Le Silence des autres

by Lydia Gouardo

Ça s'est passé en Seine-et-Marne, dans un charmant village à une demi-heure de Paris, dans l'indifférence totale des voisins, des gendarmes, des services sociaux, de la justice et des médecins... " Pourtant, tout le monde savait. "

Avec la collaboration de Jean-Michel Caradec'h, grand reporter, Prix Albert-Londres.

Genres: Nonfiction, Audiobook, Drama, Crime, Roman, True Crime, Biography

258 pages, Paperback

First published January 1, 2008

Reviews

[Dora Santos Marques · Rating 3 out of 5]

A minha opinião em vídeo: https://www.youtube.com/watch?v=POdxn...

Mais um livro de não ficcção sobre uma filha que passou uma vida de terror e que teve 6 filhos do próprio pai. A história é passada em França e é um livro muito violento.

[Tânia Tanocas · Rating 4 out of 5]

4.5*

Lygia tentou de tudo para se fazer ouvir e tentar parar aquele martírio, falou com polícias, morou ao pé de técnicas sociais, teve internada em hospitais, (pelo menos 8 vezes), teve vizinhos que ouviam os seus gritos, súplicas e choros, durante 28 anos Lydia tentou abrir os olhos de quem não queria ver, mas em troca só recebeu o silêncio dos outros.

Opinião completa aqui: http://baudatanocas.blogs.sapo.pt/o-s...

[delenn ★ · Rating 5 out of 5]

je savais que ce livre serait difficile, mais je ne m'attendais pas à une histoire aussi dure, aussi injuste.

Lydia raconte ce qu'elle a vécu avec beaucoup de sincérité, sans détours. on ressent toute la violence qu'elle a subie, pas seulement à cause de son agresseur, mais aussi à cause du silence autour d'elle (d'où le titre). personne ne l'a protégée. ni sa famille, ses voisins, ou les institutions.

ce qui m'a aussi frappée, c'est la façon dont elle raconte certains passages. parfois, c'est tellement devenu son quotidien qu'elle ne se rend même plus compte à quel point c'est affreux. elle décrit des choses très graves avec une forme de détachement, presque comme si elle énumérait des faits banals. à un moment, elle dit même qu'elle a peur d'ennuyer le lecteur parce que "c'est toujours pareil" en parlant des violences physiques et sexuelles qu'elle subit au quotidien, parce que c'était sa normalité. ce passage m'a bouleversée. c'est là qu'on comprend vraiment l'ampleur de ce qu'elle a traversé.

ce n'est pas un livre bien écrit au sens littéraire, mais ce n'est pas ce qu'on attend ici. ce qu’elle raconte est si fort que la simplicité de ses mots suffit. j'ai été touchée par son courage, sa capacité à continuer malgré tout, à témoigner pour que les choses changent.

c'est un livre difficile, mais important. il donne une voix à celles qu’on n'a pas écoutées. et même si j'ai refermé ce livre avec le cœur serré, je suis contente de l'avoir lu.

[Leonda Wijen]

Wat daar allemaal gebeurd is.
Ongelooflijk wreed.
Onvoorstelbaar.
Gruwelijk.
Deze woorden zijn ontoereikend. Ze dekken de lading bij lange niet.

[Ricardo Primo · Rating 3 out of 5]

Como é que é possível que algo assim se passe na nossa sociedade. Mas a verdade é que se passa mesmo. Uma história muito dura de ler que nos deixa a pensar como é que alguém pode fazer tanto mal a outra pessoa e tratá-la como um objeto expondo-a a tanta privação e maldade.
Quantas mais lydias existirão por este mundo fora.

[Daniela Rosas · Rating 3 out of 5]

Bem o que é que posso dizer deste livro???
Foi dos livros mais difíceis que eu já li até hoje, não pelo tamanho, não por ser mau, mas sim pela história horrível que nos conta.
A vida desta mulher foi tão terrível que contado num livro parece que foi algo banal depois de já terem sido escritos tantos outros com histórias verídicas de mulheres que viveram em cativeiro durante tantos anos.
Mas a verdade é que viver em cativeiro durante 28 anos, ter sido preso pelo homem a quem chamava pai, violada, torturada, espancada e ainda por cima ter tido 6 filhos deste monstro e conseguir suportar tudo isto e continuar viva e a lutar pela sua nova família é algo extraordinário.
Não sei como é que ela consegue.

