What do you think?
Rate this book
Alleen maar nette mensen
Op het Amsterdamse Barlaeus Gymnasium had David Samuels verkering met Naomi, een meisje dat precies zo was als hij: verantwoorde conversatie op de champagne-tuinfeesten van de elite in Oud-Zuid. Alleen maar nette mensen. Nu is David Samuels 21 en op zoek.
Hij zoekt naar wie hij is. David is joods maar door zijn zwarte haren ziet hij eruit als een Marokkaan. Hoort hij bij de witte Hollanders of bij de mensen die ze allochtonen noemen?
Hij zoekt naar wat hij later moet worden. Hoe kan David het respect winnen van zijn vader, de baas van het enige fatsoenlijke programma op de vaderlandse televisie?
En hij zoekt de intellectuele negerin. Wordt David gelukkig van Rowanda, de Bijlmer-queen die met twee gouden tanden bijna zijn oor eraf bijt? Of moet hij met Naomi zijn?
Hij zoekt naar wie hij is. David is joods maar door zijn zwarte haren ziet hij eruit als een Marokkaan. Hoort hij bij de witte Hollanders of bij de mensen die ze allochtonen noemen?
Hij zoekt naar wat hij later moet worden. Hoe kan David het respect winnen van zijn vader, de baas van het enige fatsoenlijke programma op de vaderlandse televisie?
En hij zoekt de intellectuele negerin. Wordt David gelukkig van Rowanda, de Bijlmer-queen die met twee gouden tanden bijna zijn oor eraf bijt? Of moet hij met Naomi zijn?
288 pages, Paperback
First published March 1, 2008
44 people are currently reading
541 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 215 reviews
February 13, 2024
Lees dit boek als je het leuk vindt om over platte seks en bevoorrechte mannen te lezen.
April 25, 2019
Ik vond dit geen makkelijk boek om te beoordelen. Aanvankelijk is het boek wel van vaart voorzien, maar te weinig van richting om mijn aandacht goed vast te houden. Het milieu waarin het hoofdpersonage zich beweegt, riep bovendien behoorlijk wat weerstand op: laat ik het maar het Jort Keldermilieu noemen. Het Jort Keldermilieu laat zich kenmerken door het koketteren met goede smaak en veel geld en een wat provocerende rechtste ideologie (zoals Kelder zelf) waarmee hij wel gretig linkse zenders (bij voorkeur BNN-Vara) afschuimt om te laten zien hoe lekker rebels hij is, of ook wel zoals Jeroen Dijsselbloem zogenaamd links maar in feite toch behoorlijk conservatief met een likje lippendienst aan de socialistische waarden. Het moge duidelijk zijn: dat milieu mag zijn privileges eens dringend omsmeden naar echte principes en meningen en échte betrokkenheid bij de maatschappij. Het hoofdpersonage lijkt dat te willen doen door resoluut te kiezen voor zwarte vrouwen, maar het is een wanhopige poging om tegelijk te rebelleren én de eigen voordelen niet te verliezen (zijn schrik om als jood voor Marokkaan versleten te worden, is ronduit pathetisch).
Gelukkig weet Robert Vuijsje naarmate het boek vordert toch richting te geven aan zijn verhaal waardoor je als lezer uiteindelijk alsnog het gevoel krijgt dat dit boek ergens heen gaat. Ik zou het dus een halfgeslaagde roman noemen: mooi geschreven, maar eerst op drift alvorens alsnog het kompas ergens op te richten...
Gelukkig weet Robert Vuijsje naarmate het boek vordert toch richting te geven aan zijn verhaal waardoor je als lezer uiteindelijk alsnog het gevoel krijgt dat dit boek ergens heen gaat. Ik zou het dus een halfgeslaagde roman noemen: mooi geschreven, maar eerst op drift alvorens alsnog het kompas ergens op te richten...
April 14, 2019
Kan ik ook een half sterretje geven als eerbetoon aan de takken die voor dit stuk onbenul door de handelaar zijn gegaan?
Read
December 29, 2025Ik klaag hier graag over Het Gouden Ei, maar er is één ding dat ik het boek moet nageven: het verhaal voelt redelijk tijdloos aan. Natuurlijk zijn er af en toe woordkeuzes die je veertig jaar later niet meer zou gebruiken, en helaas zijn er de nodige stereotyperingen. Maar de personages en alle maatschappelijke verwijzingen (of gebrek daaraan) voelen alsof ze net zo goed uit 1964 als uit 2004 zouden kunnen komen.
Bij Alleen Maar Nette Mensen twijfel je er daarentegen geen seconde over dat het boek in 2008 is gepubliceerd. Deels komt dat door alle culturele verwijzingen die het boek destijds ongetwijfeld heel relevant maakten maar het tegenwoordig als een tijdscapsule doen aanvoelen (en die alle arme scholieren die dit boek op hun lijst zetten vermoedelijk vooral verwarren). Elke pagina heb je wel een MSN-gesprek, namedrop van een totaal vergeten rapper, verwijzingen naar Donald Trump als die rare man uit reality shows, of een noodzakelijke bijzin om uit te leggen wat de shuffle-functie op je IPod doet.
