„Komisarz Maciejewski. Kino Venus” to czarny kryminał retro nawiązujący do estetyki filmowej lat 20. i 30. i głośnych tytułów z tamtego okresu. Nie przypadkiem do rangi fetyszy urastają pełna złudnej niewinność twarz Louise Brooks (m.in. „Puszka Pandory”) i nogi Marleny Dietrich z „Błękitnego anioła”, a kluczem do sprawy okazują się półamatorskie nieme filmy pornograficzne. O ile w pierwszy „Komisarz Maciejewski” – „Morderstwo pod cenzurą” – cały ociekał listopadowym deszczem, druga powieść gra kontrastami między zewnętrzną warstwą pięknych lat 30. a dobrze skrytą przed bywalcami nocnych lokali bezwzględnością podziemnego przemysłu erotycznego.
Polski pisarz i redaktor, autor m.in. kryminałów retro o komisarzu Zydze Maciejewskim.
Jako pisarz związany z Lublinem brał udział w europejskim projekcie Citybooks (2012).
Ukończył studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jego pierwsze próby literackie miały miejsce już w połowie lat 80. W latach 90. był związany z nurtem trzeciego obiegu, w tym czasie napisał i wydał w Lublinie debiutancki zbiór opowiadań Udo Pani Nocy (1992) oraz powieść Obsesyjny motyw babiego lata (1994), „mikropowieść pijacko-przygodową”, do której ilustracje wykonał Marcin Prus. Jako dziennikarz i felietonista współpracował z lubelskim Radiem TOP (prowadzący audycji Fikcja o północy). Tworzył skecze i piosenki dla prowadzonego przez siebie kabaretu pod nazwą Osoby o Nieustalonej Tożsamości.
Nagrody i wyróżnienia: Nagroda Wielkiego Kalibru oraz Nagroda Wielkiego Kalibru Czytelników za Pogrom w przyszły wtorek (2014) Nagroda Artystyczna Miasta Lublin za rok 2012 (2013) Kryminalna Piła dla najlepszej polskiej miejskiej powieści kryminalnej w roku 2013 za Pogrom w przyszły wtorek (2014) Nagroda Wielkiego Kalibru Czytelników za Skrzydlatą trumnę (2013) Medal Prezydenta Miasta Lublina (2012) honorowy tytuł Bene Meritus Terrae Lublinensi (Dobrze Zasłużony dla Ziemi Lubelskiej) w 2009 siedmiokrotnie nominowany do Nagrody Wielkiego Kalibru w latach 2008-2015 nominowany do honorowego tytułu Ambasador Województwa Lubelskiego (2015) zgłaszany do Paszportu Polityki za Kino Venus (2008) i Skrzydlatą trumnę (2012)
Świetna historia kryminalna, osadzona w czasach przedwojennego Lublina. Całkiem inny świat, inne realia, nie mniej brutalności a o wiele więcej realizmu. Historia, która bawi i uczy. A postaci - jakże odmienne od współczesnych, jak żywe
I guess since the topic wasn't really my cup of tea, I was more prone to find fault with this book. There were hardly any plot twists (like in the first book in the series, so I guess it's just how Wroński writes) and I wasn't convinced that detective Maciejewski would fall so easily for Lilli. But the historical facts slipped into the story and descriptions of what life looked like in Lublin in the 1930s were very interesting.
Krótko mówiąc - Wroński w formie. Dbałość o szczegóły - zwłaszcza przy kryminale typu retro - znakomita, sama historia wciąga. Bawiłam się przy niej znakomicie
Są gangsterzy, policjanci, handlarze żywym towarem, prostytutki i alfonsi, Żydzi, Polacy, Ukraińcy, komuniści, syjoniści - klimat prowincjonalnego Lublina, dla którego Warszawa oznacza inspekcję lub inne dodatkowe problemy. I wszyscy dookoła jarają bez przerwy papierosy. Komisarz Maciejewski oprócz zwykłych problemów zawodowych (patrz: nowy inspektor zsyła go na stanowisko kierownika komisariatu, przez co Maciejewski musi zrezygnować z uprawiania boksu i wbić się w sztywny mundur; nie wszyscy nowi podwładni grzeszą inteligencją). Rangi policjantów trochę mieszają, ale co tam.