaleźć w źródłach do tej książki. Wprawdzie seksualność nawet największych postaci przestała być tematem tabu i cieszy się zainteresowaniem współczesnych ludzi. Jednak warto znać granice. A gdzie ta charyzma i charakter, który u carycy był cechą podziwianą od wieków po dziś dzień? Postać, która wyłania się z tej książki to płaska i płytka starsza pani.
Stylistyka i źle rozłożone akcenty w treści sprawiły, że lektura od pierwszych rozdziałów była niestety sporym zawodem. Epoka carycy Katarzyny II i czasy stanisławowskie były mi bliskie pod koniec studiów, ze względu na temat jednej z prac magisterskich. Ta książka niestety nie wzbudziła u mnie ani zaciekawienia, ani nie dostarczyła mi rozrywki. Szkoda, że tak nietuzinkowa postać nie spotkała się tu z głębszym spojrzeniem na jej osobę.
Displaying 1 - 18 of 18 reviews