เพียงใจที่ผูกพัน

by กิ่งฉัตร

837 pages, Paperback

About the author

กิ่งฉัตร เป็นนามปากกา ปาริฉัตร ศาลิคุปต (ปุ้ย) เป็นบุตรของ พล.ร.อ.วิเชียร และ องุ่น ศาลิคุปต จบมัธยมที่โรงเรียนสตรีวิทยา และจบปริญญาตรี วารสารศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน สาขาหนังสือพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คุณปุ้ยริ่มอ่านหนังสือตั้งแต่เรียนมัธยมต้น รักการอ่านและอ่านหนังสือได้แทบทุกประเภท จึงเกิดความรู้สึกอยากจะเขียนหนังสือให้ผู้อื่นอ่าน และมีอารมณ์ร่วมทั้งหัวเราะและร้องไห้ไปกับตัวละคร อย่างที่ตัวเองเคยรู้สึกเคยสัมผัสบ้าง จึงเริ่มต้นเขียนเรื่องสั้นเวียน ให้เพื่อนฝูงในชั้นอ่านก่อน พอขึ้นปี 2 ในมหาวิทยาลัย ก็เริ่มมีบทความลงในหนังสือพิมพ์บางฉบับ และนิตยสารอีกหลายเล่ม เช่น สตรีสาร แพรวสุดสัปดาห์ ขวัญเรือน

กระทั่งเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายจึงได้เริ่มต้นเขียนนวนิยายเรื่องยาวเรื่องแรก คือ พรพรหมอลเวง โดยนำนิสัยใจคอเพื่อนสนิทมาเป็นตัวเอกของเรื่อง ระหว่างนั้นคุณปุ้ยเริ่มต้นทำงานครั้งแรกที่หนังสือพิมพ์ผู้จัดการปริทรรศน์ ทำอยู่ประมาณ 2 ปี ก่อนจะลาออกมาเขียนหนังสือเป็นอาชีพ

คุณปุ้ยมีสิ่งที่ยึดในการทำงาน คือ เขียนหนังสือตามใจคนเขียนเป็นหลัก เพราะถือว่าคนเขียนเป็นคนอ่านคนแรก ถ้าอ่านแล้วสนุก คนอ่านส่วนหนึ่งที่มีชอบเรื่องในแนวเดียวกันก็คงสนุกด้วย เขียนในสิ่งที่ชอบที่ถนัด และเขียนด้วยใจรักการทำงาน

ช่วงแรก ๆ ก่อนใช้นามปากกากิ่งฉัตร เคยใช้นามปากกาในการเขียนเรื่องสั้นว่า "ทองหลางลาย" แต่พอเริ่มเขียนเรื่องยาวก็ได้ใช้ "กิ่งฉัตร" มาตลอด โดยนามปากกานี้มีที่มาจากคำสุดท้ายของชื่อจริง โดยเธอเปรียบ "กิ่งฉัตร" ว่าเหมือนกับกิ่งก้านสาขาที่แยกออกมาจากต้นซึ่งก็คือตัวเธอ ที่เวลาเขียนหนังสือจะรู้สึกเหมือนกับว่าไม่ใช่ตัวเอง

Associated Names:
อลินา เป็นอีกนามปากกาหนึ่งของ กิ่งฉัตร ใช้ในงานเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวนเบา ๆ กึ่ง ๆ คอเมดี้ที่เขาเรียกกันว่าแนว Cozy และเรื่องรักแนวเหนือจริงหรือแฟนตาซี เพื่อให้แยกจากเรื่องรักหรือดราม่าของกิ่งฉัตร

ชื่อถง เป็นนามปากกาล่าสุดที่ใช้สำหรับนิยายสไตล์จีน โดยเรื่องแรกที่แต่งชื่อ วาสนาชะตารัก (พ.ศ. 2560) เป็นนิยายแนวน่ารัก โรแมนติค ที่มีเนื้อหาอ่านง่าย น่าติดตาม โดยนิยายเรื่องนี้ผู้เขียนได้ลงให้อ่านออนไลน์เป็นตอนๆที่เว็บไซต์เด็กดี

Reviews

[Patrawan Dear]

