Bavula Sığmayan

by Nermin Yıldırım

Başımı göğe kaldırıyorum, Şimal Yıldızı’nı arıyor gözlerim. O kayıp. Bense birilerinin giderken ardında bıraktığı çığlık gibi hayattayım.

Romanlarıyla okuru renkli yolculuklara çıkaran Nermin Yıldırım, bu defa el ele tutuşan öykülerden oluşan büyüleyici bir dünya kuruyor. Çocukluk düşleri, gençlik hevesleri, ihtiyarlık özlemleri, gidenler, kalanlar, bekleyenler, arayanlar, en karanlık dehlizlerde bile bir umut ışığı bulanlar, düşmemek için birbirine tutunanlar, her şeye rağmen hayata inananlar, bu buruk ama görkemli şölende bir araya geliyor.

Bavula Sığmayan görünenin ötesine geçip insana ve yaşadıklarımıza farklı perspektiflerden bakmamızı sağlayan geniş bir panorama sunuyor bizlere. Nermin Yıldırım’ın duyarlı bakışı, etkileyici diliyle dokuduğu derinlikli hikâyeler, yüreklere dokunurken, tekrar tekrar okuma isteği yaratacak, uzun süre hafızalardan çıkmayacak.

Genres: Audiobook, Turkish Literature, Fiction, Turkish

232 pages, Paperback

First published December 12, 2022

About the author

Nermin Yıldırım, Türk edebiyatçı, yazar. 2002 yılında Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Basın Yayın Bölümü’nden mezun oldu. Üniversite yıllarında Alem-i Nisvan adlı feminist bir fanzin çıkardı. Mezun olduktan sonra çeşitli gazete ve dergilerde muhabir, editör ve köşe yazarı olarak çalıştı, reklam ajanslarında metin yazarlığı yaptı.

Manchester Letters, Tramline Project gibi uluslararası edebiyat projelerine katılarak, çeşitli ülkelerin yazarlarıyla ortak çalışmalar yaptı. Köln Kültür Dairesi’nin davet ettiği ilk Türk yazar olarak, 2013 kışını dünyanın farklı ülkelerinden sanatçıların ağırlandığı program kapsamında Köln'de geçirdi. Romanları yabancı dillere çevrilen ve pek çok uluslararası edebiyat festivaline konuk olan Yıldırım, Barselona ve İstanbul’da yaşıyor. Aralık 2013’ten bu yana Ot Dergi’de Dış Hatlar adlı köşesinde öyküler yazıyor. Nermin Yıldırım, Türkiye PEN üyesidir.

Reviews

[Aysegul Ozkan · Rating 3 out of 5]

Bu sene roman yazmamis, sene bos gecmesin diye daha once yazilmis oykuleri bir bohca yapmislar icine biraz yeni birseyler eklemisler, surmusler onumuze. Benim hissettigim bu.

Cok guzel hikayeler var ama butunluk yok. Her telden caliyor. Baska bir sey beklemistim galiba.

[asude · Rating 3 out of 5]

2.5/5
yazarın romanlarını seviyorum ama her kısa öykü de yayımlanmak zorunda değil, bazı egzersizler arşivde kalabilir diye düşünüyorum. sonlara doğru olan hikayeleri sevmedim.

[Elçin Arabacı · Rating 4 out of 5]

Nermin Yıldırım'ın romanlarının tiryakisiyim. Diline, incelikli kara mizahına hayranım. Öyküleri de güzel, bu kitaptaki ilk ve en uzun öyküsü Aile Yalanları 'na bilhassa bayıldım. Yine de Nermin Yıldırım'ın romanlarını tercih ederim. Romanlarında hemen hiç işlenmeyen "burjuva sıkıntısı" bahsi öykülerde fazlaca işlenmiş geldi bana, sanki Nermin Yıldırım değil, Tezer Özlü okuyorum sandım bir ara. Türkiye'de artık malum kaymak tabaka dışında pek burjuva kalmadığı, herkesin peynirin, etin, tuvalet kağıdının ve de kira fiyat artışlarını şaşkınlıkla ve endişeyle izlediği bir dönemden geçerken hamdolsun öyle sıkıntı durumunun pek kalmadığını düşünüyorum. Herkes geleceği, yarını, çocuklarının yarını ile ilgili çok kaygılı. Bu en azından benim açımdan bir parça modası geçmiş ve evvel ezel sevmediğim bir konu olduğu için herhalde, pek keyif alamadım o öykülerden.

