What do you think?
Rate this book
แค้นปรารถนา
สามปีก่อน ชวินทร์จำต้องหย่าร้างกับรมย์นลิน ภรรยาที่เขาแสนรักที่สุด ด้วยความเจ็บปวดใจที่สุด เพราะเธอมีชู้อย่างเปิดเผยไม่เคยแคร์หัวใจของเขาแต่อย่างใด ชายหนุ่มแสนดีผู้พรั่งพร้อมทุกสิ่งกลับไม่สามารถรั้งรักแท้ได้ ผ่านไปสามปี หัวใจที่กำลังซ่อมแซมตัวเองกลับต้องเจอกับอดีตภรรยาอีกครั้ง
***********
“คุณเคยรักผมไหม...”
คำของชายหนุ่มผู้แสนอ่อนแอ นอนจมต่อน้ำตาเดียวดายลำพังเงียบงันเนิ่นนาน ร้องไห้อยู่ในตัวเขาตลอดมา เฝ้าครวญหาหญิงที่เขามอบหัวใจให้หมดสิ้น
สิ่งที่ชวินทร์อยากทำ อยากถาม อยากแสดงออกมามากที่สุดในวันสุดท้ายเมื่อสามปีก่อนนั้น...
อยากอ้อนวอนให้เธอหวนกลับมารักเขาอีกสักครั้ง
ณ บัดนี้ ณ วันเวลาปัจจุบัน ชายหนุ่มคว้าดึงมือหญิงสาวมากอบกุมแน่นขึง สีหน้ารวดร้าวทบทวีอย่างยิ่ง จวนเจียนคล้ายร่ำไห้เต็มทน ดวงตาของคนพ่ายแพ้ต่อหัวใจตัวเอง ยินยอมทำตามความในใจอย่างแท้จริง โดยไม่หนีอีกต่อไป
ต้องพูดอะไรดี ต้องทำอย่างไรดี ถึงจะให้ผู้หญิงคนนี้ยอมยิ้มให้ ยอมมองเขาด้วยดวงตาสดใสอีก ถ้าหากการคุกเข่าอ้อนวอนขอร้องจะทำให้เวลาหวนกลับมาได้ ให้เขาได้มีความสุข มีเธอเคียงข้างดั่งเก่าก่อน
บางที ชวินทร์คงจะทำด้วยความยินดี เขารักรมย์นลินมากกว่าที่ตัวเองตระหนักรับรู้ด้วยซ้ำ
“เรื่องระหว่างเรามันจบไปนานแล้ว ฉันไม่เคยคิดอยากยุ่งกับคุณอีก คุณก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉันด้วย อย่ามาข้องเกี่ยวกันอีกเลยเป็นดีที่สุด ต่างคนต่างอยู่เหมือนไม่เคยรู้จักกันเป็นพอ อย่ามายุ่งกับฉัน เพราะฉันเกลียดคุณมากที่สุด โปรดจงจำไว้ว่า ฉันรังเกียจคุณมากจากหัวใจจริงๆ”
มันไม่ใช่การล้อกันเล่นหรือแค่คำประชดประชันแต่อย่างใด ไม่ใช่เพราะความหึงหวงไร้สาระใดทั้งสิ้น
ชวินทร์รับรู้ในวินาทีนี้เองว่ารมย์นลินเกลียดเขาจริงๆ ทำไมกัน เพราะอะไรที่ทำให้เธอเกลียดเขาได้ถึงเพียงนี้...
แล้วทำไม... เขายังรักเธอ แม้กระทั่งวินาทีนี้ก็ตามที
เขาถูกคำสาปหรืออย่างไร
***********
“คุณเคยรักผมไหม...”
คำของชายหนุ่มผู้แสนอ่อนแอ นอนจมต่อน้ำตาเดียวดายลำพังเงียบงันเนิ่นนาน ร้องไห้อยู่ในตัวเขาตลอดมา เฝ้าครวญหาหญิงที่เขามอบหัวใจให้หมดสิ้น
สิ่งที่ชวินทร์อยากทำ อยากถาม อยากแสดงออกมามากที่สุดในวันสุดท้ายเมื่อสามปีก่อนนั้น...
