Wat als je wordt ingehaald door je verleden?Ida heeft in haar jeugd in een opvanghuis gezeten voor ongehuwde moeders. Dat heeft ze nooit aan iemand verteld, maar nu ze ouder wordt, leeft ze steeds meer in het verleden. Dan steekt Ida iemand neer. Wat is er al die jaren geleden gebeurd? Wat zeggen lezers? 'Liz Ouwens schrijft zo levensecht, dat je het gevoel hebt deel uit te maken van het verhaal. Een geweldig debuut!' **** Karin Bisschops, Vrouwenthrillers‘Een aangrijpend onderwerp verwerkt in een meeslepende psychologische thriller. Verrassend en ontroerend.’ Moon Kager, Mustreads
Astrid is na haar scheiding ingetrokken bij haar dementerende moeder Ida. Hoewel Ida beter af is in een verzorgingshuis, houdt Astrid haar moeder liever zo lang mogelijk thuis. Ida heeft last van spoken uit het verleden, en raakt steeds meer in de war.
Dan gebeurt wat Astrid nooit had verwacht: Ida steekt iemand neer. Vanaf dat moment is het rustige leven dat moeder en dochter leidden voorbij.
Telkens als er weer een nieuwe auteur bij @decrimecompagnie verschijnt word ik altijd heel erg benieuwd! Zo ook naar dit eerste verhaal van Liz!
We maken kennis met Ida. Ze ziet namelijk mensen die er niet zijn en zo begint de inleiding van dit verhaal ook, erg spannend dus! Al gauw blijkt dat Ida dementerend is en Astrid maakt zich grote zorgen om haar moeder, want wordt het niet eens tijd dat ze naar een verzorgingstehuis gaat? En dan steekt Ida op een dag iemand neer...
Ondertussen maak je ook sprongen naar het verleden. Ida is dan een meisje van zestien en er worden steeds meer dingen duidelijk over haar verschrikkelijke jeugd. Deze sprongen vond ik erg goed, maar het zorgde er ook meteen voor dat ik wel redelijk snel door had hoe alles in elkaar stak. Dat maakte het verhaal natuurlijk niet minder boeiend, want de schrijfstijl van Liz is super vlot.
'Wie zwijgt...' zou ik niet echt een thriller noemen. Het is meer een drama met soms wat spannendere elementen.
Dit verhaal had ik binnen een paar uur gelezen, dus dat zijn natuurlijk pluspunten! Ik ben dan ook zeer benieuwd naar het volgende verhaal van deze auteur.
Laat ik vooropstellen: Liz Ouwens kan erg goed schrijven! Heel levendig, mooie dialogen en een boeiend en indrukwekkend verhaal. Ik was echt geraakt door de gebeurtenissen in Ida’s leven en ik vond het thema verrassend en origineel. Stukje bij beetje wordt Ida’s verleden blootgelegd voor de lezer en net als Ida kamp je met vragen. Een thriller vind ik het echter niet. Ja, het is een mooi verhaal mét een scherp randje, dat zeker, maar grotendeels vind ik het meer een spannende roman.
Na haar scheiding 4 jaar geleden, is Astrid Vink samen met haar dochter Hilde bij haar moeder Ida gaan wonen. Inmiddels is haar dochter, student bedrijfskunde, naar haar vader en zijn veel jongere vriendin Marieke in het bruisende Amsterdam vertrokken. Tot groot verdriet van Astrid.
‘Jarenlang spraken ze er niet over. Het was een onderwerp dat ver weggestopt zat en na jaren van ontkenning en stilzwijgen sinds enkele weken weer naarstig aanwezig is.’
Daar zit ze dan in een huis vol herinneringen met grote zorgen. Het is hard werken, een fulltime baan om de hypotheek te kunnen betalen en de zorg voor haar moeder. Astrid heeft haar vader belooft om voor haar moeder te zorgen, na zijn dood. Deze zorg valt haar zwaar, haar moeder gaat hard achteruit.
‘Ik werk me een slag in de rondte en moet ondertussen toezien hoe ik beetje bij beetje de vrouw die me grootbracht verlies. Ik wil uit deze situatie ontsnappen, maar hou haar ondertussen angstvallig bij me om maar niet alleen te hoeven zijn.’
Ida, lijdt aan Lewy body dementie en raakt steeds meer en meer verward. Astrid worstelt met de lastige keuze wanneer is het tijd is voor het verzorgingshuis? Diep in haar hart weet ze dat het moment daar is, maar de angst om alleen achter te blijven en de schuldgevoelens zijn groot.
‘Zodra ze de klink te pakken heeft, hoort ze een schreeuw achter zich. Haar moeder. Vlug draait ze zich om en verstijft. Het ziet er verschrikkelijk uit. Een straal bloed over een bleke huid.’
Na een val en de daarop volgende gebeurtenissen heeft Astrid geen andere keuze meer. Ida is een groot gevaar voor zichzelf en haar omgeving geworden. Ida, wiens leven al niet makkelijk was, ze raakte al op jongen leeftijd getekend voor het leven, heeft er weinig zin in, ze vindt dat bejaardenhuis maar onzin.