Bem mas falo mais no comentário que irei publicar nos próximos dias no blog.
Fiquem atentos www.gothicclare.blogspot.pt

[Sara Cristina · Rating 5 out of 5]

Opinião em video: https://youtu.be/hM0rumAH_8Q

Eu fiquei completamente agarrada à história. É um relato em primeira pessoa, em que Lydia Gouardo nos fala dos horrores que passara em 28 anos de cativeiro. Este livro fez-me mesmo pensar, fez-me refletir e chorar. Foi um misto de sentimentos que eu própria não consigo expressar. Eu própria admito que não conseguiria aguentar tanto tempo camuflando estas situações, sem procurar ajuda, sem falar.
Este livro mexeu imenso com o meu coração, com os meus sentimentos e sobretudo fez-me refletir como todos os meus problemas são mínimos comparativamente aos problemas desta menina.
Aconselho vivamente a lerem esta história. Uma história que certamente vos ficará na memória.

[Mónica Pereira · Rating 3 out of 5]

O que dizer deste livro?

Sair da minha zona de conforto e pegar numa história verídica não é fácil, porque mexe com os sentimentos da pessoa...

À medida que ia avançando na sua leitura só me perguntava "O que se passa na mente de certas pessoas?" "Como é que é possivel haver monstros destes, capazes de torturarem uma criança, fazer as coisas mais inamagináveis que possa existir?"..

A verdade é que ainda nos dias de hoje isso acontece e o que choca mais é quando ê alguém familiar, alguém que devia estar presente para proteger, criar e cuidar...

Por mais palavras que descrevam o sofrimento desta mulher, nunca sentimos o que ela sentiu, imaginamos e nem isso mostra o que ela passou...

Ninguém devia passar por isto, deixa marcas!

[Ana Vaz · Rating 5 out of 5]

5☆
Sem sombra de dúvidas, sem exageros, sem mentiras, de início ao fim, cada página deste livro é uma tortura.
"Teve 6 filhos do homem a quem chamava pai. Toda a gente sabia... mas ninguém ousa falar".
Como é possível??? Como é que alguém pode ser tão cruel?
Violar uma pessoa todos os dias. Espancar uma pessoa todos os dias. Deixar passar fome, sede, amarrar durante dias. Foram 28 anos em cativeiro. É doloroso. É desumano. É assustador.
É difícil engolir cada uma das descrições, porque são reais e imaginava cada cenário na minha cabeça.
Não é para qualquer leitor. É preciso muito estômago para ler este livro. Mas se tiveres coragem, força.
Quanto mais Lydias andam por aí? Muitas...

[Femke · Rating 5 out of 5]

Dit boek is waargebeurd, ongelooflijk. Hoe kunnen mensen dit iemand anders aandoen? Ik ben er zelf helemaal ondersteboven van... Het boek is prachtig geschreven met enorm veel detail, zeer knap dat 'Lydia' dit zo heeft kunnen vertellen. En dat ze nu een man in haar leven toelaat, respect voor deze vrouw. Haar geheimen, angsten en wensen staan op papier, evenals de enorm
Zieke gedachte van haar vader... Ik vind het nog steeds ongelooflijk maar vind wel dat je dit boek moet lezen, laat dit noot gebeuren bij jou geliefden....

[Karolína Kocourková · Rating 5 out of 5]

Je opravdu těžké tuto knihu ohodnotit. Jde o velmi silný příběh, o kterém jsem donedávna neměla vůbec tušení. Přemýšlím, jestli plným počtem hvězd vlastně nepodporuji jejího otce a ta zvěrstva, která jí prováděl. Ale spíš to cítím tak, že tím vyjadřuji podporu jí. Každý by měl vědět, co všechno se může dít za zavřenými dveřmi.