[Aslihan Yayla · Rating 4 out of 5]

Hepimizin bavula sağdıramadığı bazı meseleler vardır diye başlamak istiyorum cümleme, yazarda içimize sığdırmakta güçlük çektiğimiz duyguları her karakterde ince bir oya kıvamında işleyerek önümüze sunuyor bu öykülerinde.

Hem yakın hem uzak karakterler seçiyor bizleri etkisi altına almak için sevgili yazarımız. Nedir Nermin Yıldırım'ı özel yapan? Cümle seçimlerindeki vurucu sözcükleri mi? Birkaç bölüm sonra tanırmışsın gibi hissettiğin o karakterler mi? Ya da belkide abartmadan tastamam konuya giriş yapması mı? Farklı bir esansı olduğu gerçek zira bu derece başarılı bir anlatımı yıllarca unutmakta zorlanacağın kitaplar yazması bir rastlantı olamaz.

Bu kez öykü yazmış, kısa ama hiçte kolay sindirebileceğin türde hikayeler değil. Üç ana başlık altında toplanıyor. Aile Yalanları, Dolunay Kaçıkları ve Kronos Aylakları...

En sevdiğim ilk öykü; aile fertlerinin üç farklı açıdan dillendirdiği ve bizi büyüsü altına alan Aile Yalanları'ydı. Öykü yazmak dile kolay zor ama bir o kadar keyifli olsa gerek. Ne yazsa okurum dediklerimden @nnerminyildirim

Öneri kelimesi kullanılmayacak kadar kendine özgü bir albenisi mevcut. Hepimizin içindeki bavula sığdıramadığımız onca hüzün, bekleyiş, terki diyar ve özlemlere gem vuranlar için okuyunuz.

#bavulasığmayan #nerminyıldırım #hepkitap

[Yasemin Ilkay · Rating 3 out of 5]

Nermin Yıldırım’ın romanlarını çok sevdiğim halde öykülerinden aynı tadı alamadım. Sanki Yıldırım’ın izleklerini derinleştirip etkisini kurması için çok daha geniş alana ve zamana ihtiyacı varmış gibi hissettim. Elbette güçlü bi yazar ama romancı kimliği daha ağır basıyor. Kitabın üç farklı bakış açısından anlatılan ilk öyküsü ilginçti, kitaba adını veren bavula sığmayan öyküsü de… bir de Kumdan Kale isimli son öyküyü beğendim. Bende kalan ve kitabın omurgasını oluşturan bir ana izlek de olmaması benim açımdan kitabın etkisini azalttı. Çok parça parça.. keyif alamadım ne yazık ki romanlarındaki kadar.

[Leylak Dalı · Rating 3 out of 5]

Kitabın ilk yarısı gayet güzel, ikinci yarıdaki kısa öyküler sıradandı, yazarın diğer kitaplarından hayli farklı olmuş. Bir de yayınevi şikayeti, mürekkepten tasarruf edeceğiz diye bizi kör etmeyi düşünmüyorsunuz umarım, son sayfalar adeta beyazdı, okumakta çok zorlandım...

[Başak Ebru Tarım · Rating 5 out of 5]

Bavula Sığmayan Nermin Yıldırım'la tanışma kitabım oldu. Kitabın ilk öyküsü olan Aile Yalanlarından, aynı isimle sahneye uyarlanan tiyatro oyununu izlemeden evvel almıştım içinde birbirinden çok farklı tarz ve içerikte öykülerin yer aldığı kitabı.

Nermin Yıldırım'ın mizah yönü çok kuvvetli ve Türkçeyi çok güzel kullanıyor, sanki kelimelere dans ettiriyor. Anlattıklarından çok anlattıklarını söyleme şeklini çok sevdim. Kitaptaki pek çok cümleyi, tadını çıkarmak için tekrar tekrar okudum.

