Рядко чета книги, свързани със специалностите ми, но конкретно тази ми беше много любопитна, още когато ми беше подарена случайно с цял куп "Галактики". Отлично изследване на келтската митология, в стегнат и увлекателен стил (като за историци, но и за почитатели на историята и близките ѝ науки). Чудесен послеслов от Иван Маразов във връзка с темата "келти и траки". Книгата е полска, така че само мога да съжалявам, че в България си нямаме чак толкова интересни четива, напълно достъпни и за публика, която не е свързана с историческите среди в университетите. Имам чувството, че повечето от нашите специалисти имат навика да разглеждат някоя тема, колкото и интересна да е тя, твърде сухо, строго и малко надменно. Студентите доста рядко имат шанса да се занимават с нещо, подобно на това, защото много трудно се получава нужната подкрепа. В България ученето на история в университета е, на практика, наизустяване на събитията в подробности, нещо, което не е много по-различно от обучението в училище. Късметлиите, преследващи своите си интереси, са доста малък процент. Та, в тази връзка, стискам палци на младите колеги да получават повече шансове да ни представят нещо също толкова увлекателно и добре написано, колкото е тази полска книга. Аз открих следи от митовете, които са привличали Толкин, потвърдих историята на актьора Тарън Еджъртън относно произхода на името му и си затвърдих още куп любопитни неща. Сигурна съм, че има и по-съвременни изследвания по темата, отколкото е това издание от 82-ра, но и то е достатъчно пълноценно.
mało tu mitologii per se. bardziej rys historyczno-kulturowy. niemniej bardzo ciekawe rzeczy można wyciągnąć i poznać kolejną grabież kultury pogańskiej przez chrześcijan
Mitologia Lisiołów . Lisioł bardzo ceni sobie historyków, którzy na powitanie przedstawiają nam realny obraz sytuacji. W tym wypadku Jerzy Gąssowski nie pozostawia czytelnikowi żadnych złudzeń – przedstawia nam domniemany obraz Celtów na podstawie aktualnego stanu wiedzy, jednakowoż z powodu czynników takich jak liczne faktorie handlowe Celtów i ekspansja ich kultury jak np. dżinsów swojego czasu, spowodowały zniekształcony obraz, który przenieśli ze sobą historycy. Renesans kultury Celtów w obrębie upadającego Cesarstwa Rzymskiego to kolejny raz przetworzony obraz, na który zapanowała moda. W efekcie otrzymujemy jakiś skrawek prawdy, który on jako autor książki „Mitologii Celtów” postara się przybliżyć. I to Lisiołowi bardzo pasuje! . Książka zaczyna się od przedstawienia głównych bohaterów, czyli Celtów. W końcu trzeba wiedzieć, kto zacz, żeby zrozumieć strefę mitologiczną. W skrócie najpierw profanum, potem sacrum. Dzięki czemu dowiecie się np. że w Galii Narbońskiej (Gallia Togata) nosi się togę, a w Galii Niezawisłej (Gallia Bracata) trzeba wyposażyć się w spodnie. Wiedza ta może uratować Wasze pozostanie w jednym kawałku! . Warto też poznać się na zasadach rządzących społecznością Celtów określanych również jako Galowie – choć nie tylko. Plemion w tej kulturze było wiele, ale król takiego plemienia musiał być pozbawiony wad, gdyż reprezentował doskonałość wszystkich – patrz Lisioł. Teoretycznie król był mężem wszystkich kobiet, a inni mężczyźni go w tym zastępowali. Również wszystkie dzieci były jego, dlatego nieślubne lub o niejasnym pochodzeniu również miały wysoką pozycję społeczną jako potencjalne potomstwo króla. . A to dopiero początek ogromu wiedzy, który na Was czeka! Czy wyobrażacie sobie fakt, że w małżeństwie decydował ten, kto wniósł większy majątek i mogła to być kobieta? Odlot! Nic dziwnego, że bóstwa żeńskie stały w tym panteonie wysoko. W końcu jak wspomina Ammianus Marcellinus z IV wieku „Cały zastęp obcych nie zdoła sprostać jednemu Galowi, jeśli przyzwie na pomoc żonę”, a co dopiero boginię *mruknął Lisioł, siedząc z Eponą na koniu*.