Jump to ratings and reviews
Rate this book

Sagan om Drakens återkomst #7

Los portales de piedra

Rate this book
Los sellos de Shayol Ghul se han debilitado y la presencia del Oscuro se hace cada vez más evidente.En Tar Valon, Min es testigo de hechos portentosos que vaticinan un horrible futuro. Los Capas Blancas buscan en Dos Ríos a un hombre con los ojos dorados y siguen el rastro de Dragón Renacido.
Mientras tanto, Rand al’Thor se dedica a tomar sus propias y sorprendentes decisiones.

496 pages, Cartoné

First published September 15, 1992

31 people are currently reading
403 people want to read

About the author

Robert Jordan

681 books17.2k followers
Librarian Note: There is more than one author in the Goodreads database with this name.

Robert Jordan was the pen name of James Oliver Rigney, Jr., under which he was best known as the author of the bestselling The Wheel of Time fantasy series. He also wrote under the names Reagan O'Neal and Jackson O'Reilly.

Jordan was born in Charleston, South Carolina. He served two tours in Vietnam (from 1968 to 1970) with the United States Army as a helicopter gunner. He was awarded the Distinguished Flying Cross with bronze oak leaf cluster, the Bronze Star with "V" and bronze oak leaf cluster, and two Vietnamese Gallantry Crosses with palm. After returning from Vietnam he attended The Citadel where he received an undergraduate degree in physics. After graduating he was employed by the United States Navy as a nuclear engineer. He began writing in 1977. He was a history buff and enjoyed hunting, fishing, sailing, poker, chess, pool, and pipe collecting.

He described himself as a "High Church" Episcopalian and received communion more than once a week. He lived with his wife Harriet McDougal, who works as a book editor (currently with Tor Books; she was also Jordan's editor) in a house built in 1797.

Responding to queries on the similarity of some of the concepts in his Wheel of Time books with Freemasonry concepts, Jordan admitted that he was a Freemason. However, "like his father and grandfather," he preferred not to advertise, possibly because of the negative propaganda against Freemasonry. In his own words, "no man in this country should feel in danger because of his beliefs."

On March 23, 2006, Jordan disclosed in a statement that he had been diagnosed with cardiac amyloidosis, and that with treatment, his median life expectancy was four years, though he said he intended to beat the statistics. He later posted on his Dragonmount blog to encourage his fans not to worry about him and that he intended to have a long and fully creative life.

He began chemotherapy treatment at Mayo Clinic in Rochester, Minnesota, in early April 2006. Jordan was enrolled in a study using the drug Revlimid just approved for multiple myeloma but not yet tested on primary amyloidosis.

Jordan died at approximately 2:45 p.m. EDT on September 16, 2007, and a funeral service was held for him on Wednesday, September 19, 2007. Jordan was cremated and his ashes buried in the churchyard of St. James Church in Goose Creek, outside Charleston.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
268 (36%)
4 stars
328 (44%)
3 stars
132 (17%)
2 stars
13 (1%)
1 star
3 (<1%)
Displaying 1 - 30 of 37 reviews
Profile Image for Xabi1990.
2,128 reviews1,390 followers
July 27, 2015

Sigue con la historia que ya conocemos, pero me lanzo con reflexión sobre el libro o más bien sobre la saga. Perdón si lo que digo es muy evidente o ya lo comenta todo el mundo, pero la verdad es que no he leído comentarios previos.

¿A nadie le molesta el rollo “ahora te quiero/ahora me enfado/ahora no te quiero/ahora te vuelvo a querer”?. Ya se que en casi todas las comedias el tema es “chico conoce chica y se gustan/por malentendido se enfadan parece que de forma irreconciliable/se aclara el malentendido y fueron felices y comieron perdices”.

Pues bueno, en una saga de la que llevo ya 4 libros me empieza a cansar que esos “enfados” empiecen salpicar a todos los personajes. Ya se que el recurso es usual, pero me aburre cuando el autor se enzarza en esas disquisiciones y en las lugares comunes de la “guerra de sexos” hombre/mujer.