Kitaptaki öykülerden gülmeli mi yoksa ağlamalı mı konusunda bir türlü karar veremediğim traji komik bir aile hikayesi anlatan Aile Yalanlarını, kitaba ismini veren, küçük bir çocuğun gözünden ablasının evliliğini anlatan Bavula Sığmayanı, son noktası konmamış bir aşk hikayesini anlatan Dönmeği, hatıralara sığınan Elmalar ve Kurtları özellikle bir kaç kez okudum.

Okurken altını çizdiğim cümlelerden bir kaçını buraya bırakıyorum. Söylediklerinden çok söyleme şeklini çok sevdim derken ne demek istediğim daha kolay anlaşılır diye düşünüyorum.

"Enteresan olan şuydu ki, Müzeyyen malum suçüstülerden sonra ne terk etti beni ne de baştan başlayalım Kamuran cinsinden hisli lakırdılara yeltendi. Yuvamızı dağıtmadı fakat kurtarmaya da soyunmadı. Hayatımızın her an biraz daha yokuş aşağıya gitmesini kabullendi ve zamanla dehşete düşerek gördüm ki adeta arzu etti. Evliliğimizi sürdürmeyi ama kalan ömrümüzü kırılan kalbinin her milimetrekaresinin intikamını alarak geçirmeyi delice istedi. Karım gözlerimin önünde yavaş yavaş acılaştı, cadılaştı. "

"Nereye uçarsa uçsun orada mutlu olacağına inanan iyimser bir kuş havalandı içimden. Nereye konarsa konsun orada yalnız kalmayacağını sanan sersem bir kuş."

"Yaz bitti. Sahilde çın çın öten çocuk cıvıltıları, coşkuyla yükselen gençlik kahkahaları, fazla açılanları kıyıya çağıran anne telaşları, dondurma arabasının tasasız gıcırtısı, hepsi, güneşin altında ağır ağır eridi. Yazdan kalan sesin cümlesi, uzak bir uğultuya dönüşen eski bir yemin gibi, dünya döndükçe ince ince tütecekleri semaya doğru yükseldi. Bense mevsiminden emekliye ayrılmış bir yazlık kasabadayım. Herkes gittikten, oyun bitip de oyuncular evlerine döndükten sonra geldim."

"Tepede güneş cehennem gibi yakıyor. İhtiyar hayli bitkin görünüyor. Dudakları kurumuş. Ağzının kenarından usturayla kesilmiş gibi ince, kızıl bir tebessüm damlıyor. Tebessüm değil de sanki...Acemice tebessüm süsü verilmiş bir burukluk. İntihar süsü verilmiş cinayetlere benziyor."

Nermin Yıldırım'ın aslında daha çok romanlarıyla tanındığını yaptığım ufak net gezintisinden öğrendim. Romanlarına da kesinlikle şans vereceğim.

[Büşra · Rating 3 out of 5]

Ikinci ve ucuncu oyku bittiginde bogazimda koca bir yumru olustu. Begendim. Ama sorun su ki, kadire bozkurt, mevsim yenice, melisa kesmez, zeynep kacar. Ve simdi bu oykulerle Nermin Yildirim. Sanki hikayeler ayni, kisiler farkli. Belki surekli ayni drami gormek istemedigimdendir. Belki daha farkli seyler bekledigim icindir bilmiyorum. Ama eminim 6 ay sonra hatirlamayacagim okuduklarimi. Daha ozgun, daha farkli oykulerde daha farkli karakterler taniyabiliriz umarim.

[Duygu Sevilmis · Rating 5 out of 5]

Özellikle birbirinin tamamlayıcısı olan hikayeler çok güzeldi. Aynı olayları farklı kişilerin bakış açısıyla gözlemlemek güzel bir okuma yolculuğu sağladı. Ilk kez Nermin Yıldırım okuyacaklara tavsiye ederim.

[MelC · Rating 3 out of 5]

Yazarla tanıştığım ilk kitaptı, güldürdüğü anlar çok oldu iyi geldi, çok doğru bir tespitini de şuraya koyayım:”mutlu bir aile olmanın sırrı budur. Sık görüşmemek.”

