Antek

by Bolesław Prus

Biografia Boleslawa Prusa Kalendarium zycia i tworczosci Tytul i temat utworu Czas i miejsce akcji Plan wydarzen Streszczenie Charakterystyka glownego bohatera Antek Charakterystyka pozostalych postaci Wies nad Wisla Problematyka utworu Gatunek utworu Cytaty ktore moga sie przydac Indeks komentarzy do tekstu

Genres: Polish Literature, Classics, School, Fiction, Short Stories, Poland, Childrens

39 pages, Paperback

First published January 1, 1880

About the author

Bolesław Prus (pronounced:[bɔ'lεswaf 'prus]; Hrubieszów, August 20, 1847 – May 19, 1912, Warsaw), whose actual name was Aleksander Głowacki, was a Polish journalist and novelist who is known especially for his novels The Doll and Pharaoh. He was the leading representative of realism in 19th-century Polish literature and remains a distinctive voice in world literature. Głowacki took the pen name "Prus" from the name of his family coat-of-arms.

An indelible mark was left on Prus by his experiences as a 15-year-old soldier in the Polish 1863 Uprising against Imperial Russia, in which he suffered severe injuries and imprisonment.

In 1872 at age 25, in Warsaw, Prus settled into a distinguished 40-year journalistic career. As a sideline, to augment his income and to appeal to readers through their aesthetic sensibilities, he began writing short stories. Achieving success with these, he went on to employ a broader canvas; between 1886 and 1895, he completed four major novels on "great questions of our age."

Of his novels, perennial favorites with readers are The Doll and Pharaoh. The Doll describes the romantic infatuation of a man of action who is frustrated by the backwardness of his society. Pharaoh, Prus' only historical novel, is a study of political power and statecraft, set in ancient Egypt at the fall of its 20th Dynasty and of the New Kingdom.

Wikipedia

Reviews

[julia ✧.* · Rating 3 out of 5]

"taka była wola boża" powiedziała baba po spalenia dziecka żywcem w piecu

[Tytka na książki · Rating 3 out of 5]

Po “Antka” sięgnąłem by kontynuować podróż przez życie z Bolesławem Prusem. Poniżej parę moich przemyśleń:

Co mi się podobało:
- przesłanie - nawet na zapadłej wsi może urodzić się diament. Rolą osób, które przeczytały to dzieło, jest zauważyć ten nieoszlifowany diament i pociągnąć go w górę.
- nawet osoba żyjąca w swoim świecie, pozornie niezaintersowana płcią przeciwną, kiedy tylko spotka kogoś, kto jej odpowiada traci głowę (tak jak Antek stracił dla żony wójta)
- pokazuje ogrom głupoty ludzi żyjących na wsi w XIX wieku (spowodowanej brakiem wykształcenia)
- samozaparcie głównego bohatera, które, wydaje się, pochodziło z jego wnętrza

Co mi się nie podobało:
-3 zdrowaśki nabrało innego sensu, niestety tego fragmentu nie da się zapomnieć
-nie było momentu kulminacyjnego, jaki zazwyczaj występuje w nowelkach


Cytaty, które chciałbym zapamiętać:
“Może spotkacie kiedy wiejskiego chłopca, który szuka zarobku i takiej nauki, jakiej między swoimi nie mógł znaleźć. W jego oczach zobaczycie jakby odblask nieba, które przegląda się w powierzchni spokojnych wód; w jego myślach poznacie naiwną prostotę, a w sercu tajemną i prawie bezświadomą miłość. Wówczas podajcie rękę pomocy temu dziecku. Będzie to nasz mały brat, Antek, któremu w rodzinnej wsi stało się już za ciasno, więc wyszedł w świat oddalając się w opiekę Bogu i dobrym ludziom”.

Nowe słowa:
baraszkować - bawić się, dokazując
Niezgorzej - zupełnie dobrze
pachole - chłopiec, giermek, paź

[✨Jamie✨ · Rating 3 out of 5]

Jak kto lubi czytać o ludziach, co w piecu za szybko zdrowieją, młynarzach, co żony biją i łysych, co - jak to zwykle łysi - szczęście miewają to serdecznie zachęcam. Ja nie przepadam, ale nowelka całkiem mi się spodobała

No i potrzebuję sequela, bo muszę wiedzieć czy ten Antek w końcu swój wiatrak postawił

[anthony neo · Rating 2 out of 5]

stara dziecko w piecu spalila no pojebie mnie

[sylwiaczyta · Rating 2 out of 5]

Zapisać: wkładanie ludzi na 3 zdrowaśki do pieca nie wypędza choroby.

