Naked Pilot: The Human Factor in Aircraft Accidents

by David Beaty

Investigations into the causes of aircraft accidents have for decades focused on what happened and who did it - very rarely 'Why'? It is the question 'Why' that David Beaty has addressed here, fighting the misnomer of 'pilot error' and propounding that the cause should be sought deeper inside human beings who make apparently simple human errors.

Genres: Aviation, Nonfiction

328 pages, Paperback

First published May 5, 1995

About the author

David Beaty is a British author of fictional and non-fictional works. He got a Master degree in history (1940) at Merton College, Oxford, and a Master degree in psychology (1965) at University College, London. He was trained pilot in the Royal Air Force during the 2nd World War. His works focus on aviation, especially on psychological aspects of aircraft pilots.

Beaty was born in 1919 in Ceylon, married in 1948 to Betty Smith, a writer herself (see Betty Beaty), and is father of three daughters. He died in 1999.

Sources:
- Europa Publications (Editor), International Who's Who of Authors and Writers 2004, Psychology Press, 2003
- Ken Beere, Obituary: David Beaty , Independent, 22.12.1999

Reviews

[Marta · Rating 1 out of 5]

1,5

[Jan · Rating 2 out of 5]

The book's main thesis is that we do ourselves a disservice by promoting the concept of pilot error. Instead, the author (a former pilot and psychologist) argues, what we call pilot error is typically human error, forced by our nature and systematic external pressures. In order for aviation to move forward, this has to be accepted and the individual factors studied.

The above mentioned points are illustrated throughout some 20 chapters. While the overall picture is, in the end, convincing, the text itself can be a bit tedious. For most of the discussed factors, several accidents are described where one would suffice, sometimes adding nothing to the discussion. Other times, hard to verify anecdotes are used to dismiss the accidents protagonists (p251, Lord Thomson, differs quite a lot from my cursory research), the text can be almost deceitful*, and the sourcing is almost non-existent. For the most part, it reads like a written version of the Mayday/Air Crash Investigation TV series. Also, the illustrations are somewhat random (e.g., p57, p104), not all of them indexed (p57, p68, and others) and generally poor.

The books most redeeming quality for me was that it introduced me to a couple of plausible psychological effect that could be applied to any employee and company hierarchy.

I think this book best served its purpose when it came out by calling out certain issues and fostering further discussion. However, the text itself isn't convincing as an academic piece of literature, and isn't a great piece of leisure reading either.

*For example, on p172, mirrored faces, where one appears sad, and the other happy, are use to show that the right hemisphere "decides how we feel". I was quite impressed, until I noticed that the mirror image is in fact no a mirror image.

[Marek Kowalcze · Rating 3 out of 5]

This book is aimed mainly for people working in airline industry or (like me) interested in how people make decisions (and errors). We get to know various reasons why so many incidents happen during last 60 years. Author points that what we at the end see often as pilot error is just iceberg tip of all small errors and mistakes made hours, days or events weeks before. While describing how complex it all can be, David Beaty also tries to analyze each step with great details. He backs up his claims by a lot of actual incidents and research from air engineering, design and psychology.

[Katia M. Davis · Rating 4 out of 5]

Despite the fact this book is at least 25 years old, it is still highly relevant. People cannot help what they are, and despite increased automation, safety protocols, and awareness, accidents happen. This book delves into the psychology and practicalities behind the human factor in aircraft accidents, with extensive use of examples. If you are interested in accident investigation, this is a must read. The writing style is a little outdated, but the content is excellent.

[Ashley · Rating 3 out of 5]

I felt like the author was trying to cram as many flight collisions into one book as he could. With that being said, his research felt thorough, although I can’t say I enjoyed this book.

Best part? Reading all the factors and stats available

Worst? not entertained, not enthralled

[Sumit Sabnis · Rating 5 out of 5]

For Pilots only. Introspective and insightful.

[Filip Gorczyński · Rating 4 out of 5]

Dobra rzecz, trochę przeraża, trochę wyjaśnia, ogólnie interesujące spojrzenie od wewnątrz na ten olbrzymi przemysł.

[Radek Oryszczyszyn · Rating 4 out of 5]

Mimo, a może właśnie dlatego, że w przemysł lotniczy pakuje się co roku miliardy dolarów na coraz doskonalsze technologie zwiększające bezpieczeństwo, automatyzujące pracę maszyny, zwalniające pilota od konieczności podejmowania ryzykownych decyzji, przez cały czas za około 2 na 3 katastrofy lotnicze winę ponosi człowiek.

Książka Beaty’ego poświęcona jest błędom ludzkim w wypadkach lotniczych. Można ją w gruncie rzeczy potraktować jako przystępny podręcznik psychologii podejmowania decyzji, stresu, czynników ryzyka i grupowego myślenia. W większym stopniu, niż rzecz dedykowaną wprost lotnictwu.