Na tuto knihu jsem narazila díky doporučení – sama bych po ní asi nesáhla.
Celý příběh se točí kolem rodiny Gouardo. Lydia neměla právě šťastný začátek života, a dospívání bylo ještě mnohem horší.
Už jen ta představa, že máte děti se svým vlastním otcem, který vás mučí, bije a pravidelně zneužívá. A co hůř – ani se o ty děti nemůžete starat. Jste jen nástroj k uspokojování jeho zvrácených tužeb a k rození dětí, po kterých touží.

Ani děti na tom nebyly lépe. Do školy chodily jen výjimečně, otec je držel doma a využíval k nucené práci.
A Lydia? Ta v tom byla naprosto sama. Nikdo jí nevěřil – otec měl známosti a každému tvrdil, že je mentálně zaostalá.

Je to otřesný příběh, o kterém by se mělo víc mluvit. Zároveň je to ukázka naprosto zarážejícího selhání policie, sousedů, sociálních služeb a všech, kteří museli aspoň něco tušit.
Doporučuji jen silným povahám.

[Delphine De Rammelaere · Rating 5 out of 5]

Dit boek trekt je mee in het verhaal over Lydia en haar familie. Ze hebben allemaal vreselijk dingen (verkrachting en mishandeling) meegemaakt en hoewel het ziekenhuis, de politie, de buren, … er iets van wisten, werd er niet ingegrepen. Bij dit boek moest ik soms wel even slikken/stoppen met lezen omdat dit echt gewoon zo verschrikkelijk is. Naast het verschrikkelijke verhaal vind ik het zeer moedig van Lydia dat ze dit deelt met de hele buitenwereld. Het is wel op een zeer mooie manier neergeschreven.

[Jet R · Rating 4 out of 5]

Zo heftig dat het bijna ongeloofwaardig is maar het is toch echt gebeurd. Typisch een verhaal waar je buikpijn van krijgt of misselijk van wordt maar je kan het niet weg leggen. Ben zelf niet van dit soort verhalen, dus vandaar de 4 sterren. Verder heb ik bijzonder veel bewondering voor deze vrouw, en hoe open ze over haar verleden is.

[Sabrine S · Rating 3 out of 5]

C’est une histoire difficile à lire. Elle montre les horreurs qu’a vécues cette femme et les conséquences du silence des gens. Elle dénonce aussi les failles d’un système judiciaire qui laisse tomber sans cesse les victimes d’abus.

[Aagje Anker]

soortgelijk boek gelezen, te intensief om deze ook te lezen

[Amalie Kristen · Rating 4 out of 5]

The book is short but it gives all details needed. Most of the times it unbearable to read the true horror of what she went through her childhood and most adulthood.
I cannot fathom that this was happening... Going on while people knew about it and they did nothing. I get that it was ''kind of'' hard for some people to do something about the crime, but still... Everybody should act on their gut and keep pushing the government/police if they knew something was totally wrong and against human rights.

I understand the kind of relief people get from knowing ''it wasn't her real father'' - but still, to her it's her father. It's the man that raised her, it's the man that's the father figure for her. Therefore what went on and on, was wrong! - But thank god none of the kids were that genetic at fault. (if it would've been her real father). I'm saying that because of my concern of the human race because I cannot stand inbreeding.

I'm glad she came out with her story and I'm glad she didn't leave out anything that would've been ''too much''.

This book is the realest and I'm sad to say that I'm happy it wasn't any longer, because it wasn't a so-called thrill to read, because I was truly feeling everything with Lydia, so thank you, for this insight and may no one ever relate her story, because I wouldn't want this to happen to any other girl like her.

