Wspomnienia. Wiersze. Opowiadania

by Tadeusz Borowski

Teksty "Wspomnień i opowiadań" oparto na ostatnich wydaniach za życia Autora.

Genres: Classics

317 pages, Paperback

First published January 1, 1981

About the author

Tadeusz Borowski (1922-1951) - prozaik, poeta, publicysta. Urodził się w Żytomierzu w Ukrainie, zmarł śmiercią samobójczą w Warszawie. Studiował polonistykę na podziemnym Uniwersytecie Warszawskim, brał aktywny udział w podziemnym życiu kulturalnym w czasie wojny. W 1943 roku został aresztowany, trafił do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, następnie przetransportowano go między innymi do Dachau. W 1946 roku powrócił do kraju. Po 1948 roku stał się zwolennikiem partii komunistycznej, a swoją twórczość podporządkował założeniom realizmu socjalistycznego. Zadebiutował w 1942 roku cyklem wierszy Gdziekolwiek ziemia. W 1948 roku opublikował dwa tomy opowiadań - Pożegnanie z Marią i Kamienny świat - które spotkały się z szerokim odzewem.

Reviews

[Amy]

wstrząsająco opisane, ale muszę przyznać, że bardziej uderzyły mnie wiersze niż opowiadania

[Goodnight Sweet Prince]

Wstrząsające.


Doskonale rozumiem, dlaczego opowiadania Borowskiego spotkały się najpierw z tak ogromną krytyką oraz dlaczego omawia się je obecnie w szkole(w skandalicznie małej ilości, uważam).

Wielu osób chciałoby w literaturze obozowej doszukać się przykładów heroizmu czy choćby ludzkiej solidarności. Chciałoby prostymi określeniami rozgraniczyć kata i ofiarę, a następnie przeprowadzić sakralizację tej drugiej. Borowski pokazuje nam świat zupełnie odarty z nadziei, którego tragizm polega na niemożności zachowania przez jednostkę człowieczeństwa. W jego ujęciu zlagrowanie staje się wręcz niezbędne do ocalenia. Pokazuje sprawnie działającą maszynę zagłady, przerażająco przemyślaną, która w taki czy inny sposób, prędzej czy później doprowadza do zagłady człowieka, która nawet jeśli nie zabija, nieuchronnie coś w człowieku zmienia. Niektóre wiersze Borowskiego zdają mi się nieco zbyt patetyczne, moralizatorskie, jednak od jego prozy(do której podobno nie przykładał tak wielkiej wagi) nie sposób się odciąć. Burzy ona wygodne schematy myślowe i pozostawia w człowieku uczucie głębokiego podskórnego przerażenia.


PS. Oprócz pożegnania z Marią. Przyznam szczerze, że nie zapamiętałam z niego nic szczególnego, poza nadużywaniem przymiotników

[martyna]

bardzo smutne. i przejmujące. nie wyobrażam sobie życ w takiej rzeczywistości

[Katarzyna]

WO!
Przygotujcie przed zaczęciem:
-melisę
-miętę
-chusteczki
-misia do przytulania

.............................

[dominika]

tego nie da sie ocenic
absolutnie przerazajace

[Julia Warszawska]

nie oceniam duzych doswiadczen