Een man stapt het kantoor van privédetective Keller Brik binnen, haalt een pistool tevoorschijn en schiet zichzelf door het hoofd. Zijn zelfmoord is het startschot voor een gevaarlijke afdaling in de Brusselse onderwereld, waarbij Brik alles dreigt te verliezen. Zelfs zijn eigen leven.
Heerlijke vakantielectuur. Gisteren op het vliegtuig begonnen - fasten seat belt while seated - en vandaag op een terrasje in de schaduw meteen uitgelezen. De sfeer is die van een Engelse misdaadserie vol zwarte humor en uit elkaar spattende hoofden, maar dan in een Brusselse setting. Een bluesy playlist is meegeleverd (QR-code, p. 289), de Omer moet je er zelf bij serveren.
Het boek dat me eindelijk terug aan’t lezen zette. Korte hoofdstukken, in een af en toe erg herkenbaar Brussels decor, met intrigerende personages, goed opgebouwd plot, en zelfs met bijpassende bluesy soundtrack. Kortom een spannende thriller die voor de nodige ontspanning zorgt. Heerlijk! Ideale zomerlectuur, met een drankje in een beach bar. 😎
Eerst het goede nieuws: - Het is heel fijn om Brussel een belangrijke bijrol te zien krijgen. - Er komt wat spanning op het eind. - Dit is mijn eerste boek van de auteur, maar ik denk dat zijn talent hier nog niet ten volle naar voren komt.
Voorts vond ik de personages clichématig, het plot grotendeels voorspelbaar en behoorlijk wat interacties missen geloofwaardigheid. Er lijkt me snel gewerkt te zijn want er staan ook nog wat inhoudelijke fouten in en staan er behoorlijk wat beschrijvingen/toevoegingen in zonder meerwaarde en die gewoon geschrapt hadden kunnen worden.
Op zich is dit niet meer of minder dan een doordeweeks detectiveverhaal dat de massa aan gelijkaardige fictie op televisie (waardoor dit verhaal sterk lijkt beïnvloed) en papier niet overstijgt. Dat is dan ook de kracht van het boek: voor wie exact dit genre zoekt is het een zeer vlot leesbaar en herkenbaar detectiveverhaal. En fijn, het speelt zich af in Brussel!
Ik zeg dan ook niet meteen nee tegen een volgende boek van de auteur.
Aangename lectuur. Voor een Brusselaar is het ook altijd leuk de beschreven plaatsen in de stad te herkennen. Ik vond de aanvallen op de detetective bij momenten wel wat overdreven.
k heb een zwak voor personages met een barst in, zoals Keller Brik, een cynische privédetective met een voorliefde voor whisky, sigaretten en vrouwelijk schoon. In dit derde boek daalt Keller met sidekick Gwen diep af in de Brusselse onderwereld op zoek naar een verdwenen minderjarige vluchteling. Belgische misdaadliteratuur op zijn best.
Wouter moet bij het schrijven van dit boek gedacht hebben: ‘Laat ik maar met een knal beginnen!’ En zo geschiedde! De openingsscène van dit boek start een aaneenschakeling van gebeurtenissen in het leven van privédetective Keller Brik en zijn assistente Gwen Van Meer dat hen zal leiden in de diepste krochten van de stad die in de boeken van Wouter de grootste rol speelt, onze Belgische hoofdstad Brussel!
Brik moet in dit verhaal laveren tussen een bendeoorlog waarbij hij door zijn grootste vijand wordt ingehuurd, de Servische bendeleider Mihaljovic, en de politie, die elke stap die hij zet nauwgezet opvolgen. Intussen heeft hij ook nog eens een verdwijningszaak van een vluchteling die hij dient op te lossen en dat terwijl een man zich van het leven berooft in zijn kantoor. No rest for the wicked!
Al deze zaken kunnen enkel tot een explosieve finale leiden. Samen met Gwen tracht hij zijn leven op rails te houden. Gwen is intussen zelf uit een diepe put aan het kruipen, eentje waarin ze was gevallen door haar verleden en de gebeurtenissen in Nachtstad. Samen met een psychologe zoekt ze haar weg terug in het leven, zonder haar vriendin echter. Maar Gwen vindt een nieuw doel, Dante de jongen die op straat leeft en haar doet denken aan haar eigen uitzichtloze situatie destijds. Ze voelt zich verantwoordelijk voor hem. Maar kan ze hem wel helpen?