อยากอ้อนวอนให้เธอหวนกลับมารักเขาอีกสักครั้ง
ณ บัดนี้ ณ วันเวลาปัจจุบัน ชายหนุ่มคว้าดึงมือหญิงสาวมากอบกุมแน่นขึง สีหน้ารวดร้าวทบทวีอย่างยิ่ง จวนเจียนคล้ายร่ำไห้เต็มทน ดวงตาของคนพ่ายแพ้ต่อหัวใจตัวเอง ยินยอมทำตามความในใจอย่างแท้จริง โดยไม่หนีอีกต่อไป
ต้องพูดอะไรดี ต้องทำอย่างไรดี ถึงจะให้ผู้หญิงคนนี้ยอมยิ้มให้ ยอมมองเขาด้วยดวงตาสดใสอีก ถ้าหากการคุกเข่าอ้อนวอนขอร้องจะทำให้เวลาหวนกลับมาได้ ให้เขาได้มีความสุข มีเธอเคียงข้างดั่งเก่าก่อน
บางที ชวินทร์คงจะทำด้วยความยินดี เขารักรมย์นลินมากกว่าที่ตัวเองตระหนักรับรู้ด้วยซ้ำ
“เรื่องระหว่างเรามันจบไปนานแล้ว ฉันไม่เคยคิดอยากยุ่งกับคุณอีก คุณก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉันด้วย อย่ามาข้องเกี่ยวกันอีกเลยเป็นดีที่สุด ต่างคนต่างอยู่เหมือนไม่เคยรู้จักกันเป็นพอ อย่ามายุ่งกับฉัน เพราะฉันเกลียดคุณมากที่สุด โปรดจงจำไว้ว่า ฉันรังเกียจคุณมากจากหัวใจจริงๆ”
มันไม่ใช่การล้อกันเล่นหรือแค่คำประชดประชันแต่อย่างใด ไม่ใช่เพราะความหึงหวงไร้สาระใดทั้งสิ้น
ชวินทร์รับรู้ในวินาทีนี้เองว่ารมย์นลินเกลียดเขาจริงๆ ทำไมกัน เพราะอะไรที่ทำให้เธอเกลียดเขาได้ถึงเพียงนี้...
แล้วทำไม... เขายังรักเธอ แม้กระทั่งวินาทีนี้ก็ตามที
เขาถูกคำสาปหรืออย่างไร
254 pages, ebook
Published June 23, 2022
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
December 2, 2022
สามปีที่แล้ว ชวินทร์ต้องหย่าขาดกับภรรยาสุดที่รักเพราะทนการถูกเหยียบย่ำจิตใจไม่ไหวอีกต่อไป เธอทั้งคบชู้และยังทำแท้งลูกในท้อง แถมยังเย็นชากับเขาเหลือเกิน ต่อให้เขายังรักเธอแค่ไหนแต่มันคงถึงเวลาที่ต้องยุติความผูกพันซักที แต่ในเวลาที่เขารู้สึกว่าจะได้มูฟออนต่อไป เขากลับได้พบกับเธออีกครั้งเพื่อจะพบว่าเธอก็ยังทำร้ายจิตใจเขาได้ไม่ต่างไปจากอดีตเลย
นักเขียนใช้เทคนิคการเล่าจากมุมมองของตัวละครแต่ละตัว ทำให้บรรยายถึงอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครนั้น ๆ ได้แบบละเอียด ซึ่งมันก็เลยเป็นทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคือทำให้เรามองเห็นมิติความคิดของตัวละครได้ลึก แต่ข้อเสียก็คือบทพรรณนาเยอะมาก และวนเวียนไปมากับความรู้สีกหลักของตัวละคร ทำให้รู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันไม่ค่อยคืบไปข้างหน้าเท่าไหร่ และคนอ่านมองไม่เห็นภาพโดยรวมในคาแร็คเตอร์ของตัวละคร จนทำให้ขาดความสนิทสนมกับตัวละครไป
