به‌خاطر یک فیلم بلند لعنتی

by داریوش مهرجویی

Genres: Novels

248 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

Iranian director, screenwriter, producer, film editor and a member of the Iranian Academy of the Arts

Reviews

[Mahyar Mohammadi]

این کتاب، قبل از آن که بخواهد مفهومی را برساند، بیشتر روایت گر ِ یک داستان ِ تراژیک از زندگی ِ جوانی است که در همه چیز به بن بست رسیده. جوانی که در حقیقت یک صورت ِ عام دارد و شاید اگر ما هم در همان حال و هوا باشیم، بسیاری از گفته هایش برایمان آشنا و حتّی تجربه ای تلخ در گذشته هایمان خواهد بود.

کتاب ِ حاضر سعی می کند به دغدغه های نسلی از جوانان بپردازد که در مخمصه ای احساسی گیر کرده اند، چه در مورد ِ زندگی، چه در مورد ِ عشق، و چه در مورد ِ هنر که همین هنر و روحیات ِ هنری ها بسیار با افکار ِ « سلیم » سازگار است.

پایان ِ داستان به نوعی خودکشی ِ سلیم است، البته هرچند که مهرجویی مستقیماً به آن اشاره نمی کند، ولی با اندکی تأمّل می توان فهمید که تمام کردن کتاب با یک سؤال - و در حقیقت نیمه کاره رها کردن ِ کتاب - می تواند به نوعی نیمه کاره رها شدن ِ زندگی ِ شخصی باشد که خودش با ترس ها و حسادت ها و ندانم کاری هایش خود را به ورطه ی نابودی و شکست کشانیده است.

مهرجویی در این کتاب از جملات ِ شعاری به وفور استفاده کرده است و جامعه ی جهان سومی ِ ما را به باد ِ نقد گرفته است، ولی از طرفی این کتاب حامل ِ پیامی نیست، بلکه بیشتر بیان ِ حقیقت است؛ حقیقتی که خیلی ها از آن خبر ندارند.... و آن همان غم ِ بزرگی است که ما قشر ِ اقلیّت ِ جامعه ی این روزگار به یدک می کشیم.

---------------

پی نوشت: « سلیم » شخصیّت ِ اول ِ داستان است، کهِ داستان از زبان ِ او روایت می شود. سلیم گاهی اشاره می کند که دارد خاطراتش را می نویسد

[Mohsen]

اگر مي‌توانستم به اين کتاب نمره‌ي دو و نيم مي‌دادم. اين کتاب مي‌توانست يک کتاب خاطرات نسبتا جالب، يا يک فيلم‌نامه‌ي به‌تر باشد. اما به عنوان رمان آن‌را نپسنديدم. داستان نثر رواني داشت، اما اشاره‌هاي نابه‌جا به موضوعاتي که به زعم من ربطي به قصه نداشت (مانند شخصيت‌هاي سياسي، حوادث روز و غيره)، تکرار چند‌باره‌ي مطالب، تنظيم نه چندان قوي خط داستان و پراکنده‌گي گاه‌به‌گاه متن قصه از زيبايي آن کاسته بود. به هر حال به نظرم اولين رمان آقاي مهرجوئي در قياس با آثار سينمائي درخشان ايشان، اثر قابل قبولي نبود.

[Katayoon Navabi]

ادبیات شلخته و گلدرشت 🌺🌺

[Mohammadreza taheri]

كتاب داستان رابطه دوجوان در دوران دانشگاه ست . داستان از اين لحاظ براي من جالب بود كه روحيات ورفتارهاي دو جوان را بخوبي نشان مي دادولي كمي به نظر من در حاشيه زياد مي رفت و بيشتر براي كساني جالب است كه فيلم زياد ديده باشند تا از ارجاعاتي كه ر كتاب مي ده لذت ببرند.

[Sina Kia]

داریوش مهرجویی عمیق می اندیشد و محاوره ای بیان می کند . این کتاب یک داستان عاشقانه بسیار آرام با حوادث کم است. اما وقتی کتاب تموم میشه با حجم سوالات و طغیان درونی مواجه میشی و کلی سوال ریز و درشت در مورد زندگی برات پیش میاد. توصیه می کنم این کتاب رو افراد فیلم دوست حتما بخونن.

[Sheida]

اصلا من رو نگرفت، نصفه رهاش کردم

[Pouya_s]

حدیث نفس یک کارگران جوان( احتمالا خود مهرجویی در مقام جوان تر) با اشارات فراوان به فیلم های مختلف
شخصیت منصور داوری هم، من رو یاد علی عابدینی هامون انداخت تا حدی

تا حدی هم مثلا فضای کتاب من رو یاد فیلم: ساکن طبقه وسط انداخت

[Siamak]

اونچيزي كه فكر ميكردم نبود. شايد از مهرجويي توقع بيشتري داشتم. اين رمان، يك داستان عاشقانه است كه حداكثر حرفهاي روشنفكرانه!!! به خوردش داده شده است.

[Saeed_hakam]

از بعضی جاهاش خوشم اومد کاش اخلاقی تر بود

[Nadia]

تنها حسنش اطلاعات کامل نویسنده 70 ساله از مشکلات نسل جوان بود
ولی در کل هیچ پیامی نداشت و حتی در تعریف ماوقع کلی زندگی هم موفق نبود یعنی به عنوان وقت گذرانی هم نمی شد ادامه اش داد

[Saina N]

اولين رمان داريوش مهرجويي كه ظرف يك روز خواندش را تمام كردم.بي اندازه لذت بخش بود .قسمت هاي انتقادات بي پروايانه اش ديوانه ام كرده بود و همچنين سادگي هاي شخصيت داستان.بي اندازه لذت بردم.

[Pouya]

سنتوریِ مکتوب !

[Zeinab]

خووووب

[Kamran Motamedi]

یک مزخرف تمام عیار