ยังคงคอนเซ็ปอ่านไปกลัวไปเหมือนเดิม
ด้วยมูทแล้วเราไม่สามารถอ่านที่เดียวให้จบได้
มันอึดอัดๆไปหมดด้วยอารมร์ของแพรว
พอถึงบทสรุปก็ยังทำให้เราทิ้งดิ่งอารมณ์ไปได้อีก
(สำหรับเราก็มีเพื่อนที่หายติดต่อไปบ้าง
ก็หวังให้ทุกคนยังมีความสุขอยู่ตลอดนะๆ)
ตัวละคร แพรว พราว พิม เป็นชื่อที่คล้ายกันมาก
เราในตอนแรกค่อนข้างเป็นปัญหาในการจำ
กว่าจะคุ้นชินก็ตอนกลางๆๆเรื่องแล้ว