What do you think?
Rate this book
Η βιομηχανία του σεξ και του τηγανητού ψαριού
Κι αν οι αναγνώσεις του φετινού καλοκαιριού άρχιζαν με γέλιο; "Η βιομηχανία του σεξ και του τηγανητού ψαριού" είναι ένα μυθιστόρημα παντελώς μη πολιτικώς ορθό, ευτράπελο, ανατρεπτικό και πονηρό, γραμμένο από έναν λαμπρό Παρισινό δικηγόρο ειδικευμένο στα θέματα της πνευματικής ιδιοκτησίας και της λογοκρισίας, με πολλές σχετικές δημοσιεύσεις. Από την άλλη, ο Εμμανυέλ Πιερρά είναι επιμελητής σε εκδοτικούς οίκους δυσεύρετων ερωτογραφημάτων και συγγραφέας παράδοξων μυθιστορηματικών κωμωδιών.
Η Γκαέλ και η Γκουεναέλ, δίδυμες αδελφές από το Τριμπιντέκ, ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό της Βρετάνης, οι οποίες διακορεύτηκαν από συγγενείς στο οικογενειακό καΐκι που κληρονόμησαν, αποφασίζουν κάποια μέρα ότι δεν θα περάσουν τη ζωή τους φλερτάροντας άχαρους νέους στο τοπικό θαλασσινό φεστιβάλ και φεύγουν για το Παρίσι για να συναντήσουν τον ξάδερφό τους τον Γιάν, ο οποίος διατηρεί ένα σεξομάγαζο στην οδό Γκαιτέ, ειδικευμένο στα φολκλορίζοντα σεξουαλικά αντικείμενα με βρετόνικο χρώμα. Αποφασίζουν να εφαρμόσουν στο ανθρώπινο είδος τις εμβριθείς μελέτες τους πάνω στη σεξουαλική συμπεριφορά και τις εκπληκτικές μεθόδους αναπαραγωγής των ψαριών. Με οδηγό τον αφοσιωμένο ξάδερφό τους, οργανώνουν έναν ερωτικό περίπλου στο Παρίσι για να γνωρίσουν τις αλλόκοτες ερωτικές και διαστροφικές συμπεριφορές των ανθρώπων. Ο συγγραφέας καγχάζει: είναι το άγριο χιούμορ ενός εθνολόγου των ερωτικών ηθών που παρωδεί τα πάντα και σχολιάζει τις συμπεριφορές μιας υποκριτικής και όλο και πιο συντηρητικής κοινωνίας.
Ο Εμμανυέλ Πιερρά έγραψε ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί με δύο τρόπους: ως περιπετειώδες αφήγημα (η κωμικοτραγική οδύσσεια για δύο χωριατοπούλες στον κόσμο του σεξ) και ως βιτριολική σάτιρα (μιας κοινωνίας που έχει κατακτηθεί τελείως από την αναζήτηση της ηδονής και που δεν γνωρίζει τι θα πει απόλαυση). Και στις δύο περιπτώσεις ο αναγνώστης αγαλλιά και ευφραίνεται.
Η Γκαέλ και η Γκουεναέλ, δίδυμες αδελφές από το Τριμπιντέκ, ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό της Βρετάνης, οι οποίες διακορεύτηκαν από συγγενείς στο οικογενειακό καΐκι που κληρονόμησαν, αποφασίζουν κάποια μέρα ότι δεν θα περάσουν τη ζωή τους φλερτάροντας άχαρους νέους στο τοπικό θαλασσινό φεστιβάλ και φεύγουν για το Παρίσι για να συναντήσουν τον ξάδερφό τους τον Γιάν, ο οποίος διατηρεί ένα σεξομάγαζο στην οδό Γκαιτέ, ειδικευμένο στα φολκλορίζοντα σεξουαλικά αντικείμενα με βρετόνικο χρώμα. Αποφασίζουν να εφαρμόσουν στο ανθρώπινο είδος τις εμβριθείς μελέτες τους πάνω στη σεξουαλική συμπεριφορά και τις εκπληκτικές μεθόδους αναπαραγωγής των ψαριών. Με οδηγό τον αφοσιωμένο ξάδερφό τους, οργανώνουν έναν ερωτικό περίπλου στο Παρίσι για να γνωρίσουν τις αλλόκοτες ερωτικές και διαστροφικές συμπεριφορές των ανθρώπων. Ο συγγραφέας καγχάζει: είναι το άγριο χιούμορ ενός εθνολόγου των ερωτικών ηθών που παρωδεί τα πάντα και σχολιάζει τις συμπεριφορές μιας υποκριτικής και όλο και πιο συντηρητικής κοινωνίας.
