What do you think?
Rate this book
Suç ve Ceza
Genc edebiyatcilarimizdan Cem Akas'tan suc ve ceza kavramlarina iliskin edebiyat ici bir deneme roman... Edebiyatin oyunlariyla gercegin gercekustulugu arasindaki kaygan zeminde bir dansa davet ediyor sizi... Mukemmel bir cinayet romani yazabilir misiniz? Ya da okurken bir cinayet isliyor olabilir misiniz? Bu kitabi okurken dikkatli olun!Sayfa 62Baski 2008 Everest Yayinlari
- GenresRomanTurkish Literature
Paperback
First published January 1, 1992
25 people are currently reading
227 people want to read
About the author
Cem Akaş
66 books56 followersCem Akas (born 1968) is a Turkish novelist, who was born in Mannheim, Germany. He was educated in Turkey and the United States in Chemical Engineering (BSc), Political Science (MA) and Turkish History (PhD). He has worked for Yapi Kredi Publications, Istanbul, between 1992 and 2004. In 2004 he left YKY and formed his own publishing group: G Yayin Grubu.
Excerpted from Wikipedia.
Excerpted from Wikipedia.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
June 5, 2019
Okumayan birine çok da anlatabilinecek bir metin değil Suç ve Ceza. Ve yine Cem Akaş, yine bambaşka bir zeka...
"fil büyüktür ama mide bulandırır ilkokula daha başlamamış mıydım eski tek katlı bahçeli bir ev pencerede yeşil bir sinek uçmaktan yorulduklarında hep pencereye konduklarına karar vermiştim öldürdüm bunu yavaşça hasar vermeden suyunu akıtmadan kibrit kutusuna koydum yeşillerin bok sineği olduğunu bilmiyordum iki toplu iğne incelemeye başladım kanatları kıllı karnı incecik bacakları korkunç gözleri önce gözlerini deştim kanatlarını bile kopartmadan biri geldi ben uğraşırken büyüktü yaptığımı beğendi aferinledi sürdürdüm ben de sonra o dev sivrisineklerle tanıştım. Adlarına anofel dendiğini erkeklerin öyle büyük olduğunu bitkisel şeylerle beslendiğini dişisininse küçük ve kan emici olduğunu sıtma bulaştırabildiğini öğrendim erkekleri çok ilgimi çekiyordu sakar beceriksiz bir havaları vardı sürekli özür diler gibiydiler sanki o yüzden kıyıda köşede duvarlarda sessiz sessiz duruyorlardı uçmaları gerektiğinde de asla üzerime doğru gelmezler bacağıma konmazlardı dişileriyse öyle değil kadın nefretini körükleyen erkekliğin beklenmedik desteği demişti bir kadın daha sonraları elbette vampirelleya kadar gider hatta havvaya herhalde kan emici kötü kadın femme fatale ve geceleri o ince vızıltının hemen kulağımın dibinden gelmesiyle kaç kez çılgına döndüğümü ırzına geçmek için kaç kez kalkıp gözümü kamaştıracak ışığı yakıp o orospuyu görmeye öldürmeye çalıştığımı anımsamıyorum kan gölü av köşkü shelltoxu sıkıp sırf öldüklerini duyabilmek için odadan çıkmam havalandırmam da ölün bakalım ölün ama ben yaşıyorum son gülen kanla şişmiş bir sivri gördüğümde hep bir ikilim yapacağını yapmış geçmiş olsun bu gece bir daha uçamaz bile o kadar doymuş ama çiftleşeceği gelir aklıma o zavallı örümcek kılıklı erkeklerden birisiyle ve daha çok ona acıdığım için öldürürüm o dişiyi sanki bütün bu dünyadan dişiler sorunlu erkekler yalnızca birer oyuncak alet görevli memur bütün erkekler zavallı elimizde ne kadar