Otra cosa tópica es el “viaje del héroe”, que va creciendo conforme avanza la historia. Inevitable, qué se le va hacer.

Donde estoy encantado con la serie es en la construcción de sociedades dentro de un mismo mundo. Los marinos, los Aiel, la propia sociedad Aes Sedai, los Capas Blancas, la sociedad de cada ciudad-estado, los Gitanos … son sociedades independientes, con distintos modos de vida, distintas leyes sociales, hasta distinto ecosistema casi que nos va desvelando no de forma explícita sino poco a poco, con detalles, con frases salpicadas. Ahí, ahí es donde la gozo con la saga.

AH, y por supuesto con los personajes, que son atractivos cada uno por separado. No decae para nada cuando cambia de perspectiva.

Sobre este cuarta entrega reseñar que me ha encantado empezar a conocer a los marinos y un poco más a los Aiel del Yermo.

Qué bien , me queda saga para rato. Eso sí, la voy alternando para no empacharme.

Saludos
Profile Image for Maru.
719 reviews12 followers
June 27, 2021
EL YERMO DE AIEL de Robert Jordan

⚔️Completado el octavo libro de la saga de La Rueda del Tiempo, difícil comentar algo sin destripar algo a quien no haya llegado hasta aquí, o piense leerla

⚔️Proclamados nuevos líderes, descubiertos nuevos lugares, nuevas persecuciones, engaños y confidencias, un regreso al hogar y a los orígenes, más revelaciones, más incógnitas, más personajes y profecías cumplidas

⚔️Es sin lugar a dudas una historia perfecta para los amantes de la Fantasía Épica... Seguimos que aún nos falta mucho por recorrer

⚔️Cito esta frase
"Un hombre que vende lo que sabe no sólo debe conocer su precio, sino cómo protegerse."
Profile Image for Octarine.
294 reviews18 followers
May 23, 2022
Excellente première partie.

Comme les tomes précédents, ça met un peu de temps à démarrer. Mais cette fois-ci, j’ai pleinement apprécié les premiers chapitres qui distillent ici et là des indices et des questions. Alors oui, il faut attendre quelques centaines de pages pour que les personnages commencent à bouger, mais on ne peut pas dire qu’il ne se passe rien. Les interactions des personnages sont très intéressantes : tandis que certains semblent perdre en importance et en influence, d’autres se rapprochent, forment des alliances, et d’autres encore se dévoilent comme étant carrément suspects.

J’ai toujours autant de mal avec Egwene, que je déteste cordialement (et j’ai été teeeellement satisfaite que certains personnages pensent comme moi, merci Moiraine et Nynaeve !), et avec Mat aussi, même si ce dernier est beaucoup remonté dans mon estime depuis le début de la série, mais bon sang, comme c’est intéressant ce qui leur arrive ! Le monde des rêves est vraiment intriguant, d’autant qu’Egwene n’est pas la seule à pouvoir y pénétrer, sans que les personnages entrent en contact jusqu’ici. Quant à Mat… son comportement avec Rand me met sur les nerfs, mais je dois avouer qu’il me fait bien rire, souvent à ses dépends, et qu’une tête brulée, ça fait quand même bien avancer les choses. Perrin est toujours sympathique, mais je trouve dommage que Faile traine dans ses pattes : on verra ce que ça donne, mais j’espère que ça ne va pas tourner gnangnan. D’ailleurs je me demande ce qu’elle cache, la quêteuse… Moiraine et Lan sont un peu en retrait dans cette partie, mais j’imagine que ce n’est que partie remise. Quoique, Rand est bien décidé à ne se pas laisser manipuler par l’As Sedai… Et Rand, mon chouchou, reste mon chouchou.