[Zuzia · Rating 4 out of 5]

Na pierwszy rzut oka nic szczególnego ale dosyć mnie poruszyła, realistyczne przedstawienie ludności wiejskiej, dosyć smutna, ale prawdziwa, nie żałuje 3zł zostawionych w antykwariacie:).
„przez tydzień mówiono o niej, potem zapomniano i opuszczono świeży grób, na którym tylko wiatr wzdychał i świergotały polne koniki. A jeszcze potem spadł śnieg i nawet koniki wystraszył.”
„Ale tyle tylko zyskał, że dostał w łeb, ażeby nie przeszkadzał odmawiać zdrowasiek. Jakoś i chora przestała bić w deskę, rzucać się i krzyczeć.”
„Tak się modlił chłop w świątyni, gdzie polne zioła pachniały, śpiewały ptaki, gdzie pod nimi błyszczała w ogromnych skrętach Wisła, a nad nimi stary krzyż szeroko otwierał ramiona.”

[Martinka]

Imagine this: minęło tyle lat, a do tej pory dalej panuje w społeczeństwie przekonanie, że dzieciństwo nie ma dużego wpływu na człowieka, więc bagatelizuje się edukację rodziców nt. wychowywania dzieci
Taka czysto hipotetyczna sytuacja
(Wiem, że Prus robi tutaj inny point, ale nasłuchałam się Kryminatorium i od dawna siedzi mi ta mysl w glowie ☝️🤓)

[Piotr Toruński · Rating 2 out of 5]

Przyjemna lektura. Zaczyna się dobrze, później klimat opada. Dość emocjonalne zakończenie, bez fajerwerk i zachwytu.

[ninakrzyzanowska · Rating 3 out of 5]

bardzo lubię te pozytywistyczne nowelki. mega przyjemnie się czyta, aczkolwiek przyznam szczerze, że zabrakło mi punktu kulminacyjnego i w zasadzie rozwinięcia historii.

[Martyna Bielecka · Rating 3 out of 5]

Dajcie mu robić ten młyn..

[alkowicz_czyta · Rating 3 out of 5]

dwie pieczenie na jednym ogniu

[maja · Rating 1 out of 5]

czy bolesław prus doznał poważnego urazu w dzieciństwie? czemu w każdej książce decyduje się palić biedne niewinne dzieci. mówię temu „nie”!!!!!!!!!!!

[Miku · Rating 2 out of 5]

Antek wraz z matką, siostrą oraz bratem mieszkają na terenach zaboru rosyjskiego. Ojca już z nimi nie ma, a matka ma kłopot, by samej utrzymać siebie i swoje dzieci. W tej bardzo krótkiej historii zanurzymy się w smutny los dzieci, które od najmłodszych lat wykorzystywane są do ciężkich prac w obejściu. Wszechobecna bieda powodowała, że dziecko zamiast zostać posłane do szkoły to musiało zostać na gospodarstwie i wykonywać zajęcia nieadekwatne do swojego wieku, a już tym bardziej do posiadanej siły.

Nowelka daje do myślenia, ale nie zrobiła jakiegoś większego na mnie wrażenia. Najbardziej przerażający jest fragment z piecem i odmówieniem trzech zdrowasiek. Jestem skłonna uwierzyć, że jak znachor powie to ludzie ślepo mu wierzyli, a tym samym wykonywali wszystkie polecenia. Pozostała część nowelki była w porządku, ale bez emocji. Autor postawił na zakończenie, które nie wyjaśnia nam w żaden sposób jak potoczyły się dalsze losy Antka i to zostawiło we mnie chyba największy niedosyt.

[aina ★ · Rating 5 out of 5]

5 ★
w twórczości Prusa podoba mi się to, że nawet jeśli opisuje straszne sytuacje wplata w to taką ironię?? typu "przez ten czas urodził mu się jeszcze jeden brat, wojtek, siostra podrosła, a ojca drzewo przytukło - w lesie"
bardzo fajna nowelka, jak zwykle z przesłaniem i ukazująca dawną, zacofaną wieś

[Nataniel ★彡 · Rating 3 out of 5]

Pierwsza połowa nowelki zdecydowanie lepsza niż druga - brak punktu kulminacyjnego i dość otwarte zakończenie.