[Pinar Esmeli · Rating 2 out of 5]

Kitap 25 öküden oluşuyor; ilk öykü Aile Yalanları'na bayıldım kelimenin tam anlamıyla.
Dolunay Kaçıkları ve Bavula Sığmayan da gayet insanı saran, diğer öykülerden - tabii naçizane bence- edebi olarak çok ileride öyküler.
Eğer kitap sadece bu üçünden oluşsaydı dört yıldız mı beş yıldız mı vermeliyim noktadında olurdum kesin; ama diğerleri için aynı şeyi söylemek güç.
Bitirmekte bile zorlandım diyebilirim. İnsanı içine çekmeyen, iz bırakmayan ve bazen gereksiz uzun tasvirlere boğulmuş öykülerdi.

[Elif · Rating 3 out of 5]

Birileri daha doğdu, birileri daha yaşadı ve birileri daha öldü belki. Bütün takvimler yanlış sayfayı, bütün saatler yanlış zamanı gösterdi.
.
Bavula Sığmayan Nermin Yıldırım’ın son kitabı. Bütün kitaplarını sevdiğim ve yazarı da yakından takip ettiğim için öykülerinin nasıl olacağını fazlasıyla merak ediyordum. Aile Yalanları, Dolunay Kaçıkları ve Kronos Ayakları olarak 3 ayrı bölümden oluşuyor. Aile Yalanları bence kitabın en güzel kısmıydı. Birbiriyle bağlantılı hikayelerden oluşuyordu ve şaşırtmacaları okudukça hikayenin yön değiştirmesini okumak keyifliydi. Sanki bir aile komedisi, günlük yaşantı tarzı bir skeç anlatır gibiydi bu sebeple çok hoşuma gitti. Dolunay Kaçıkları’nda birden tempo değiştirdi. Daha yaşamın içinden ve hüzün barındıran hikayeler vardı. Ev içi şiddetten ötekileştirilenlere daha bir acı ve kırgınlık içeren öykülerdi. Kronos Ayakları’nda da sevdiğim hikayeler oldu. Kitaba adını veren Bavula Sığmayan en güzel öykülerdendi. Nihan’ın Söyleyecekleri ve Nihan’a Söyleyeceklerim yine bağlantılı öykülerdi ve tarz olarak hoşuma gitti aynı zamanda beni başkalarına söylediklerimizden çok söylemek istediklerimiz ama bir türlü söyleyemediklerimiz hakkında düşünmeye itti. Dünya Güzel Yer şaşırtıcı bir öyküydü, bazen endişelerden kurtulmanın kesin çözümü vardır 😄 Sahibinden Satılık buruktu ama tam bir yas öyküsüydü. Genel olarak keyif alarak okudum tam olarak hayatın içerisinden ve insana bir şekilde tanıdık gelen öykülerdi. Artık sabırsızlıkla yazarın yeni kitaplarını bekleyebilirim.**

[Ali · Rating 5 out of 5]

Nermin Yıldırım’ı ilk defa okuyorum. Bildiğim kadarıyla tanıdık bir yazar sayılır. Bende şimdiye kadar neden tanışmadım diye üzüldüm zaten kitabı okuduktan sonra.

Kitaptaki öyküler tabiki güzeldi ancak beni en çok etkileyen yazarın dili oldu. Hiç bilmediğim kelimeler ve as kullanılan ama yerine çok uyan deyimler dışında çok sa güzel edebiyat yazmış. Hem su gibi akıcı hem de işinin ehli birinden çıktığı anlaşılan bir anlatım. Bu yüzünden de diğer kitaplarını okuyacağım. Yazarın biyografisini okuyunca da anlıyor zaten okuyucu değerli olduğunu. Nermin Yıldırım gibi daha çok yazar lazım bize.

Mutlaka bir şans verin.

[Caterina · Rating 3 out of 5]

Yazdığım destan gibi incelemeyi paylaş dediğimde ana sayfaya atarak hiç eden goodredsa söyleyecek sözüm yok 🤦🏻‍♀️

Yazarın diğer kitaplarının aksine kısa hikayelerden oluşan bir eser bu bağlamda daha akıcı. Bazılarında yarım kalmışlık hissetsem de nasıl bitti anlamadım diyebilirim.

Yazar eserinde “Susanların hikayesi büyük oluyor. Sessizlikleri nisbetinde dallanıp budaklanıyor” diyor. NY benim için dile gelmeyen hislerin tercümanı.

Benim düştüğüm hatayı yapıp yazarın külliyatını ard arda okumazsanız seversiniz. Aksi halde yorucu olabilir.