#เพียงใจที่ผูกพัน / กิ่งฉัตร

เป็นเรื่องราวความรักความผูกพันอันยาวนานของพี่เสือและน้องมุก ที่แม้อ่านซ้ำก็ยังจับใจ เพราะผู้เขียนสำนวนดี เรื่องราวย่อยง่าย ตัวละครโลดแล่นได้เหมือนมีชีวิตจริง ๆ แม้เล่มจะหนามาก แต่จัดว่าไม่มีช่วงเบื่อ มีจุดพีค มีจุดกระชากอารมณ์ เก็บปมได้ครบเนียน

หลังจากอ่านงานแปลจีนสำนวนชวนปวดหัว แค่นิยายไทยสำนวนดีสักเล่ม เนื้อเรื่องเข้าใจง่าย ไม่ต้องมาก ไม่ต้องเยอะ เท่านี้ก็เพียงพอที่จะช่วยเยียวยาหัวใจได้แล้วค่ะ :)

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

"มุกจะวาดรูปพี่เสือ"
"วาดทำไม"
"ก็ชอบพี่...."...........................โฮะโฮะโฮะ...น้องมุกตรงมากค่ะ^0^
...................................................
"อะไรที่เป็นของพี่...ก็เป็นของน้องมุกด้วย เหมือนที่ตัวและหัวใจพี่เป็นของน้องมุกคนเดียว"........อูยยยยยตายยยย....^0^
..................................................
"น้องมุกไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้...แต่แม่ก็พูดถูก ที่ว่าเสือรักเมียมากกว่าแม่"........55555555โดนใจ

ข้อความต่อไปนี้มีสปอยยยยยยยจ้าาาา"""""


อ่านจบแล้วกรี๊ดสะบัดเลยค่ะ♡๐♡เป็นพันกว่าหน้าที่สนุกมากกกกกกกกกกกก เต็มอิ่มครบรสคุ้มค่ากับการอ่านจริงๆ
แล้วก็เป็นเช่นเคย....เพ้อ....พี่เสือออออพี่เสือออออ....พี่เสือออออน่าร๊ากกกกก♡๐♡.....พี่เสืออออออ

.......พี่เสือ หรือพยัคฆ์พระเอกเรื่องนี้เกิดมาท่ามกลางคำดูถูกเหยียดหยามว่าเป็นลูกไม่มีพ่อ☆๐☆~~มีคุณยายชื่อต้องตา และน้าชายชื่อณรงค์ซึ่งพิการแขนขาลีบ เป็นคนเลี้ยงดูตั้งแต่เกิด....เสือเป็นลูกครึ่งอังกฤษเกิดจากแม่มินตราที่พลาดท่าท้องตั้งแต่อายุ14-15กับนักท่องเที่ยวชาวอังกฤษนามเอ็ดเวิร์ด ที่เดินทางมาท่องเที่ยวเมืองไทย หลังจากเอ็ดเวิร์ดกลับอังกฤษ์ มินแม่ของเสือก็รู้ตัวว่าท้องเมื่ออายุครรภ์ราว6เดือน จะทำแท้งก็อันตรายกับตัวเองจึงต้องจำใจอุ้มท้อง.....และเมื่อคลอด แม่ก็ทิ้งลูกชายไว้ให้ยาย และน้าเลี้ยงไม่ดูดำดูดี....ที่ชื่อเสือเพราะมักจะด่าประชดว่าว่า เสือเป็นลูกเสือลูกตะเข้(โหยยยย...ใจร้าย)จึงให้ชื่อว่าเสือ....เสือเติบโตมากับคำดูถูกดูแคลน และคำสอนของยายและน้า...
ยายต้องตามักจะสอนเสือว่าพ่อแม่คือพระอรหันต์ของลูก....คนที่กตัญญูกตเวทีทำอะไรก็เจริญรุ่งเรือง...ไม่ว่าจะต้องเจ็บปวดฝืนทนเพราะแม่ที่ไม่รู้จักพอและพ่อที่หนีหายไปอย่างไร เสือก็เลือกที่เลี้ยงดูพ่อแม่(รักพระเอกกตัญญูจังเลยย♡๐♡)..เมื่อเติบโตอย่างไม่พร้อมสมบูรณ์จึงต้องดิ้นรนต่อสู้ ขยันทำมาหากิน คิดหาลู่ทางทำการค้าเพื่อให้ได้เงิน
ชีวิตเสือจึงแตกต่างจากเด็กๆคนอื่นที่มีพ่อแม่ดูแลเลี้ยงดู....แต่เสือต้องทำงานทำงานและทำงานหาเงินเลี้ยงตัว และคนในบ้าน...และด้วยความที่ขยันไม่งอมืองอเท้านอนรอโชคชะตา...แถมยังมีหัวทางการค้า มีน้ารงค์คอยให้คำปรึกษาช่วยเหลือและสนับสนุนคิดหาวิธีที่จะเพิ่มมูลค่าสินค้าเพื่อให้เงินเพิ่มพูน...อีกทั้งยังใข้จ่ายเงินอย่างประหยัดคิดหน้าคิดหลัง(เข้าขั้นขี้งก5555) ประจวบกับจังหวะและโอกาส ทำให้การค้าเจริญเติบโตขยายไปจนกลายเป็นนักธุรกิจที่ครอบครองเป็นเจ้าของกิจการธุรกิจการค้ามากมายในจังหวัดและใกล้เคียง เป็นที่จับตามองของนักการเมืองท้องถิ่น จากไอ้เด็กหัวแดงนั่งขายปลาสวยงามที่เพาะเองในตลาดนัดที่ใครๆก็ล้อเลียนดูถูฏ....กลายเป็นเสี่ยเสือเศรษฐีผู้ร่ำรวยที่ใครๆก็อยากประจบประแจงเลียแข้งเลียขา เป็นเจ้าของโรงแรมหรูระดับ5ดาว เป็นเจ้าของกิจการและอพาร์ทเมนท์อสังหาริมทรัพย์มากมาย เจ้าของร้านอาหารหลายสาขา♡
...พี่เสือเป็นพระเอกสู้ชีวิต เป็นพระเอกสายงกที่เท่ห์และน่ารักมากกกกกกกกกกกก^0^ค่ะ

