මහාචාර්ය එදිරිවීර සරච්චන්ද්රයෝ දේශීය නාට්ය කලාවේ මහා පුරුෂයාණෝ වූහ. සිංහල විචාර කලාවෙහි මංපෙත් හෙළි කොට දිශා උද්දේශනය කළ ඔහු දාර්ශනිකයකු, චින්තකයකු, නිර්මාණකරුවකු, සරසවි ඇදුරකු ලෙස නව විද්වත් පරපුරකට මාර්ගෝපදේශකත්වය සැපයූ බැව් නොරහසකි.
1914 ජුනි 3 වැනිදා රත්ගම, දොඩන්දූවේ උපත ලැබූ වැදිතන්තිරිගේ එදිරිවීර සරච්චන්ද්ර, කොළඹ විශ්වවිද්යාලයෙන් සංස්කෘත, පාලි, සිංහල ගෞරව උපාධිය ලැබුවේ ය. ශා. පීතර විදුහලේ සිංහල ගුරුවරයකු වශයෙන් ද ලේක්හවුස් ආයතනයේ පරිපාලන අංශයේ ද කලක් ක්රියා කළ එතුමෝ භාරතයේ ශාන්ති නිකේතනයට ඇතුළත් ව භාරතීය දර්ශනය හා සිතාර් වාදනය හැදෑරූහ.
කලක් ගල්කිස්ස ශා. තෝමස් විද්යාලයේ සිංහල ගුරුවරයා වූයේ සරච්චන්ද්රයන් ය. 1944 ලන්ඩන් (බාහිර) ශාස්ත්රපති උපාධිය ද (M.A - භාරතීය දර්ශනය) 1949 ලන්ඩන් විශ්වවිද්යාලයෙන් බටහිර දර්ශනය පිළිබඳ ශාස්ත්රපති උපාධියද (M.A) භවාංග චිත්තය පිළිබඳ පර්යේෂණ නිබන්ධයක් ලියා ආචාර්ය උපාධියද ලැබූ ඔහු කොළඹ විශ්වවිද්යාලයේ පාලි අධ්යයන අංශයේ ආචාර්ය ධුරයක් ලැබුවේ ය.
1952 දී පේරාදෙණිය විශ්වවිද්යාලයේ සිංහල අංශයේ ආචාර්ය ධුරයක් ලැබූ එතුමෝ රොක් ෆෙලර් ශිෂ්යත්වයක් ලැබ විවිධ රටවල නාට්ය කලාව හැදෑරූහ. ඇමරිකාවේ ඩෙනිසන් විශ්වවිද්යාලයේ ආගන්තුක මහාචාර්යවරයකු ලෙස ද ඔහු ක්රියා කළේ ය.
යාපනයේ විශ්වවිද්යාලයෙන් හා පේරාදෙණිය විශ්වවිද්යාලයෙන් D.Lit සම්මාන උපාධි ලැබූ සරච්චන්ද්රයෝ පේරාදෙණිය විශ්වවිද්යාලයේ සම්මාන මහාචාර්යවරයා ලෙස පත් වූහ. භාරත දේශයෙන් කුමාරන් ආශාන් විශ්ව සම්මානයෙන්ද පිලිපීනයේ රැමෝන් මැග්සේසයි සම්මානයෙන් ද පිදුම් ලැබූ ඔහු ‘මනමේ’ (1956), සිංහබාහු (1961) යන දෘශ්ය කාව්ය ඔස්සේ දේශීය නාට්ය කලාවේ මංපෙත් හෙළි කර දුන්නේ ය.
මළගිය ඇත්තෝ (1959), මළවුන්ගේ අවුරුදු දා (1965) වැනි කාව්යාත්මක