Janusz Leon Wiśniewski (ur. 18 sierpnia 1954 w Toruniu) – naukowiec i pisarz polski, magister fizyki (Uniwersytet Mikołaja Kopernika), magister ekonomii (Uniwersytet Mikołaja Kopernika), doktor informatyki (Politechnika Warszawska), doktor habilitowany chemii (Politechnika Łódzka).
Wiśniewski pracował w latach 1979–1987 w Ogólnouczelnianym Ośrodku Obliczeniowym UMK. Na stałe mieszka we Frankfurcie nad Menem, gdzie pracuje w międzynarodowej firmie informatycznej zajmującej się tworzeniem oprogramowania dla chemików. Współautor pierwszego w świecie programu komputerowego AutoNom do automatycznego tworzenia systematycznych nazw organicznych związków chemicznych na podstawie ich wzorów strukturalnych. W latach 1999–2007 pracował na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Pomorskiej Akademii Pedagogicznej w Słupsku.
Ojciec dwóch córek: Joanny i Adrianny.
Jako pisarz zadebiutował w roku 2001 powieścią S@motność w Sieci, na podstawie której powstał film oraz serial telewizyjny wyprodukowany przez TVP. Kinowa premiera filmu odbyła się 7 września 2006 roku w Warszawie. Film na nośniku DVD dostępny w Polsce od 5 grudnia 2006 roku.
Teatr Baltijskij Dom w St. Petersburgu w Rosji zaadaptował i wystawił spektakl na podstawie S@motności w Sieci (premiera 20 lutego 2009).
S@motność w Sieci, Molekuły emocji i Bikini ukazały się w Polsce także w postaci książek mówionych.
W 2002 roku wydał Martynę – nowelę napisaną wspólnie z internautami. Książka składa się z trzech opowiadań o losach młodej studentki i grona jej przyjaciół. Początki każdego z opowiadań zostały napisane przez Wiśniewskiego. Stały się punktem wyjścia i inspiracją dla dalszych poczynań tysięcy internautów. Pisarz spośród nadesłanych propozycji wybrał najlepsze jego zdaniem zakończenia. Zostały one dołączone do opowiadania i razem wydane. Pierwszy nakład książki to 35 tysięcy egzemplarzy.
Tłumaczenia jego książek jak dotychczas ukazały się w Rosji, Chorwacji, Czechach, na Ukrainie, w Bułgarii, Albanii, Wietnamie i na Litwie.
Jest także stałym felietonistą miesięcznika Pani. Książki: Intymna teoria względności, Molekuły emocji i Sceny z życia za ścianą są zbiorami tekstów drukowanych na łamach tego czasopisma. Został uhonorowany w Alei Gwiazd w swym rodzinnym mieście Toruniu (gdzie się uczył i mieszkał) i gdzie na Rynku Staromiejskim odsłonił czwartą z serii "Katarzynek" - podpisów słynnych torunian.
Opowiadanie "Narodziny" doprowadziło mnie do łez, przy czytaniu "O kłamstwie" trochę się uśmiałam, że ktoś wpadł na pomysł napisania takiej historii. Dobry zbiór opowiadań, jak zwykle.
я поняла - Вишневского надо читать исключительно когда влюблен(-а) или страдаешь от неразделенной или только-только разрушившейся любви... Тогда это все бьет прямо в точку. Так у меня было с "Одиночеством в сети" и "Любовницей". Здесь принцип тот же, что и в Любовнице, короткие рассказы, но как-то уже не задевает меня так. только иногда среди этих, простите за выражение розовых соплей, мелькают искры мудрости и искренности, цепляющие за что-то, что было и отболело давно, спрятано и запылилось...
Janusz Leon Wiśniewski jest subtelnym znawcą intymnych relacji międzyludzkich. pięknie i mądrze pisze o miłości i cierpliwości, o tęsknocie i leczeniu uczuciowych ran, o szacunku i potrzebie wzajemnej troski lecz także o zemście i nienawiści. Bez pruderii a elegancko umie też opisywać erotykę...W zrozumienie duszy i potrzeb ciała wprzęga psychologię, filozofię, fizykę czy chemię, wnikliwie oświetlając najskrytsze uczucia i rejestrując każde drgnienie serca... Pierwsze moje spotkanie z Januszem Leonem Wiśniewskim odbyło się przy okazji czytania "Samotności w sieci". Żadna kolejna książka tego autora nie doścignęła tej pierwszej.
Nie zmienia to faktu, że "Łóżko" mimo że jest zbiorem opowiadań przedrukowanych z kilku czasopism, a jak się ostatnio dowiedziałam niektóre z nich były prezentowane w tomiku "Arytmie" (nie czytałam), może poruszać duszę i serce kobiety. Wiśniewski ma dar pisania o rzeczach intymnych i osobistych tak, że każdy odnajdzie w tym cząstkę siebie. Odwołania do nauki, nie zaciemniały przekazu i nie zniekształcały odbioru. Znam jeszcze tylko jednego Autora, który potrafi w ten sposób pisać o emocjach, ale On nie pisze opowiadań, ani powieści.
1,5/5 No cóż, tak jak lubię Wiśniewskiego tak nie lubię czytać po kilka razy tego samego.. Nie rozumiem po co w co najmniej trzech książkach umieszczać te same teksty? W konsekwencji przeczytałam tylko jedno (kiepskie) z siedmiu opowiadań. Natomiast poznane wcześniej i warte uwagi są jedynie trzy (Ranking emocji, Narodziny, Test).
Серия коротких рассказов, которые еще раз раскрывают весь спектр эмоций: от самой искренний любви, до самой черной ненависти, используя нежность, страсть, секс, желание мести, отчаянье, надежду и всё что между. Все рассказы по своему интересны, но в то же время складывается ощущение, что это всё уже где-то было, знакомо и не ново. Рассказы Вишневского чем-то себя повторяют каждый раз, хотя бы тем, что он умеет выворачивать с помощью слов любое чувство наизнанку.
Из серии больше всего понравились "Постель", "О лжи...".
Hmmm.... sama nie wiem czy polecić czy nie... i nie wiem czy mi się podobała czy nie... chwilami infantylna, chwilami lubieżna, czasem słodka jak amerykańska komedyjka... nie wiem... może tym razem zepsuł efekt fakt, że ją słuchałam a nie czytałam i cudze emocje wpływały na moje? Nie mam pojęcia. Proszę spróbować, choć ja nie sięgnęłabym po nią po raz drugi - no może po jedyne opowiadanie czytane przez mężczyznę - o samochodach... a jednak nie. Pozostałe doceniam za umiejętność dostrzeżenia kobiecej natury, jednak dla mnie zbyt przedramatyzowane.