Jump to ratings and reviews
Rate this book

در گلستانه

Rate this book

Audio CD

First published January 1, 1990

2 people are currently reading
45 people want to read

About the author

Sohrab Sepehri

81 books615 followers
Sohrâb Sepehrî (Persian: سهراب سپهری‎) (October 7, 1928 - April 21, 1980) was a notable modern Persian poet and a painter.

He was born in Kashan in Isfahan province. He is considered to be one of the five most famous modern Persian (Iranian) poets who have practised "New Poetry" (a kind of poetry that often has neither meter nor rhyme).

Sohrab Sepehri was also one of Iran's foremost modernist painters.

Sepehri died in Pars hospital in Tehran of leukemia. His poetry is full of humanity and concern for human values. He loved nature and refers to it frequently. The poetry of Sohrab Sepehri bears great resemblance to that of E.E. Cummings.

Well-versed in Buddhism, mysticism and Western traditions, he mingled the Western concepts with Eastern ones, thereby creating a kind of poetry unsurpassed in the history of Persian literature. To him, new forms were new means to express his thoughts and feelings.

http://en.wikipedia.org/wiki/Sohrab_S...


سهراب سپهری (۱۵ مهر ۱۳۰۷ در کاشان – ۱ اردیبهشت ۱۳۵۹ در تهران) شاعر و نقاش ایرانی بود. او از مهم‌ترین شاعران معاصر ایران است و شعرهایش به زبان‌های بسیاری از جمله انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه شده‌است. ستایش طبیعت و روستا و همچنین توجه به عرفان و نگرش توحیدی از مهم ترین مضامین شعری او بودند. وی پس از ابتلا به بیماری سرطان خون در بیمارستان پارس تهران درگذشت.

دورهٔ ابتدایی را در دبستان خیام کاشان (شهید مدرّس فعلی) (۱۳۱۹) و متوسّطه را در دبیرستان پهلوی کاشان خرداد ۱۳۲۲ گذراند و پس از فارغ‌التحصیلی در دورهٔ دوسالهٔ دانشسرای مقدماتی پسران به استخدام ادارهٔ فرهنگ کاشان درآمد.در شهریور ۱۳۲۷ در امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دوره دبیرستان خود را دریافت کرد. سپس به تهران آمد و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و هم زمان به استخدام شرکت نفت در تهران درآمد که پس از ۸ ماه استعفا داد. سپهری در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعهٔ شعر نیمایی خود را به نام مرگ رنگ منتشر کرد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد و نشان درجه اول علمی را دریافت کرد. در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت نمود و نیز دومین مجموعهٔ شعر خود را با عنوان زندگی خواب‌ها منتشر کرد. در آذر ۱۳۳۳ در ادارهٔ کل هنرهای زیبا (فرهنگ و هنر) در قسمت موزه‌ها شروع به کار کرد و در هنرستان‌های هنرهای زیبا نیز به تدریس می‌پرداخت

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D...


http://www.sohrabsepehri.com

http://www.goodreads.com/group/show/8...

see also Sohrab Sepehri
https://www.goodreads.com/author/show...

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
48 (41%)
4 stars
37 (31%)
3 stars
22 (18%)
2 stars
7 (6%)
1 star
2 (1%)
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
Profile Image for Hessam Ghaeminejad.
143 reviews17 followers
June 20, 2021
در گلستانه یادآور کودکی و نوجوانی ام بود چه خوب که اینجا دیدمش تا با دوباره شنیدنش ، غبارغم را هم از روی قلبم و هم از روی کاست بروبم
Profile Image for Saman.
1,166 reviews1,075 followers
Read
January 24, 2010
دشت‌هایی چه فراخ
کوه‌هایی چه بلند
در گلستانه چه بوی علفی می‌آمد

من چه سبزم امروز
و چه اندازه دلم هشیار است
نکند اندهی سر رسد از پس کوه

Profile Image for Sajad.
155 reviews7 followers
August 18, 2018
امید،چیزی است که با شنیدن "در گلستانه" به دل آدمی می افتد.اثر را سال 66 ضبط کردند که مردمی درگیر جنگی بی پایان بودند و میتوان گفت که این موسیقی شاید اندکی تسکین بوده که "چون میگذرد غمی نیست" و "تا شقایق هست زندگی باید کرد" حال کار نداریم چندهزار شقایق از بین رفته اند.یاد چهرازی می افتم که :ببین زندگی هنوز قشنگیاشو داره
Profile Image for Saeed.
52 reviews33 followers
April 16, 2013
از آنجایی که موسیقی سنتی ایرانی به دلایل گوناگون سال‌های متمادی است که به همان شیوهٔ مرسوم اجرایی «تک صدایی» و با اشعار عروضی ارائه می‌شود، هماهنگی موسیقی به خصوص در بخش های آوازی با شعر نو کار بسیار دشواری است

قطعهٔ «در گلستانه» مطابق با محتوای شعر به ترتیب از دستگاه اصفهان شروع می شود، اشاراتی به چهارگاه، دشتی، شور، بیات ترک، ماهور و افشاری دارد و در ماهور به پایان می‌رسد.


هوشنگ کامکار: آهنگساز
شهرام ناظری: آواز
احمدرضا احمدی: دکلمه اشعار
ارسلان کامکار: ویولن
بیژن کامکار: دف
اردشیر کامکار: کمانچه
ارژنگ کامکار: تنبک
اردوان کامکار: سنتور
منوچهر انصاری: ویولن
خوشنویسی روی جلد: بیژن بیژنی
طرح واجرای جلد: آیدین آغداشلو


غفلت پاکی بود، که صدایم می‌زد


پای نی‌زاری ماندم، باد می‌آمد، گوش دادم

چه کسی با من، حرف می‌زد؟
Displaying 1 - 4 of 4 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.