« L’homme que j’aime et avec qui je devais vieillir est mortellement malade. Le verdict est sans équivoque. Il n’y a pas eu de signes avant-coureurs. Dans un mouvement de défense, nous parlons d’amour. Nous allons nous battre, nous serons ensemble. Nous n’allons pas capituler. » Ce livre n’est pas seulement le récit du combat perdu d’avance que livrèrent Agata Tuszynska et son mari Henryk Dasko contre le Glioblastome multiforme, la plus féroce des tumeurs du cerveau, c’est aussi le journal d’un amour. Un amour plus fort que la mort inévitable, un amour qui prend ses racines dans l’admiration qu’Agata porte à Henryk. Sur un axe Varsovie-Toronto, les amants sont ensemble transportés dans cette « zone dangereuse » qu’est la maladie, évoquée ici avec une précision et une virtuosité stylistique qui évoquent L’année de la pensée magique de Joan Didion. L’amant protecteur et roi devient un patient dans un monde neuf. Devant l’absence d’avenir, c’est le passé qu’on revisite, Varsovie, une famille juive, la guerre et l’extermination des juifs d’Europe, la littérature aimée, l’écriture, le talent des mots. C’est à Paris, pendant la promotion de L’Histoire familiale de la peur, qu’Agata apprend la mort d’Henryk. Les Exercices de la perte s’apparentent à un journal intime où l’on suit l’auteur presque jour après jour, mois après mois. Ses phrases simples, son style limpide, débordent d’émotions : l’amour, certes, mais aussi le désespoir, la rage, la tristesse extrême, l’inquiétude, la peur.
"Pisarka, poetka, reportażystka, córka znanego reportera sportowego Bogdana Tuszyńskiego i dziennikarki Haliny Przedborskiej. Ukończyła Wydział Wiedzy o Teatrze na warszawskiej PWST. Wykłada na Uniwersytecie Warszawskim.
Jest autorką popularnych książek o teatrze i biografii m.in. Marii Wisnowskiej, Isaaca Bashevisa Singera oraz Ireny Krzywickiej. Również jej książki autobiograficzne: Rodzinna historia lęku oraz Ćwiczenia z utraty spotkały się z gorącym przyjęciem. Wydana w marcu 2005 bestsellerowa Rodzinna historia lęku (nominowana do Prix Medicis), to dramatyczna i wielowymiarowa opowieść o losach polskich i żydowskich przodków autorki. Zapis walki z chorobą nowotworową jej męża, Henryka Dasko jest tematem osobistej książki Ćwiczenia z utraty (2007), która ukazała się także po francusku i koreańsku. Oskarżona: Wiera Gran - historia śpiewaczki z warszawskiego getta oskarżonej po wojnie o kolaborację z Niemcami, była niekwestionowanym bestsellerem i tematem burzliwych dyskusji. Oskarżona doczekała się wielu zagranicznych wydań, między innymi we Francji, Hiszpanii, Włoszech, Holandii, Grecji i Izraelu, w Niemczech i Stanach Zjednoczonych. Tyrmandowie. Romans amerykański (2012), to opowieść o ostatnim okresie życia autora "Złego" u boku jego amerykańskiej żony Mary Ellen Fox.
Ostatnio wydana Narzeczona Schulza, inspirowana postacią Józefiny Szelińskiej - jedynej kobiety, której B. Schulz zaproponował małżeństwo, była gorąco przyjęta zarówno w Polsce jak i we Francji. Równolegle z biografistyką i reportażem Agata Tuszyńska uprawia twórczość poetycką.
W swoim dorobku ma m.in. nagrodę im. Ksawerego Pruszyńskiego, przyznawaną przez polski PEN-Club za wybitne osiągnięcia w dziedzinie reportażu literackiego i literacką eseistykę."
„Ćwiczenia z Utraty” to jedna z najpiękniejszych i najbardziej wartościowych lektur na jakie miałem okazję natrafić. Jest przepełniona bólem i goryczą, ale i nadzieją, szczególnie wydanie uzupełnione z 2021 roku. Rozumiem jej niezrozumienie, jest to książka bardzo wizualna i intymna w swojej naturze, opisuje niezwykle intymne momenty życia i choroby męża autorki, a zarazem jej własną bitwę wewnętrzną z samą sobą. Po utracie męża walczy żeby odszukać siebie, i jednocześnie przynosi do głowy całą listę pytań: kim człowiek staje się po utracie? Jak kontynuować życie, kiedy któryś z jego fundamentów upadł? Jak się odbudować? Agata Tuszyńska fenomenalnie opisała te wszystkie zagwozdki, posługując się własnym przykładem, dzięki czemu jest to lektura niesamowicie osobista i wciąga do świata autorki, w sposób, w który możemy się poczuć uczestnikami zdarzeń, jakbyśmy ćwiczyli utratę właśnie z nią.
Collection of short notes, snapshots from daily struggle and last days of author's husband, honest documentation of emotions, memories and hope. Really touching and close to death experience memoir.
każda strona tej książki po prostu boli. a najbardziej człowieka, który doznał straty. na samym początku lektury bałam się fali emocji, która mnie zaleje. i tak, zalała. jednak chyba potrzebowałam podobnych emocji, specyficznego oczyszczenia. agata tuszyńska sprawiła, że w końcu mogłam zapłakać, nad sobą i bliską osobą.
o odchodzeniu trzeba umieć opowiadać. tuszyńska zdecydowanie umie.