Ο Εμμανυέλ Πιερρά έγραψε ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί με δύο τρόπους: ως περιπετειώδες αφήγημα (η κωμικοτραγική οδύσσεια για δύο χωριατοπούλες στον κόσμο του σεξ) και ως βιτριολική σάτιρα (μιας κοινωνίας που έχει κατακτηθεί τελείως από την αναζήτηση της ηδονής και που δεν γνωρίζει τι θα πει απόλαυση). Και στις δύο περιπτώσεις ο αναγνώστης αγαλλιά και ευφραίνεται.
172 pages, Paperback
First published January 1, 2004
15 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
June 10, 2021
Ορισμένες φορές αναρωτιέμαι τι με τραβάει σε ένα βιβλίο για να το διαβάσω. Ε στην περίπτωση αυτή νομίζω πως ήταν ο τελείως catchy τίτλος. Αρχικά δεν θα το διάβαζα, θα το χάριζα και θα χώριζαν οι δρόμοι μας όσο ξαφνικά αντάμωσαν...αλλά κάτι μου είπε έλα Νάσια, διάβασέ το. Εμ, όχι δεν απλά δεν. Βλέπετε, δεν έχω λόγια να εκφραστώ. Δεν με σόκαρε, σιγά τα αυγά, αλλά το βρήκα ανούσιο και κυρίως δεν μου απάντησε πώς στο καλό συνδέονται τα 2 μέρη του τίτλου!! Να σκάσω είμαι 🐟
Τώρα εσείς θέλετε να μάθετε περί τίνος πρόκειται, αλλά δε ξέρω αν μπορώ να το περιγράψω. Ας πούμε ότι είναι 2 αδερφές που εξερευνούν διάφορες πτυχές της σεξουαλικότητάς τους, ερχόμενες σε επαφή με τον αγοραίο έρωτα, το BDSM, την κτηνοβασία και πάει λέγοντας 😂 Ρε θα με τρελάνουν αυτοί οι Γάλλοι.
Τώρα εσείς θέλετε να μάθετε περί τίνος πρόκειται, αλλά δε ξέρω αν μπορώ να το περιγράψω. Ας πούμε ότι είναι 2 αδερφές που εξερευνούν διάφορες πτυχές της σεξουαλικότητάς τους, ερχόμενες σε επαφή με τον αγοραίο έρωτα, το BDSM, την κτηνοβασία και πάει λέγοντας 😂 Ρε θα με τρελάνουν αυτοί οι Γάλλοι.
June 18, 2024
2,5/5*
August 27, 2016
Μικρό και εύκολο να το διαβάσεις. Θα κρατήσω το συναίσθημα που μου άφησε ο τρόπος γραφής και δεν θα σχολιάσω το θέμα : σαν να ξετυλιγόταν μπροστά μου καλογυρισμένη γαλλική κωμωδία.
Read
March 17, 2023I'm too asexual for this.
July 28, 2011
[livre] L’industrie du sexe et du poisson pané
On ne saura jamais qui a inspiré l’autre mais alors qu’un individu faisait l’analogie entre une tornade balayant une montagne de pièce détaché pour former miraculeusement une voiture (comme analogie à la probabilité que la vie soit apparue juste par « chance »), les shaddoks tentaient l’expérience : si les chances de créer un vaisseau spatial en lançant des pièces détachées en l’air est de une sur un milliard, il suffit de répéter le procéder 999 999 999 fois « pour rire » et obtenir son vaisseau au dernier lancer.
Il suffisait d’y penser.
Cet absurde pied de nez aux statistiques va dans le sens du fait que celui qui ment en disant en mensonge peut parfois dire la vérité.
Ainsi, il ne faut pas confondre nonsense et n’importe quoi.
Le nonsense n’est pas absence de sens (contrairement à ce que le mot peut évoquer, ce qui en soit est déjà un nonsense mais je ne vous emmerderai pas avec les fractales cette fois ci). Le nonsense, c’est ce qui ne va pas dans le même sens que les autres, même pas en contre sens.
Cela peut ressembler à du n’importe quoi mais c’est beaucoup plus que cela (propriétés émergentes, bla bla bla).
Par contre, serait-il possible que du nonsense naisse du n’importe quoi, à l’instar du menteur qui dirait parfois la vérité par mégarde ? Le nonsense pourrait-il naitre de cette tempête balayant une décharge ?
