Ik had me toch meer voorgesteld van een boek waarvan op de cover melding wordt gemaakt van "Winnaar van de Gouden Strop". Een wirwar van intriges en personages zorgde ervoor dat ik geregeld de draad kwijt geraakte, waardoor me de zin om verder te lezen telkens verging. Misschien werkt dit boek wel als basis voor een politieserie om televisie, maar als boek ... nee, niet voor mij!
Aardig boek maar al wat gedateerd: roken op de werkvloer, guldens Het zakelijke gedeelte is wat taai Het verhaal van Felix is wel interessant, maar de schrijfstijl pakt me niet, het lijkt wat staccato geschreven en de personages wisselen net iets te snel
Het had nog best wat kunnen worden, het verhaal kent interessante verbindingen – ook kruisverbanden – tussen de hoofdpersonen. Maar het wordt tamelijk smakeloos opgediend. Wat een vreugdeloze toestand, ook wat de spanning betreft. Die heb ik in genen dele gevoeld. De ervaring ‘een boek gelezen hebben van René Appel’ kan ik nu aanvinken. Als ik nog eens verpoosd wil worden zonder te hoeven nadenken, dan kan het zelfs zijn dat ik mij nog eens bezondig aan een roman van René Appel, 'De derde persoon' en/of 'Handicap' bijvoorbeeld. Gelukkig weet ik vrij zeker dat de aardige jongedame die mij dit boek in handen speelde, ontspannen zal grinniken om dit schrijfsel over dit boek, dit weinig dorstlessende stukje Fruit. JM
Nogal geforceerd geconstrueerd, maar waarschijnlijk ben ik wat uitgekeken op dit genre. Zijn boek over sociolinguïstiek was beter. Ik heb nog een stapel thrillers van Appel liggen. Iemand interesse?