An alternative cover edition for this ISBN can be found here
Veertien vreemde verhalen, onder meer over een lucifersdoosje waarin je alles ‘floep’ zomaar kunt laten verdwijnen. Over diepvriesdames en onder de grond levende neurievolkjes. Over engeltjes met hemelse trompetjes. Over een prinsje dat veel te veel medegevoel heeft met zijn medemensen. Maar ook over de ietwat vreemde juffrouw Bok, die in de Stoofstraat woont. En over het meisje dat haar naam kwijt was (en Tijntje heette).
Although she wrote a variety of poems, songs, books, plays, musicals, and radio- en television drama, she is known best for her children's literature, for which she received the Hans Christian Andersen Award in 1988. She committed suicide a day after her 84th birthday and was buried in Amsterdam.
Ik heb de uitgave van 1995 gelezen, met tekeningen van Charlotte Dematons, maar als kind las ik het boek met illustraties van Carl Hollander en vind die eigenlijk meer bij dit boek horen. Wat was die Annie M.G toch een bijzondere schrijfster; naarmate je ouder wordt ga je je dat steeds meer realiseren. “Heksen en zo” bestaat uit vijftien sprookjes, waarin alles kan en waarbij je je niet eens verbaast dát het kan! Sprekende dieren, een leven onder de grond, dames die in een diepvriesland wonen en natuurlijk de heksen.....Niets is te dol! Voeg daar de vaak nuchtere uitspraken aan toe die Annie Schmidt zo eigen zijn en je hebt een geweldig boek!
“ ‘Gijsbert, m’n zoon,’ zei de oude vader. ‘Ik zal niet lang meer leven. Je weet dat ik arm ben en dat ons huis verkocht moet worden om mijn schulden te betalen. Hier heb je honderd gulden, dat is alles wat ik bezit. En nog een lucifersdoosje. Over de begrafenis hoef je niet in te zitten, want die is betaald. En nu denk ik dat ik de laatste adem ga uitblazen.’ ‘O nee, vader, doe dat alsjeblieft niet’, smeekte Gijsbert. ‘Ik doe het toch’, zei de vader en hij blies zijn laatste adem uit.”
It was pretty entertaining, nice to read as something to take off your mind from work. The stories were all pretty basic, clasical, but it was still enjoyable. Would recommend to children age 10 and under
Een tussendoortje. Waarbij opvalt hoe vergezocht sommige verhalen zijn, en hoe de afloop soms heel afgeraffeld klinkt. Het niveau verschilt nogal, maar gemiddeld wel hoog.
Een golden oldie uit mijn jeugd. Fikse dosis jeugdsentiment beinvloed natuurlijk wel mijn oordeel, maar man-o-man wat zijn het toch een goede verhaaltjes. Zelfs als volwassene vind ik ze nog zalig.