Maar het beste merk je dat aan de humor van het boek. Het is denk ik geen toeval dat dit werd uitgebracht tijdens de hoogtijdagen van South Park. Beide delen de (wat mij betreft gemakszuchtige) opvatting dat het de taak is van satire zoveel mogelijk groepen te beledigen, terwijl de maker constant roept dat je als kunstenaar absoluut geen standpunt moet innemen.
Dus verlaten alle zwarte mannen hun Vriendin zodra ze zwanger worden; zijn alle witte mensen uit Oud-Zuid alleen maar bezig met status; willen alle vrouwen zoveel mogelijk geld van hun partner; denken Joden constant aan de Holocaust; discrimineert iedereen Marokkanen; zijn alle Amerikanen dik; en worden alle Surinaamse vrouwen beschreven aan de omvang van hun achterwerk.
Het verschil is dat South Park in ieder geval het fatsoen had om een episode in 23 minuten af te ronden –terwijl Vuisje zijn pogingen tot maatschappijsatire en Grunbergproza uitsmeert over 300 pagina's, zonder ook maar iets van karakterontwikkeling of een boeiend plot op te dienen. Soms is het geheel terecht dat boeken vergeten worden.
Bij Alleen Maar Nette Mensen twijfel je er daarentegen geen seconde over dat het boek in 2008 is gepubliceerd. Deels komt dat door alle culturele verwijzingen die het boek destijds ongetwijfeld heel relevant maakten maar het tegenwoordig als een tijdscapsule doen aanvoelen (en die alle arme scholieren die dit boek op hun lijst zetten vermoedelijk vooral verwarren). Elke pagina heb je wel een MSN-gesprek, namedrop van een totaal vergeten rapper, verwijzingen naar Donald Trump als die rare man uit reality shows, of een noodzakelijke bijzin om uit te leggen wat de shuffle-functie op je IPod doet.
Maar het beste merk je dat aan de humor van het boek. Het is denk ik geen toeval dat dit werd uitgebracht tijdens de hoogtijdagen van South Park. Beide delen de (wat mij betreft gemakszuchtige) opvatting dat het de taak is van satire zoveel mogelijk groepen te beledigen, terwijl de maker constant roept dat je als kunstenaar absoluut geen standpunt moet innemen.
Dus verlaten alle zwarte mannen hun Vriendin zodra ze zwanger worden; zijn alle witte mensen uit Oud-Zuid alleen maar bezig met status; willen alle vrouwen zoveel mogelijk geld van hun partner; denken Joden constant aan de Holocaust; discrimineert iedereen Marokkanen; zijn alle Amerikanen dik; en worden alle Surinaamse vrouwen beschreven aan de omvang van hun achterwerk.
Het verschil is dat South Park in ieder geval het fatsoen had om een episode in 23 minuten af te ronden –terwijl Vuisje zijn pogingen tot maatschappijsatire en Grunbergproza uitsmeert over 300 pagina's, zonder ook maar iets van karakterontwikkeling of een boeiend plot op te dienen. Soms is het geheel terecht dat boeken vergeten worden.
March 30, 2012
Eigenlijk 3,5 ster want ik vond het een zeer vermakelijk boekje, in een dag uitgelezen. Net zoals NLoeMie heb ik flarden herkenning: we wonen aan de rand van een achterstandswijk in de buurt van Rotterdam (bemerk ik daar nou enige distantiëring door mijzelf? smile_bigSmile.gif ), mijn twee zonen zijn 23 en 22 (de hoofdpersoon David is 21), van gemengde afkomst (Malawisch/Nederlands - Afrikaans), komen uit "goed milieu" (uche, maar goed, het speelt ook in het boek een rol: jongens-gymnasium en havo, ouders hebben leidinggevende functies) en hebben een vriendengroep die bestaat uit een diversiteit aan culturen, thuissituaties en huidige maatschappelijke positie c.q. ontwikkeling.
Alhoewel ik als ouder veel natuurlijk niet hoor maar de meesten me zelf uitgenodigd hebben voor hun Facebook; feestjes ook veelal hier gehouden worden, krijg ik wel iets mee.
Mijn beleving is dat Robert Vuijsje iets heel herkenbaars neerzet omtrent de vooroordelen en personages, maar er zijn nog veel meer soorten "grijs" te duiden. In dit boek worden de personages karikaturen wat het humoristisch maakt maar zeker niet gezien moet worden als een vertegenwoordiging van hele groepen.
David zit in een identiteitscrisis en door besluitloosheid - gedachteloosheid passief geslagen.