มุมหวานนนนนนนน....
พี่เสือกับมุกพิศุทธิ์....ผูกพันกันตั้งแต่เด็ก(เจอกันตอนพี่เสืออายุ15น้องมุกอายุราวๆ9ขวบ)...เจอกันในงานประกวดภาพวาดที่เสือมักจะได้รางวัลที่1แต่ปีนี้ น้องมุกได้ที่1(เสือเชื่อว่าด้วยความที่น้องมุกเป็นลูกสาวคนเล็กของส.ส.หญิงเพ็ญพิศุทธฺ์ผู้โด่งดังในจังหวัดจึงได้รับรางวัลนี้ไป)...ซึ่งการประกวดครั้งนี้ผู้ชนะเลิศและรองชนะเลิศต้องไปเข้าค่ายศิลปะ2วัน1คืน...และนั่นคือพรหมลิขิตของทั้งคู่...จากนั้นน้องมุกก็หาโอกาสมาหาพี่เสือที่ขายปลาที่ตลาดนัดทุกวันอาทิตย์...เมื่อต้องไกลห่าง...ก็ส่งจดหมายติดต่อกันเรื่อยมา 10กว่าปีไม่เคยขาดหายจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน...พี่เสือคือเพื่อน คือคนรักคนเดียวของน้องมุก น้องมุกก็คือเพื่อน คือคนรัก คือหญิงเดียวในใจของพี่เสือ(ละคุณยายต้องตาไว้ในฐานที่เข้าใจนะฮะ)
ความรู้สึกระหว่างอ่าน
ตอนหวานๆสวีทวีดวิ้วนี่กรี๊ดดดฟินมากกกก พี่เสือเป็นผู้ชายที่จะดีจะแคร์จะสนใจเฉพาะกับบุคคลV.V.I.Pของเขาเท่านั้นคือ ยายต้องตา น้ารงค์ และน้องมุกคนอื่นไม่เกี่ยวก็ไม่สนใจเสือไม่แคร์ ......แต่หลังจากพี่เสือประสบอุบัติเหตุรถถูกตัดสายเบรคนี่....น้องมุกรันทดระทมขื่นขมมากกกกToT อึดอัดขัดใจสงสารน้องมุกจนอยากจะปาหนังสือ(แต่อ่านในมือถือเลยได้แค่คิด=_=)อ่านไปแช่งชักหักกระดูกแม่พี่เสือ และ2พี่น้องตระกูลย.(โยกับยุ้ย)มากๆ....น่าปาเปลือกทุเรียนเน่าใส่หน้าที่สุด....ส่วนยัยพลอยพี่สาวนางเอก....สมน้ำหน้านางมากกกกกกกกก555555มีตาหามีแววไม่...แล้วเป็นไง เสียดายแค่ไหน แม้แต่ชายหางตาพี่เสือเค้าก็ยังไม่แลเธอ(สายตาพี่เสือ...จุดโฟกัสของพี่เสือมีแต่น้องมุกคนเดียว.......อร๊ายยย)
.....ตอนแรกเรามั่นใจเลยว่าฆาตกรคือเพชรพี่ชายนางเอกแน่ๆ.....แต่ไปๆมาๆ...ความลับของพี่เพชรดันชวนอึ้งชวนทึ่งมากกว่า(ส.ส.หนุ่มที่ฟีเจอริ่งกับสามีชาวบ้าน)OMG!