Autor wychodzi ze słusznego założenia, że środowisko wysoce zautomatyzowanej maszyny, dowodzonej przez dwie-trzy osoby, z często kilkuset osobami na pokładzie, która za chwilę znajdzie się na wysokości 10 kilometrów, jest dla organizmu człowieka wysoce nienaturalne. Zostaliśmy ewolucyjnie ukształtowani w zupełnie innych warunkach, nie przyzwyczajeni do konieczności podejmowania tak wielu tak odpowiedzialnych decyzji, bez konieczności przebywania w tak długotrwałym stresie, zmęczeniu, presji otoczenia itd.

W związku z tym, błędy, o których pisze Beaty, odwołując się do udokumentowanych przypadków lotniczych, są nieuniknione. Autor wymienia i szczegółowo opisuje psychologiczne mechanizmy, które za nimi stoją: grupowe myślenie, złudzenia percepcji, konformizm, ślepe zaufanie technologii i wiele innych.

Beaty rysuje typowy psychologiczny portret pilota rejsowego “intuicyjny ekstrawertyk o osobowości aktywnej męskiej”, którego cechy z jednej strony predestynują osoby o tym typie do pracy w lotnictwie, z drugiej jednak strony mogą stanowić czynniki ryzyka: rozbudowane męskie ego, niechęć do poddawania się rozkazom i krytyce, skłonność do ryzyka, przyjmowanie na siebie zbyt wielkiej odpowiedzialności, podatność na uzależnienie od narkotyków itd.

Do książki warto zajrzeć nawet, jeśli nie lata się samolotami zbyt często. Poza całym kontekstem lotniczym pokazuje ona, jak silne są psychologiczne mechanizmy pchające ludzi do popełniania świadomych lub nieświadomych błędów i narażania często setek istnień ludzkich na śmiertelne zagrożenie. Nawet w dziedzinach, gdzie bezpieczeństwo jest traktowane jako absolutny priorytet, niewiele uwagi poświęca się tak zwanemu “czynnikowi ludzkiemu”, co – zdaniem autora – jest kluczowe w przeciwdziałaniu niebezpiecznym sytuacjom w powietrzu i na lądzie.

http://oryszczyszyn.wordpress.com/201...

[Zofia Zielak · Rating 3 out of 5]

3.5⭐️

Na początku ta książka i przedstawiane w niej poglądy autora bardzo mnie zdenerwowały i spowodowały chęć wyrzucenia jej z Kindla w trybie natychmiastowym.

Kilka cytatów, z którymi kompletnie się nie zgadzam wraz z krótkim komentarzem:

𝐷𝑧𝑖𝑠́ 𝑗𝑢𝑧̇ 𝑏𝑎𝑟𝑑𝑧𝑜 𝑛𝑖𝑒𝑤𝑖𝑒𝑙𝑢 𝑝𝑖𝑙𝑜𝑡𝑜́𝑤 𝑘𝑖𝑒𝑟𝑢𝑗𝑒 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑝𝑟𝑧𝑦 𝑤𝑦𝑏𝑜𝑟𝑧𝑒 𝑑𝑟𝑜𝑔𝑖 𝑧̇𝑦𝑐𝑖𝑜𝑤𝑒𝑗 𝑟𝑜𝑚𝑎𝑛𝑡𝑦𝑐𝑧𝑛𝑦𝑚 𝑚𝑎𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖𝑒𝑚 𝑜 𝑤𝑧𝑏𝑖𝑗𝑎𝑛𝑖𝑢 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑤 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑡𝑤𝑜𝑟𝑧𝑎 - 𝑑𝑒𝑐𝑦𝑑𝑢𝑗𝑒 𝑟𝑎𝑐𝑧𝑒𝑗 𝑠𝑜𝑙𝑖𝑑𝑛𝑎 𝑘𝑎𝑙𝑘𝑢𝑙𝑎𝑐𝑗𝑎 𝑓𝑖𝑛𝑎𝑛𝑠𝑜𝑤𝑎. 𝑀𝑎𝑟𝑧𝑦𝑐𝑖𝑒𝑙𝑠𝑘𝑖𝑒 𝑤𝑖𝑧𝑗𝑒 𝑧𝑤𝑦𝑘𝑙𝑒 𝑢𝑙𝑎𝑡𝑛𝑖𝑎𝑗𝑎̨ 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑏𝑒𝑧𝑝𝑜𝑤𝑟𝑜𝑡𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑜 𝑝𝑖𝑒𝑟𝑤𝑠𝑧𝑦𝑐ℎ 𝑘𝑖𝑙𝑘𝑢 𝑡𝑦𝑔𝑜𝑑𝑛𝑖𝑎𝑐ℎ 𝑠𝑧𝑘𝑜𝑙𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑙𝑜𝑡𝑛𝑖𝑐𝑧𝑒𝑔𝑜.
~ Osobiście uważam, że bez pragnienia latania przebycie niełatwej i bardzo drogiej drogi, jaką jest szkolenie lotnicze jest bardzo trudne, wręcz niemożliwe. Warto wspomnieć o tym, że obecnie po wydaniu góry pieniędzy i przebyciu szkoleń i tak nie ma gwarancji dostania pracy. Możliwe, że w latach, w których autor pisał tą książkę wyglądało to inaczej. Oczywiście nie neguję istnienia takich ludzi, jednak większość zdecydowanie należy do tych marzycieli, w których istnienie autor wątpi.