Wat ik erg miste is een verdere onderbouwing/uitwerking in dit fenomeen: veel meer jongeren dan ooit lijken hier de laatste jaren last van te hebben. Ze weten door de vele mogelijkheden niet te kiezen en de noodzaak is er ook niet meer in een maatschappij waar je door ouders of uitkering opgevangen wordt, en er zijn vast nog vele aspecten toe te voegen.
Maar goed, de schrijver kiest ervoor de psychologie van David omtrent zijn passiviteit niet verder uit te werken en we gaan verder met de flow vanuit zijn identiteitscrisis. De situaties waarin David wordt aangezien voor Marokkaan zijn niet overtrokken en zijn nog altijd, jammer genoeg, deel van het dagelijks leven.
Vreemder vind ik te lezen dat zijn ouders zich zulke elite voelen dat ze zelf geen fundament aan relativeren en enige milde zelfspot in de opvoeding van David mee hebben kunnen geven. Nee, de stille aanklacht in dit verhaal naar hen die zogezegd het intellect hebben en de mond vol met allerlei analyses omtrent multiculturele problemen is net zo goed herkenbaar, maar ook net zo goed neigend naar karikaturen.
Het verhaal loopt in het absurde als David voor zijn innerlijke zoektocht naar Amerika afreist. En dat is wat ik mis aan complexiteit: waarom gaan we niet verder in op David? Want een jongen met "alleen maar" een op die leeftijd voorkomende identiteitscrisis is hij zeker niet. Hersenscellen lijken overgenomen door zaadcellen en testosteron, wat ik wel erg inhoudsloos en eenzijdig vind. Moet ik het boek zelfs anders bezien: goedkoop en snel scoren door met humor wat karikaturen omtrent een nog altijd heel actueel en voelbaar onderwerp te zetten? Wat populistische taal en een onderwerp waarover velen wel een waardeoordeel willen ventileren?
Ach, ik had wel lol in het boekje maar hoop toch echt dat het in zijn beperktheid niet een indruk op lezers van "dit is de enige realiteit" achterlaat. Bij het cynische beeld van "alleen maar nette mensen" heb ik veel beleving: uit de minst verwachte hoeken krijg je vooringenomen oordelen te horen over andere culturen en huidskleuren en vica versa, en daar is niet zoveel netjes aan maar het was een vele malen beter boek geweest als de persoon David meer gestalte had gekregen.
Voor mij blijven mensen tenslotte interessanter.
Alhoewel ik als ouder veel natuurlijk niet hoor maar de meesten me zelf uitgenodigd hebben voor hun Facebook; feestjes ook veelal hier gehouden worden, krijg ik wel iets mee.
Mijn beleving is dat Robert Vuijsje iets heel herkenbaars neerzet omtrent de vooroordelen en personages, maar er zijn nog veel meer soorten "grijs" te duiden. In dit boek worden de personages karikaturen wat het humoristisch maakt maar zeker niet gezien moet worden als een vertegenwoordiging van hele groepen.
David zit in een identiteitscrisis en door besluitloosheid - gedachteloosheid passief geslagen.
Wat ik erg miste is een verdere onderbouwing/uitwerking in dit fenomeen: veel meer jongeren dan ooit lijken hier de laatste jaren last van te hebben. Ze weten door de vele mogelijkheden niet te kiezen en de noodzaak is er ook niet meer in een maatschappij waar je door ouders of uitkering opgevangen wordt, en er zijn vast nog vele aspecten toe te voegen.
Maar goed, de schrijver kiest ervoor de psychologie van David omtrent zijn passiviteit niet verder uit te werken en we gaan verder met de flow vanuit zijn identiteitscrisis. De situaties waarin David wordt aangezien voor Marokkaan zijn niet overtrokken en zijn nog altijd, jammer genoeg, deel van het dagelijks leven.
Vreemder vind ik te lezen dat zijn ouders zich zulke elite voelen dat ze zelf geen fundament aan relativeren en enige milde zelfspot in de opvoeding van David mee hebben kunnen geven. Nee, de stille aanklacht in dit verhaal naar hen die zogezegd het intellect hebben en de mond vol met allerlei analyses omtrent multiculturele problemen is net zo goed herkenbaar, maar ook net zo goed neigend naar karikaturen.
Het verhaal loopt in het absurde als David voor zijn innerlijke zoektocht naar Amerika afreist. En dat is wat ik mis aan complexiteit: waarom gaan we niet verder in op David? Want een jongen met "alleen maar" een op die leeftijd voorkomende identiteitscrisis is hij zeker niet. Hersenscellen lijken overgenomen door zaadcellen en testosteron, wat ik wel erg inhoudsloos en eenzijdig vind. Moet ik het boek zelfs anders bezien: goedkoop en snel scoren door met humor wat karikaturen omtrent een nog altijd heel actueel en voelbaar onderwerp te zetten? Wat populistische taal en een onderwerp waarover velen wel een waardeoordeel willen ventileren?