Le gros point positif de ce tome, pour moi, ce sont les Aiels, sur lesquels on apprend beaucoup, beaucoup de choses et j’ai adoré. Ils sont tellement classes ces guerriers du désert voilés de noirs ! D’ailleurs, les statuettes aux orbes, on en parle ? C’est forcément important, puisque ça figure sur une des couvertures des tomes suivants…

Je reste sur ma faim concernant la Tour Blanche, mais je suppose que si ça se passait comme prévu, on aurait plus de passages sur Min et Suan Sanche… Ça sent la mouise ! Aussi, on aperçoit Logain de très loin : depuis le temps qu’on en parle, si on pouvait en apprendre un peu plus sur lui…

A noter que pour une fois, je n'ai pas (trop) l'impression d'être coupée dans mon élan avec cette coupure entre la première et la deuxième partie. Je suis très satisfaite de la fin, ça aurait pu être la fin d'un vrai tome.

Bref, la deuxième partie, vite vite !!
Profile Image for Paula.
289 reviews17 followers
March 22, 2023
⚙️ En el primer capítulo nos reencontramos con muchos personajes de los que llevábamos bastante tiempo sin saber nada, estando casi desaparecidos a lo largo del tomo anterior, como Min, los capas blancas, los seanchan, las Aes Sedai en Tar Valon...
⚙️ Siendo una historia con tantísimos personajes, es imposible no perder la pista de algunos al pasar tiempo sin saber de ellos.
⚙️ En ese aspecto, lo bueno de este volumen, es que la mayoría de los protagonistas pasan casi todo el libro en el mismo lugar, por lo que podemos ir viendo sus respectivos hilos y puntos de vista de forma alterna sin dejar de seguirlos a todos de forma casi simultánea.
⚙️ La parte que más me ha gustado ha sido la que nos muestra la historia de los Aiel, desde sus inicios hasta llegar a ser el pueblo temible que son.
⚙️ Tengo que reconocer que al llegar al final me ha dejado con ganas de seguir, por lo que esta vez no voy a tardar en coger el siguiente!
Profile Image for Maru.
719 reviews12 followers
January 30, 2021
.
LOS PORTALES DE PIEDRA de Robert Jordan, es la primera parte del IV Tomo, El Aumento de la Sombra (séptimo libro de la saga de la rueda del tiempo)

Nuestros protagonistas siguen inmersos en situaciones, en búsquedas y en un continuo aprendizaje personal, que el lector junto con ellos, también va conociendo a medida que avanza en la lectura

Sorprende lo que se acelera la historia hacia los capítulos finales, con una inyección de información y nuevos personajes totalmente inesperados de por sí muy reveladores que como ya viene ocurriendo nos deja muchas más incógnitas e hipótesis de las que nos va resolviendo y la miel en los labios para llegar con ganas al siguiente libro, en este caso El Yermo de Aiel
Profile Image for Yai Pergamino Infinito.
384 reviews344 followers
June 5, 2020
Los dos últimos capítulos se me han hecho un poco largos, pesados... pero el resto del libro ha volado ante mis ojos. ¡Deseando seguir con la saga!
Profile Image for La licorne bibliophile.
604 reviews19 followers
January 13, 2021
Après la prise de la forteresse de Tear, les protagonistes doivent à nouveau se séparer afin d'accomplir des objectifs distincts. Egwene, Mat et Rand se rendront dans la cité légendaire des Aiels, Elayne et Nynaeve suivront quant à elles la piste de l'Ajah Noir tandis que Perrin et sa nouvelle compagne tenteront d'éclaircir les inquiétantes rumeurs concernant le territoire de Deux-Rivières.

Il est toujours difficile d'écrire et de noter sur ces tomes impairs puisqu'ils ne constitue à chaque fois que la moitié d'un diptyque et donc que l'histoire est incomplète. Pour autant, j'ai décidé cette fois-ci de ne pas donner les traditionnelles 5 étoiles obtenues depuis le début de la série.

Concernant les aspects positifs, le style en premier lieu reste toujours aussi excellent. Jordan sait écrire et dispose d'un réel talent. L'histoire propose également quelques rebondissements forts sympathiques (dont un véritablement inattendu pour ma part) et dès le premier chapitre, l'ambiance s'avère assez lourde à travers les visions de Min. Le livre nous permettra également d'en apprendre beaucoup plus sur le peuple des Aiels, ce qui s'avérait inévitable suite à la fin du tome précédent. On notera également un passage assez "tolkienesque" où j'ai eu l'impression de voir des Hobbits organiser la reconquête de la Comté. Enfin, l'absence d'un personnage dans le diptyque précédent trouvera semble-t-il une explication dans celui-ci.

