علی اسفندیاری یا علی نوری مشهور به نیما یوشیج (زاده ۲۱ آبان ۱۲۷۴ خورشيدی در دهکده یوش استان مازندران - درگذشت ۱۳ دی ۱۳۳۸ خورشیدی در شمیران شهر تهران) شاعر معاصر ایرانی است. وی بنیانگذار شعر نو فارسی است. نیما پوشیج با مجموعه تأثیرگذار افسانه که مانیفست شعر نو فارسی بود، در فضای راکد شعر ایران انقلابی به پا کرد. نیما آگاهانه تمام بنیاد ها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید. شعر نو عنوانی بود که خود نیما بر هنر خویش نهاده بود. تمام جریانهای اصلی شعر معاصر فارسی مدیون این انقلاب و تحولی هستند که نیما مبدع آن بود.
درشب سرد زمستانی کوره ی خورشیدهم، چون کوره ی گرم چراغ من نمی سوزد وبه مانند چراغ من نه می افروزد چراغی هیچ، نه فروبسته به یخ ماهی که از بالا می افروزد.
من چراغم را درآمد رفتن همسایه ام افروختم در یک شب تاریک وشب سرد زمستان بود باد می پیچید با کاج در میان کومه ها خاموش گم شد او از من جدا زین جاده ی باریک و هنوزم قصه بریادست وین سخن آویزه ی لب!
«که می افروزد ؟ که می سوزد؟ چه کسی این قصه رادر دل می اندوزد؟» در شب سرد زمستانی کوره ی خورشید هم ، چون کوره ی گرم چراغ من نمی سوزد.