Adriaan en Olivier

Adriaan en Olivier #1

by Leonhard Huizinga

Het is lente, wanneer Adriaan en Olivier door het overlijden van hun onbekende 'oom Wout' plotseling van een straatarme een schatrijke tweeling worden en in jeugdige uitgelatenheid als nieuwbakken 'landheren' hun pasverworven bezit, het buiten 'Korenvliet' betreden, niet wetend dat een dwaas noodlot juist dát heeft uitgezocht als het décor voor een blijspel, gelijkelijk geheimzinnig en spannend voor spelers en publiek.
Het is zomer wanneer Adriaan en Olivier aan het eind van
hun malle bedrijf het zonnig toneel verlaten, zoals zij opgekomen zijn: lachend om zichzelf, hun tegenspelers en hun publiek. Hun verdere avonturen leest u in Olivier en Adriaan en Adriaan contra Olivier. .

Genres: Humor, Fiction, Roman

192 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1939

About the author

(bron Wikipedia:)
Leonhard Huizinga heeft een veel breder repertoire dan alleen de 'Adriaan en Olivier'-saga. Naar verluidt schreef hij (in ieder geval de eerste delen van) de serie in een duistere periode van zijn leven en heeft hij het altijd betreurd daar het meest succesvol mee te zijn geweest.

De tweeling Adriaan en Eduard Kerkhoven (geb. 1906) uit Panoembangan (Java) stond model voor de hoofdpersonen. Zij behoren tot de zeer welgestelde families Kerkhoven, uit onder andere Gamboeng, die vooral bekend geworden zijn door Hella Haasses succesvolle boek Heren van de thee.

De naamgeving van de locaties in de boeken is afgeleid van Walcherse plaatsen. Leonhard Huizinga's familie van moederszijde, de jonkheren en jonkvrouwen Schorer, bewoonde het buiten "Toorenvliedt" ("Korenvliet") bij (inmiddels: in) Middelburg ("Rittenburg") dat tegenwoordig veiligheidshalve een autovrije markt voor het pittoreske stadhuis met fraaie trap heeft. Ook kwam oom Wout geregeld in het naburige dorp "Woudekerke" (Koudekerke).

In 2007 werden aan de Koudekerkseweg in Middelburg, vlak naast het park "Toorenvliedt", twee seriorenflats gebouwd. Onder de bewoners werd een prijsvraag uitgeschreven om deze gebouwen namen te geven die bij de omgeving moesten passen. Op 8 juli 2008 werden de namen "Adriaan" en "Olivier" op de flats onthuld.

Van Adriaan en Olivier zijn ook toneelspelen en computerspellen gemaakt.

Reviews

[Tommy Verhaegen · Rating 5 out of 5]

Nogal platte, volkse humor type toogpraat met in de omringende tekst toch nogal wat veel subtielere doordenkertjes.
Leonard Huizinga heeft het in de vingers om prettig lezende boeken te schrijven en heeft bovendien de 2 ideale figuren gevonden om zijn humoristische verhalen aan op te hangen, meteen de titel van dit eerste boek uit een hele reeks: Adriaan en Olvier.
Net zoals zijn personages neemt Huizinga een loopje met de realiteit als deze niet in zijn wereldbeeld, ttz het verhaal, past. Hij gaat gewoon door zonder verdere plichtplegingen en als lezer ga je gewoon mee, bang om iets te missen.
Er zit een rode draad en een zekere spanning in het verhaal maar dat belet je niet om als lezer het boek neer te leggen, even wat serieuzere zaken waar te nemen, en dan vrolijk verder te gaan.
Ik zie twee groepen van mensen, helemaal tegen of net helemaal voor en waarschijnlijk om dezelde redenen: de goede smaak, het gehalte aan humor, ...

[Wilco Born · Rating 3 out of 5]

Wat een leuk en gek boekje. Die Huizinga zet twee leeftijdsgenoten neer die in hun naieve intelligentie zo ongelooflijk dom zijn, dat de komische situaties zich constant blijven afwisselen. Alles is geschreven vanuit het heerlijk subjectieve perspectief van Olivier, waardoor het oplossen van het mysterie door de komische ruis heen nog extra leuk is.

De schrijver weet op wat verrassende momenten grappen te brengen die laat zien hoe bewust hij is van het schrijven. Zelf vond ik alle andere onzin rondom het schatzoeken en de chaos die de gelukkig weinig andere personages brachten. Alles is klein en fijn gehouden en het is bijzonder om dit alles in zulk oud-Nederlands te lezen. Een lekker zomerboekje.

[RMN · Rating 4 out of 5]

Ik heb deze boeken zo'n 40 jaar geleden gelezen, maar had met name in de vervolgen wat leemtes. Die boeken heb ik nog bijbesteld. Ik vond de verhalen destijds erg geestig.
Nu her-lezen. Het 1e boek ging nog wel. Maar halverwege deel 2 vond ik het op sommige momenten te melig om door te lezen.

Maar goed, Deel 1 heb ik nu met redelijk plezier opnieuw gelezen.

[Mr. Buisman · Rating 5 out of 5]

One of the funniest books I know. This writer’s ability to use language in such a way that even the most mundane things become funny is remarkable. The twins, who lead their lives completely oblivious to any social norms or reality, and their vision on life is nothing short of hilarious. I love this book

[Judith V · Rating 3 out of 5]

Een geestig boek! Allesbehalve serieus, bevat wel een geinig mysterie dat uiteindelijk al dan niet wordt opgelost. Soms platte, soms gevatte humor. Af en toe een doordenker maar meestal luchtig, het leest prettig.

Twee broers struikelen over het ene na het andere probleem, maar dat lijkt hen weinig te deren. Sterker nog, ze lijken ervan te genieten! Het verhaal kent niet te veel diepgang en speelt zich een jaar of 60 geleden af.

Mocht ik opzoek zijn naar iets wat heel ontspannend leest, dan zal ik overwegen nog eens een avontuur van Adriaan en Olivier te lezen.

[Herman · Rating 4 out of 5]

Komische avonturen van een tweeling die een landgoed erft, waar een schat begraven blijkt. Klinkt als een jeugdboek, maar dit is toch echt voor volwassenen. Wel een tikkeltje gedateerd, maar het boek stamt dan ook uit 1939. Eerste uit een reeks.

[Rhialto · Rating 4 out of 5]

De eerste keer dat ik dit boek tegenkwam was na eeen avond stappen met veel alkohol, en een kennis van een kennnis drukte het mij in de hand en stond er op dat ik het stante pede ging lezen. Ik was niet meteen overtuigd maar toen ik eenmaal begonnen was was er geen houden meer aan... als je in een voldoende melige bui bent dan lees je het in één ruk uit.
Ik kwam het wederom tegen in DBNL: de digitale bibliotheek voor nederlandse letteren: http://www.dbnl.org/tekst/huiz004adri...