Alors pourquoi une étoile en moins? Parce qu'en toute honnêteté, malgré ses qualités, ce livre m'a paru en dessous des autres. Parce qu'il est long. Trop long. Je n'ai rien contre les livres de plus de 1000 pages à condition que je ne commence pas à compter les pages en les tournant. Or, les 858 pages de ce livre (une fois le glossaire retiré) m'ont paru bien longues, la faute incombant à une première partie trop poussive, qui, malgré un ou deux éléments bienvenus, s'éternise sur les états d'âmes des personnages voire sur leurs émois sentimentaux, sans que le lecteur ait véritablement l'impression de progresser dans l'intrigue. En somme, il faudra attendre les pages 500 pour que les protagonistes se décident à quitter Tear. Des passages auraient selon moi pu être désépaissis sans que cela ne nuise réellement à l'intrigue. De plus, je regrette l'effacement progressif de Moiraine et Lan dans ce tome qui semblent bien en retrait.

Malgré tout, la fin du livre s'avère plus prometteuse et j'espère une deuxième partie mieux rythmée.

Pour résumer, le style reste excellent mais l'histoire met beaucoup trop de temps à démarrer.
Profile Image for Sonia.
309 reviews129 followers
February 14, 2017
No voy a comentar nada sobre este libro ya que al fin y al cabo sólo se trata de media novela. Dejaré los comentarios para cuando termine la segunda mitad: El yermo de Aiel
Profile Image for Xenia Ruiker.
27 reviews23 followers
September 11, 2018
1.5* y el 0.5* es un regalo por unas últimas 50 páginas geniales. El resto del libro se me hizo pesadísimo. Hace 12 años lo dejé aquí (creo que ni terminé el libro) y escribo esta review sólo como referencia a mi yo futuro del altibajo más gordo de la saga hasta la fecha.

No comprendo cómo una saga que ha tenido un ritmo tan bueno a pesar de su longitud durante 6 libros, de golpe en este me hace leer 400 páginas de líos amorosos forzados y chiquilladas varias dejando el mundo y la trama en segundo plano. No veo cómo nada de lo que hay en esas 400 páginas con la salvedad de dos detalles aportan algo a la trama de esta saga. Lo único que sé es que mi odio por Nynaeve pasó al banquillo cuando el resto de personajes (¡menos Mat!) pasaron a darme el mismo asco.

Si no fuera por el tramo final... no habría cogido de la estantería ya el siguiente.
Profile Image for Sylvia.
2 reviews1 follower
August 28, 2013
Por que me habre dejado l 6 n casa? No puedo parar d leer!!
182 reviews
August 18, 2024
Brnę przez tą serię dalej, drogą wyboistą i krętą...
Podążanie tą drogą często jest mi wynagradzane pięknymi momentami, ciekawymi akcjami i zwrotami fabuły, ale też nie rzadko podnosi mi ciśnienie do stanów chorobowych.

Z całą pewnością czytanie Koła Czasu wymaga ode mnie morza cierpliwości i oceanu samozaparcia by w zamian mieć możliwość przeżyć tę ogromną przygodę w świecie Jordana. Chyba dopiero na koniec będę mogła powiedzieć czy było warto. Czy piękne opisy, rozmach świata i postaci, wielopoziomowa intryga, zawiłość magii wystarczą bym pokochała tę serię, czy też wszystkie niedostatki, a nade wszystko osobowość bohaterów w końcu przeważą to co dobre?
Zauważyłam, że sprawia mi rosnącą przyjemność odnotowywanie wszystkich pozytywnych zmian w stylu pisania autora porównując go do Oka Świata. Ich obecność jest jednym z czynników motywujących do dalszego czytania. Dlatego jak spragniony na pustyni błagam o więcej!!!