Eyyorlamam bu kadar.

[eylül · Rating 3 out of 5]

“...hiçbiri senden çaldıkları o anlara dönüp bakmayacak. kesik tebessümün çekmecelerinde, hafıza kartlarında unutulacak. bütün bu curcuna hatırlamak değil, unutmak için...”


bir mahizer zamanı, ismetin ismi ve yeniden kumdan kaleyi çok beğendim içime en çok işleyenler bu üçü oldu. bazı hikayeler beni baydı şimdi yalan yok. özellikle de son 60 sayfayı okuyamadım bi süre çünkü tempoyu bir yerden sonra kaybettim. yazarın romanlardan devam etmesini istemem bencillik mi bilmiyorum ya da ben öykü insanı değilimdir hiçbir fikrim yok dncmdkcnd

[littlesunshineemily · Rating 4 out of 5]

Nermin Yıldırım alışveriş listesi yazsa okurum, burası tartışmaya kapalı; ve dahi "öykü" türünü sevmiyorum, sevmediğim de bir kere daha kanıtlandı. İnsan sonunu merak ediyor, tadı damağında kalıyor, öykü sayısı fazlalaştıkça bu his katmerleniyor.
Romanlarından farklı olarak, bu kez Nermin Yıldırım toplumdaki görünmeyen/romanlarında çok dillendirmediği karakterleri, öykülerinin baş rolüne koymuş ve oldukça başarılı olmuş. Yine bu kitapta, belli belirsiz günümüz olaylarına da yer vermiş fakat o kadar ustaca yapmış ki insanı boğmak darlamak yerine keşke biraz daha yer verseymiş dedirtiyor. İlk öyküler çok çok güzel, sonlardaki 3-5 öyküyü pek sevemedim, bana kağıt doldurma cabası gibi hissettirdi.

"Oysa benim, üzerime yıkılmış aşklarla, sırlarımla dolup taşmışlarla, istemeden de olsa sırf varlığıyla bana unutmak istediklerimi hatırlatacaklarla uğraşacak takatim yoktu. Unutmak istiyordum. Sadece unutmak. Yüksek bir kayalıktan serin bir denize atlar gibi, yeni bir hayata, yeni bir rüyaya dalmak."
"Nerede kırıldı benim hayatım? Nerede kendim olmaktan çıktım? Gençken, enkazımdan geriye kalan o biricik hayalin peşinde koşarken düşünecek vakit bulamamıştım. Zira pek hızlı koşuyordum ve durursam düşeceğimi sanıyordum. Korkuyordum. Durup bir ağaca yaslanamadım, soluklanamadım. Şimdiyse dinlenemeyecek kadar yorgunum."
"Birinden size zarar gelmeyeceğini hemen anlarsınız. Neler gelebileceğini anlamanı ise vakit alır. Biz de sonradan sonraya idrak edeceğiz."
"Tam dost olacak gibiydik ne ara düşman olduk? Ne gördük de birbirimizde kendimize benzeyen böyle hızlı soğuduk?"

[Betül Kızılkaya · Rating 4 out of 5]

Bazı öyküleri, özellikle ilk öyküyü çok sevdim. Bazıları sıktı, bazıları travmalarımı tetikledi. Bazılarından nefret mi ettim emin değilim. Bu kadar çok his bir arada hissettirdiği için başarılı bir kitap olarak değerlendirebilirim.

[Fuat Beşkardeş · Rating 3 out of 5]

Güzel öyküler de var ama diğer kitapları kadar etkileyemedi beni , sıkıldığım öyküler de oldu.

[Hale Yaman · Rating 4 out of 5]

3.5 ⭐️

[clementine · Rating 3 out of 5]

3.5 aslında. Nermin Hanımdan okuduğum ilk kitap. Hoştu. Bir Mahizer Zamanı favorim oldu ve beni üzdü.

[Bahar · Rating 4 out of 5]

Nermin Yıldırım okumaya bu kitapla başlamış oldum. Ne kadar geç kalmışım diye kendime kıza kıza okudum. Öncelikle bu kitap oldukça keyifli, lezzetli bir öykü seçkisi sunuyor. Yazarın her öyküde, her konuyu ele alışında farklı bir üslup takınması, her birini de ustalıkla ifşa etmesi, asla emanet durmaması takdire şayan doğrusu. Seçkinin ilk öyküsü (ya da belki de novella demeliyim) üç kısımdan oluşan “Aile Yalanları” ve “Bir Mahizer Zamanı” sanırım en sevdiklerim oldu.