Ach, ik had wel lol in het boekje maar hoop toch echt dat het in zijn beperktheid niet een indruk op lezers van "dit is de enige realiteit" achterlaat. Bij het cynische beeld van "alleen maar nette mensen" heb ik veel beleving: uit de minst verwachte hoeken krijg je vooringenomen oordelen te horen over andere culturen en huidskleuren en vica versa, en daar is niet zoveel netjes aan maar het was een vele malen beter boek geweest als de persoon David meer gestalte had gekregen.
Voor mij blijven mensen tenslotte interessanter.
September 15, 2013
Boeken zoals 'Alleen maar nette mensen' worden niet in een mono-etnische samenleving geschreven. De strijd tussen twee verschillende werelden, tussen ‘wij’ en ‘de anderen’ is het onderwerp van Robert Vuijsje’s debuutroman. Het is een sprekend portret van de hedendaagse samenleving. Mensen kunnen hun ogen sluiten voor de problemen die in zo’n samenleving voorkomen; het leven is prettiger als je denkt dat er geen problemen bestaan, maar schrijvers zoals Robert Vuijsje willen dit droombeeld doorbreken.
De toon van het boek is luchtig. Vuijsje schrijft over belangrijke dingen zoals de botsing tussen verschillende culturen op een humoristische manier. Ondanks de luchtige stijl, spreekt de auteur toch de waarheid uit zijn boek. Hij geeft niet alleen een objectieve beschrijving van de samenleving, maar hij spreekt ook kritisch over Nederlanders; “...wanneer een Marokkaan, of een Surinamer vraagt waar je vandaan komt is het uit interesse, maar als een Hollander het vraagt, wil hij weten of jij een van de mensen bent die weg moeten, want vol=vol.”
De toon van het boek is luchtig. Vuijsje schrijft over belangrijke dingen zoals de botsing tussen verschillende culturen op een humoristische manier. Ondanks de luchtige stijl, spreekt de auteur toch de waarheid uit zijn boek. Hij geeft niet alleen een objectieve beschrijving van de samenleving, maar hij spreekt ook kritisch over Nederlanders; “...wanneer een Marokkaan, of een Surinamer vraagt waar je vandaan komt is het uit interesse, maar als een Hollander het vraagt, wil hij weten of jij een van de mensen bent die weg moeten, want vol=vol.”
October 29, 2016
Ik vond het nou niet bepaald een geweldig boek. Het verhaal zelf vond ik niet echt diepgang hebben, maar de achterliggende gedachte wel. Alleen het probleem is dat ik niet helemaal door heb wat nou precies de achterliggende gedachte is. Daarnaast vond ik het af en toe ook verwarrend dat niet alles op chronologische volgorde is geschreven.
May 2, 2021
I don't even know how to rate this book. It doesn't even count as a book.
This was so freaking horrible... What even was this?
It was very flat with way to much s3x (very flat as well). This book was racist as hell.
This was so freaking horrible... What even was this?
It was very flat with way to much s3x (very flat as well). This book was racist as hell.
December 23, 2022
Citaat : Om haar nek draagt ze een gouden ketting, waarin in gouden krulletters de naam Sherida hangt. Ze woont in een zwarte wijk en gaat uitsluitend om met zwarte mensen. Het komt voor dat ze Surinaamse ouders heeft, of Antilliaanse, en haar hele leven in Nederland woont, maar volledig buiten de samenleving existeert. Voor de blanke man is het vrijwel onmogelijk om kennis te krijgen aan de Sherida–ketting.
Review : Alleen maar nette mensen is het fictie–debuut van de Nederlander Robert Vuijsje waarin hij een sarcastische en soms haarscherpe analyse van een multi–culturele samenleving maakt.
De auteur confronteert ons met de lotgevallen van David die opgroeit in een joods intellectueel milieu in Amsterdam Oud-Zuid waar alleen maar nette mensen wonen. Hij is verloofd met een aardig en keurig joods meisje en men verwacht van hem dat hij een universitaire opleiding gaat volgen, een goede betaalde job krijgt en een gezinnetje gaat opbouwen. Maar David heeft zwart haar en ziet er uit als een Marokkaan, vinden zowel allochtonen als autochtonen, en dat geeft soms problemen. Bovendien vindt hij de seks met zijn verloofde niet meer zo boeiend en verlangt hij hartstochtelijk naar een passievolle maar ook intellectuele negerin, met enorme borsten en billen. Zijn zoektocht leidt hem van de Amsterdamse Bijlmer tot het Amerikaanse Memphis.
Het boek werd bekroond met De Gouden Uil 2009 en genomineerd voor de Libris Literatuurprijs.