iktidar olursa olsun dişi peygamber devesi gene de yiyor işte erkeğini allahın pasifiğinde yaşıyor ufacık bir adada yaşıyor şu kuşlar ve erkeği yaptığı yuvayı mavi nesnelerle süslerse çekebiliyor dişisinin ilgisini ancak tavuskuşu kırmızı göğüslü kuş bu hep böyle herşey dişiler için kanımızı dölümüzü emiyorlar gücümüzü zevkli olduğunu sandığımız bir mahkumiyet ölürken bile gülümseyerek ölüyoruz onlar için bir de uyku sineği var beni hep büyüledi çeçe sineğiydi adı galiba ilk duyduğumda dalıp gitmiştim bir soktu mu insan bir daha uyanamıyormuş afrikada yaşarmış bir sineğin böyle bir gücü olması inanılmaz ve beni çok korkutuyor bazı tablolar gibi ortaçağ ve hemen sonrası yapılmış herşeyin düzenli perspektifte yerleştirilmiş olduğu tablolar ama bir köşesinde orada olmaması gereken bir ayrıntı var biraz daliyi andırır biçimde beni hep çok korkutmuştur parke taşlarıyla döşeli sütunlu yüksek çok yüksek tavanlı açık bir salon önce bir aziz masaya oturmuş, bir şeyler yazıyor bir ayağı aşağıda ve o dev salonun bir yerinde minyatür bir aslan bakıyor bana ya da karanlık bir sokak rembrant bir ışık insanlar bir köşede kesik bir baş duruyor hafifçe sırıtarak tanımlanamaz bir korku bu tıpkı küçükken oğlumun dörtayak üstünde beni kovaladığında katıla katıla gülerek duyduğum müthiş dehşet gibi bir oyun bu ama çok derin bir katmana sesleniyor beynimin ne olduğunu çıkartamadığım bir tanıdıklık duygusu gibi her seferinde nereden kaynaklandığını hatırlayacakmış gibi olup parmaklarımın arasından kaçırdığım bir korku belki de daha önceki yaşamımda bir köpek sürüsü tarafından kovalandım bataklığa doğru kaçacak yerim yoktu bataklıkta boğularak öldüm çünkü en büyük korkularımdan biri ama çeçe sineği styx uyumak ölmek"
!.
"fil büyüktür ama mide bulandırır ilkokula daha başlamamış mıydım eski tek katlı bahçeli bir ev pencerede yeşil bir sinek uçmaktan yorulduklarında hep pencereye konduklarına karar vermiştim öldürdüm bunu yavaşça hasar vermeden suyunu akıtmadan kibrit kutusuna koydum yeşillerin bok sineği olduğunu bilmiyordum iki toplu iğne incelemeye başladım kanatları kıllı karnı incecik bacakları korkunç gözleri önce gözlerini deştim kanatlarını bile kopartmadan biri geldi ben uğraşırken büyüktü yaptığımı beğendi aferinledi sürdürdüm ben de sonra o dev sivrisineklerle tanıştım. Adlarına anofel dendiğini erkeklerin öyle büyük olduğunu bitkisel şeylerle beslendiğini dişisininse küçük ve kan emici olduğunu sıtma bulaştırabildiğini öğrendim erkekleri çok ilgimi çekiyordu sakar beceriksiz bir havaları vardı sürekli özür diler gibiydiler sanki o yüzden kıyıda köşede duvarlarda sessiz sessiz duruyorlardı uçmaları gerektiğinde de asla üzerime doğru gelmezler bacağıma konmazlardı dişileriyse öyle değil kadın nefretini körükleyen erkekliğin beklenmedik desteği demişti bir kadın daha sonraları elbette vampirelleya kadar gider hatta havvaya herhalde kan emici kötü kadın femme fatale ve geceleri o ince vızıltının hemen kulağımın dibinden gelmesiyle kaç kez çılgına döndüğümü ırzına geçmek için kaç kez kalkıp gözümü kamaştıracak ışığı yakıp o orospuyu görmeye öldürmeye çalıştığımı