Cartas a lelo

by Xosé Neira Vilas

Lelo vén sendo aquel amigo de Balbino (o das Memorias dun neno labrego), o que con el xuntaba herbas para o fumazo da noite de San Xoán, o que o salvou de morrer afogado no río, o que soñaba con ser músico, ou mariñeiro ou aviador.

128 pages, Paperback

First published January 1, 1984

About the author

Naceu en Gres, Pontevedra, en 1928. É membro numerario da Real Academia Galega, Doutor Honoris Causa polas universidades da Coruña e da Habana, e Fillo Predilecto do Concello de Vila de Cruces. Entre outros galardóns recibiu a Medalla Castelao, o Pedrón de Honra, o Premio Trasalba. Premio da Crítica Española (novela en galego) e Premio da Crítica Galega (ensaio). É un dos escritores clásicos da literatura galega.
Emigrou a Arxentina en 1949, onde fixo a carreira de Xornalismo. Foi Secretario Xeral das Mocedades Galeguistas, e Secretario da Comisión Organizadora do histórico Congreso da Emigración Galega. Casou coa escritora cubana, de ascendencia galega, Anisia Miranda, en 1957. Xuntos fundaron ese mesmo ano “Follas Novas”, editorial e distribuidora do libro galego no continente americano.
Colaborou na prensa galega de Buenos Aires e publicou nesa cidade o poemario Dende lonxe, en 1960, e a novela Memorias dun neno labrego,en 1961, ano en que Neira e Anisia van vivir a Cuba. Alí funda é dirixe a Sección Galega do Instituto de Literatura e Lingüística. Desempeña diversos traballos na administración, colabora na prensa, e exerce durante seis anos a xefatura de redacción da revista infantil Zunzún. Dende 1992 reside na súa parroquia natal, onde preside a Fundación que leva o seu nome. (A súa compañeira Anisia faleceu en 2009).

Reviews

[isaac · Rating 5 out of 5]

encheu-me tantíssimo o coraçom e deixou-me tam existencial oxalá viver uma tarde com esse grupo de rapazes indo ao rio falcatruando polo campo etc (ainda que provavelmente cometeriam um crime de ódio contra mim hehe) ademais aprendim um monte de palavras novas

[Cristina · Rating 5 out of 5]

«Relouco de ledo cada vez que me chega unha das tuas, e póñome a escrebir con degaro contándoche todas as miudezas de por aquí, xa que tanto che interesan. É coma se de lonxe as cousas tivesen máis revireques. Dígocho porque me falas con moita aquela de logares pra min sin valemento. Debe ser porque os vexo arreo. Matino que debe ser eso»

[Yolanda · Rating 5 out of 5]

Son cartas de Toño, un neno da aldea, a Lelo(que emigou para o Brasil coa familia) . Son historias entrañables, moi entrañables.
Gustoume moito.

[Sergio]

Moi recomendable, como outras obras de xose neira vilas tratase dunha coleccion de relatos mais que unha novela.

[María Cantelar · Rating 5 out of 5]

deixoume moi melancólica as cartas son moi entrañables e inocentes 😔😔

[Paula · Rating 5 out of 5]

A única pega que ten este libro é que se acaba

[Laura Bouzas Santiso · Rating 4 out of 5]

Pensei que seguiría máis a liña de Memorias dun neno labrego, pero non está mal tampouco.

[Manuel GP · Rating 5 out of 5]

Testemuña, coa tenrura e inocencia dun neno, dun tempo e un país que xa non voltará