[Tita · Rating 4 out of 5]

Esta é a história verídica de Lydia Gouardo que, juntamente com os seus dois irmãos mais velhos, Bruno e Nadia, foram viver com o seu pai (e que posteriormente iria descobrir que este homem não era o seu pai biológico).
Duro. Cru. Revoltante. Que nos destroça.
Lydia viveu tantos tormentos, tanta violência, tanta privação, que é difícil acreditar.
Mesmo antes de começarem os abusos sexuais, a vida de Lydia e dos irmãos já não era fácil. O seu pai, o "Velho" como é conhecido no livro, privava-os de comida, de interacção social. Não podiam falar com ninguém, não iam à escola, só lhes dava comida e água duas vezes ao dia e em pouca quantidade, e ainda lhes batia.
Ainda em criança, Lydia é agredida pela "Velha", como castigo. É metida dentro da banheira, com água a ferver e esfregada com uma escova e produtos químicos, que lhe arrancaram a pele e carne. Este é um dos exemplos da violência que Lydia sofreu.
Depois, com cerca de 8 anos, o "Velho" viola-a pela primeira vez e que irá durar durante 28 anos.
28 anos onde ninguém fez nada para ajudar esta criança e posteriormente mulher.
Nem polícia, nem serviços sociais, nem justiça, nem mesmo os médicos que a assistiram aos seus 7 partos.
O homem, além de se rum completo monstro, nojento, era ainda um aproveitador, que tentava viver à conta das pensões de Lydia e dos seus filhos/netos.

[Mel (Daily Prophecy) · Rating 3 out of 5]

Heftig, indrukwekkend verhaal. Dat zulke dingen gebeuren - dat mensen elkaar zulke dingen aan kunnen doen - verschrikkelijk! Ik heb het verhaal in één ruk met open mond gelezen. Het greep mij ontzettend aan. Vooral het feit dat haar broer haar zus heeft geholpen met ontsnappen, maar dat ze haar niet helpen. Zij blijft in de ellende zitten van mishandelingen, onderdompelen in kokend heet water, verkrachtingen - met de nodige voorwerpen en speeltjes, afschuwelijk. En dan ook nog eens de mensen die ervan afwisten, maar die er nooit iets aan gedaan hebben. Hoe kan je dan met jezelf leven? Het is schandalig om jezelf te verstoppen achter het 'ik wist er niets van.' Zo makkelijk om te zeggen, maar je bent toch wel een heel slecht mens als je zoiets laat gebeuren.

Ik vind het wel knap dat ze uiteindelijk een man in haar leven kan toelaten, nadat haar leven zo is toegetakeld door die smeerlap. Dat vereist toch een sterk karakter en een doorzettingsvermogen om er toch nog iets moois van te maken. En knap van haar man dat hij de situatie zo goed heeft aangepakt en kan omgaan met haar kinderen en haar verleden. Je moet dat toch maar aankunnen.

Niets anders dan bewondering voor deze vrouw.

[Marta · Rating 3 out of 5]

Tristeza e raiva ao mesmo tempo.

[Samira · Rating 5 out of 5]

That's a hard read. I will not forget this book.

[Elyse · Rating 5 out of 5]

