Bundel met verhalen van wisselende lengte. Het titelverhaal over jazzmusici in Den Haag omvat bijna een kwart van het boek, daarna volgen wat kortere verhalen, veelal over zijn jeugd in de omgeving Leiden/Oegstgeest. Tot voor kort had ik nooit van F.B.Hotz gehoord terwijl hij toch o.a. de P.C.Hooftprijs heeft gewonnen. Ik vond de melancholieke, gedeeltelijk autobiografische verhalen erg goed geschreven. Zeer gedetailleerde beschrijvingen van hoe hij als jongetje naar de wereld om hem heen keek met diverse historische details. Tegelijkertijd wordt typisch menselijk gedrag meedogenloos ontleed.
In een schitterende stijl geschreven serie korte verhalen. Veelal gesitueerd in jaren ‘20 of ‘30 en daardoor mooi melancholisch, maar nooit sentimenteel. Veel jazz, soms geschreven vanuit het perspectief van een kind, ongetwijfeld sterk autobiografisch. Prachtig!
Serie korte, meest autobiografische verhalen die zich in den Haag en Leiden van de jaren twintig tot vijftig afspelen. Gewone herinneringen, veel jazz, boze. moeders en vrouwen en alledaagse jeugd herinneringen. Niks bijzonders zou je denken, maar toch werken de verhalen hypnotisch door de melancholische schrijfwijze van Hotz en steeds had ik momenten dat ik zelf even in mijn herinneringen verdwaalde.