ความรู้สึกหลังอ่านจบ
......ชอบมากกกกกกกกกกกกค่ะความรักที่ผูกพันกันมาตั้งแต่เด็กแต่เล็ก...มันลึกซึ้งมันดื่มด่ำ....มันดีไปหมดเลยตอนที่เค้าสองคนมาเจอกันอีกครั้งหลังจากผ่านไป10กว่าปีมันก็ไม่ต้องมีอะไรพูดกันมากมายเพราะแค่มองตาก็เข้าใจ แค่มองตาก็เชื่อมั่น ศรัทธาในตัวตนของกันและกัน.....โอ้ยยยยยยยยยคู่นี้สุดๆค่ะ♡๐♡
........ชอบน้องมุก....เธอเติบโตมาด้วยการเลี้ยงดูอย่างประคบประหงม จึงดูคล้ายๆอ่อนโยนจนเหมือนอ่อนแอ เป็นนางเอกแบบแสนดีไม่สู้คน อดทนกล้ำกลืนฝืนทน สนิมสร้อย แต่บทเธอจะวีนหรือสุดจะทนจนอาละวาดเอาจริงขึ้นมาก็...อึ้งทึ่งมึนตึ้บกันเป็นทิวแถวเลยล่ะค่ะ....5555
ชอบซีนน้องมุกคิดได้ว่าชีวิตคนเราผกผันเปลี่ยนแปลงง่ายดาย....หลังจากถูกเศรษฐบุกขึ้นห้องนอน และหนีหัวซุกหัวซุนออกมาได้ทันจนได้พบพี่เสือ มุกก็ตัดสินใจที่จะเข้าหอกับพี่เสือทันทีคืนนั้นเลยไม่รงไม่รออะไรแล้วค่ะ มุกรีบ5555...รวดเร็วทันใจว่องไวมากกกก....(ชอบนางเอกแบบนี้ค่ะรักก็บอกว่ารัก กล้าที่จะรักและแสดงออก ไม่อ้อมค้อมไม่เล่นตัวนาน ต้องการอะไรก็พูดก็บอกไป...ชอบบบบ♡)น้องมุกโตในอังกฤษด้วยแหละ...ความคิดการกระทำหลายๆอย่างจึงกล้าแต่น้องมุกกล้าแบบน่ารักไม่ก๋ากั๋นจนเกินงาม..(เช่นกล้าจูบพี่เสือก่อน"""หุหุหุ)
.......อ่านจบแล้วเพ���ออออออออพี่เสือสุดๆค่ะชอบความเป็นพี่เสือ ผู้ชายขี้เหนียว พระเอกสายงกที่รักน้องมุกหมดใจ รักมาก รักแรง รักคนเดียว น้องมุกเป็นผู��หญิงคนแรกและคนเดียวของพี่เสือ กับน้องมุกเพื่อน้องมุกพี่เสือคนงกทูนหัวทูนเกล้าให้ทุกสิ่งทุกอย่าง กรี๊ดดดดด

...ชื่อไรท์เตอร์ก็การันตีคุณภาพอยู่แล้ว....แนะนำสำหรับคนที่แสวงหานิยายที่พระเอกที่รักมั่นคง พระเอกรักนางเอกมากกกกกกกกกก รักแบบผูกพันกันตั้งแต่เด็ก พล็อตดีงามอ่านเพลินอ่านสนุกจนวางไม่ลง พันกว่าหน้าผ่านไปอย่างเมามันส์...ตัวร้ายร้ายวายป่วงแต่ก็มีจุดจบที่ทำให้คนอ่านสะใจ ตอนเศร้าก็รันทดหดหู่แทบกระอักเลือดตาย.....เรื่องนี้มีครบทุกรสเลยค่ะ
.....พี่เสือออออ.....พี่เสืออออออ...เพ้ออออๆ
.........#12/9/2560#คิดถึงพี่เสือออออออ❤