Alleen maar nette mensen is zeker een flitsend boek met een brandend actueel gegeven. Persoonlijk kon het boek mij niet helemaal overtuigen. Ik vond het hoofdpersonage niet echt goed uit de verf komen en ook zijn hanige seksescapades werden op de duur wel een beetje te veel van het goede. Leuk om te lezen, maar dat was het dan ook.
Review : Alleen maar nette mensen is het fictie–debuut van de Nederlander Robert Vuijsje waarin hij een sarcastische en soms haarscherpe analyse van een multi–culturele samenleving maakt.
De auteur confronteert ons met de lotgevallen van David die opgroeit in een joods intellectueel milieu in Amsterdam Oud-Zuid waar alleen maar nette mensen wonen. Hij is verloofd met een aardig en keurig joods meisje en men verwacht van hem dat hij een universitaire opleiding gaat volgen, een goede betaalde job krijgt en een gezinnetje gaat opbouwen. Maar David heeft zwart haar en ziet er uit als een Marokkaan, vinden zowel allochtonen als autochtonen, en dat geeft soms problemen. Bovendien vindt hij de seks met zijn verloofde niet meer zo boeiend en verlangt hij hartstochtelijk naar een passievolle maar ook intellectuele negerin, met enorme borsten en billen. Zijn zoektocht leidt hem van de Amsterdamse Bijlmer tot het Amerikaanse Memphis.
Het boek werd bekroond met De Gouden Uil 2009 en genomineerd voor de Libris Literatuurprijs.
Alleen maar nette mensen is zeker een flitsend boek met een brandend actueel gegeven. Persoonlijk kon het boek mij niet helemaal overtuigen. Ik vond het hoofdpersonage niet echt goed uit de verf komen en ook zijn hanige seksescapades werden op de duur wel een beetje te veel van het goede. Leuk om te lezen, maar dat was het dan ook.
January 23, 2014
Probably the most controversial book in recent memory in the Netherlands. It is about the identity and masculinity crisis of a Jewish young man, David, in Amsterdam. David is from an upper-class background but has become jaded of his background, and so goes to a district in the south of Amsterdam called Bijlmer to look for more excitement.Bijlmer is a place that is considered a ghetto by dutch people due to its high poverty rate and influx of racialized minorities. He ends up dating a black woman called Rowanda, and hanging out with her philanderer brother. Rowanda's brother and friends go around Bijlmer hooking up with black women who they all the while have zero respect for. David eventually heads to America where he is on the lookout for an intellectual black woman. When he finds her, he realizes that she is not what he wants. He goes back to Holland where he finds himself alone, since both his white and black dutch exes have left him. He ends up feeling lost, before discovering love with a Moroccan woman.
Most black people I know detest this book and its movie rendition. They find that it demeans black people. I am the exception to black popular opinion on this book, because I think the book does a marvelous job of depicting racialized fantasies, exploitation and Dutch racism. It's like the heart of darkness. The morality isn't in the narrative. It is in the outing of the stories of people like David who are caught up in the throes of toxic masculinity and white supremacism. They get caught up in it, end up getting lost and only once they've tried everything, do they realize that it was all to no avail. They are not happy, just empty. Only once they've hit rock bottom do they become enlightened. It's the classic tale of masculinity in the West, and Robert Vuisje perfectly illuminated it for all its darkness.
Most black people I know detest this book and its movie rendition. They find that it demeans black people. I am the exception to black popular opinion on this book, because I think the book does a marvelous job of depicting racialized fantasies, exploitation and Dutch racism. It's like the heart of darkness. The morality isn't in the narrative. It is in the outing of the stories of people like David who are caught up in the throes of toxic masculinity and white supremacism. They get caught up in it, end up getting lost and only once they've tried everything, do they realize that it was all to no avail. They are not happy, just empty. Only once they've hit rock bottom do they become enlightened. It's the classic tale of masculinity in the West, and Robert Vuisje perfectly illuminated it for all its darkness.
December 31, 2016
This was so good, yet also very dirty. which I'm less used to reading. At times it was so hilarious, but since it was in dutch I couldn't share with anybody...
April 24, 2022
Zakończenie było jeszcze bardziej rozczarowujące niż cała książka. But i enjoyed seeing David suffer na samym końcu
May 27, 2018
Het is verrassend de reviews te lezen die dit boek tot nu toe kreeg op Goodreads. Kennelijk heeft iedereen er iets anders in gelezen en vaak (volgens mij) vanuit een vooringenomen standpunt, of met bar weinig zelfreflectie zoals een lezer uit Oud Zuid die zich ernstig aangesproken voelt en kiest voor de frontale verdediging. Een compliment voor Vuijsje lijkt mij. Ik denk dat dit boek niet gaat over de multiculturele samenleving bezien vanuit het witte Nederlandse perspectief. In de eerste pagina's rekent Vuijsje genadeloos (en hilarisch) af met het idee dat het probleem van onze multiculturele samenleving gaat over wij tegen zij, maar over 'iedereen tegen elkaar'. Die nuance mocht wel eens heel helder op papier gezet worden. Dat maakt overigens de opgave waar wij als samenleving voor staan wel wat ingewikkelder.
