Een jonge vrouw laat haar auto repareren bij een Turkse garagehouder. Hij weet alles van de West Side Story en houdt net iets te lang haar hand vast. Een wellustige kunstenares komt een avondje bij een echtpaar eten. Fikse verwarring bij zowel de man als de vrouw. Een kleindochter bezoekt haar vergeetachtige oma. Samen kijken ze naar een documentaire over de Ku-Klux-Klan. Sanneke van Hassels verhalen zijn precies, filmisch en verrassend. Met kleine, veelzeggende details roept ze een hele wereld op. Veertien nieuwe verhalen van een groot talent.
2,5/5. Ik had hem binnen 90 minuten exact uit, en ik snap totáál niet waar het over gaat. Het zijn 14 losse verhalen van 8-10 pagina's en (naar mijn idee) hebben ze geen samenhangend verband.
Sanneke van Hassel suggereert erg veel in de veertien verhalen in deze bundel ‘Witte veder’, in de weinige woorden die zij ervoor nodig heeft om een keur aan verschillende relaties voor het voetlicht te brengen. Het is haar taal van de feitelijkheid, commentaarloos, die wel degelijk emoties teweeg brengt. Opnieuw knap gedaan. JM