[Ning · Rating 4 out of 5]

เป็นการอ่านซ้ำอีกครั้งในวันเบื่อ ๆ ค่ะ

เล่มหนาจริงอะไรจริง
แต่ไม่เบื่อเลย

อ่านแล้วบางครั้งอาจจะให้ความรู้เนือย ๆ เรื่อย ๆ เอื่อย ๆไปบ้าง
ตัวละครดี ก็ดีเหลือหลาย
ไอ้ตัวร้ายก็ร้าย แบบไม่โผล่ตม

แต่อ่านแล้วก็เพลิดเพลินดีค่ะ
ย่อยง่ายดี..

[Mimna · Rating 5 out of 5]

ชอบมาก
อ่านแล้วเพ้อถึงพี่เสือไปหลายวันเลย
ชอบพระเอกสู้ชีวิตค่ะ ถามขี้งกด้วย ภาคตอนเด็กสนุกดี
นางเอกเรียบร้อยน่ารัก แต่บทจะอาละวาดก็น่ากลัวเหมือนกัน

พล็อตเรื่องปูไว้น่าติดตาม มีพล็อตรองเป็นปริศนาให้ขบเยอะเเยะแต่ไม่น่าเบื่อ

[พอลลี่ · Rating 5 out of 5]

พระเจ้า จบแล้ว เป็นการอ่านนินานที่มาราธอน หนึบหน่วง ปวดใจ และน้ำตาไหลรินเกือบทั้งเรื่อง เหมือนดูหนังดรามา เรื่องนึงเพราะอ่านแล้วเห็นภาพชัดมากๆ
ไม่น่าเชื่อว่านิยายที่เคยคิดจะหยิบในห้องสมุด แต่วางเพราะหนาเกิน หน้าปกเป็นไวโอลิน คงเป็นเรื่องราวแวดวงดนตรี ไม่เอาดีกว่าไม่ใช่แนว จะสร้างความรู้สึกหลังอ่านได้มากมายขนาดนี้
อย่างแรก พี่เสื่อ ไอ้เสื้อ ไอ้หัวแดง หรืออะไรก็ตามทำให้เรารู้ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น จริง
อย่างที่ 2 ความรักอันมั่นคงของพี่เสือ น้องมุก นั้น มีจริงและไม่มีวันเสื่อมคลาย อ่านไปน้ำตาไหลไปกับความรักของเค้าสองคน ต่อให้มีใครๆเข้ามาเกาะแกะ ทั้งน้องมุกทั้งพี่เสือก็ไม่เคยหวั่นไหว
อย่างที่ 3 รักน้องมุกนะ ถึงเธอจะเป็นคนหัวอ่อน ใจดีกับทุกคน แต่เธอไม่ว้องแง้ง รักก็คือรัก และตัดสินใจเด็ดเดี่ยวที่จะก้าวต่อไปบนเส้นทางของความรักที่เธอขีดไว้ เดินหน้า ทำความรักวันนี้ให้ดีที่สุด น้องมุกกล่าวไว้ โหยอมใจนางเลย
อย่างที่ 4 ยัยแม่มินตรา คะ เอิ่ม คุณจะร้ายหรือคุณจะดีเอาสักอย่างนะคะ คือแบบนางเลวตั้งแต่หน้าแรกยันหน้าสุดท้าย แต่ว่าเสือรู้ว่าจะใช้แม่แบบไหน ยังไง นี่สุดยอดกว่าอีกง่ะ แต่เชื่อเลยว่าคนแบบนี้สามารถอยู่ในสังคมได้โดยไม่อายฟ้าดิน สุดยอด ซูฮกนางค่ะ หอย่างหนาจริงๆ
อย่างที่ 5 ยายต้องตา อาณรงค์ ช่างเป็นคนดีที่ไม่สามารถหาได้ในโลกนี้จริงๆค่ะ ประทับใจอาณรงค์มากกว่ายายต้องตาที่ตามใจลูกสาวตะพึดตะพือ ยอมลูกสาวจนเสียคนขนาดนั้น รักได้นะคะแต่ความรักของแม่ต้องไม่ทำร้ายลูกแบบนี้ค่ะยาย เข้าข่าย “พ่อแม่รังแกฉัน” และลึกๆแล้วอยากให้อรงค์ได้ลงเอยกะคนดีๆสักคนนะคะ แต่ในเรื่องนึกไม่ออกค่ะ
อย่างที่ 6 พี่พลอยคะ เราขอสมน้ำหน้าคุณมากๆเลยค่ะ และที่สำคัญคุณไม่ต้องกลับตัวเป็นคนดีก็ได้ แต่ให้อยู่แบบไม่มีใครไปจนตายเลย ยิ่งดี อารมณ์มาเต็มค่ะ แค้นแทนน้องมุก
อย่างที่ 7 พี่เพชร พูดได้คำเดียสค่ะว่า “รักค่ะพี่ แต่ โถ...... พี่เพชร” พูดได้แค่นี้จริงๆค่ะ
อย่างที่ 8 โยฑิต โยถิกา เราเชื่อว่ามีคนแบบนี้ในสังคมจริงค่ะ หน้ามึนหน้าด้าน สุดยอดของนิยามคนจนไม่ลง ก็ขอให้โยถิกานางไปเจอคนดีๆละกัน แต่ในใจก็แค่อยากให้นางเปิดร้านเล็กและเป็นโสดจนตายแหละ (ด้าวยความแค้นส่วนตัวล้วนๆ)
อย่างที่ 9 ขอบอกว่าเรื่องนี้เดาตัวคนร้ายผิดไปหมดเลยค่ะ มันแบบ เฮ้ย อ้าว จริงดิ โหดดามาผิดหมดเลย อ่านแบบข้ามไม่ได้สักหน้าเพราะกลัวจะพลาดตอนเฉลย แต่ผิดค่ะผิดๆๆๆ
อย่างที่ 10 มันคือนอนิยายที่ไม่มีแม้กระทั่งบทจูบอันวาบหวาม แต่ทำให้สายหื่นอย่างเรา อิน ฟินได้ และเป็นอีบ้าอีบอ อ่านแบบตาเปียกตาแฉะ นอนร้องไห้น้ำตาท่วมหมอน อ่านจนเที่ยวคืนก็ยังไม่จบต้องมาอ่านต่อตอนเช้า น้ำท่าไม่อาบข้าวปลากินและอ่านไปด้วย เฮ้อ จนบรรทัดสุดท้ายก็ไม่มีบทหวาน แต่ขอบอกว่าอิ่มมาก ไม่คิดว่าอย่างเราจะอ่านนิยายมีสาระได้จบจบแบบไม่ข้ามสักช็อต ก็เอาไป เต็มเลยละกันค่ะ อิ่ม ตื้อจุก หน่วงหนึบ มาม่า กินจนจุกค่ะ หักนิดเดียวตรงบทหวานน้อยเหลือเกินไนท์ขาขอกอดกันนิดหอมหน่อยก็ไม่ได้ 😔😔😔

