Pierre Corneille était l'un des trois grands dramaturges français du XVIIe siècle , avec Molière et Racine. Il a été appelé «le fondateur de la tragédie française» et était productive pendant près de quarante ans.
Pierre Corneille was one of the three great seventeenth-century French dramatists, along with Molière and Racine. He has been called "the founder of French tragedy" and produced plays for nearly forty years.
این اثر روایت دوگانه جوانان اکنون و فرمانروایان دیروز است. فرمانروایانی که سالها از حکومتشان میگذرد و عشق را ابزاری برای قدرت میدانند و مصلحت کشور را مهمتر از افسون عشق. در مقابل آنها فرزندان و جوانانی هستند که آینده قدرت متعلق به آنهاست اما متفاوت میاندیشند. از اراده خود، خرد و خدایان فرمان میبرند و تسلیم نمیشوند.
Okurken zaman zaman Osmanli Turkcesi sozlugune bakmak zorunda kalsam da herhalde Fransizca bilseydim ve orijinal dilinden okuyabilseydim ancak bu kadar lezzet alabilirdim. Kitabi baski kalitesinden cildine, tercumesinden olay orgusune, karakterlerinden diyaloglarina kadar herseyiyle muhtesem buldum. Siddetle tavsiye ederim.
نیکومده (1651) شخصیتی اساطیری ست. کورنی این نمایش نامه را بر مبنای برخورد اشرافیت با ایده های سیاسی در شهر رم، و بر اساس زندگی این شخصیت اساطیری نوشته. داستان دو برادر است؛ فرزندان پروسیا، پادشاه بی تی نیا (دولت شهر متحد رم)، یکی نیکومده از همسر اول، و دیگری اتاله از همسر دوم بنام آرسینوه. نیکومده از رم متنفر است، و آرسینوه جاه طلب، به دلیل تسلط بر شوهرش، نزد او از نیکومده بدگویی می کند تا فرزند خود را جای پدر بنشاند. هر دو برادر عاشق لئودایس، ملکه ی ارمنستان اند، اگرچه ملکه، نیکومده را ترجیح می دهد. مردم علیه توطئه های آرسینوه قیام می کنند، شاه را زندانی می کنند و نیکومده را پادشاه می خوانند. آرسینوه خود را بی پشتیبان می یابد. بیگانه ای شاه را نجات می دهد و آنها نزد آرسینوه می آیند. نیکومده هر سه را می بخشد و به تدریج، هم قدرت را در دست می گیرد و هم عشق لئودایس را تصاحب می کند. مردم به رهبری او آرام می گیرند. نمایش نامه ی نیکومده به دلیل فرجام خوش، به معنای کامل یک تراژدی محسوب نمی شود.