Okuyucu olarak beni en çok tatmin eden şeylerden biri de yazarın her hikayede öyle ya da böyle beni şaşırtması oldu. Özellikle anlatıcı ile oynayan, kıvrak dokunuşlarla okuduğunu sorgulatan ve üslubu sebebiyle her cümleyi dikkatle okutan, “amma iyi ifade etmiş” diye yer yer kıskandıran tarzı ile çok keyifli bir okuma vaadediyor.

[Sena · Rating 4 out of 5]

“Hem çok kalabalığız hem de çok yalnız. Öyle tuhaf bir zamandayız.”

[Anıl · Rating 4 out of 5]

Sevgili arkadaşım Özlem'in sayesinde harika bir yazarla tanıştım, yıl sonuna yakışır sıcacık hikayeler okudum :))

[Ozlem Bahar Oc · Rating 3 out of 5]

İlk kısımdaki uzun öyküleri hariç Nermin Yıldırım’ın romanlardaki lezzeti pek alamadım.

[Gökçe Leblebici · Rating 4 out of 5]

" "Hafıza şeytanın ta kendisidir" demişti. "Hatırlayarak ölüyü diriltebileceği gibi, unutarak diriyi öldürebilir insan. Ağılı bir kudret bu, korkunç bir beceri." "

"Doktorum bu minik kapsüllerle alkolü zinhar karıştırmamam gerektiğini söylüyor. Soluk borusundan, kalp ritminden, beyin damarlarından filan iyi anlıyor ama mutsuzluktan hiç anlamıyor."

[Ecem Urtekin · Rating 3 out of 5]

Kitabın ilk öyküsü olan “Aile Yalanları” özellikle de Müzeyyen’in bölümü çok güzeldi. Sahneye uyarlanmasına şaşmamalı.

Diğer bölümlerdeki öykülerden ise bir kaç tanesi dışında beğendiğim olmadı. Hatta sonlara doğru yazılan kısa öyküler fazla zorlama geldi.

O hâlde Müzeyyen’ den bir alıntı yapmalı..

“Allahım, hikmetinden sual olunmaz ama bu erkek milletini neden böyle mercimek beyinli yarattın?”

[Jeyan · Rating 3 out of 5]

İlk hikayeler çok güzelken son hikayeler niye öyle olmuş ki?

[Aleyna Akgüneş · Rating 5 out of 5]

Hayat gibi bi öykü kitabı. Çok sahici çok bizden. Çocukluğumda ıslık çalmanın ne kadar önemli olduğunu bana hatırlattığı için çok özel.

[Ceren S. · Rating 2 out of 5]

Sanki gerçekten yazarın bir bavulu varmış da, bu hikayeler hiçbir kitaba alınmayınca bu bavula kalmış gibi... Sevmediğim, son derece sıradan bulduğum bir kitap oldu. Bir hikaye hariç: Yazlık kasaba.
Yine de birkaç alıntı:
'Yeniler öyle erkenden evlenmiyorlar. Hayat arkadaşı değil, huzurevi yoldaşı arıyorlar sanki.'
'Ben diyorum Gümüşhane, sen diyorsun götüm şahane' - diye bir söz varmış, ben yeni duydum :))
'Hayır ben kedi sevmem. Mutlu mesut yaşarken hayatının bir döneminde hummalı hastalığa tutulmuşçasına ansızın kedi delisine dönüp aklını kaçıran pek çok arkadaşım oldu, hallerini daima şaşkınlık ve bir parça da esefle izledim. Şimdi durduk yere onlardan birine dönüşecek değilim.'
'Çocuklar artık astronot olmayı hayal etmiyor, diye yakınıyor. Öyle büyük hayalleri yok kimsenin. Kimsenin hayali bile yok artık.'

[Evrim Çetin · Rating 4 out of 5]

Romanlarındaki tadı alamadım maalesef. Güzel öyküler vardı evet içinde ama ben Nermin Yıldırım'la daha uzun yolları yürümeyi seviyorum.