Ce livre m’a tout simplement chamboulé. Après avoir regardé la vidéo de son interview, je me suis intéressée à son livre. Ce livre est vrai, pas de superflu, on a vraiment l’impression d’assister à une conversation avec Lydia elle-même. On est exposé aux méfaits d’un personnage réel, psychopathe, narcissique, pédophile, avec un complexe de supériorité et sado, le mal incarné en personne.
On peut être vraiment troublé par l’incapacité de réaction de la part des forces de l’ordre mais aussi de toute une ville entière ainsi que des personnels soignants. Le récit de Lydia est vraiment poignant. Tous les actes qu’elle a subi semble au-dessus de l’imaginable.
Je ne comprends pas la décision du jugement concernant la belle-mère. Malgré le fait qu’elle a assisté à tous ces crimes, qu’elle a elle-même aussi participé à certains, en plus de ça elle a rendu handicapé Lydia et a même abusé sexuellement un des enfants, elle s’en sort seulement avec quatre ans de sursis, ce qui est si peu pour tout le mal qu’elle a engendrée aux côtés de son mari. Tout comme son mari, elle est le mal incarné à vouloir souhaiter que Lydia souffre encore plus et qu’elle n’a pas mérité assez de violence.
C’est tout simplement incompréhensible que des êtres vivants puissent vouloir et faire autant de mal à d’autres individus. Rien que le fait d’enlever des enfants à une institut de protection devrait être condamné par la loi. Si les enfants ont été placés, c’est qu’il y a une bonne raison, ils ne peuvent pas se retrouver aux côtés des individus pour lesquelles ils ont été placés. Cela aurait dû paraître suspect au service de protection.
De plus, Lydia a avoué lors de tous ses accouchements que le père de ses enfants était son propre père, cela aurait dû être enquêté en interne auprès des soignants. Ce n’est pas anodin qu’une personne dise ça.
La pauvre Lydia a tellement tenté de se faire aider, à tendu sa main envers tant de personnes sans que personne ne la tend en retour … le titre de son livre, porte bien son nom face à son vécu.
Ce qui m’a choqué aussi, c’est le fait qu’elle s’est échappée de chez elle pour aller à Paris et qu’elle s’est fait emmener au poste. Rien que de voir son père elle s’urine sur elle-même, cela montre un gros choc psychologique, et cela ne semble pas perturber les forces de l’ordre.
Les actes du père sont tout simplement atroce, violent et surréaliste. Il faut vraiment être un démon pour imaginer et appliquer tout ça. Souhaiter la mort d’une personne est vraiment horrible. Mais dans ce genre de cas il est totalement compréhensible.
Je suis heureuse que Lydia a pu s’en sortir suite à sa mort. Elle a réussi à s’entourer de bonnes personnes qui l’ont aidé et qui continue de l’aider aujourd’hui. Lydia aura toujours des séquelles physiques et psychologiques de ce qu’elle a vécu. C’est vraiment une personne forte qui s’est battu tout le long de sa vie et qui je souhaite continuera de le faire. Que ce soit pour elle ou pour ses enfants. Elle mérite tout le bonheur du monde et j’espère que sa vie sera à présent facile.
Le fait d’avoir écrit ce livre est très courageux.
Merci Lydia, pour ce témoignage, je vous souhaite de réaliser tout ce que vous voudrez.
Bisous tout le monde, Elyse 🖤

[Beatrica Juráková Szolárová · Rating 5 out of 5]

LYDIA GOUARDO

JEAN-MICHEL CARADEC'H - A VŠICHNI MLČELI


"Nevím, jak tohle budu moct napsat...Lidi to nebudou schopní číst. Zahodí tu knížku."

Tento príbeh ma zničil! Cítila som sa, ako keby som stála v strede zemetrasenia a všetko okolo mňa pomaly, ale isto sa rúcalo a pohltilo ma to do temnoty. Šokujúce a také choré, že som to nezvládala a vyvrátila som obsah svojho žalúdka! Viackrát pri čítaní som sama sebe položila otázku či som normálna, že takéto niečo čítam?!

"Starý tu byl, kam až má paměť sahá. Už moje nejstarší vzpomínka je obraz násilí."

Príbeh nám rozpráva Lýdia a nakoľko nevie poriadne čítať a písať (do školy nemohla chodiť) rozpráva to jednému spisovateľovi. Lydiu a jej súrodencov jeden večer na silu zobral ich otec, ktorý sa čerstvo vyslobodil z väzenia od náhradnej rodiny. Zobral ich do svojho domova, kde žil s manželkou, ktorá bola takisto chorá ako on. Predstavte si "život", kde ste malé dieťa, nosíte handry zo smetiaka, keď ste poslušný, tak dostanete jesť, keď nie, tak viac dní hladujete. Pôjdete von, ale s nikým sa nemôžete rozprávať, a keď rodičia nie sú doma, ste zamknutý v izbe s jedným vedrom, keby ste potrebovali na záchod. Takýto život mala Lýdia a jej súrodenci...

"A pak začalo peklo."