Pls nie wsadzajcie swoich dzieci do pieca na 3 zdrowaśki, bo jeszcze za szybko wyjdzie z nich choroba

[wiktoria · Rating 3 out of 5]

3.5

fajnie poznać genezę powstania bezpłatnych stażów - robienie u kowala przez 6 lat i ogarnianie mu chałupy za darmo.

rip Rozalia - pierwsza ofiara solarium

[Amela · Rating 4 out of 5]

fajne ale szkoda że rozalke spalili w piecu

[Werka · Rating 4 out of 5]

babe spalili

[roksannaa · Rating 3 out of 5]

O antku co chciał żonę bić i wiatrak postawić ambicji chlopakowi nie brakuje

[smiechuwarte · Rating 3 out of 5]

chyba sylvia plath się zainspirowała tym piecem

[W]

co to kurwa było

[Kllal · Rating 3 out of 5]

Wierzę, że w końcu postawił swój wiatrak i mam nadzieję że nie bił żony

[martynka | ostatnisnap · Rating 4 out of 5]

strasznie mi przykro po prostu

[blawatekk · Rating 4 out of 5]

Kolejna nowela Prusa, która wywołała u mnie jakiś smutek, wzruszenie i oczywiście refleksje. Ładna opowieść o chłopcu, marzeniach, pracy i w pewnym sensie rozdartej matce. Zakończenie porusza.

[Łucja · Rating 2 out of 5]

Książka typu "chce skończyć reading challange a ona ma 30 stron i poudaje przez chwilę mądrą w przerwie od czytania romansów" W dużym skrócie główny bohater, którego imienia nie sposób zgadnąć (idk skąd Bolesław Prus wziął pomysł na tytuł) ma mega niezdrową obsesje na punkcie młynów i pewnie niezdiagnozowany autyzm, jego matka spaliła jego siostrę żywcem w piekarniku odmawiając zdrowaśki bo chciała ją wyleczyć (serio nawet ja po pół roku medycyny wiem ze nie tak się leczy dzieci...). Na końcu Antek jest trochę delulu bo hot wójtowa dotknęła jego ramienia w kościele, a jak ostatecznie panikuje i nie daje jej jakiegoś prezentu tu jest mu smutno, że nie zaliczył i postanawia opuścić wiochę.
Mega dobry melodramat polecam serdecznie

[Stysiek Harań · Rating 5 out of 5]

Przeczytałam "Antka" pierwszy raz jako 8-letni bachor. Nic nie rozumiałam, tylko trochę popłakałam za Rozalką. Teraz, jako 21-letnia baba znajduje w tym nową głębię. Antek jest jak Jagna z "Chłopów". Nie pasuje do swojej wsi, chciałby czegoś innego. W pewien sposób skończył tak, jak Jagusia. A to, co boli mnie najbardziej, to ilość przemocy wobec dzieci. I psychicznej, i fizycznej. Fenomenalnie pokazana rzeczywistość wiejska pod koniec XIX wieku. Prus jak zwykle zostawia mnie ze złamanym serduszkiem

[Mglista · Rating 3 out of 5]

Fajne bo krótkie
Bez szału
Na ten moment chyba nieszczególnie rozumiem co autor miał na myśli a najbardziej się zastanawiam nad wsadzaniem chorych dzieci do palącego się pieca odmawianie zdrowasiek a później dziwne zdumienie matek gdy o zgrozo okazuje się że się dziecię spaliło

[Jul · Rating 5 out of 5]

BIJE ŻONĘ 🔥🔥🔥

[Rielowiec pospolity · Rating 2 out of 5]

2,5 byłoby zaokrąglenie do 3 gwiazdek, jakby niektóre wątki były bardziej rozszerzone, bo miałam wrażenie, że się urywają (i wiem, że to nowela, no ale jednak...)

[Julia Kisielewicz · Rating 4 out of 5]

Czytałam pierwszy raz od gimnazjum i tak bardzo się popłakałam na końcu….