‘Al haar zintuigen staan op scherp. Ze zou zweren dat ze haar hartslag hoort bonken in haar borstkas. Het is alsof de wind, die zojuist buiten tekeerging, zich nu in haar hoofd heeft genesteld en haar oren laat suizen.’
En dan komen de spoken uit haar verleden tevoorschijn, of is dit toch de dementie?
‘De waarheid zou verschrikkelijke gevolgen krijgen.’
Wie zwijgt… is het debuut van Liz Ouwens. Een indrukwekkend geslaagd debuut, vind ik. In het dagelijkse leven is Liz leerkracht op een basisschool en komt uit Den Helder. Lezen en schrijven zit haar in het bloed. Haar favoriete genres zijn thrillers en historische romans, dit heeft ze uitstekend weten te combineren in haar boek.
Ik was erg benieuwd naar Wie zwijgt… en dankzij een winactie op Vrouwenthrillers mocht ik het boek lezen, waarvoor mijn dank. Van de uitgever kreeg ik het boek waarna ik verwachtingsvol begon met lezen.
Het verhaal is geschreven in korte, snelle, hoofdstukken. In wisselend perspectief, vanuit hoofdpersonages Ida, Astrid en Marie. Het speelt zich af in wisselende tijdspanne, in 2021 en terug in de tijd de 60’er jaren.
In Wie zwijgt… maken we kennis met moeder Ida en dochter Astrid. De karakters zijn goed uitgewerkt, levendig en herkenbaar neergezet. De storm van emoties, de machteloosheid en angst, is duidelijk voelbaar. Liz heeft aan deze zware onderwerpen een aangenaam vleugje humor toegevoegd. Het eerste hoofdstuk gaat meteen spannend van start, met ingehouden adem las ik snel door, het verhaal heeft je direct te pakken.
Ouwens, neemt ons mee op reis door de tragische familiegeschiedenis van de familie Groen. Ze schuwt er niet voor om een schrijnend onderwerp de hoofdrol van haar boek te laten spelen. Het verhaal kroop onder mijn huid en liet me niet meer los, zelfs als ik niet las ging het verhaal verder door mijn hoofd. Indrukwekkend. Laatst zag ik een stuk op tv over een soortgelijk onderwerp, erg aangrijpend. Het is haar goed gelukt om deze thematiek in haar verhaal te verwerken. Evenals de zorgen die dochter Astrid heeft om haar moeder Ida, met Lewy body dementie. De worsteling van emoties en keuzes wanneer het tijd wordt voor het gevreesde verzorgingshuis?
Liz heeft met Wie zwijgt… een psychologische thriller weten neer te zetten, een uitstekend debuut wat vraagt naar meer.
Wie zwijgt… op reis door de tragische familiegeschiedenis van familie Groen, kruipt onder de huid. Een uitstekend debuut, wat vraagt naar meer, aanrader!
Onlangs kreeg ik de kans om ‘Wie Zwijgt’ te lezen van Liz Ouwens, haar debuut. Het boek werd door de Crime Compagnie als e-boek beschikbaar gesteld voor mij als recensie-exemplaar.
Wat leest ‘Wie Zwijgt’ lekker weg zeg! Het is een psychologische thriller, die niet zo zeer heel erg het hele spannende opzoekt wat een thriller normaal gesproken heeft (voor mij). Maar het verhaal blijft wel enorm boeien. Je wilt verder lezen, je wilt weten wat er verder gebeurd, en hoe, en waarom ze dat doen. En hoe het precies afloopt. Tot het eind van het boek heb ik “op het puntje van mijn stoel” meegelezen” met Astrid en haar moeder Ida. Het verhaal wordt ook vanuit hun beider perspectieven verteld. Van Astrid vanuit het nu en van Ida vanuit het verleden. Je komt er langzaamaan achter waarom Ida ineens iets heel heftigs doet, en wat ze heeft meegemaakt.
Ik vond dit een mooi debuut. Zoals ik al aangaf is het niet per sé een thriller omdat het niet echt spannend is. Maar er gebeurt veel en het blijft boeien. Daarom geef ik het 4 ⭐.
*Deze review is geheel onafhankelijk en gevormd door mijn eigen mening.*
Het verhaal blijft lang hangen in wat ik drama zou noemen, maar onderhuids voel je wel dat er misdaad mee gemoeid is. Laat ik het een sfeertje van geheimzinnigheid noemen. Eerst is het incest, maar op de valreep, worden er toch nog een paar moorden gepleegd en bekend, maar echte spanning ontbreekt volledig. “Look and feel” zijn deze van een literaire thriller: niet literair en ook geen thriller dus ;-), maar desondanks zorgt dit boek voor een aangename leeservaring. Wie zwijgt… is ideale ontspanningslectuur.
Ik mocht dit boek ontvangen als recensie exemplaar van De Crime Compagnie.
Laat ik beginnen met het feit dat Liz erg goed kan schrijven en dat haar verhaal echt tot leven kwam. De personages leer je goed kennen, wat zorgt voor het goed in kunnen beelden van deze karakters. Toch had ik er meer van verwacht. Het was een goed verhaal, met verschillende plot twists. Maar ik miste de echte spanning die ik zo graag in een thriller wil zien.