anımsamıyorum kan gölü av köşkü shelltoxu sıkıp sırf öldüklerini duyabilmek için odadan çıkmam havalandırmam da ölün bakalım ölün ama ben yaşıyorum son gülen kanla şişmiş bir sivri gördüğümde hep bir ikilim yapacağını yapmış geçmiş olsun bu gece bir daha uçamaz bile o kadar doymuş ama çiftleşeceği gelir aklıma o zavallı örümcek kılıklı erkeklerden birisiyle ve daha çok ona acıdığım için öldürürüm o dişiyi sanki bütün bu dünyadan dişiler sorunlu erkekler yalnızca birer oyuncak alet görevli memur bütün erkekler zavallı elimizde ne kadar iktidar olursa olsun dişi peygamber devesi gene de yiyor işte erkeğini allahın pasifiğinde yaşıyor ufacık bir adada yaşıyor şu kuşlar ve erkeği yaptığı yuvayı mavi nesnelerle süslerse çekebiliyor dişisinin ilgisini ancak tavuskuşu kırmızı göğüslü kuş bu hep böyle herşey dişiler için kanımızı dölümüzü emiyorlar gücümüzü zevkli olduğunu sandığımız bir mahkumiyet ölürken bile gülümseyerek ölüyoruz onlar için bir de uyku sineği var beni hep büyüledi çeçe sineğiydi adı galiba ilk duyduğumda dalıp gitmiştim bir soktu mu insan bir daha uyanamıyormuş afrikada yaşarmış bir sineğin böyle bir gücü olması inanılmaz ve beni çok korkutuyor bazı tablolar gibi ortaçağ ve hemen sonrası yapılmış herşeyin düzenli perspektifte yerleştirilmiş olduğu tablolar ama bir köşesinde orada olmaması gereken bir ayrıntı var biraz daliyi andırır biçimde beni hep çok korkutmuştur parke taşlarıyla döşeli sütunlu yüksek çok yüksek tavanlı açık bir salon önce bir aziz masaya oturmuş, bir şeyler yazıyor bir ayağı aşağıda ve o dev salonun bir yerinde minyatür bir aslan bakıyor bana ya da karanlık bir sokak rembrant bir ışık insanlar bir köşede kesik bir baş duruyor hafifçe sırıtarak tanımlanamaz bir korku bu tıpkı küçükken oğlumun dörtayak üstünde beni kovaladığında katıla katıla gülerek duyduğum müthiş dehşet gibi bir oyun bu ama çok derin bir katmana sesleniyor beynimin ne olduğunu çıkartamadığım bir tanıdıklık duygusu gibi her seferinde nereden kaynaklandığını hatırlayacakmış gibi olup parmaklarımın arasından kaçırdığım bir korku belki de daha önceki yaşamımda bir köpek sürüsü tarafından kovalandım bataklığa doğru kaçacak yerim yoktu bataklıkta boğularak öldüm çünkü en büyük korkularımdan biri ama çeçe sineği styx uyumak ölmek"
!.
June 5, 2019
"Yazınsal öldürme teknikleri söz konusu olduğunda olası çeşitlemeler incelenir ve ana başlıklar altında toplanırsa, bunlardan birinin çok sorunlu olduğu hemen fark edilecektir: cinayeti hemen herkes işleyebilir, ama okuyucu işleyebilir mi?'
"İnsan öldüremediği için ölümü yazar; öldüremediği için okur."
🌟
"İnsan öldüremediği için ölümü yazar; öldüremediği için okur."
🌟
June 12, 2022
anlatmasi cok zor ama okuyanlarla uzerine saatlerce konusulabilecek, kafa acan, cok ilginc bir kitapti cem akas’in #sucveceza’si 🚀
hacmine aldanmayin hacminden buyuk de bir kitap ayni zamanda. gonderme yaptigi oykuleri arastira okuya, burada ne demek istedi acaba diye uzerine dusune tasina, beynim yana yakila, buyuk keyifle okudum.
herkese tavsiye etmiyorum ama deneysel metinler okumaktan keyif alanlar mutlaka sans vermeli!
