"As the title indicates, the author shows, by means of logical explanations, the primordial reasons for the existence of the human being. Focusing on principles that demonstrate who we are, where we have come from and where we go after discarnating, this work develops a number of highly interesting themes, keeping the reader’s attention focused on the highest objectives of the human soul. The book contains an unpublished correspondence concerning the state of the soul after death, and which the philosopher Jean Gaspar Lavater sent to the Empress Maria of Russia. It also contains a notable work entitled “Reincarnation and the Catholic Church”, and a short story entitled “Giovana”. The pages of this book comprise a sure guide for countless individuals who feel defeated in life’s struggles."
Dokąd zmierzamy? Jaki jest sens naszego istnienia? Na te pytania krótko, treściwie i pięknie odpowiedział francuski filozof i spirytysta Léon Denis.
W notce biograficznej mamy okazję przeczytać, iż w młodości został on zmuszony do porzucenia nauki i podjęcia pracy - niemniej jednak starał się znaleźć czas na samokształcenie. W wieku zaledwie 18 lat pierwszy raz natrafił na książkę traktującą o życiu niematerialnym - "Księgę Duchów" (w "Po co żyjemy?" nieustannie odwołuje się do wiedzy w niej zawartej).
Léon Denis poświęca tę niewielką książkę osobom cierpiącym: "wam wszystkim, uginającym się pod brzemieniem życia, wam przytłoczonym przez doświadczenia, walki i troski poświęcam te stronice". Tłumaczy związek między materią a duchowością, pokrótce opisuje kontakty z zaświatami i przywołuje wnioski płynące z szeregu badań i obserwacji zjawisk mediumicznych. Tłumaczy koncepcję wielości wcieleń i uzasadnia prawdziwość doktryny spirytystycznej, w której każdy znajdzie odpowiedzi na trudne (często egzystencjalne) pytania.
W "Po co żyjemy?" uwidacznia się również ogromny talent pisarski autora, który rozwinął pomimo niemożności odebrania solidnego wykształcenia. Zdolność do syntezy niełatwej wiedzy i wyciągania wniosków oraz wręcz poetyckiego ich opisania robi ogromne wrażenie - chociaż jednocześnie taka retoryka może męczyć współczesnego czytelnika. Mimo wszystko lektura dobra na jesienne wieczory, gdy dopada nas melancholijny nastrój i rozprawiamy nad sensem życia.
Una calificación sería muy subjetiva, ya que se trata de una cuestión de fé (si bien hace alusión a otras fuentes en la que se puede encontrar base científica). Puede ser altamente esperanzador. No logro entender del todo la forma en la que el dolor nos haría evolucionar. Fuera de eso, es una bella lectura. Sin embargo, el último capítulo, dejando de lado la credibilidad que pueda tener para cada uno el resto del libro, podría usarse como consejo universal a seguir. Sea cual fuera el credo de cada uno, o la falta de este.