พล็อตเรื่องคือดราม่าผัวเมียแนวเครียด ๆ เลย เหมาะกับการทำละครมาก แต่สิ่งที่เราชอบไม่ได้อยู่ที่พล็อตเพราะพล็อตก็ไม่ได้แปลกใหม่อะไร แต่เราชอบการวางโครงในการเล่าเรื่องของนักเขียน เพราะมันคล้ายกับนักเขียนกำลังให้คนอ่านปะติดปะต่อเนื้อเรื่องแบบการต่อจิ๊กซอว์ พอตัวละครต่างเล่าเรื่องราวของตัวเองออกมา มันก็เลยช่วยกันประกอบให้เห็นภาพใหญ่ที่มีรายละเอียดค่อย ๆ ครบมากขึ้น และตัวละครหลักแต่ละตัวก็มีบทบาทที่จัดจ้านในแบบของตัวเอง
เป็นเรื่องที่ใช้พล็อตดราม่าครอบครัวหนัก ๆ ไม่มีโมเม้นต์หวาน ๆ ใด ๆ แต่การวางโครงเรื่องด้วยการให้ตัวละครเล่าเรื่องราวจากฝั่งตัวเอง เป็นการวางโครงเรื่องที่เก๋และรู้เลยว่านักเขียนต้องใช้ความสามารถในการเล่าเรื่องโดยไม่หลุดจากกรอบตัวละครที่ตัวเองเป็นอยู่ แต่อาจเพราะนักเขียนเจาะลึกกับความรู้สึกของตัวละครในประเด็นหลักของเรื่องมากไป ทำให้เรามองไม่เห็นแง่มุมอื่นของตัวละครเท่าไหร่ และมีผลทำให้เราไม่ค่อยผูกพันกับตัวละครได้มากเท่าที่ควรจะเป็นแบบน่าเสียดาย คือถ้าทำให้เราผูกพันกับตัวละครได้มากกว่านี้ มันจะลุ้นได้สนุกขึ้นอีกระดับหนึ่งเลยค่ะ
นักเขียนใช้เทคนิคการเล่าจากมุมมองของตัวละครแต่ละตัว ทำให้บรรยายถึงอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครนั้น ๆ ได้แบบละเอียด ซึ่งมันก็เลยเป็นทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคือทำให้เรามองเห็นมิติความคิดของตัวละครได้ลึก แต่ข้อเสียก็คือบทพรรณนาเยอะมาก และวนเวียนไปมากับความรู้สีกหลักของตัวละคร ทำให้รู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันไม่ค่อยคืบไปข้างหน้าเท่าไหร่ และคนอ่านมองไม่เห็นภาพโดยรวมในคาแร็คเตอร์ของตัวละคร จนทำให้ขาดความสนิทสนมกับตัวละครไป
พล็อตเรื่องคือดราม่าผัวเมียแนวเครียด ๆ เลย เหมาะกับการทำละครมาก แต่สิ่งที่เราชอบไม่ได้อยู่ที่พล็อตเพราะพล็อตก็ไม่ได้แปลกใหม่อะไร แต่เราชอบการวางโครงในการเล่าเรื่องของนักเขียน เพราะมันคล้ายกับนักเขียนกำลังให้คนอ่านปะติดปะต่อเนื้อเรื่องแบบการต่อจิ๊กซอว์ พอตัวละครต่างเล่าเรื่องราวของตัวเองออกมา มันก็เลยช่วยกันประกอบให้เห็นภาพใหญ่ที่มีรายละเอียดค่อย ๆ ครบมากขึ้น และตัวละครหลักแต่ละตัวก็มีบทบาทที่จัดจ้านในแบบของตัวเอง
เป็นเรื่องที่ใช้พล็อตดราม่าครอบครัวหนัก ๆ ไม่มีโมเม้นต์หวาน ๆ ใด ๆ แต่การวางโครงเรื่องด้วยการให้ตัวละครเล่าเรื่องราวจากฝั่งตัวเอง เป็นการวางโครงเรื่องที่เก๋และรู้เลยว่านักเขียนต้องใช้ความสามารถในการเล่าเรื่องโดยไม่หลุดจากกรอบตัวละครที่ตัวเองเป็นอยู่ แต่อาจเพราะนักเขียนเจาะลึกกับความรู้สึกของตัวละครในประเด็นหลักของเรื่องมากไป ทำให้เรามองไม่เห็นแง่มุมอื่นของตัวละครเท่าไหร่ และมีผลทำให้เราไม่ค่อยผูกพันกับตัวละครได้มากเท่าที่ควรจะเป็นแบบน่าเสียดาย คือถ้าทำให้เราผูกพันกับตัวละครได้มากกว่านี้ มันจะลุ้นได้สนุกขึ้นอีกระดับหนึ่งเลยค่ะ
Displaying 1 of 1 review