“yazmanin bedeli cirkinlesmektir: benliginizi kaplayan sivilceleri patlattiginizda, artik arinmanin ne denli guc oldugunu gorursunuz; yeni sozcukleriniz cerahat gibi fiskirir -hayat verici bosalmanin patetik bir parodisidir bu, olgun ve kisir; yeni sivilcelerden baska bir sey yaratamadiginizi, yasami surekli iskaladiginizi farkedersiniz; avuclariniz terler: yazmayi surdurursunuz.
…
yazmak, oleyazmaktir.”
hacmine aldanmayin hacminden buyuk de bir kitap ayni zamanda. gonderme yaptigi oykuleri arastira okuya, burada ne demek istedi acaba diye uzerine dusune tasina, beynim yana yakila, buyuk keyifle okudum.
herkese tavsiye etmiyorum ama deneysel metinler okumaktan keyif alanlar mutlaka sans vermeli!
“yazmanin bedeli cirkinlesmektir: benliginizi kaplayan sivilceleri patlattiginizda, artik arinmanin ne denli guc oldugunu gorursunuz; yeni sozcukleriniz cerahat gibi fiskirir -hayat verici bosalmanin patetik bir parodisidir bu, olgun ve kisir; yeni sivilcelerden baska bir sey yaratamadiginizi, yasami surekli iskaladiginizi farkedersiniz; avuclariniz terler: yazmayi surdurursunuz.
…
yazmak, oleyazmaktir.”
January 4, 2019
Normalde adetim kitap hakkında konuşmaktır ; yazmak değil fakat ustanın yazdığı şeyi ele alışı kuzey rüzgarları gibi yıkıcı ve ferahlatıcı.Bittiğinde suçun baştan çıkarıcı tebessümü ve cezanın vicdan azabı herkese ya kahve ısmarlıyor ya da sigara yaktırıyor.Konusu üzerine birşey dersem açılmış ağzımı büzemem.İyi geceler herkese...
August 19, 2019
Lisede, ünv 1. sınıfta,son sınıfta ve 4 yıl öncesinde olmak üzere dört kez okuduğum canımm eser... Rehin meselesi derin mevzu...
October 23, 2019
Bu kitabı uzun bir süre önce almış fakat nedense okuyamamıştım. Mayıs ayında bitirme şansım oldu. Keşke daha iyi bir dönemde okusaydım diye her sayfasında iç geçirdim, ama yine her sayfasında neden böyle bir klasiği bugüne kadar okumadığımı da kendimce her seferinde düşündüm. Rakolnikov karakterinin yaşadıkları ve anlatım bir kitabın neden klasik olduğunu net bir şekilde anlatıyor. Mükemel ve herkesin mutlaka okuması gereken bir klasik
December 29, 2018
Tek kelime ile muh-te-şem. İyi ki vardın Dostoyevski.
August 26, 2019
Kitabin kalinligi gozunuzu korkutmasin. Ne ara okuyup bitirdiginizi hic anlamayacaksiniz bile. Ben bitirdigimde, niye daha once Dostoyevski okumamisim diye pismanlik duymustum.
Read
December 13, 2019read
April 19, 2021
Dünyanın en iyi romanı. Şimdiye kadar 2 kere okudum. Ölene kadar 10 kere okuyacağım. Dünyanın en iyi kitabı. Ne diyeyim bilmiyorum. Bende yeri ayrıdır.
June 22, 2021
Yayinevlerinin ‘klasik’ serisi asmis gercekten klasiklesmis eser yapit artik yani hakkinda bisey soylemek gerekmez herkesin okumasi kendi almasi gerekeni kitaptan almasi lazim diye dusunuyorum
Read
January 19, 2023Bu kirabı bir kez daha okuyacağıma eminim
October 2, 2016
Dehşet bir kitap herkes okusun
Displaying 1 - 13 of 13 reviews