J’aime à penser que oui.
Prenez le roman d’Emmanuel Pierrat : « L’industrie du sexe et du poisson pané » (oui, j’ai encore été victime d’un achat compulsif basé sur un titre intrigant et la présence du mot « déniaisé » en quatrième de couverture, mot qui a presque autant de saveur que le « déviergé » que j’ai du croisé au détour d’une case de « Carmen Cru »).
Prenez donc ce livre, se pourrait-il qu’il contienne quelques perles de nonsense ?
Rien que la démarche a quelque chose d’absurde.
« L’industrie du sexe et du poisson pané » est calqué sur le schéma du roman érotique de gare (pour en découvrir les procédés d’écritures, je vous invite à lire l’excellent « Adios Schéhérazade » de Donald Westlake). Deux magnifiques jumelles orphelines, ayant connu trop jeune un sexe décevant et brutal, décide de quitter à 18 ans leur Bretagne natale et leur vie de pêcheuse au gros, pour explorer ce que le sexe peut leurs apporter à Paris (leur imagination ayant été titillée par leurs lectures et leurs expériences zoophilo-incestueuses). Elles débarquent dans la capitale où un lointain cousin bi-sexuel se révèle être un guide hors pair (paire ?).
Du porno super soft et un peu plus intellectualisé (avec de ci, de là, des vindictes contre les biens pensants, la prostitution, la pédophilie, ) mais qui a néanmoins du mal à choquer après le passage d’un Houellebecq qui a fait cela avec beaucoup plus de talent. Ajoutez à cela des analogies poissonnières et vous avez entre les mains le roman de Emmanuel Pierrat.
Pas de la grande littérature, parfois franchement consternant, ce roman se laisse pourtant lire « juste pour rire » et amusera ceux qui s’amusent de la sexualité jusque dans l’excès.
On ne saura jamais qui a inspiré l’autre mais alors qu’un individu faisait l’analogie entre une tornade balayant une montagne de pièce détaché pour former miraculeusement une voiture (comme analogie à la probabilité que la vie soit apparue juste par « chance »), les shaddoks tentaient l’expérience : si les chances de créer un vaisseau spatial en lançant des pièces détachées en l’air est de une sur un milliard, il suffit de répéter le procéder 999 999 999 fois « pour rire » et obtenir son vaisseau au dernier lancer.
Il suffisait d’y penser.
Cet absurde pied de nez aux statistiques va dans le sens du fait que celui qui ment en disant en mensonge peut parfois dire la vérité.
Ainsi, il ne faut pas confondre nonsense et n’importe quoi.
Le nonsense n’est pas absence de sens (contrairement à ce que le mot peut évoquer, ce qui en soit est déjà un nonsense mais je ne vous emmerderai pas avec les fractales cette fois ci). Le nonsense, c’est ce qui ne va pas dans le même sens que les autres, même pas en contre sens.
Cela peut ressembler à du n’importe quoi mais c’est beaucoup plus que cela (propriétés émergentes, bla bla bla).
Par contre, serait-il possible que du nonsense naisse du n’importe quoi, à l’instar du menteur qui dirait parfois la vérité par mégarde ? Le nonsense pourrait-il naitre de cette tempête balayant une décharge ?
J’aime à penser que oui.
Prenez le roman d’Emmanuel Pierrat : « L’industrie du sexe et du poisson pané » (oui, j’ai encore été victime d’un achat compulsif basé sur un titre intrigant et la présence du mot « déniaisé » en quatrième de couverture, mot qui a presque autant de saveur que le « déviergé » que j’ai du croisé au détour d’une case de « Carmen Cru »).
Prenez donc ce livre, se pourrait-il qu’il contienne quelques perles de nonsense ?
Rien que la démarche a quelque chose d’absurde.
« L’industrie du sexe et du poisson pané » est calqué sur le schéma du roman érotique de gare (pour en découvrir les procédés d’écritures, je vous invite à lire l’excellent « Adios Schéhérazade » de Donald Westlake). Deux magnifiques jumelles orphelines, ayant connu trop jeune un sexe décevant et brutal, décide de quitter à 18 ans leur Bretagne natale et leur vie de pêcheuse au gros, pour explorer ce que le sexe peut leurs apporter à Paris (leur imagination ayant été titillée par leurs lectures et leurs expériences zoophilo-incestueuses). Elles débarquent dans la capitale où un lointain cousin bi-sexuel se révèle être un guide hors pair (paire ?).