𝑊𝑖𝑒𝑙𝑢 𝑝𝑖𝑙𝑜𝑡𝑜́𝑤, 𝑧𝑤ł𝑎𝑠𝑧𝑐𝑧𝑎 𝑤𝑜𝑗𝑠𝑘𝑜𝑤𝑦𝑐ℎ, 𝑝𝑜𝑑𝑠́𝑤𝑖𝑎𝑑𝑜𝑚𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑎𝑤𝑖𝑎 𝑧𝑛𝑎𝑘 𝑟𝑜́𝑤𝑛𝑜𝑠́𝑐𝑖 𝑚𝑖𝑒̨𝑑𝑧𝑦 𝑙𝑎𝑡𝑎𝑛𝑖𝑒𝑚 𝑤 𝑠𝑒𝑘𝑠𝑒𝑚. 𝑁𝑖𝑒 𝑧𝑎𝑤𝑠𝑧𝑒 𝑧𝑟𝑒𝑠𝑧𝑡𝑎̨ 𝑝𝑜𝑑𝑠́𝑤𝑖𝑎𝑑𝑜𝑚𝑖𝑒.

𝐿𝑎𝑡𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑠𝑦𝑚𝑏𝑜𝑙𝑒𝑚 𝑠𝑒𝑘𝑠𝑢𝑎𝑙𝑛𝑦𝑚. 𝑆𝑛𝑦 𝑜 𝑙𝑎𝑡𝑎𝑛𝑖𝑢 𝑠𝑎̨ 𝑖𝑛𝑡𝑒𝑟𝑝𝑟𝑒𝑡𝑜𝑤𝑎𝑛𝑒 𝑗𝑎𝑘𝑜 𝑚𝑎𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑜 𝑠𝑒𝑘𝑠𝑖𝑒. 𝑁𝑖𝑐 𝑤𝑖𝑒̨𝑐 𝑑𝑧𝑖𝑤𝑛𝑒𝑔𝑜, 𝑧̇𝑒 𝑧𝑎𝑤𝑜𝑑𝑜𝑤𝑒 𝑖 𝑠𝑒𝑘𝑠𝑢𝑎𝑙𝑛𝑒 𝑙𝑒̨𝑘𝑖 𝑝𝑖𝑙𝑜𝑡𝑜́𝑤 𝑡𝑎𝑘 𝑚𝑜𝑐𝑛𝑜 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑧𝑎𝑧𝑒̨𝑏𝑖𝑎𝑗𝑎̨.
~ Te dwa cytaty pozostawię bez komentarza.

𝑃𝑖𝑙𝑜𝑡 𝑡𝑜 𝑡𝑎𝑘𝑧̇𝑒 𝑜𝑠𝑜𝑏𝑛𝑖𝑘 𝑎𝑔𝑟𝑒𝑠𝑦𝑤𝑛𝑦 - 𝑚𝑎𝑐ℎ𝑜 𝑑𝑜 𝑘𝑤𝑎𝑑𝑟𝑎𝑡𝑢.
~ Tacy piloci istnieją, co potwierdzają niektóre raporty z katastrof lotniczych. Jednak wydaje mi się, że takie osoby można spotkać w każdej innej branży, a nie tylko w lotnictwie. Utożsamianie pilotów z macho jest stratyfikacją i działaniem szkodliwym.


Po tym burzliwym początku książka szybko zaczęła mi się coraz bardziej podobać i mnie wciągnęła. Autor poruszył wiele ważnych kwestii dotyczących błędu ludzkiego i zilustrował to dobrze dobranymi przykładami. Uważam, że dla osoby, która tak jak ja interesuje się katastrofami i incydentami lotniczymi jest to obowiązkowa lektura.

[Sujatha · Rating 4 out of 5]

this book is a good read for all aspiring pilots and people involved in aviation industry. it gives a good insight into various accident investigations and examples of how one person or situation screw up the flight.
suggested reads similar to this: Controlling Pilot Error series of books

[Irka · Rating 5 out of 5]

It's an interesting handbook on human factor in airlines companies with an interesting case studies like i.e. the Las Palmas disaster.

[E · Rating 4 out of 5]

I was going to say, you can never have too many plane crashes, but that makes me sound like the sick person I am . . . .