Keď ten starý, hnusný bastard "objavil" jemnosť a krásu Lýdie a jej sestry vrhol sa na nich ako upír na svoju obeť. Všetko sa začalo obchytkávaním, ale to mu samozrejme nestačilo...znásilnenie a bitky boli každodenné. Nešetril ani ich brata.

"Tehdy jsem si opravdu myslela, že otec má právo na cokoliv, protože jsem jeho dcera."

Kde sú svedkovia, ktorí počuli kričať tie deti? Čo polícia?

Neverila som tomu, že nikto nič nespravil! Jednoducho toto je pre mňa nepochopiteľné. Starý vedel manipulovať s luďmi a vedel sa aj vyhrážať. Ale naozaj nikto sa nenašiel, kto by tým deťom pomohol?! Viac ako dvadsať rokov žila takto Lýdia pri ňom. Jej súrodenci utiekli, jej sa to nikdy nepodarilo...a keď to skúsila, tak za to zaplatila obrovskú daň (ako napríklad, keď jej nalial kyselinu na nohy, aby jej prešla už chuť utiecť).

"Byla jsem budoucí matka děti mého otce."

Starý chcel mať veľkú rodinu. A na ten účel použil Lýdiu. Ten dlhý proces, kým otehotnela, to týranie..je mi zle naozaj je mi zle aj o tom písať. Tento príbeh vo mne bude rezonovať ešte dlho.

"Hledal stále nové předmety, kterými by mohl do mě vniknout. Vyzkoušel náčiní, které v kuchyni a v domě našiel. Pak přešel na bednu s nářadím. Dokonce po mně přejížděl bruskou, kterou omotal kusem chemlonové příze."

Bude niekedy Lydia slobodná? Dostane pomoc, keď každý roky už mlčí? A keď už nebude v zajatí starého, dá sa po tom všetkom žiť normálny život?! A čo jej deti?

Čitateľ znovu prežije na konci knihy všetko, kde vidíme svedectvá obetí a svedkov. Nahliadneme do súdneho konania. Kniha je naozaj len pre silné povahy!!! Týranie, znásilnenie, pedofília, zoofília, choré a nechutné "hry".

[Patricia De Boer · Rating 4 out of 5]

Een indringend waargebeurd verhaal over een vrouw die vanaf kindsaf aan door haar stiefvader en diens vrouw wordt mishandeld, vernederd en verkracht.
Als klein meisje dat in een pleeggezin woont met haar oudere broertje en zus, worden zij op een dag ontvoerd door hun vader, die zijn tijd in de gevangenis heeft uitgezeten en zijn kinderen komt opeisen.

Dat is het begin van de tijd die lydia als de hel beschouwd.
Eerst is haar oudere zus Nadia het slachtoffer van gruwelijke seksuele activiteiten van haar vader, en de mishandelingen alleen nog fysiek maar zo gruwelijk dat lydia de vreselijke littekens nog steeds bij zich draagt, later botviert hij zijn seksuele driften ook op Lydia.

Wat dit verhaal nog gruwelijker maakt, is dat mensen geweten moeten hebben van wat er binnen het gezin plaats vond.
Zo ontdekt Lydia later, dat er geroddeld werd over hen, en de dorpelingen heel goed wisten dat de kinderen van lydia en haar vader moesten zijn.

Lydia krijgt 6 kinderen van hem, die zij niet zelf mag verzorgen, want dat wordt door zijn vrouw gedaan.
Ook tijdens ziekenhuis bezoeken waar lydia heeft geprobeerd duidelijk te maken wat er gaande was binnen het gezin, werd zij niet geloofd, of draaiden mensen hun hoofd er voor weg.

Wat een hel heeft deze vrouw doorstaan, en wat vind ik het dapper op de manier waarop zij haar leven nu invulling geeft.