Het boek gaat eigenlijk over de identiteitscrisis waarin een jonge joodse jongen die lijkt op een Marokkaan mee dealt (...ik zie eruit als een Marokkaan. Dat is soms een voordeel, meestal een nadeel). Vuijsje beschrijft de positie van de zwarte vrouw in onze samenleving op een uitzonderlijk humoristische wijze maar eigenlijk als een diepe, diepe aanklacht tegen de positie die ze innemen in onze samenleving. Afgestompt en gespeend van liefde, overleven ze in een wereld die hen die positie 'gunde'. Meesterlijk! Laat ik eens gek doen: ik geef dit boek vijf sterren. Proficiat Vuijsje, schitterend debuut.
Het boek gaat eigenlijk over de identiteitscrisis waarin een jonge joodse jongen die lijkt op een Marokkaan mee dealt (...ik zie eruit als een Marokkaan. Dat is soms een voordeel, meestal een nadeel). Vuijsje beschrijft de positie van de zwarte vrouw in onze samenleving op een uitzonderlijk humoristische wijze maar eigenlijk als een diepe, diepe aanklacht tegen de positie die ze innemen in onze samenleving. Afgestompt en gespeend van liefde, overleven ze in een wereld die hen die positie 'gunde'. Meesterlijk! Laat ik eens gek doen: ik geef dit boek vijf sterren. Proficiat Vuijsje, schitterend debuut.
November 17, 2020
Uit mezelf zou ik dit boek niet zo gauw pakken, maar als havo-4 het leest, lees ik natuurlijk mee. En laten we het boek nou eens beschouwen in relatie tot de doelgroep. Dan blijkt dat Vuijsje een razendsnel boek heeft geschreven in geestige, aansprekende taal over een voor jeugdigen zeer herkenbare samenleving. De oude chique van Amsterdam-Zuid wordt ernstig de maat genomen, en in het kielzog daarvan de algehele burgerlijke Nederlandse maatschappij.
Vuijsje protagonist David zet zich af tegen zijn keurige milieu en gaat op zoek naar stomende seks met hete donkere dames. Die vindt hij, en hóe! Zijn lieve, nette vriendinnetje Naomi ziet hij even niet meer staan als hij avonturen beleeft met Surinaamse vriendinnen uit de Bijlmer. Maar hoe lang blijft het leuk?
Voor vierdejaars havisten in deze neovictoriaanse tijd is het natuurlijk even wennen, due in bloemrijke woorden geschilderde escapades. En de reflectie daarop. En dát maakt dit boek voor die doelgroep natuurlijk meer dan interessant.
Vuijsje protagonist David zet zich af tegen zijn keurige milieu en gaat op zoek naar stomende seks met hete donkere dames. Die vindt hij, en hóe! Zijn lieve, nette vriendinnetje Naomi ziet hij even niet meer staan als hij avonturen beleeft met Surinaamse vriendinnen uit de Bijlmer. Maar hoe lang blijft het leuk?
Voor vierdejaars havisten in deze neovictoriaanse tijd is het natuurlijk even wennen, due in bloemrijke woorden geschilderde escapades. En de reflectie daarop. En dát maakt dit boek voor die doelgroep natuurlijk meer dan interessant.
January 15, 2019
Picked this up for twenty cents in the thrift shop. Twenty cents wasted.
This was horrible. Horrible writing, horrible characters.
Bad language is not edgy or cool! If you can't engage readers with your story, don't attempt to make it interesting by throwing in swearing words or sexual content. Geez, this pissed me off.
This was horrible. Horrible writing, horrible characters.
Bad language is not edgy or cool! If you can't engage readers with your story, don't attempt to make it interesting by throwing in swearing words or sexual content. Geez, this pissed me off.
December 28, 2015
I'm going to be quick.
So much sex and sexual content... I need a break right now. Like, there was porn, too. Some things were very racist and other things were just wrong.
I know what the writer tried to do, but this wasn't it for me. Dutch writers really don't hold back.
So much sex and sexual content... I need a break right now. Like, there was porn, too. Some things were very racist and other things were just wrong.
I know what the writer tried to do, but this wasn't it for me. Dutch writers really don't hold back.
March 21, 2013
Dit vond ik nou echt een overbodig boek. Ongetwijfeld grappig bedoeld, maar ik vond het alleen maar heel irritant.
September 25, 2023
Should come with a trigger warning. Zeer vrouwonvriendelijk. Schrijft een sexscène waarin een vrouw slaapt alsof het consensual was. Nee. Gewoon nee.