Wouters schrijven is een perfecte mix van thriller, misdaad en een vleug humor maar vooral een goede portie spanning en zijn twee hoofdpersonages zijn dan ook altijd welkom om een stapje in mijn leesbrein te zetten…
Wouter heeft de gave om een enkele gebeurtenis in zijn boek te laten ontketenen in een domino-effect waarbij elke nieuwe stap in Keller en Gwens onderzoek te laten ontaarden in een slagveld, aangedreven door Gwens traumatische verleden en Kellers hunkering naar de waarheid (en de nodige dosissen bier en sigaretten, in functie van zijn zelfdestructief karakter) en zijn eeuwige zoektocht naar het volgende conflict! Het is dat zelfdestructieve dat hem vast linkt aan mensen zoals Gwen, aangezien zij zelf ook zo is. Maar door haar te willen beschermen dient hij ook aan zelfbehoud te doen… want dat is de enige manier dat Keller kan bestaan! Maar daar wordt dan ook weer op ingespeeld én misbruik van gemaakt.
En zoals steeds met reeksen zoals Keller Brik, ben ik altijd benieuwd waar de schrijver ons vervolgens heen zal leiden. Want Keller Brik is zeker nog niet klaar Brussel onveilig te maken!
Brussel blues is het derde deel in de serie rond Keller en Gwen. De lat lag erg hoog, want de twee eerste delen vond ik heel goed. Hoewel ik dit ook een goede thriller vond, was ik net wat minder enthousiast over Brussel blues.
Karel De Ridder komt het kantoor van Keller binnen en schiet zichzelf door het hoofd. Qua openingsscène kon dat zeker tellen. Gwen en Keller worden hier uiteraard over verhoord en komen erachter dat de dochter van Karel vermist wordt.
Keller besluit zijn eigen onderzoek te voeren. Dat hij de gsm van Karel nog even kan achterhouden, komt hem goed van pas. Persoonlijk vond ik dit onderzoek het meest interessante om te volgen, zeker omdat dit ook tot een onverwacht einde leidde.
Het tweede boek, Nachtstad, eindigde met een serieuze cliffhanger dus ik was erg benieuwd naar het vervolg. Je krijgt meer duidelijkheid over hoe het met Gwen gaat. Dehairs slaagt erin om haar heel erg vertrouwd te doen aanvoelen zonder dat je veel over haar te weten komt. Dat vind ik wel fijn omdat er zo meer ruimte is voor de zaken die ze opvolgen.
Net zoals in de vorige delen volg je ook in dit boek meerdere zaken en gebeurt er veel. Ik vond het boek opnieuw erg vlot lezen, maar vond de combinatie van de zaken net wat minder interessant dan die in de vorige boeken.
Maar begrijp me niet verkeerd; Brussel blues is zeker een aanrader. Deze auteur weet als geen ander hoe hij lezers kan verrassen met verhaallijnen die op geniale manier samenkomen. Ik werd deze keer alleen niet zo omvergeblazen als bij de eerste twee delen.
Dankjewel aan Uitgeverij Lannoo voor het recensie-exemplaar!
De helft van wat ik over dit boek wil vertellen, kan ik niet vertellen zonder spoilers. Dus ik zwijg.
Het is wel duidelijk, en dat is het voordeel van de drie boeken in de reeks snel achtereen te kunnen lezen, dat er een grote ontwikkeling zit in het schrijven van Dehairs. En dat geldt des te meer voor dit laatste boek. Ik denk dat het iets te maken kan hebben met de afwikkeling van het plot (waar ik verder niets over vertel), en waar hij het zelf over heeft in het nawoord. Het is razend spannend, en Dehairs toont dat hij steeds beter met actie overweg kan, dat is opvallend in de evolutie van de drie boeken.
In het begin zat ik heel eventjes op mijn honger, maar dat verdween al heel snel, naarmate het verhaal vorderde. Een zalig boek om even ontspannend in te verdwijnen, en alweer een aanrader in het genre. Ik zou de reeks in volgorde lezen, want de stijl (nog steeds in volle ontwikkeling) wordt steeds beter.
Ook de verwijzingen worden subtieler (lees ze passen meer in het verhaal en komen minder over als etaleren van kennis), zoals deze, naar Kuifje in De scepter van Ottokar (ofte Kuifje in Syldavië): "Ja, ge hebt zo van die dagen, zeker in deze stad. Maar zoals Hergé al zei: eih bennek, eih blavek." Het verwijst niet alleen naar Brussel, maar ook (op verschillende niveaus) naar de actoren in het plot.
Dehairs staat zeker op mijn lijst van op te volgen thrillerauteurs.
Leuke kaft maar is dat Brussel? De titel verwijst naar de lijst van songs in het boek. De link met het verhaal? Een klassiek thema dat in het verleden reeds is gebruikt. Een ex-rechercheur die privédetective is geworden, om welke reden ook. Dan bij ex-collega's info vraagt om een zaak op te lossen. Soms in de weg loopt van de politie op de plaats van de misdaad. Dat is Keller Brik. Hij gaat nu zijn zaakjes kunnen oplossen?
Een thriller die leest als een trein. Goed scenario met onvoorspelbare wendingen dat alle ingrediënten van de pure thriller bevat. De spanning doet het boek snel lezen. Op vlak van de karakters en diepte is het wat te vlak om nog meer betrokkenheid los te maken. Wat het nog beter/mooier had gemaakt.