Wschodzący Cień jest póki co najbardziej statyczną częścią - bohaterowie w większości przebywają w Kamieniu Łzy i dopiero przygotowują się do rozjazdu. Rand z pomocą Toma uczy się jak zarządzać państwem, które zdobył i jak grać w Grę z tamtejszą arystokracją, Nie korzysta przy tym z rad i pomocy Morraine co wyraźnie nie jest w smak Aes Sedai i pokazuje, że Rand nie będzie już marionetką Tar Valon. Rand sam studiuje proroctwa nie ufając kierownictwu i słowom Morraine, a to doprowadza do kolejnej ważnej dla niego podróży, również magicznej. Pojawiają się bańki zła, które zagrażają naszej trójce i ich najbliższym. Białe Płaszcze snują swoje intrygi za poszeptem sił ciemności co również będzie wymagało reakcji ze strony stronników Smoka Odrodzonego. Lud Aielów skrywający własne tajemnice, ale również sekrety związane z pochodzeniem Randa, które mogą nie być tak ważne dla losów Smoka jak dla niego samego.
Znów pojawia się motyw Drogi i Kamieni dzięki, którym bohaterowie przemieszczają się na duże odległości, również w czasie i przestrzeni. Jest to jeden z oryginalniejszych wytworów wyobraźni Jordana, które doceniam.

W tej części podoba mi się rozwój trójki naszych głównych bohaterów. Rand, Matt i Perrin powoli stają się postaciami, które zdobywają moją sympatię. Dostają swoje miejsce w fabule i swoją odrębną osobowość co pozwala wreszcie ich tak naprawdę poznać. Rand ma swoje zdanie i podejmuje decyzje, a nie kręci się w kółko bojąc się zrobić najmniejszy krok. Ponadto sam chce kierować swoim losem. Choć momentami jest przerażony i jeszcze niepewny to prze do przodu. Matt ze swoim szczęściem od "losu" jest narwany, pyskaty i uparty i w końcu coś zaczyna go obchodzić. Perrin z pozoru wielki miś, powolny i łagodny też coraz częściej wchodzi na drogę konfrontacji z rzeczywistością i sięga z większą łatwością po swój topór. W całej trójce zauważalne jest mniejsze rozdygotanie i więcej stanowczości w działaniu - dojrzewają nam Panowie do swojej roli.
Na drugim, skrajnym końcu tej historii są Panie, które mam wrażenie, że nie tyle nie rozwijają się jako postaci, ale wręcz cofają. Ja wiem, że to jest konwencja autora i wiem, że książki mają ponad 30 lat, ale te kobiety potrafiłyby świętego doprowadzić do szału!!!! Są głupie, dziecinne, zadufane w sobie - co tu dużo mówić to grupa idiotek, która nawet między sobą nie potrafi stworzyć zdrowej relacji przyjacielskiej, a co tu mówić o związku z mężczyzną. Intryga Egwene i Eleyne wobec Randa to poziom podstawówki. Nynnaeve w tej części mniej forsuje swój warkocz, ale tylko dlatego, że jest jej mniej w fabule. Nawet Morraine swoimi rozważaniami na temat Lana zaczyna się wpisywać w ten klub idiotek chociaż wcześniej odznaczała się pozytywnie na tle pozostałych kobiecych bohaterek. Faille natomiast przebojem wdarła się do klubu chociaż na koniec nieco się zrehabilitowała. W tej części tylko Min nie wnerwiała mnie, ale chyba tylko dlatego, że nie występowała w korelacji z Egwene i Eleyne.
Największym sukcesem Jordana w moich oczach będzie sprawienie abym kiedyś polubiła te Panie. Po tej części większej nadziei nie mam.

