این کتاب سال ۱۹۹۸ منتشر شده و اگر اشتباه نکنم توسط آمریکاییها و آمریکاییهای لاتین نوشته شده. درنتیجه میتونه زیادی دغدغهمند باشه وقتی ما توی ۲۰۲۶ حتی حق زندگی کردن نداریم تا بخوایم فکرکنیم بهعنوان معلم و دانشآموز توی مدرسه و دانشگاه چه حقوقی داریم یا نداریم. اما با این وجود، یکی از اولین جاهایی که کوییرها توش مورد حمله و بولی قرار میگیرن، مدرسهست و خیلیها خاطرات خیلی خوبی از پذیرش و حرف زدن درمورد گرایشمون توی مدرسه نداریم.
society thought us that women were unlovable and undesirable, and wanting only women in your life is horrific. Two years ago, I was introduced to Sappho, from Lesbos, who we inherited the words Sapphic and lesbian from. How are these pretty are observed dirty and ugly? And why we use these words as bad things? it's the patriarchy who taught us, certain words equal bad.
Read this book for Pride, because we, as students, have always been perceived as weirdos when we were in high school. I couldn't even think of the word lesbian back then when I was in high school. All of my friends were straight, and my only queer friends were on my phone. اگه معلمی لزبین/گی/کوییر باشه، نمیتونه درموردش حرف بزنه چون شرمآور محسوب میشه، اما معلمهای استریت میتونن بهراحتی درمورد روابطشون(در حد و اندازهی کلاس صحبت کنن). با این کار دانشآموزای کوییر هرگز متوجه نمیشن که تنهاترین آدم توی جهان نیستن. این کتاب، مقاله و شعرهاییه که توسط معلمهای لزبین نوشته شده، درمورد ترس از صحبت کردن و ظلمی که به خودشون و دانشآموزهاشون میشه وقتی مجبورن سکوت کنن و اونها رو تنها بذارن(البته این کتاب مال ۱۹۸۸ و خیلی چیزها توی اروپا و آمریکا تغییر کرده مشخصا. اما ما هنوز میتونیم باهاش ارتباط کنیم متأسفانه) On the one hand how free is any student ever in a class that is part of a program that is part of a system that is hierarchical, authoritarian, racist, classist, sexist and so on? _from the book یکی از فصلهای جذاب کتاب برای من، فصلی بود که به دانشآموزان میپرداخت(احتمالا موردعلاقهم بود چون ارتباطی بیشتری باهاش گرفتم). درمورد این صحبت میکرد که دانشآموزان استریت، میتونن درمورد روابط و مسائل عاطفیشون بنویسن، توی کلاس بخونن و از اون باری که روی دوششونه راحت بشن، اما دانشآموزان کوییر، تجربیاتشون رو سانسور میکنن، تحریف میکنن، جوری مینویسن که جنسیت پارتنرشون مشخص نباشه/تغییرداده بشه. البته این واقعا از ابتداییترین سختیهای کوییر بودنه، مخصوصا توی ایران.
یکی دیگه از فصلهای خوب کتاب، مقالهای بود که توضیح میداد چرا مهمه که بچهها سکشوالیتی معلم رو بدونن. نویسندهی مقاله میگفت اگه میخوام کلاسم برای بچههام آزاد باشه، باید من هم آزاد باشم. و اگه این فکت رو درمورد من بدونن که معمولا اعتراف بهش سخته، توی حرف زدن و ابراز کردن تجربیات سخت خودشون راحتتر میشن. I never want to be just a lesbian or just a teacher, I want to be a lesbian teacher. _from the book یهکم برام سخت بود خوندنش، چیز جدیدی بهم اضافه نکرد و برای الان دیگه شاید اونقدر ریلیتبل نباشه.
Read for research essay for university course. This book was so good. Quick read but interesting since it was a topic I have no experience with and had varied formatting throughout. The poetry was stunning. Even though this book is older than I am, I felt it had implications for the rest of my career.
Quick and interesting read--older, too, so not exactly as applicable but still enough so.
I think I enjoyed reading this book more than I enjoyed the book itself; I'm not sure how much sense that makes, but it's a feeling I tend to get sometimes.
Well, even though it is a very North American point of view, and it is rather old, it was satisfying to read. As a lesbian and as a teacher there have been a few things that hit my heart hard, hence the four stars.