May 7, 2024
Ik hoop dat ik snel vergeet dat ik dit boek gelezen heb…
June 26, 2025
Over Alleen maar nette mensen van Robert Vuijsje
Korte samenvatting
David Samuels is een 21-jarige jongen uit Amsterdam-Zuid, Joods van komaf, maar met een uiterlijk waardoor hij vaak voor Marokkaan wordt aangezien. Hij voelt zich nergens echt thuis — niet bij de “nette mensen” van zijn elitaire achtergrond, en ook niet bij de zwarte gemeenschap die hem mateloos fascineert. In zijn zoektocht naar identiteit, liefde en erkenning begint hij relaties met zwarte vrouwen, in het bijzonder Rowanda, die hem confronteert met de sociale en culturele kloof tussen hun werelden. Tussen oppervlakkige seks, mislukte relaties en pijnlijke confrontaties probeert David te ontdekken wie hij is, wat hij wil, en waar hij thuishoort. Uiteindelijk reist hij naar Amerika, op zoek naar ‘de intellectuele negerin’, maar keert gedesillusioneerd terug. Alles lijkt veranderd — behalve zijn gevoel van buitenstaander zijn.
Vuijsje schrijft in een directe, soms botte stijl die schuurt en choqueert. Zijn ironie is scherp, maar soms ongemakkelijk. Het boek is doorspekt met seksuele opmerkingen en stereotype beschrijvingen die bewust provoceren. Dat maakt het krachtig, maar ook controversieel.
De roman snijdt gevoelige thema’s aan als identiteit, racisme, klasse, seksuele fetisjering en culturele misverstanden. De multiculturele samenleving wordt niet idealistisch of harmonieus geschetst, maar juist vol pijnlijke confrontaties en misvattingen. David zoekt ‘de ander’, maar komt vooral zichzelf tegen.
David is opzettelijk ongrijpbaar en onsympathiek: hij is egocentrisch, seksueel gefixeerd en moreel zwalkend. Toch is zijn innerlijke verwarring soms pijnlijk herkenbaar. Bijfiguren blijven vaak oppervlakkig, karikaturaal — wat het verhaal juist op scherp zet, maar ook de geloofwaardigheid beperkt.
Pluspunten:
Origineel en gedurfd thema
Satirische kijk op de multiculturele samenleving
Vlot geschreven met humor en vaart
Minpunten:
Vrouwen worden vaak gereduceerd tot stereotype seksobjecten.
David’s reis blijft oppervlakkig, zonder echte groei
De satire is soms moeilijk van racistische clichés te onderscheiden
Alleen maar nette mensen is een roman die je op het verkeerde been zet: grappig, ongemakkelijk, confronterend. Vuijsje zet met scherpe satire en grove overdrijving een spiegel voor aan de Nederlandse samenleving. Maar de roman balanceert op een dun koord tussen kritiek en bevestiging van vooroordelen. Het boek maakt indruk, maar roept ook vragen op over hoe ver literatuur mag gaan in het tonen van rauwe werkelijkheid.
Is in ieder geval een boek dat je niet zomaar vergeet — maar je moet wel tegen een stootje kunnen.
Korte samenvatting
David Samuels is een 21-jarige jongen uit Amsterdam-Zuid, Joods van komaf, maar met een uiterlijk waardoor hij vaak voor Marokkaan wordt aangezien. Hij voelt zich nergens echt thuis — niet bij de “nette mensen” van zijn elitaire achtergrond, en ook niet bij de zwarte gemeenschap die hem mateloos fascineert. In zijn zoektocht naar identiteit, liefde en erkenning begint hij relaties met zwarte vrouwen, in het bijzonder Rowanda, die hem confronteert met de sociale en culturele kloof tussen hun werelden. Tussen oppervlakkige seks, mislukte relaties en pijnlijke confrontaties probeert David te ontdekken wie hij is, wat hij wil, en waar hij thuishoort. Uiteindelijk reist hij naar Amerika, op zoek naar ‘de intellectuele negerin’, maar keert gedesillusioneerd terug. Alles lijkt veranderd — behalve zijn gevoel van buitenstaander zijn.
Vuijsje schrijft in een directe, soms botte stijl die schuurt en choqueert. Zijn ironie is scherp, maar soms ongemakkelijk. Het boek is doorspekt met seksuele opmerkingen en stereotype beschrijvingen die bewust provoceren. Dat maakt het krachtig, maar ook controversieel.
De roman snijdt gevoelige thema’s aan als identiteit, racisme, klasse, seksuele fetisjering en culturele misverstanden. De multiculturele samenleving wordt niet idealistisch of harmonieus geschetst, maar juist vol pijnlijke confrontaties en misvattingen. David zoekt ‘de ander’, maar komt vooral zichzelf tegen.