Idziemy dalej?
Profile Image for Quintus.
1 review1 follower
August 15, 2017
Aviso hago spoilers.
Yo no se como este libro puede tener un rating de 4 estrellas, Robert Jordan hace lo mismo y encima ni siquiera es entretenido.
Si, el bueno de robert no ha colado un libro con un precio de 20 euros aprox que esta aquejado de un evidente sindrome del 2 libro.
Pongamonos en antecedentes, jordan acabo el 6 libro arriba del todo, las ganas de continuar oara mi eran parpables y al parecer robert lo sabia pues tiene los santos cojones de empezar con el empanado de perrin diciendo la tipica frase de no comprendo a las mujeres seguro que mat las conoce mejor, esta frase en el libro tres dejo de hacer gracia y no contento con eso robert sigue con los lios de faldas de rand y con las mujeres despreciando a los hombres por doquier que vale que quieras poner a las mujeres en una posicion dominante pero no llegues al desprecio sobretodo en personajes como el trio de de iniciadas elayne, etc, que un poco mas tontas y uno de los rios de dos rios las ahoga.
Jordan aprovecha los primeros dos tercios del libro para cerrar tramas. Las tramas de mat, perrin y thom son un poco insulsas (sobretodo mat) pero con algunos puntos interesantes y por ese lado nada que objetar pero si llegamos, el problema esta con las demas el trio de iniciadas que siempre estan ralladas por algo algunas veces comprendes porque y en otras te das cuentan de que son adolescentes, moraine que de repente le ha dado una aplopejia y se ha quedado empanada y asi sigue casi toda la obra. Y la creme de la creme (spoiler) rand se entera de que selene es lanfear, por favor que venga un electricista que tenemos un iluminado. Lo peor que puedes hacer es tener un trama en la que el personaje tiene que sorprenderse por algo pero el lector al menos sabia lo que estaba pasando hace dos libros.
Robert añade a este caldo de despropositos dos peleas que aunque estan bien tienen el proposito de hacer creer que se ssta avanzando en la trama mas de lo que realmente lo esta haciendo y cuando en algunos puntos avanza de forma importsnte no te enteras de una mierda, es decir, sabes que es importante pero no sabes porque.
Francamente se lleva tres estrellas porque al final hace un aceleron de trama y nos enseña un monton del mundo y de la historia de los aiel de una forma que esta francamente bien.
En definitiva lo mas recomendable es el final y por elso merece leerse.
Nota: En algunos momentos jordan hace un cambio de personaje en una misma pagina y cuando lo hace bien le da un punto al libro muy interesante, si en los proximos libros lo perfecciona sobretodo las transiciones sera un añadido de puta madre.
Ademas veo a mucha gente diciendo que se nota que es la primera parte de la edicion original, peor aun me lo ponen porque estan bajando la calidad una obra en pos de ganar mas dinero.
399 reviews4 followers
June 10, 2020
Jag tycker det här är den hittills bästa boken i serien, möjligtvis med undantag för den första boken. Det är mycket som är bra i beskrivet i boken och karaktärerna får mycket utrymme att växa (förutom Siuan Sanche som har fastnat på kroken i ett nät av fiskeliknelser).
Speciellt Rands visioner i Rhuidan är briljanta. Väldigt smart och bra beskrivning av hur traditioner och sanningar förändras över tid.

Det finns två stora aber som drar ner boken:

1) Alla osunda och barnsligt beskrivna kärleksrelationer mellan trögtänkta män och aggressiva kvinnor. Männen utmålas som trögtänkta och kvinnorna manipulativa. I ett fall går det över till direkt våld som förklaras med att kvinnan var orolig för mannen. Det är svårt att i huvudet vända på rollerna och samtidigt undvika att tänka på ord som "psykopat" och "kvinnojour". Dessutom gäller det inte en kärleksrelation utan i princip alla.

2) Referenser till vår värld. Jag störde mig på den häpnadsväckande uppfinningen tändstickor i förra boken, men i denna finns det elefant- och giraffskelett. Hugin och munin på Mats stav? Förunderliga glasögon? Jag hoppas att jag missförstod Mercedesloggan som symboliserar fåfänga och en del av referenserna i Rands visioner. Författaren är ju så duktig, varför ska han underprestera med detta?
Nej låt en fantasyvärld vara en fantasyvärld och låt mig slippa Nostradamustolkningar eller 2:a världskrigsreferenser i kommande böcker.

