図書館の神様

by Maiko Seo, 瀬尾 まいこ

「これって青春？」「どうやらそのようですね」ーー。思い描いていた未来をあきらめて赴任した高校で、驚いたことに“私”は文芸部の顧問に！　清く正しくまっすぐな青春を送ってきた“私”には、思いがけないことばかり。不思議な出会いから、傷ついた心を回復していく再生の物語。ほか短篇「雲行き」を収録。

Genres: Japan

165 pages, 単行本

First published December 18, 2003

Reviews

[Niran Pravithana]

ผมชอบ Dead Poet Society...
พอได้เห็นคำโปรยบนปกหนังสือเล่มนี้ว่า เป็น Dead Poet Society เวอร์ชั่นญี่ปุ่นจึงไม่รีรอที่จะซื้อมาอ่าน

นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ทำความรู้จักกับ เซโอะ ไมโกะ อย่างจริงจัง แม้ว่าจะเคยได้ยินชื่อเธอมานานแต่ก็ยังไม่เคยอ่านผลงานของเธอซักที
"พระเจ้าในห้องสมุด" เป็นเรื่องราวที่อ่านได้ง่ายๆ ไม่มีฮีโร่ ไม่มีฉากอลังการ ไม่มีไคลแมกซ์ ศัพท์เรียบง่าย แต่สร้างอารมณ์ร่วมพิเศษให้ผมนั่งอ่านเดินอ่านได้ตั้งแต่ต้นจนจบเล่ม

คิโยะ เป็นเด็กสาวผู้ยึดติดกับกฎเกณฑ์และมุ่งมั่นจะไปให้ถึงฝั่งฝัน วันหนึ่ง กลับเกิดเหตุการณ์พลิกผันทำให้เธอต้องถอยห่างจากสิ่งรัก และละทิ้งวิถีชีวิตเดิม ท่ามกลางความทดท้อ คิโยะได้แต่ปล่อยตัวไปตามกระแส โดยตัดสินใจมาเป็นครูในโรงเรียนต่างจังหวัด โชคชะตาขีดให้เธอกลายเป็นที่ปรึกษาชมรมวรรณศิลป์ทั้งที่ไม่เต็มใจนัก ทว่าในบรรยากาศเรียบเรื่อยของห้องสมุดโรงเรียนมัธยมปลาย คิโยะกลับค้นพบความหมายแห่งชีวิตอีกครั้ง จากประกายดวงเล็ก ๆ ที่ลูกศิษย์คนหนึ่งเป็นผู้จุดขึ้น...

1. ผมชอบความเป็นคิโยะ น่ารักดี ไม่มีหน้ากาก ไม่วางมาดกับเด็กนักเรียน คิดอะไรก็พูดอย่างนั้น
2. หนังสือเล่มนี้ของเซโอะ ไมโกะ ช่วยพิสูจน์ว่า หนังดี ไม่ต้องมีไคลแมกซ์ก็ได้ อ่านหนังสือเล่มนี้คล้ายๆ กับเสพหนังของ ฮายาโอะ มิยาซากิ อารมณ์เรียบเรื่อย อบอุ่น พึงใจ อมยิ้มเมื่ออ่านจบ
3. แม้เนื้อหาดูเรียบเรื่อย แต่กลับซ่อนอะไรบางอย่างให้คนอ่านคิดตามได้อย่างน่าสนใจ
4. อยากเห็นเรื่องนี้สร้างเป็นภาพยนตร์ ผมอยากเห็นภาพคิโยะที่เป็นคนแสดง จะต้องน่ารักมากๆ แน่ๆ เลย

ช่วงสองวันก่อนเป็นวันที่ผมเหมือนกับเมนส์มา งานเยอะมากจนพาลอารมณ์เสียกับคนรอบข้างไปทั่ว แต่พอมีเวลา ได้หยิบหนังสือเล่มนี้มาอ่านแล้ว สภาพจิตกลับเป็นอารมณ์ดีไปได้ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ไม่ได้อ่านหนังสืออย่างสบายใจแบบนี้มานานแล้ว
ให้ 5 ดาว

[top.]

ตอนที่เห็นว่าถูกยกเป็น dead poets society ของญี่ปุ่น นี่ก็อ่านด้วยลักษณะแบบ "มันต้องมีอะไรมากกว่านี้สิฟะ" ซึ่งพออ่านจบก็ยังถามตัวเองอย่างนั้นอยู่ดี 555

[suzie]

瀨尾麻衣子《圖書館的神》

這本是在看到 #拜託書櫃 「21. Relationship Goal / 我也想談這樣的戀愛」想起來的書，拿到書看了一陣子之後，才發現記錯本了XDDD

其中一部份的劇情大綱：
熱愛排球的老師（清）意外成為文藝社顧問，社團內只剩一位高三生學生（垣內），文藝社會廢社嗎？！（←不重要）

p. 177
「的確，就算不透過社團形式，閱讀或文學的研究在家裡也可以進行。」
校長和教務主任說。
確實如此。既然身在學校，身邊有多得不得了的同齡夥伴，或許應該讓他們有更多機會互相衝突，彼此鼓勵，一起活動才對。不過還是不對，一個人的文學和社團的文學還是不同。我雖想這麼說，卻無法完整表達。
「有什麼不好？垣內在社團很快樂，我認為這就很夠了。」
松井這麼說。

第一次看這本書時（2009年）我應該是比較偏向閱讀是很個人的事，不跟其他人交流也無所謂這邊的，而且不懂為什麼要舉辦讀書會XD
在開「小道消息」跟「浮光掠影」這兩個群組前我也有同樣的疑惑：大家都會在噗浪po讀後感或觀後感了，有沒有群組有差嗎？
現在的話……也不是說就偏向另一邊了，而是跟清一樣，覺得一個人看書有一個人看書的樂趣，但跟喜歡書的人各自看書再一起聊書，也是很愉快的事～既然兩種樂趣可以兼得，何必選擇呢XDD

[Erika]

スポ根崩れの頭痛持ちの不倫女が、グダグダと文学部の顧問をして、聡明な生徒との対話で、ちょっと文学もいいかもと思い始める話。

主人公の投げやりな感じ、少し周りを静観してる振りをして、かなり自分勝手でイライラする主人公は、吉本ばななの「キッチン」を読んでいるかのような感覚だった。

つまり、私は大嫌いなタイプの主人公。

吉本ばななの「キッチン」の読書会でこの作者の名前を聞いたんだったような気がする。てっきり吉本ばななより良い、ていう文脈で聞いたんだと思ってたけど、違うのかも。ここまで雰囲気が似てると、ちょっと吐き気がするレベルで嫌。

が、星2つなのは、文学作品をきちんと描いてるし、その点は適当さを感じないので。
よかった、図書館で借りた本で。
お金出して買いたくない。

[kagami]

I really liked the writing: short, powerful, versatile, and convincing. The dialogues are realistic and the characters react in a way which I can understand. From my non-Japanese point of view, that last thing is a very rare treat with Japanese books. For what felt like the first time I could actually relate to the characters in the book from start to finish.