[Adri Dosi · Rating 5 out of 5]

166 stran v češtině A všichni mlčeli. A rozhodně to má lepší obálku. Nicméně korekce chyb nebyla dokonalá. Byla chyba si ji vzít do autobusu, protože to byla hard core kniha na kterou nebude mít každý žaludek. Je o to o děsivější že je osobní zpovědí ženy, která to prožila a je to děsivé i proto, že i u nás aktuálně rezonuje příběh dřevorubce a brněnského soudu... dá se to vůbec pochopit? Zjevně se to děje nejen u nás. Zajímavé je, kolik toho mají společného a to uvědomění, kolik takových v reálu je i u nás. A co s tím udělat. Pro některé by to měla být povinná četba, jenže právě ti si to nejenže neprectou, ale ani to s nimi nehne.

[Renata Ackle · Rating 5 out of 5]

É sem dúvida uma leitura que mexe com o leitor, faz sentir tantas emoções confusas e ao mesmo tempo, nunca pensei que um livro tão pequeno contivesse tamanho terror e história, devorei o livro em dois dias pegando nele sempre que tinha um tempo para ler umas páginas, para um livro pequeno acho que foi muito bem conseguido e bastante esclarecedor em todos os aspectos, sem dúvida que o facto de ser uma história verdadeira faz-nos olhar mais em nossa volta e tentar perceber o que nos pode estar a escapar na vida pessoal dos que nos rodeiam, acho que nunca dei 5* mas estas foram bem merecidas

[Josje · Rating 3 out of 5]

Het is zo gruwelijk dat ik bijna niet geloof dat dit echt gebeuren kan met een mens. Sommige zaken snap ik echter echt niet, waarom zou Lydia haar beste vriendin bij haar laten wonen als zij zelf al zo'n slecht leven heeft thuis. Hoe kan het dat deze Marian wél overwicht kan hebben op de volwassenen. Waarom kwam de broer het zusje wel "redden" maar nooit Lydia.
Desondanks een verhaal wat me soms de adem benam, meer dan menig thriller ooit doet.

[Justine · Rating 3 out of 5]

Een boek dat je eigenlijk weg wil leggen, omdat het aantal verschrikkelijke, harteloze gebeurtenissen die Lydia moest meemaken onmenselijk is. Wegleggen kon ik echter niet, want ik moest en zou weten hoe het Lydia nu vergaat. Dit boek is een eye-opener voor hulporganisaties en sociale diensten die in Lydia's leven (en vast ook bij velen anderen) flink tekort hebben geschoten. Ik heb bewondering voor haar doorzettingsvermogen een veerkracht. Dit boek is niet voor mensen met een zwakke maag...

[Vera · Rating 4 out of 5]

Pfoe, waarom ging ik dit boek lezen?! Het is serieus heftig! Wat deze vrouw is overkomen is heel erg en echt ziek.
Goed geschreven, de spanningsboog is juist opgebouwd. Ook de gruwelijkheden worden niet in één keer allemaal over je uitgestort. Dat is bij boeken waarin slachtoffers hun verhaal uit de doeken doen nog wel eens anders.
Maar yikes, ik had soms echt koude rillingen afgewisseld met tranen.

[Michelle · Rating 3 out of 5]

Wat een ontzettend walgelijk verhaal om te lezen. Wat Lydia's stiefvader haar heeft aangedaan, 28 jaar lang, is echt ondraaglijk. Ik heb echt met walging dit boek gelezen, omdat het zo heftig in detail is verteld. Ik vind Lydia ontzettend sterk dat ze het verhaal heeft durven publiceren, dat ze erbovenop is gekomen en dat ze een nieuwe liefde heeft gevonden. Jammer dat Raymond al was overleden voordat er een rechtzaak op hem gespannen kon worden.

[Suzanne W · Rating 3 out of 5]

Helemaal mijn genre, ik ben echt wel wat gewend wat betreft dit soort heftig verhalen, maar het "ongeluk" in bad was echt ongelofelijk gruwelijk. Wat een heftig verhaal! Het deel over Marianne vond ik erg apart (hoezo trekt ze daar in hemelsnaam vrijwillig in). Niet al te best geschreven, veel herhalingen telkens binnen dezelfde alinea.

En hoezo is nog niet onderzocht of dat monster de moordenaar is van de meisjes....!!!!