Trots gnället är boken faktiskt riktigt bra. Den är spännande samtidigt som författaren bygger upp en komplex värld med vitt skilda kulturer som ändå delar ursprung. Jag gillar när fantasy inte bara bygger på tidigare fantasy utan själv bidrar med något. Det gör den här serien och det är lätt att förstå varför den är så omtyckt.

Jag började att läsa elektroniskt på engelska, men bytte till pocketböcker på svenska då jag kom över en hel hög av dem. I översättningen verkar en engelsk bok blivit två svenska, förmodligen för att snabba på processen med översättning och att få pocketböckerna mer hanterbara. Det fungerar riktigt bra.
Profile Image for Ruth Cook.
188 reviews5 followers
August 19, 2021
Como en otras ocasiones este libro es solo la mitad del original en inglés, así que se nota porque no tiene un verdadero final.

Aún así me uno al resto de reseñas en que la trama general sigue siguiendo interesante y me tiene enganchada. Me ha gustado saber un poco más de Rand, pero ciertas relaciones entre personajes son muy de adolescentes y un poco repetitivas y molestas. También, como en los otros libros, me parece que a veces hay párrafos enteros que son paja, sin información relevante, pero con cientos de palabras describiendo una y otra vez lo mismo.

Sin embargo, a pesar de esos pequeños defectos, me está gustando la saga y seguiré leyendo.
Profile Image for Laura.
330 reviews15 followers
August 24, 2020
Pese a que este libro lo empezaba con más ganas, ya que parece que se les va cogiendo cariño a los personajes, que sea lentísimo, que no pase nada, que se tire describiendo sueños que no parece que lleguen a ningún sitio, no ayuda a que apetezca seguir leyendo, ni el libro ni la saga.
De momento me voy a dar un tiempo de leer otras cosas dejando en suspenso seguir con la saga, porque como siga así va a ser muy aburrida.
Desde luego ahora no recomendaría a nadie leer estas cosas.
909 reviews5 followers
July 24, 2021
Vuelve a repetirse la fórmula de enviar a los protagonistas a distintas partes del mundo, posiblemente con la intención de reunirlos después.
Una cosa curiosa es la aparición de "mundos paralelos" para ayudar a viajar de unos sitios a otros sin que se haga eterno, o para comunicarse de forma instantánea. Primero fueron los Atajos. después los Portales de Piedra y ahora en este libro es el Mundo de los Sueños. El mundo no solo se expande por el mapa, mostrándonos continuamente nuevos países y ciudades, sino que lo hace también en realidades paralelas.
Profile Image for Marion.
21 reviews
June 18, 2023
Il m'a fallu un peu de temps pour complètement me plonger dans ce nouveau tome, mais une fois le premier tiers passé, j'ai été plus facilement happée par la suite. Quelques longueurs par moments, mais le dynamisme du dernier tiers était très plaisant.
Profile Image for Marcus Appelberg.
Author 4 books15 followers
December 1, 2024
Världen blir alltmer komplex för Rand och hans vänner, och så blir deras inbördes relationer. Jordans sätt att hantera relationerna mellan män och kvinnor är intressant i min mening, och de politiska intrigerna tycker jag sköts snyggt. Att besegra ondskan tycks inte bli lätt för Rand!
15 reviews
January 15, 2019
Rueda del Tiempo

Para mi gusto la mejor obra de fantasía en su tipo, imperdible para los entusiastas de la lectura y los que gustan de leer miles de páginas
Profile Image for susana.
586 reviews4 followers
December 13, 2021
Nora Geral: 3.8/5
Escrita: 4
Cenário: 4
Originalidade: 3.5
Personagens: 4
Suspense: 3
Humor: 3.5
Romance: 3.5
Capa: 5
Aditivo: 4
Previsibilidade: 3.5
Profile Image for Jordana Simon.
Author 5 books22 followers
February 5, 2023
Me sigue gustando pero siento que pasa mucho por la cantidad brutal de páginas.
Pongamosle pino por fis!
Displaying 1 - 30 of 37 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.