سرخ و آبی- دو داستان و بیست شعر

by Jorge Luis Borges, حسن تهرانی, (محمود مشرف آزاد تهرانی (م. آزاد

Spanish

Genres: Fantasy

99 pages

First published January 1, 1977

About the author

Jorge Francisco Isidoro Luis Borges Acevedo was an Argentine short-story writer, essayist, poet and translator regarded as a key figure in Spanish-language and international literature. His best-known works, Ficciones (transl. Fictions) and El Aleph (transl. The Aleph), published in the 1940s, are collections of short stories exploring motifs such as dreams, labyrinths, chance, infinity, archives, mirrors, fictional writers and mythology. Borges's works have contributed to philosophical literature and the fantasy genre, and have had a major influence on the magic realist movement in 20th century Latin American literature.
Born in Buenos Aires, Borges later moved with his family to Switzerland in 1914, where he studied at the Collège de Genève. The family travelled widely in Europe, including Spain. On his return to Argentina in 1921, Borges began publishing his poems and essays in surrealist literary journals. He also worked as a librarian and public lecturer. In 1955, he was appointed director of the National Public Library and professor of English Literature at the University of Buenos Aires. He became completely blind by the age of 55. Scholars have suggested that his progressive blindness helped him to create innovative literary symbols through imagination. By the 1960s, his work was translated and published widely in the United States and Europe. Borges himself was fluent in several languages.
In 1961, he came to international attention when he received the first Formentor Prize, which he shared with Samuel Beckett. In 1971, he won the Jerusalem Prize. His international reputation was consolidated in the 1960s, aided by the growing number of English translations, the Latin American Boom, and by the success of Gabriel García Márquez's One Hundred Years of Solitude. He dedicated his final work, The Conspirators, to the city of Geneva, Switzerland. Writer and essayist J.M. Coetzee said of him: "He, more than anyone, renovated the language of fiction and thus opened the way to a remarkable generation of Spanish-American novelists."

Reviews

[Βίκυ Τοπρίσκα]

«Διότι, βέβαια, κανείς δεν έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να βρει τη διέξοδο (ή το κέντρο) ενός λαβυρίνθου από έναν τυφλό, απαλλαγμένο απ’ το μαρτύριο των συνεχών εναλλακτικών λύσεων»

ΑΚ/ Απρίλιος 1982

[Mark Seemann · Rating 3 out of 5]

To korte historier hver læst på et kvarter til en halv time. Særligt den anden historie, Blå tigre er typisk Borges. Her leges med grænserne for matematik på en måde, så det sikkert kildrer hos humanister med en uforløst kærlighed til naturvidenskab.

Det havde sikkert sagt mig mere da jeg var atten end det gør i dag, hvor jeg ærligt talt har tæsket igennem en del rigtig matematik.

[George K. · Rating 3 out of 5]

Πρόκειται για μια μικρή δίγλωσση έκδοση που περιλαμβάνει δυο μικρές ιστορίες, καθώς και κάποια ωραία σχέδια του Alfredo Gonzalez. Είναι η πρώτη μου επαφή με τον τεράστιο αυτόν συγγραφέα και ποιητή, υποκλίνομαι στην εξαιρετική του γραφή και στις ξεχωριστές ιστορίες που διάβασα, αλλά δεν νομίζω ότι είναι και οι πιο γνωστές του ή καλές του ιστορίες.

Η πρώτη ιστορία έχει τον τίτλο Το ρόδο του παράκελσου, εξού και το "ρόδινο". Ο Παράκελσος ήταν ένας μεγάλος αλχημιστής του μεσαίωνα, και στην σύντομη ιστορία τον βλέπουμε στο εργαστήρι του να δέχεται μια επίσκεψη από έναν ξένο, που μάλλον θέλει να γίνει μαθητής του, θέλοντας όμως πρώτα να δει με τα μάτια του τις δυνάμεις του Παράκελσου, με την βοήθεια ενός ρόδου. Ενδιαφέρουσα ιστορία, αλλά όχι και από τις καλύτερες που έχω διαβάσει. Φυσικά καλογραμμένη.

Δεύτερη και τελευταία ιστορία της έκδοσης αυτής, είναι αυτή με τον τίτλο Γαλάζιες τίγρεις, εξού και το "γαλάζιο". Ένας Σκωτσέζος καθηγητής πανεπιστημίου στην Λαχώρη της Ινδίας, επισκέπτεται μια επαρχία της Ινδίας, όπου υποτίθεται ότι κυκλοφορούν γαλάζιες τίγρεις, θέλοντας να τις δει από κοντά, αν όντως υπάρχουν. Τελικά βρίσκει κάτι γαλάζιες πέτρες, με ιδιαίτερα παράξενες ιδιότητες που καταρρίπτουν την όποια λογική, μαθηματική και μη. Καλύτερη από την πρώτη ιστορία, περίεργη, και απίστευτα καλογραμμένη.

Γενικά: Απλά μια καλή πρώτη αρχή με το τεράστιο έργο του Μπόρχες, είδα κάποια στοιχεία της γραφής και της σκέψης του, αλλά φυσικά δεν βγάζω συμπεράσματα από μόνο δυο πολύ μικρές ιστορίες.