Les chroniques à l'origine de ce livre dévoilent le cheminement de la réflexion sur le Moyen Âge de l'éminent historien qu'est Jacques Le Goff. Résultats des principales recherches menées par l'auteur, ces textes en expliquent la genèse et les prolongent. Jacques Le Goff apporte un nouvel éclairage sur ces siècles d'ombres et de clarté, sur la vie de ces hommes et de ces femmes, sur leurs habitudes et leurs croyances. Il appuie sur la dimension du symbolique et du merveilleux qui imprègnent le monde et l'imaginaire de cette période.
A prolific medievalist of international renown, Le Goff is sometimes considered the principal heir and continuator of the movement known as Annales School (École des Annales), founded by his intellectual mentor Marc Bloch. Le Goff succeeded Fernand Braudel in 1972 at the head of the École des hautes études en sciences sociales (EHESS) and was succeeded by François Furet in 1977. Along with Pierre Nora, he was one of the leading figure of New History (Nouvelle histoire) in the 1970s.
Since then, he has dedicated himself to studies on the historical anthropology of Western Europe during medieval times. He is well-known for contesting the very name of "Middle Ages" and its chronology, highlighting achievements of this period and variations inside it, in particular by attracting attention to the Renaissance of the 12th century.
Pierwszy rozdział i koncepcja długiego średniowiecza (które, według autora, tak naprawdę skończyło się wraz z wybuchem rewolucji francuskiej) - przeciekawe i bardzo dające do myślenia. Później chwilami już nieco nużąca, ale to chyba dlatego, że dalsze, mniej przełomowe tezy, nie mogły się równać z tą otwierającą zbiór.
Nie tak długa, ale za to bardzo treściwa i ciekawa książka wybitnego francuskiego mediewisty. Jest to zbiór artykułów i wywiadów, które Le Goff udzielił na przestrzeni lat miesięcznikowi "L'histoire" (określanego niekiedy jako "najważniejsze historyczne czasopismo popularyzatorskie"). Autor przedstawia w nich różne aspekty średniowiecza, starając się je zdemitologizować (zarówno z białej jak i czarnej legendy tego okresu). Teksty podzielone są na cztery grupy: "Długie i piękne średniowiecze" pokazuje swoje podejście do tej epoki oraz przedstawia swoją koncepcję "długiego średniowiecza" (które, według niego, miało się zakończyć dopiero na początku XIX wieku); "Blaski i cienie średniowiecznego chrześcijaństwa" mówi samo przez się - omawia w nim krucjaty i ogólnie podejście do wojen, kobiet, cielesności i koncepcji "świata chrześcijańskiego"; "Miasta, bracia i król" przedstawiają zmiany, jakie wymusił na chrześcijaństwie rozwój miast, powstanie zakonów żebraczych i, przede wszystkim, znaczenie króla w średniowieczu (przede wszystkim na przykładzie Ludwika IX Świętego); ostatnia część, "Świat wyobraźni", opisuje wybrane elementy tego jak funkcjonowała wyobraźnia ludzi tamtego okresu.
Czytanie tej książki było czystą przyjemnością. Le Goff podchodzi do czytelnika (który w domyśle jest laikiem, a nie profesjonalnym historykiem) z szacunkiem i nie traktuje go pobłażliwie czy jak debila. Widać, że temat średniowiecza naprawdę go fascynuje (czy raczej fascynował, bo Le Goff nie żyje od 8 lat) i chce nie tylko przedstawić go odbiorcy, ale i zaciekawić nim. Nie popada przy tym w idealizację tego okresu - wielokrotnie zaznacza mniej chwalebne elementy.
Jak już wspomniałem, książkę czytało mi się naprawdę dobrze i aż żałuję, że nie jest dłuższa. Myślę że będzie świetna dla wszystkich zainteresowanych średniowieczem, albo chcących się dopiero bardziej zainteresować tym okresem.
Wbrew temu co sugeruje tytuł, nie jest to książka stricte o teorii "Długiego średniowiecza", wedle której średniowiecze nie zakończyło się w 1492( lub 1453 lub 1450) ale w 1800 roku. Poświęcony jest na to rozdział lub dwa, ale sama książka traktuje raczej o ciekawych zagadnieniach z średniowiecza, jak seksualność, Krucjaty, Postrzeganie Jezusa Chrystusa, itd. Dużo jest o Ludwiku Świętym - poświęcono dla niego całą część czyli prawie 70 stron. Bardzo przyjemnie się czyta, choć jest to trudna książka, i gdyby nie jej specyficzny format (rozdziały to wywiady z Le Goffem), pewnie by była dla mnie na razie nie do przeczytania.
Le lecteur averti (c'est à dire qui connaît les travaux de Le Goff), ne découvrira rien de vraiment surprenant dans ce texte, simple recueil d'articles parus dans L'Histoire. De plus certains passages notamment sur le sexisme au Moyen Âge m'ont paru assez daté, mais je suspend mon jugement dans l'attente de lectures plus poussés sur le sujet.
Si je devais donner un lire à lire pour quelqu'un qui veut commencer à lire sur le moyen âge, je lui donnerai ce livre. Cela n'est pas représentatif de toute la période, mais, de façon claire et sur des petits sujets intéressants, réussit à nous faire effleurer la période la plus passionnante de l'Europe. (Oui, LA plus intéressante).
Recueil d'articles parus dans L’Histoire ? Vrai. Reprenant et vulgarisant les travaux de Le Goff ? Vrai. Mais c'est aussi une introduction riche et engageante aux réflexions de ce médiéviste sur une période 'ni sombre comme le voulaient les humanistes et les hommes des Lumières, ni dorée comme l'imaginaient les romantiques et les catholiques du XIXe siècle'.
Co prawda nie doczytałam do końca, ale uważam, że bardzo przyjemnie się to czytało i zostały wysunięte bardzo ciekawe tezy, które przedstawiają tamten okres z trochę innej strony- co mi się spodobało.