Lees vlot, het verhaal is onderhoudend en het einde spannend, maar daarmee is wel alles gezegd. De dialogen zijn snedig en stoer bedoeld, maar in gekuist Nederlands komen ze zo niet over. De detective en zijn sidekick zijn karikaturen: de eerste drinkt, is een ruwe bolster, loopt de kantjes ervan af en is brutaal, de tweede doet denken aan Lisbeth Salander van de Millennium-trilogie.
Retespannend, plot oogt veelbelovend maar afwikkeling afgehaspeld; toch 4 * ook owv scherpe dialogen, fantastische personages; wel mag onze Brik best wat minder klop krijgen
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een boek over de Brusselse detective die via politie en een zelfmoord in zijn kantoor verzeild raakt in een oorlog tussen 2 clans. Iets te veel geweld overleefd om geloofwaardig te zijn.
Na ‘De Graffitimoorden’ en ‘Nachtstad’ geeft auteur Wouter Dehairs in ‘Brussel Blues’ opnieuw afspraak met Brik Keller en Gwen Van Meer in de Keltenlaan, 22 in Brussel. De plot in ‘Brussel Blues’ beslaat amper zes dagen, maar staat bol van de gebeurtenissen. Het duo Brik en Gwen én de heel prominent aanwezige stad Brussel zijn opnieuw de spilfiguren in dit derde ‘Keller-verhaal’. Dat Brussel haar plaats opeist mag gezegd worden. Ze toont zich van een kant die je niet terugvindt in een toeristische brochure: de buurt rond het Noordstation, de vluchtelingenproblematiek in het Maximiliaanpark, jonge transmigranten die verdwijnen zonder een spoor na te laten, … . Brussel toont zich als een stad die voortdurend in beweging is, een ‘tijdelijk lief’ zoals de auteur haar noemt, een stad van zwervers, expats, migranten, voor mensen zoals Brik die haar echter niet zal verlaten omdat ze diep in hem zit. Brik, hij kent elk geluid van de stad. Zijn rusteloze ziel vindt een bondgenoot in de Brusselse nachten die volgens hem ‘de hardste noten met gemak kraken’. Met elk boek komt zijn personage nog beter uit de klei. De omstandigheden, corona en zijn gezondheid, dwingen hem tot aanpassingen: zijn vroegere stamcafé ‘The Sting‘ heeft hij verruild voor café Bizon en ondertussen is hij ook overgestapt op Camel light. Maar er zijn nog zekerheden: tussen hem en de federale politie komt het wellicht nooit meer goed en je kan er donder op zeggen dat zijn ene overhemdflap nog steeds over zijn broek hangt. Gwen is 13 maanden clean, haar relatie met Gabriella is voorbij en sinds kort is ze weer op vrije voeten na feiten gepleegd in ‘Nachtstad’. Ze is nog steeds moeilijk te peilen - en daar is vooral haar verleden debet aan -, maar dat ze voor Brik door het vuur gaat, staat als een paal boven water. Brik en Gwen zijn perfect op elkaar ingespeelde sparringpartners. Hun conversaties zijn pittig, flitsend, adrem en nooit saai. De taal van Wouter Dehairs is bij monde van Brik en Gwen expressief, krachtig en brutaal, maar evengoed beeldend door de mooie metaforen. Zwarte humor, sarcasme, ironie en cynisme geven een goed beeld van de manier waarop Brik en Gwen in het leven staan en hoe ze zich voelen. Deze personages zijn écht en verbloemen niks. Het leven zoals het voor hen is. En dat valt nog niet mee! De zelfmoord van een radeloze vader binnen de muren van Briks kantoor en de verdwijning van een transmigrant brengen Brik naar de onderwereld van Brussel waar hij een pion wordt in het escalerend geweld in de bendeoorlogen die daar in alle hevigheid woeden. Ook hier weer duidelijk fictie op basis van non fictie. ‘Brussel Blues’ biedt in een totaalpakket beeld en muziek. Korte hoofdstukken leiden tot vlotte scènewissels: op zowat elk moment komt elk (donker) hoekje in beeld. Echt filmmateriaal! De hele plot golft op de tonen van de blues die achteraan het boek in een Spotify-lijst handig worden opgelijst. Tip: beluister die lijst en geef een extra dimensie aan je leeservaring! Brik, Gwen en Brussel zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Geen losse eindjes, geen gekunstelde verhaallijnen. Brik en Gwen vormen een apart duo; ze torsen beiden een (zware) rugzak, maar daar waar in veel thrillers het ‘hoort’ om een getroebleerde inspecteur op te voeren wiens problemen naast de eigenlijke verhaallijn uit de doeken worden gedaan, maken de issues van dit duo integraal deel uit van de plot, ja, geven ze mee richting aan het verhaal. ‘Brussel Blues’ is zonder overdrijven een thriller uit 1 stuk. 4,5 *