"To nie jest budynek, to rzeźba"
"Forma mówi o ucieczce duszy, która w okrutnym bólu wyrywa się z okowów materii ku gwiaździstej pustce"
"Forma mówi o udręce samotnego konania, słabości materii, która zatruwa zwątpieniem niewidzialnego ducha"
🪐 język
Opisy przestrzeni kosmicznej, Izmiraidów i sprzętu technicznego na pierwszy rzut oka wydają się niezrozumiałe, dziwne, przesadzone. Mnogość neologizmów i neosemantyzmów może przytłaczać, ale warto przetrwać ten pierwszy moment. Okazuje się, że rozumienie każdego że znaczeń nie jest w ogóle ważne, chodzi jedynie o ogólne wyobrażenie, bo to właśnie tworzy cały klimat.
🪐 nauka i metafizyka
Badania dotyczące domniemanych cudów przy grobie Izmira Predú. A nad tym wszystkim - Katedra. Warto zwrócić uwagę na sposób jej przedstawienia, na sposób opisu, na właściwie wszystko, co jej dotyczy, bo to wyjątkowy... twór. Chorobę, na którą zapada bohater, ksiądz Lavonne, można rozmaicie interpretować, podobnie jak samą Katedrę i wszystkie jej przekształcenia. Opowiadanie Dukaja to nie tylko science-fiction, ale i subtelne przestawienie filozoficznych zagadnień. Ale fakt faktem - myślę, że trzeba lubić taki dziwaczny, trochę niezrozumiały klimat, inaczej ciężko będzie się odnaleźć. Ale polecam chociaż dać Dukajowi szansę.
"Każdy, kto siał żywokryst, widział na własne oczy, jak z autentycznego chaosu rodzi się z góry założony porządek. Jak rodzi się piękno. Bo to jedno o Katedrze rzec mogę na pewno: jest piękna. Nie jest ładna, nie jest dla oka przyjemna, nie uspokaja patrzącego – ale jest piękna. Estetyka bryły różni się od estetyki obrazu dwuwymiarowego lub estetyki ruchu. Nie angażuje jedynie zmysłu wzroku, lecz uruchamia także głębsze procedury. Napiera. Reorganizuje przestrzeń i człowieka w tej przestrzeni"