[Chama · Rating 3 out of 5]

ถือเป็นอีกเล่มที่re-readด้วยวัยที่โตขึ้น เลนส์ที่ใช้อ่านก็เป็นเฟมินิสต์ด้วย เลยมองว่านิยายเล่มหนาแปดร้อยกว่าหน้า คร่ำครึ เหลือเกิน ถึงแม้ต่อให้จะพยายามปล่อยใจจอย เพราะก็นิยายรักจะเอาอะไรมาก เรื่องนี้misogynyฉ่ำไปหมด การเขียนครตที่แบน การวางความบริสุทธิ์ของผู้หญิงใดๆอีก การมีฉาก(เกือบ)ข่มขืนในเรื่องก็ทริกเกอร์มากๆ ครตผู้หญืงในเรื่องเราอ่านแล้วรู้สึกปวดหูเหมือนได้ยืนเสียงแว้ดๆออกมาตลอดเวลา และนางเอกต้องติดดิน เรียบร้อย ช่วงนี้คิดว่าคงจะค่อยๆกลับมาหาอ่านนิยายกิ่งฉัตรที่เคยชอบ มาลองดูในมุมใหม่ดูว่าเป็นไงบ้าง แต่แน่นอนจุดเด่นของกิ่งฉัตรที่ทำให้วางไม่ลงแม้จะเล่มจะหนักมากก็ตาม คือการผูกปมสืบสวนสอบสวนได้แน่นมาก ถึงแม้จะเคยอ่านมาแล้ว ก็ยังลุ้นๆกับแต่ละตลคทุกครั้งที่อ่าน ถ้าถามว่าเรื่องนี้เอาไปเป็นละครดีมั้ยในยุคนี้ คิดว่าเอามาเล่นความที่มีเซตติ้งเกี่ยวกับการเล่นพรรคการเมืองได้หลายแง่มุมอยู่ รวมถึงเรื่องคดีต่างๆที่แทบไม่ต้องปรับเลย เพียงนิสัยตลคปรับให้empowerและเมคเซ้นกว่านี้ คงจะเป็นละครที่น่าดูทีเดียว