David is opzettelijk ongrijpbaar en onsympathiek: hij is egocentrisch, seksueel gefixeerd en moreel zwalkend. Toch is zijn innerlijke verwarring soms pijnlijk herkenbaar. Bijfiguren blijven vaak oppervlakkig, karikaturaal — wat het verhaal juist op scherp zet, maar ook de geloofwaardigheid beperkt.
Pluspunten:
Origineel en gedurfd thema
Satirische kijk op de multiculturele samenleving
Vlot geschreven met humor en vaart
Minpunten:
Vrouwen worden vaak gereduceerd tot stereotype seksobjecten.
David’s reis blijft oppervlakkig, zonder echte groei
De satire is soms moeilijk van racistische clichés te onderscheiden
Alleen maar nette mensen is een roman die je op het verkeerde been zet: grappig, ongemakkelijk, confronterend. Vuijsje zet met scherpe satire en grove overdrijving een spiegel voor aan de Nederlandse samenleving. Maar de roman balanceert op een dun koord tussen kritiek en bevestiging van vooroordelen. Het boek maakt indruk, maar roept ook vragen op over hoe ver literatuur mag gaan in het tonen van rauwe werkelijkheid.
Is in ieder geval een boek dat je niet zomaar vergeet — maar je moet wel tegen een stootje kunnen.
May 15, 2022
vervelend boek om te lezen, moest voor nl.
November 28, 2023
Vuijsje schrijft in korte, duidelijke zinnen en weet de overgang tussen gedachten en gesprekken moeiteloos te laten verlopen. Die schrijfstijl maakt het toch wel ingewikkelde onderwerp van identiteit en de multiculturele samenleving (in een Nederland waar de PVV inmiddels de grootste is, is het boek misschien wel actueler dan in 2008) te bevatten, of in elk geval leuk om te lezen.
Het boek is grappig en shockeert en dat is volgens mij de precieze bedoeling van de schrijver. Hoewel ik na zoveel pagina's bepaalde woorden en krachttermen wel genoeg had gelezen, het kunstje kende ik nu wel, moet ik me als zevenvinkjesman misschien ook eens niet zo aanstellen. Alleen maar nette mensen. 3,7/5.
Het boek is grappig en shockeert en dat is volgens mij de precieze bedoeling van de schrijver. Hoewel ik na zoveel pagina's bepaalde woorden en krachttermen wel genoeg had gelezen, het kunstje kende ik nu wel, moet ik me als zevenvinkjesman misschien ook eens niet zo aanstellen. Alleen maar nette mensen. 3,7/5.
May 7, 2017
Een actueel onderweg met erg veel humor beschreven, toch gaat de schrijver soms erg ver om een duidelijk contrast neer te zetten. Als je wereldbeeld uit dit boek zou komen, dan hebben alle donkere mannen 10 vriendinnen en zijn alle kaaskoppen racisten.
Verder mis ik ook wat diepgang bij de hoofdpersoon.
Al met al toch een vlot lezend boek dat vooroordelen en humor combineert, maar met toch wat gemiste kansen.
Verder mis ik ook wat diepgang bij de hoofdpersoon.
Al met al toch een vlot lezend boek dat vooroordelen en humor combineert, maar met toch wat gemiste kansen.
March 22, 2021
Geen makkelijk boek, niet in de zin dat de lectuur zwaar is, maar in de zin dat het veel moeite kost om je te worstelen door dit verhaal terwijl alle personages hun uiterste best doen om je te doen walgen of hen te haten.
August 12, 2022
Een boek over de multiculturele samenleving in Amsterdam. Het leek mij interessant, maar het was vooral veel van hetzelfde. Woordgebruik, veel over vrouwen regelen en eigenlijk niet heel vernieuwend of interessant. Een boek om snel weer te vergeten.
January 31, 2015
Je zult maar een Jood zijn die wordt aangezien voor Marrokaan en op groot geschapen negerinnen valt.
Vermakelijk, gechargeerd, en soms wat te banaal.
Vermakelijk, gechargeerd, en soms wat te banaal.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 23, 2019
Vreselijk. Heb me verveeld of geërgerd, verder niks.
September 17, 2022
Aanvankelijk leek het een vlot geschreven boek, maar het verhaal is erg oppervlakkig. Het blijft steken bij opgeklopte tegenstellingen tussen twee nogal oninteressante milieus in de samenleving. David's coming of age is niet leuk om getuige van te zijn en het taalgebruik is stuitend. Alsof we niet verder zijn gekomen sinds 'Ik, Jan Cremer', een walgelijk boek uit 1964.
February 20, 2019
De sterren zijn voornamelijk voor de eerste pagina's.
May 16, 2020
2.5 sterren, afgerond naar 3. Het leest gemakkelijk en het thema is interessant, toch lijkt het verhaal meer geschikt voor de film dan boek.
Displaying 1 - 30 of 215 reviews