Du porno super soft et un peu plus intellectualisé (avec de ci, de là, des vindictes contre les biens pensants, la prostitution, la pédophilie, ) mais qui a néanmoins du mal à choquer après le passage d’un Houellebecq qui a fait cela avec beaucoup plus de talent. Ajoutez à cela des analogies poissonnières et vous avez entre les mains le roman de Emmanuel Pierrat.
Pas de la grande littérature, parfois franchement consternant, ce roman se laisse pourtant lire « juste pour rire » et amusera ceux qui s’amusent de la sexualité jusque dans l’excès.
August 7, 2016
Είχα βρει αυτό το βιβλίο κάπου σε ένα περίπτερο στην λεωφόρο Αλεξάνδρας. Ο περιπτεράς είχε στήσει έναν πάγκο με μεταχειρισμένα βιβλία και ο τίτλος και το εξώφυλλο του μου κίνησαν την περιέργεια. Από τότε πέρασε σχεδόν ενάμισης χρόνος μέχρι να το διαβάσω τελικά.
Τι να πω; Ο Emmanuel Pierrat, του οποίου η ιστορία και ακαδημαϊκή και επαγγελματική εξειδίκευση στο οπισθώφυλλο είναι θα έλεγα τελικά πιο ιντριγκαριστική από αυτό του το μυθιστόρημα, μας πέρνει σε μια βόλτα σε όλα τα φετίχ και τις σεξουαλικές εξερευνήσεις των κολλημένων με τη θάλασσα και την υδρόβια ζωή έφηβων διδύμων κοριτσιών. Πολλά από τα αστεία απλά ήταν αδύνατο να τα καταλάβω λόγω της τοπικιστικής φύσης του χιούμορ σχετικό με τη Βρετανή και το πόσο χωριάτες/ξενέρωτοι είναι, παρ'ολ'αυτά γέλασα αρκετά με το ύφος του βιβλίου, το εξεζητημένο λεξιλόγιο (εξαιρετική μετάφραση!) και το αρμόζον πολυτονικό. Α, και το τέλος ήταν πετυχημένο.
Αυτό που μου σκεφτόμουν συνέχεια ενώ το διάβαζα (το λίγο, ούτε 4 ώρες δεν μου πήρε) ήταν ότι ο Μάριος θα το απολάμβανε πολύ περισσότερο απ'ότι εγώ. Τώρα είναι δικό του. Ελπίζω να μάθουμε αν είχα δίκιο...
Τι να πω; Ο Emmanuel Pierrat, του οποίου η ιστορία και ακαδημαϊκή και επαγγελματική εξειδίκευση στο οπισθώφυλλο είναι θα έλεγα τελικά πιο ιντριγκαριστική από αυτό του το μυθιστόρημα, μας πέρνει σε μια βόλτα σε όλα τα φετίχ και τις σεξουαλικές εξερευνήσεις των κολλημένων με τη θάλασσα και την υδρόβια ζωή έφηβων διδύμων κοριτσιών. Πολλά από τα αστεία απλά ήταν αδύνατο να τα καταλάβω λόγω της τοπικιστικής φύσης του χιούμορ σχετικό με τη Βρετανή και το πόσο χωριάτες/ξενέρωτοι είναι, παρ'ολ'αυτά γέλασα αρκετά με το ύφος του βιβλίου, το εξεζητημένο λεξιλόγιο (εξαιρετική μετάφραση!) και το αρμόζον πολυτονικό. Α, και το τέλος ήταν πετυχημένο.
Αυτό που μου σκεφτόμουν συνέχεια ενώ το διάβαζα (το λίγο, ούτε 4 ώρες δεν μου πήρε) ήταν ότι ο Μάριος θα το απολάμβανε πολύ περισσότερο απ'ότι εγώ. Τώρα είναι δικό του. Ελπίζω να μάθουμε αν είχα δίκιο...
December 24, 2014
E velaquí unha especie de manual de iniciación sexual polas canles aparentemente menos convencionais do pracer da man de dúas xemelgas bretoas e un curmán exiliado en París. Á marxe da sobreabundancia de referencias culturais francesas que lastran a lectura, o libro ofrece unha perspectiva moi curiosa ao vencellar o comportamento sexual humano co dos peixes.
August 18, 2009
Δεν έμαθα ΤΙΠΟΤΑ. Δεν αξίζει ν' ασχοληθώ άλλο μαζί του.
October 5, 2015
Γέλασα πολύ σε κάποια σημεία :-)
Displaying 1 - 9 of 9 reviews