สำหรับ พี่เสือ man written by woman พระเอกของเรื่องนี้ ยังไม่ถึงกับปักธงแดง แต่ไม่ใช่แนวที่ชอบเท่าไหร่อยู่ดี คิดว่าการbulidครตแบบให้ได้กำไรเพิ่มพูน มีแต่สิ่งดีๆเกิดขึ้นกับเค้าด้วยมาหักลบความโชคร้าย อุปสรรคหลายๆอย่างที่จะเกิดขึ้น แอบรสว่าจับวางไปหน่อย
แต่ยังไงซะ ความหวานแบบsoul mate slow burnก็น่ารักดี

แอบหวังลึกๆว่าในอนาคตจะมีโอกาสได้เห็นนิยายเรื่องนี้ถูกปรับไปเป็นละครด้วยพล็อตที่ทันสมัย empower และครตมีความกลมมากกว่านี้

[Rintea W · Rating 4 out of 5]

อ่านได้เบาๆ ย่อยง่าย ไม่ต้องคิดม���ก เนื้อหาและพล็อตเรื่องคลาสสิคสุดๆ
เรื่องของพี่เสือและน้องมุก
พี่เสือเป็นลูกฝรั่งไข่ทิ้งหัวแดง คนทั้งจังหวัดมีแต่คนที่ดูแคลน แม้กระทั่งแม่ของพี่เสือเองก็ยังไม่ได้รักใคร่ใยดีพี่เสือสักเท่าไหร่
น้องมุก เป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลนักการเมืองประจำจังหวัด เป็นเด็กสาวที่มีแต่คนปกป้อง ชีวิตนี้ของน้องมุกก็เลยไม่ต้องดิ้นรน ไม่ต้องเข้มแข็ง ซึ่งพี่เสือบอกว่าชอบแบบนี้แหละ ใสๆดี เรื่องขวากหนามฟันฝ่าทั้งหลายให้เป็นหน้าที่ของพี่เสือเอง
การดำเนินเรื่องคือเป็นเรื่องของพี่เสือเกือบทั้งเรื่อง เล่าได้ดีมาก ตั้งแต่พี่เสือยังไม่เกิด จนก่อร่างสร้างตัวขึ้นมา สุดท้ายคือเป็นผุ้ทรงอิทธิพลของจังหวัด มีแต่คนนับหน้าถือตาว่าเป็นเสี่ยเสือ

ในเรื่องคนที่เราชอบที่สุดคือ น้าณรงค์ ซึ่งเป็นคนที่ขาลีบเนื่องจากโปลิโอ น้ารงค์เลี้ยงเสือมาตั้งแต่เสือลืมตาดูโลกและน้าอายุแค่สิบสองปี คาแรกเตอร์ของน้ารงค์ ทำได้ดีมาก เป็นคนที่มีปมด้อยเรื่องความพิการของตัวเอง แต่ก็สู้ชีวิต รักความยุติธรรม ฉลาดทันคน มีความอบอุ่น มีทัศนคติที่โพสิทีฟ ซึ่งมีส่วนผลักดันเสือเป็นอย่างมาก น้ารงค์เป็นคนที่มีบทบาทและมีความสำคัญมากของเรื่อง

ส่วนคนที่ทำให้ร้องเฮ้อ ได้ท้้งเรื่องคือ แม่พระเอก มินตรา คาแรกเตอร์คือเป็นผู้หญิงที่ใครเอาก็ได้ประจำจังหวัด ทั้งเรื่องปูให้มินตราเป็นคนอย่างนี้จนจบ สร้างเรื่องให้ลูกชายและครอบครัวได้ตั้งแต่หน้าแรกจนหน้าสุดท้ายของนิยายจริงๆ มีความชัดเจนในตัวละครสุดๆเลยคนนี้ เฮ้อ...

[Elle · Rating 5 out of 5]

เอากลับมาอ่านซ้ำ เพราะเจอที่ห้องสมุด
ก็ยังชื่นชมในความเป็นพี่เสือเหมือนเดิม